Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1140-1149 жылдар аралығында Дамаск билеушісі Мү'ин ад Дин Унур (معين الدين أنر; 28 тамыз 1149 жылы қайтыс болды) – 1140-1149 жылдар аралығында Дамаскты билеген адам. Ол Бурид әмірлерінің түркі құлы болған.
Ruler of Damascus from 1140 to 1149
Mu'in ad Din Unur (معين الدين أنر; died August 28, 1149) was the ruler of Damascus from 1140 to 1149. He was a Turkoman slave of Burid emirs.
Шығу тегі
Мү'ин әд-Дин бастапқыда Дамаск Бурид әулетінің негізін қалаушы Тогтекиннің әскеріндегі мамлюк болған. 1135 жылы Алеппоның атабегі Зенги Дамаскіді қоршағанда, Мү'ин әд-Дин қаланы қорғаған әскердің басында тұрды. Сол жылы Бурид Шиһаб ад-Дин Махмуд ағасы өлтірілгеннен кейін Дамаскты өзіне қаратып алды; Зенги қоршаудан бас тартып, оның орнына Хомсты қоршағанда, Шиһаб ад-Дин оны басқару үшін Юсуф ибн Фируз бен Мү'ин ад-Динді жіберді, ал Юсуф Мү'ин ад-Диннің орынбасары ретінде әрекет етті. 1137 жылы Мү'ин ад-Дин әлі де Хомстың губернаторы болғанда, Зенги қаланы қысқа мерзімге қайтадан қоршады. 1138 жылы Шиһаб ад-Дин Мү'ин ад-Динді Дамаск атабегі етіп тағайындап, оған Исфахсалар атағын берді. Кейін 1138 жылы Зенги өзі мен Шиһаб ад-Диннің анасы Хатун Сафват әл-Мулк арасында некелесу туралы келісім жасады, ал келісімнің бір бөлігі ретінде Зенги Хомсты алды. Мү'ин ад-Динге Хомс орнына Барин бекінісі берілді. 1139 жылдың 22 маусымында Шиһаб ад-Дин Дамаскіде өлтірілді; Баалбек әмірі Джамал ад-Дин оның мұрагері болып таңдалды, ал Мү'ин ад-Дин оның болмағанда Баалбекті басқаруға тағайындалды. Ол Зенги өгей ұлының өлімінен кек алу үшін келген кезде Баалбектің қорғанысын ұйымдастырды. Зенги оны 14 катапультамен қоршады және қала оған бағынды.
Mu'in ad Din was originally a Mamluk in the army of Toghtekin, the founder of the Burid Dynasty of Damascus. When Zengi, the atabeg of Aleppo, besieged Damascus in 1135, Mu'in ad Din was at the head of the army defending the city. That year the Burid Shihab ad Din Mahmud took control of Damascus after the assassination of his brother; when Zengi gave up the siege and instead besieged Homs, Shihab ad Din sent Yusuf ibn Firuz and Mu'in ad Din to govern it, with Yusuf acting as Mu'in ad Din's lieutenant. In 1137 Mu'in ad Din was still governor of Homs when the city was briefly besieged again by Zengi. In 1138, Shihab ad Din appointed Mu'in ad Din atabeg of Damascus and gave him the title Isfahsalar. Later in 1138, Zengi negotiated a marriage between himself and Shihab ad Din's mother Khatun Safwat al Mulk, and as part of the settlement Zengi received Homs. Mu'in ad Din was given the castle of Barin in place of Homs. On June 22, 1139, Shihab ad Din was assassinated in Damascus; Jamal ad Din, emir of Baalbek, was chosen as his successor, and Mu'in ad Din was chosen to govern Baalbek in his absence. He was in charge of the defenses of Baalbek when Zengi arrived to avenge the murder of his stepson. Zengi besieged it with 14 catapults and the city surrendered to him.
