Солтүстік Америкадағы испан дабылы: 1739-1748 жылдардағы британ-испан қақтығысы
Spanish Alarm
Соғыс кезіндегі испандық шабуылдар: Солтүстік Америкадағы 1739-1748 жж. Бұрынғы соғыс салдарынан, Ұлыбритания мен Испания арасындағы қақтығыс. Колониялардың қорғанысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испандық дабылы – 1739 жылдан 1748 жылға дейінгі Солтүстік Америкадағы Ұлыбритания мен Испания арасындағы «Дженкинс құлағының соғысы» кезіндегі кезең. Осы кезеңде испан монархиясы колониялық әскерлерді Солтүстік Каролина, Оңтүстік Каролина және Джорджия британдық колонияларындағы портовый қалаларға шабуыл жасауға бағыттап, тапсырма берді. Бұл колонияларды жеткілікті әскери күшпен күзету мүмкіндігі болмағандықтан, британдық монархиясы оларды испандық шабуылдардан қорғану үшін жасақ құруға ынталандырды.
The Spanish Alarm was a period from 1739 to 1748 in North America during the War of Jenkins' Ear between Britain and Spain. During this period, the Spanish Crown directed colonial forces to attack port towns in the British colonies of North Carolina, South Carolina. and Georgia. Due to an inability to garrison these colonies with an adequate military presence, the British Crown encouraged them to raise militia to defend themselves against Spanish attacks.
Өмірбаян
Испанияның мұрагерлік соғысынан кейін Ұлыбритания мен Испания Америкадағы отарларында да жалғасқан билік тепе-теңдігі үшін күреске түсті. Ұлыбритания мен Испания арасында бірнеше мәселе бойынша шиеленіс туды, оның ішінде британдық отаршылардың Москито жағалауында ағаш шабуы (бұрынғы ағылшын-испан шарттарын бұза отырып), испан жағалау күзет кемелерінің испан суларында британдық сауда кемелерін тексеруде қатал әдістер қолдануы және британдық саудагерлердің испан колонияларына контрабандалық тауарлар әкелуі, нәтижесінде "Грузия мен Флоридадағы қарсыласатын елді мекендер арасындағы қақтығыс сөзсіз болды".
Following the War of Spanish Succession, Britain and Spain found themselves in a struggle for the balance of power which spilled over into their colonies in the Americas. Tensions occurred between Britain and Spain over a number of issues, including British colonists harvesting lumber on the Mosquito Coast (in violation of prior Anglo Spanish treaties), Spanish coast guard vessels using harsh methods to inspect British merchantmen in Spanish waters, and British merchants smuggling contraband into Spanish colonies, ensuring that "Hostilities between the rival settlements in Georgia and Florida were inevitable".
Испандықтар
Оңтүстік Каролина мен Джорджияның британдық колониялары британдық тәжге петициялар жібергеннен кейін (соның ішінде Джорджияның негізін қалаушы Джеймс Оглеторп пен Джорджияның сенімділері жазғандарды қоса) британдық армиядан әскери қолдау алды. Алайда, британдық тәждің Оңтүстік колонияларына салыстырмалы түрде немқұрайдылығы және шешімді ұзақ кешіктіру Джорджияның сенімділерін алаңдатты. 1737 жылдың ақпан айында сэр Роберт Уолпол Оглеторпқа:
The British colonies of South Carolina and Georgia, after sending petitions (including some drafted by founder of Georgia James Oglethorpe and the Georgia Trustees) to the British Crown, received military support from the British Army. However, the British Crown's comparative neglect of the Southern Colonies and long deliberation over the decision distressed the Georgia Trustees. In February 1737, Sir Robert Walpole wrote to Oglethorpe:
Джорджияда қару-жарақ ұстауға қабілетті шамамен 300 адамды жинауға болатынын, Оңтүстік Каролинада ақша бар, бірақ адам жеткіліксіз екенін, Солтүстік Каролинада адам бар, бірақ ақша жоқ екенін; Пенсильванияда екеуі де бар екенін, ал Вирджинияда тек ақша ғана бар екенін жазды. Жаңа Англияда адамдар бар, бірақ ақша жоқ, ал Нью-Йоркте ақша бар, бірақ адамдар аз. Сол жылы Корольдік теңіз флоты мен британдық армия Оңтүстік Каролина мен Джорджияға жіберіле бастады. Дженкинс құлағының соғысы басталғаннан кейін, Солтүстік Каролина британдық колониясы 1741 жылы Картахена-де-Индистің сәтсіз қоршауына қосылу үшін әрқайсысы жүз сарбаздан тұратын төрт рота жинады. Бұдан өзге, британдық колониялар өздерінің жағалау қалалары мен порттарын испан шабуылдарынан қорғау үшін жергілікті жасақтар құрды. Испанияның шығыс жағалаудағы шабуылдары кеме қатынасын бұзу және порт қалаларына шабуыл жасау мақсатын көздеді. Бұл шабуылдар 1741 жылдан 1748 жылға дейін үзіліссіз жалғасты. 