Исламдағы 'Ирфан – Алланы тану, мистикалық білім. Қадирия тәріқатының негізін қалаушысы бойынша, бұл – Алланың бірлігін түсіну, намаз сияқты амалдар арқылы жүзеге асырылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Исламда Ирфан (арабша / парсыша / урдуша: عرفان; İrfan), сөзбе-сөз «білім, сезіну, даналық» – гнозис. Ислам мистикасын теориялық, практикалық және дәстүрлі мистиканы қамтитын кең ауқымды деп санауға болады.
Islamic term for gnosis
In Islam, ‘Irfan (Arabic/Persian/Urdu: عرفان; İrfan), literally ‘knowledge, awareness, wisdom’, is gnosis. Islamic mysticism can be considered as a vast range that engulfs theoretical and practical and conventional mysticism.
Сүнни мистикасы
Қадирия тариқасының негізін қалаушы Саид Абдул Қадыр Ғилани айтуынша, Ирфан – Алланың бірлігін тану ретінде сипатталады. Бұл тану ислам ғалымдарынан білім алу арқылы жетеді. Осы ғалымдардың Алланың бірлігін тануға көмектесетін жолдарының бірі – намаз сияқты ислам амалдарының ішкі мәнін тереңірек түсіндіру. Ислам дінін құрметті ислам ғалымдарының (әсіресе Әулие Аллаһ) білімімен зерделеу, Сейидтің айтуынша, Алланы тануда (Ирфанда) көрінетін "Аллаға жақын болу" деп сипатталады. Авиценна да бір кітабында мистиктерді былай анықтайды: "Өзін физикалық ләззаттардан тиып, осы дүниелік құштарлықтарды елемейтін адам – "аскет" деп аталады. Намаз оқып, ораза ұстайтын адам – "ғибадат етуші" деп аталады. Адамның санасын басқа нәрселерге бұрғызбай, тек Аллаға бағыттап, оның нұрымен нұрланған рухани әлемге жетелеген адам – "мистик" деп танылады. Дегенмен, кейде осы атаулардың екеуі немесе барлығы бір адамға қатысты қолданылуы мүмкін.
According to the founder of the Qadiriyya Tariqa, Sayyid Abdul Qadir Gilani Irfan is described as the acknowledgement of God's unity. This acknowledgement is achieved by studying under Islamic scholars. One method how these scholars can help in gaining acknowledgement about God's unity is by giving more inside in the internal meaning of the practice of Islamic rituals, like the Salah. The reflection upon the practice of Islam with the knowledge of respected Islamic scholars (in concreto Awliya Allah) is described by the Sayyid as "nearness to God", manifested in acknowledgement of Allah (Irfan). Avicenna also says in one of his books in definition of mystic as: the one that doesn't allow himself physical pleasures and overlooks this carnal world's pleasures is called "ascetic". The one that observes saying prayers and fasting, etc. is called "worshiper". The one that prevents his conscious from paying attention to the others but God and directed it to the transcendent world to be enlightened by God's light is known as "mystic". However, sometimes two or all these designations can be applied to a single person.
Шиит мистикасы
Аятолла әл-Систани нағыз Ирфанды он екі имам үйреткен белгілі дұғаларды оқу, құптан намазын оқу және міндетті емес (ұсынылған) амалдар арқылы Алланың разылығын іздеу деп түсіндіреді. Ирфанды қазіргі замандағы шииттердің ең белгілі жақтаушыларының қатарында Усули дінтанушылары Мұхаммед Хусейн Табатабай, Рухолла Хомейни, Мұхаммед Тақи Баһжат, Хасан Хасанзаде Амоли және Әли Табатабейі болды.
Ayatollah Al Sistani defines true Irfan as the practice of reciting prescribed duas taught by Twelve Imams, praying the Night Prayer, and seeking God's pleasure through Mustahab (recommended) actions. Among the most famous modern Shia proponents of Irfan were Usuli theologians Muhammad Husayn Tabatabai, Ruhollah Khomeini, Mohammad Taqi Bāhjat, Hassan Hassanzadeh Amoli, and Ali Tabatabaei.