Дамаск қаласының әкімі
1140 жылы Джамал ад-Дин қайтыс болды, ал Муин ад-Дин Джамал ад-Диннің ұлы Муджир ад-Дин Абақтың регенті ретінде билік етуін жалғастырды. Сол жылы Муин ад-Дин Иерусалим патшасы Фульк пен Антиохия князі Раймондтың көмегімен Банияс қаласын қоршады; Муин ад-Дин олардың шығындарын төлеу үшін айына 20 000 алтын монета ұсынды. Қала басып алынған соң, Муин ад-Дин оны Фулькқа тапсырып, Дамаскіге қайтты. Дамаскіні Зенгиден қорғау мақсатында, болашақ тарихшы Усама ибн Мункидпен бірге Иерусалимге сапар шеккен Муин ад-Дин кезінде толыққанды одақ туралы келіссөздер жүргізілді. 1143 жылы Фульк патша қайтыс болды, ал Зенги 1146 жылы қаза тапты. Зенгинің орнын оның ұлдары Мосулдағы Саиф ад-Дин Гази I және Алепподағы Нур ад-Дин басты. Муин ад-Дин осы мүмкіндікті пайдаланып, Баалбекті қоршады; Салахиддиннің әкесі Наджм ад-Дин Әйюб оған дереу бағынды. Муин ад-Дин Хомс пен Хама қалаларын да бақылауға алды және Зенгиді өлтірген Яранкашты, Дамаскіде пана тапқаннан кейін Нур ад-Динге жіберді. Муин ад-Дин Нур ад-Диннің билігіне үнемі күдікпен қарады, бірақ оның саясаты мүмкіндігінше көршілерімен, олар христиан немесе мұсылман болсын, жақсы қарым-қатынаста болуға бағытталды. 1147 жылы Нур ад-Дин мен Муин ад-Дин одақ жасасты, оған сәйкес Нур ад-Дин Муин ад-Диннің қызы Исмат ад-Дин Хатунға үйленді. Алеппомен бейбітшілік орнатып, Муин ад-Дин Салхад пен Босра қалаларын қоршады, олардың билеушісі Алтунташ Иерусалиммен одақтасып, оған қарсы шықты. Бұл Иерусалимнің Дамаскімен жасаған келісімін бұзды, соның салдарынан Муин ад-Дин көмек сұрап Нур ад-Динге жүгінуге мәжбүр болды. Нур ад-Дин Алеппо әскерімен келді, және крестшілер кері шегінуге мәжбүр болды; Босра мен Сархад екеуі де Муин ад-Динге бағынды. 1147 жылдың тамызында Муин ад-Дин Бағдад халифасы Әл-Муқтафи мен Сәлжұқ сұлтаны Масудтың ресми мойындауымен Дамаск әкімі ретінде танылды, сондай-ақ Мысырдағы Фатимид халифасы әл-Хафиз да оны ресми түрде мойындады.
In 1140, Jamal ad Din died, and Mu'in ad Din continued to rule as regent for Jamal ad Din's son Mujir ad Din Abaq. That year, Mu'in ad Din besieged Banias with help from King Fulk of Jerusalem and Prince Raymond of Antioch; Mu'in ad Din offered 20,000 pieces of gold per month to pay for their expenses. When it was captured, Mu'in ad Din handed it over to Fulk and returned to Damascus. A more thorough alliance, to protect Damascus against Zengi, was negotiated during a visit by Mu'in ad Din to Jerusalem, accompanied by the future chronicler Usamah ibn Munqidh. King Fulk died in 1143, and Zengi was assassinated in 1146. Zengi was succeeded by his sons Saif ad Din Ghazi I in Mosul and Nur ad Din in Aleppo, and Mu'in ad Din took the opportunity to besiege Baalbek; the governor, Najm ad Din Ayyub, father of Saladin, quickly surrendered to him. Mu'in ad Din also asserted control over Homs and Hama, and sent Yarankash, the assassin of Zengi, to Nur ad Din, after Yarankash sought refuge in Damascus. Mu'in ad Din was always suspicious of Nur ad Din's power, but it was his policy to remain on friendly terms with his neighbours wherever possible, whether they were Christian or Muslim. In 1147 Nur ad Din and Mu'in ad Din negotiated an alliance, in which Nur ad Din married Mu'in ad Din's daughter Ismat ad Din Khatun. Having established peace with Aleppo, Mu'in ad Din set out to besiege Salkhad and Bosra, after their governor, Altuntash, allied with Jerusalem against him. This broke Jerusalem's treaty with Damascus, forcing Mu'in ad Din to turn to Nur ad Din for assistance. Nur ad Din arrived with the army of Aleppo, and the crusaders were forced to withdraw; both Bosra and Sarkhad then surrendered to Mu'in ad Din. In August 1147 Mu'in ad Din was formally recognized as governor of Damascus by the Caliph of Baghdad Al Muqtafi and the Seljuk Sultan Mas'ud, and he was also recognized formally by the Fatimid Caliph in Egypt, al Hafiz.