1747 жылы испандықтар Бофорт және Брансуик қалаларына шабуыл жасады. 1739 жылы он үш колонияда британдықтар мен испандықтар арасында соғыс басталғаны туралы хабар тарады, және Каролиналық колониялар бұл жаңалықты ризашылықпен қарсы алды. Колониядағы саудагерлер испандықтардың ықпалын шектеу мүмкіндігін күтті. Оңтүстік Каролина тұрғындары құлдар арасында көтеріліс тудырған испандықтардың кедергісін біржола жою, провинциялық шекараларды бекіту және испан Флоридасымен шекараны ығыстыру арқылы үнді саудасын қамтамасыз ету, сондай-ақ саяси және коммерциялық мақсаттармен алыс елдерден пайда табу уақыты келді деп сенді. Соғыс аяқталғаннан кейін Оңтүстік Каролина тұрғындары демалды; соғыс көптеген пайда әкелмеді. "Соғыс басталғаннан кейін Чарльстон саудагерлері одан пайда табудың жолдарын іздеуге кірісті". Каролина және Джорджия колониялары испандық қылықтан пайда көруді үміттенеді, бірақ шабуылдар жалғасқан сайын Оңтүстік колониялардағы саудагерлер олардың теріс әсерін түсінді. Көптеген колониялар, әсіресе 1740 жылдары, құлшынысын жоғалта бастады. Сот "тоғыз жылдық соғыс кезінде Чарльстонның қарақшылары басып алған және соғыс олжасы ретінде сотталған жиырма бір жау кемесін тіркеді". "Georgia Journeys" кітабында: "Испан қылығы колонияның егін шаруашылығына зор зиян келтірді" делінген.
that he could form about 300 men capable of bearing arms in Georgia, that South Carolina had money but no men, that North Carolina had men but no money; that Pennsylvania had both, and Virginia only money. That New England had men but no money, and New York had money and few men. The same year, the Royal Navy and British Army began to be dispatched to South Carolina and Georgia. Upon the outbreak of the War of Jenkins' Ear, the British colony of North Carolina raised four companies of one hundred soldiers each to join other colonial troops in the unsuccessful British siege of Cartagena de Indies in 1741. In addition, the British colonies raised local militia units to defend their coastal towns and ports from Spanish raids. Spanish attacks along the eastern seaboard were intended to disrupt shipping and raid port towns. These raids were continuous from 1741 to 1748 the Spanish attacked Beaufort Town and Brunswick Town in 1747. In 1739, news had spread among the Thirteen Colonies that war had broken out between the British and the Spanish, and Carolinian colonists met the news with satisfaction. The mercantile community in the colony looked forward to an opportunity to curtail Spanish influence. The time had arrived, South Carolinians believed, to remove once and for all a galling Spanish influence which had incited rebellion among slaves, to establish firm provincial boundaries and secure the Indian trade by pushing back the frontier with Spanish Florida, and to realize profits from afar which had objectives as much commercial as political. When the war had finally ended, however, South Carolinians were relieved; the war had not brought in much of the way of benefits. "No sooner had the war begun than did Charleston merchants begin to consider methods by which they could gain from it". The Carolinian and Georgian colonists hoped to benefit from the Spanish Alarm, but as the raids continued, merchants in the SOuthern Colonies realized their negative effects. Many colonists started to lose their enthusiasm, especially during the 1740s. The court, "during nine years of actual warfare, recorded only twenty one enemy ships which were captured by Charleston privateers and condemned as prizes of war". The book Georgia Journeys stated that "the Spanish Alarm was of great damage to the colony in regarding cultivation".
Салдары
Екі ел 1748 жылы Акс-ла-Шапель шарты арқылы дауларының бір бөлігін шешті. Бұл британдық американдық колонияларға испан шабуылдарын тиімді түрде тоқтатты.
The two nations settled some of their differences in the Treaty of Aix la Chapelle in 1748. This effectively halted the Spanish raids into British American colonies.