Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пол Жан Клейс (1819 жылдың 27 қарашасы – 1900 жылдың 10 ақпаны) – бельгиялық суретші, теңіз пейзаждарымен танымал.
Paul Jean Clays (27 November 1819 – 10 February 1900) was a Belgian artist known for his marine paintings.
Өмірбаян
1851 жылы ол Париж салонында тұңғыш рет өнер туындыларын көрсетті және бағытты сақтап қалуға тырысқанмен, оның өнері реализмге бет бұруды қалағандар тарапынан мақұлданды. 1852 жылы ол Брюссель обсерваториясының директорының қызы Мари Исаурге (1860 жылы қайтыс болды) үйленді және 1852 жылдан 1856 жылға дейін Антверпенде тұрды; осы кезеңде оның әдеміруақтығы жақсара бастады. 1856 жылы ол отбасымен бірге Брюссельге көшіп, Шелда өзенінің жағалау көріністеріне маманданған жемісті суретші болды. Ол 1867 жылғы Универсельдік көрмеде бірнеше туындысын көрсетті, ал сыншы Бургер Торе оны сол заманғы ең көрнекті теңіз суретшілерінің бірі деп атады. 1868 жылы ол 1 наурызда құрылған, табиғатты жекеше түсіндіруге ұмтылған суретшілердің туындыларын насихаттау мақсатындағы Société Libre des Beaux Arts қоғамының мүшесі болды. Ол Еуропаның көптеген көрме залдарында жиі өнер туындыларын көрсетті және Париж салонында көптеген жұмыстарын ұсынды.
In 1851 he made his debut at the Paris Salon and, while he tried to stay in the mainstream, his art was heralded by those who were looking for a change to more realism. In 1852 he married Marie Isaure (d. 1860), the daughter of the director of the Brussels Observatory, and moved to Antwerp where he lived from 1852 to 1856; it was during this period that his fortunes began to improve. In 1856 he and his family moved to Brussels where he became a prolific artist, specializing in scenes along the Scheldt. He exhibited a number of works at the Exposition Universelelle of 1867 and the critic Burger Thoré described him as one of the greatest marine painters of the time. In 1868 he became a member of the Société Libre des Beaux Arts, a society founded on 1 March 1868 to help promote the works of artists who were interested in their individual interpretations of nature. He was a frequent exhibitor at the many exhibition halls in Europe and exhibited many pieces at the Paris Salon.
Жұмысының жалпы сипаттамасы
Ол өз заманының ең беделді теңіз суретшілерінің бірі болды, және мансабының басында ол алдыңғыларының көпшілігінің әсем әрі жасанды дәстүрлерін табиғатты шыншыл зерттеумен ауыстырды. Ол өзендердің тыныш өмірін, кең естуарлардың поэзиясын, жолдар мен порттардың реттелген қозғалысын бейнеледі. Осылайша ол ескі дәстүрлерден бас тартып қана қоймай, теңіз суретшісі Теодор Гудиннің (1802–1880) оған қойған шектеулерден де арылды. Көзін қуантқан табиғатты шынайы бейнелеуге ұмтылып, ол мөлдір тұзды атмосфераны, судың салмағын, ылғалды көкжиектердің айқындығын, аспанның мұңлы жылтырауын көрсетуге тырысты. Түстерге деген сезімі фламандтық болғандықтан, ол палитрасын таза, күшті түстермен толтырды, ал олардың керемет үйлесімдері сол кездегі тотыққан, түтінді түстерден ерекше көзге түсті. Егер ол қазіргі мағынада "люминист" болмаса да, оны қазіргі заманғы натуралистік мектептің негізін қалаушылардың бірі деп санауға болады. Осы адалдығы мен денсаулыққа пайдалы түсіндіруге суретші өзінің ерекше ұзақ және қиын мансабының соңына дейін ешқандай маңызды өзгеріссіз берілді, бұл батыл болуға ұмтылғандарды қызықтырды және орташа саналыларды жеңіп алды. Клей көп ұзамай өзінің буынының ең танымал бельгиялық суретшілерінің қатарына енді, ал оның суреттері жоғары бағамен сатылып, көптеген мемлекеттік және жеке галереяларда тамашалауға болады.
He was one of the most esteemed marine painters of his time, and early in his career he substituted a sincere study of nature for the extravagant and artificial conventionality of most of his predecessors. He painted the peaceful life of rivers, the poetry of wide estuaries, the regulated stir of roadsteads and ports. And while he thus broke away from old traditions he also threw off the trammels imposed on him by his master, the marine painter Théodore Gudin (1802–1880). Endeavouring only to give truthful expression to the nature that delighted his eyes, he sought to render the limpid salt atmosphere, the weight of waters, the transparency of moist horizons, the gem like sparkle of the sky. A Fleming in his feeling for colour, he set his palette with clean strong hues, and their powerful harmonies were in striking contrast with the rusty, smoky tones then in favour. If he was not a "luminist" in the modern use of the word, he deserves at any rate to be classed with the founders of the modern naturalistic school. This conscientious and healthy interpretation, to which the artist remained faithful, without any important change, to the end of an unusually long and laborious career, attracted those minds which aspired to be bold, and won over those which were moderate. Clays soon took his place among the most famous Belgian painters of his generation, and his pictures, sold at high prices, are to be seen in most public and private galleries.
Шығармалары
Олардың ішінде "Аульттағы жағажай", "Голландиялық порттағы қайықтар" және "Флашинг-роудтағы голландиялық қайықтар" сияқты туындыларды атауға болады, соңғысы Лондонның Ұлттық галереясында сақталуда. Брюссель галереясында "Антверпен порты", "Остендеге жақын жағалау" және "Эшельдадағы тыныштық" картиналары бар; Антверпен мұражайында "Дордрехттағы Маас өзені", Мюнхендегі Пинакотекада "Ашық Солтүстік теңізі"; Нью-Йорктегі Метрополитен өнер мұражайында "1863 жылы Антверпенде Эшельданың бостандығы мерекесі"; Бельгия королінің сарайында "1857 жылы Остендеге королева Викторияның келгені"; Брюгге академиясында Португалияның "Фейругдо порты" қойылған. Клей бірнеше академиялардың, бельгиялық және шетелдік академиялардың мүшесі болды, сондай-ақ Леопольд орденімен (Бельгия), Құрмет легионымен және т.б. марапатталды. Камиль Лемониердің "Көркем өнер тарихы" (Брюссель, 1887) еңбегін қараңыз.
We may mention, among others, The Beach at Ault, Boats in a Dutch Port, and Dutch Boats in the Flushing Roads, the last in the National Gallery, London. In the Brussels gallery are The Port of Antwerp, Coast near Ostend, and a Calm on the Scheldt; in the Antwerp museum, The Meuse at Dordrecht; in the Pinakothek at Munich, The Open North Sea; in the Metropolitan Museum of Art, New York, The Festival of the Freedom of the Scheldt at Antwerp in 1863; in the palace of the king of the Belgians, Arrival of Queen Victoria at Ostend in 1857; in the Bruges academy, Port of Feirugudo, Portugal. Clays was a member of several Academies, Belgian and foreign, and of the Order of Leopold (Belgium), the Legion of Honour, etc. See Camille Lemonnier, Histoire des Beaux Arts (Brussels, 1887).