Екінші крест жорығы
1148 жылы Дамаскқа жаңа крест жорығы туралы хабар жетті, ол 1145 жылы Зенгидің Эдессаны басып алуына жауап ретінде жарияланған еді. Муаин ад-Дин Иерусалиммен бұрынғы одағы қайта жаңартылар деген үмітте болғанмен, крестшілердің басқа қалаға шабуыл жасайтынын да күткен, алайда ол сөзсіз қоршауға дайындалды. Ибн әл-Қаланисидің мәлімдемесінше, шілде айында келген крестшілермен шайқаста Муаин ад-Дин "ерекше көзге түсті, оның ерлігі, қайраттылығы және батылдығы ешкімде болған емес, оларды кері тартудан шаршаған жоқ және оларға қарсы күрестен де тынығу алмады". Муаин ад-Дин Нұр әд-Дин мен Сейф әд-Дин Газиден көмек сұрады, бірақ олардың күшінің Дамаскқа дейін оңтүстікке қарай кеңейгенін қаламайтын еді, соның салдарынан крестшілер қаланы төрт күн қоршап, кейін шегінді. Мүмкін, Муаин ад-Дин Нұр әд-Дин келмес бұрын крестшілерге тарап кету үшін пара берген болуы мүмкін. Осы жетістіктен кейін үш әмір Триполи округіндегі Араима бекінісін қоршауға алды, бірақ Муаин ад-Дин Нұр әд-Диннің өзінің билеушісі екенін мойындауға мәжбүр болды. 1149 жылы Муаин ад-Дин крестшілердің Дамаск территориясына жасаған шабуылдарына жауап ретінде олардың территориясына шабуылдар жасады. Ол король Балдуин III-мен екі жылдық бейбітшілікке келісті, сосын Нұр әд-Динмен бірге Антиохия княздығына қарсы күреске қосылды. Муаин ад-Дин армиясымен Хауранды күзетті, ал Нұр әд-Дин сол жылы Инаб шайқасында Антиохияны жеңіп, князь Реймондтың қаза табуына себеп болды.
In 1148, news reached Damascus of a new crusade, called in response to Zengi's capture of Edessa in 1145. Mu'in ad Din prepared for the inevitable siege, although he had hoped his former alliance with Jerusalem could be restored and that the crusade would attack some other city. When the crusaders arrived in July, according to Ibn al Qalanisi, Mu'in ad Din "distinguished himself in combat with them, and displayed a valour, steadfastness and gallantry such as was never seen in any other, never wearying in repelling them nor taking respite from the struggle against them." Mu'in ad Din reluctantly sent for help from Nur ad Din and Saif ad Din Ghazi, whose power he did not wish to see extend as far south as Damascus, and the crusaders besieged the city for only four days before withdrawing. It is possible that Mu'in ad Din had bribed the crusaders to leave before Nur ad Din arrived. After this success, the three emirs besieged the castle of Araima in the County of Tripoli, but Mu'in ad Din was forced to acknowledge Nur ad Din as his overlord. In 1149, Mu'in ad Din led raids against crusader territory, in response to their raids against the territory of Damascus which they continued to make after the failure of their siege. He agreed to a two year truce with King Baldwin III, and then joined Nur ad Din against the Principality of Antioch. Mu'in ad Din patrolled the Hauran with his army while Nur ad Din defeated Antioch at the Battle of Inab that year, in which Prince Raymond was killed.
Өлім
1149 жылы шілдеде Дамаскқа оралғаннан кейін Мү'ин әд-Дин әдеттегідей мол тамақтанды, содан кейін ішектің жұмылысымен ауырды. Осының салдарынан дизентерия ауруына шалдықты. Әмір 28 тамызда қайтыс болды және қала ішінде өзі құрған медресеге жерленді.
After returning to Damascus in July 1149, Mu'in ad Din "ate a hearty meal, as was his usual custom, and was seized thereafter by a loosening of the bowels From this resulted in the disease known as dysentery " The emir died on August 28 and was buried in the university he had established in the city.
Мұрагер, ұрпақ және мұра
Ол Муджир әд-Дин Абақтың регенті болғандықтан, кейін ол Дамаск тағының заңды мұрагері болды. Мұжир әд-Дин әлсіз билеуші еді, бірақ 1154 жылға қарай Нұр әд-Дин қала мен бүкіл Сирияны толық бақылауға алды. Мү'ин әд-Диннің үш қызы болды, олар Нұр әд-Динге, Мұжир әд-Динге және Маргар деген сарбазға тұрмысқа шықты. Ибн әл-Қаланиси оны жақсы жазғаннан бөлек, христиандық шежіреші Вильгельм Тирлік те Мү'ин әд-Дин туралы жоғары пікірде: ол Иерусалим Корольдығымен келіссөздерде "шынайы адалдық" танытты және "зор даналыққа ие, халықты жақсы көретін адам" болды. Вильгельм Тирлік оның есімдерін латын тілінде Мү'ин әд-Дин үшін Мехенддин, ал Нұр әд-Дин үшін Анардус деп жазды.
As he had been acting as regent for Mujir ad Din Abaq, the latter took his place as the rightful heir of Damascus. Mujir ad Din was a weak ruler, however, and by 1154 Nur ad Din was fully in control of the city and all of Syria. Mu'in ad Din had three daughters, who married Nur ad Din, Mujir ad Din, and a soldier named Margar respectively. In addition to Ibn al Qalanisi's favourable depiction of him, the Christian chronicler William of Tyre also speaks very highly of Mu'in ad Din: he showed "sincere fidelity" in his negotiations with the Kingdom of Jerusalem, and was "a man of much wisdom and a lover of our people." William of Tyre rendered his names in Latin as Meheneddin for Mu'in ad Din and Anardus for Unur.