Сисебут: Визигот патшасы және Испания тарихындағы рөлі

Кіріспе

Визиготтар патшасы Сисебут (Sisebutus; lang es; сондай-ақ Сисебут, Сисебур, Сисебод немесе Сигебут; 565 – 621 ақпан) – визиготтардың патшасы және 612 жылдан өліміне дейін, 621 жылға дейін Испания мен Септиманияны билеген адам. Оның билеуі христиан дініне күштеп көшу, яһудилерге қарсы шаралар, римдік үлгідегі басқару және интеллектуалды космополитизммен сипатталды.

Өмірбаян

Фредегар хроникасындағы бір мәліметке сәйкес, Сисебут вестготтардың патшасы болардан бұрын франктардан Кантабрияны жаулап алғандығы айтылады; бұл қызығушылық тудыратын жазба, себебі бұл аймақ бұрыннан Леовигильд билігіндегі вестготтар мемлекетінің бір бөлігі болған. Дегенмен, оның билік кезінде Сисебут Испаниядағы византиялық биліктің қалдықтарына қарсы сәтті әскери наурындар жүргізді, басктар мен кантабриялықтарға қатысты визиготтардың бақылауын күшейтті, Италиялық ломбардтармен достық қарым-қатынас орнатты және оның ізашары Леовигильд құрған флотты нығайтты. Иберия түбегіндегі аумақтардың көп бөлігі, Алгарведен басқа, Шығыс Рим императоры Юстинианның бұрынғы Батыс Рим империясына жасаған жорықтары кезінде Сисебуттың күшімен қайтарылып алынды. Сисебут халцедондық христиан дініне берілгендігімен белгілі болды. 612 жылы таққа отырғаннан кейін ол еврей халқын христиан дініне көшуге мәжбүрледі. 616 жылы христиан дініне көшпеген еврейлерге қамшымен жазалау туралы бұйрық берді. Тарихшы Хервиг Вольфрамның сөзіне қарағанда, еврейлерге қарсы шаралар «императорлық заңнаманың заңдық дәстүрінің» бір бөлігі болды, тіпті «Шіркеу Әкелерінің мақұлдауына» ие болды. Діни топтарды қуғындаудан басқа, Сисебут христиандық сенімін ресми түрде шіркеулерді қасиеттеп көрсетті, мысалы, 618 жылы Толедодағы шейіттер базиликасы Сент-Леокадияны қасиеттеді. Белгілі болғандай, Сисебут епископ, ғалым және энциклопедияшы Исидор Севильдікпен жақын байланыста болды және тіпті оның досы деп саналатын Исидорға арналған астрономия туралы латын поэмасының («Luna Carmen» немесе «Rotarum Kitabıның кіріспесі») авторы ретінде бейнеленген. Осыған байланысты Сисебут «Испаниядағы зияткерлік және мәдени өмірді белсенді түрде қолдаған» адам ретінде танылды. Тарихшы Крис Уикхэм Сисебуттың хаттары мен поэзиясын атап өтіп, оны жазушы ретінде беделді болған Ұлы Альфредпен салыстырады, бірақ осыдан басқа және «Испаниядағы еврей халқының қуғын-сүргінінен» басқа, ол «басқа жағынан ерекше көзге түспеген» деді. Осы айқын көзге түспеушілігіне қарамастан, Уикхэм Сисебуттың жазуы римдік мәдени стильдің белгілерін көрсетеді және оның саяси практикасы 700 жылға дейін оның ізбасарлары білдірген Римнің соңғы саяси дәстүрлерін еске түсіреді деп мәлімдейді. Ондай римдік практикалардың бірі – Сисебут және одан бұрынғы және кейінгі вестготтар патшалары Рекополисте ақша соққан. Сисебуттың ұлы болды, ол қайтыс болғаннан кейін Рекард II болып таққа отырды.

According to a passage in the Chronicle of Fredegar, prior to being named king of the Visigoths, Sisebut reportedly captured Cantabria from the Franks; which is a puzzling entry, since this region was already part of the Visigothic kingdom under Leovigild. Nonetheless, it can be said that, during his reign, Sisebut campaigned successfully against the remnants of Byzantine power in Spania, strengthened Visigothic control over the Basques and Cantabrians, developed friendly relations with the Lombards of Italy, and reinforced the fleet that had been established by his predecessor, Leovigild. Most all of the territories in the Iberian Peninsula originally seized by the Eastern Roman Emperor Justinian during his campaigns into the former Western Roman Empire were taken back by Sisebut, with the exception of the Algarve. Sisebut was known for his devout adherence to Chalcedonian Christianity. In 612, upon his accession to the throne, he forced his Jewish subjects to convert to Christianity. In 616, he ordered that those Jews who refused to convert to Christianity be punished with the lash. Actions taken against Jews were part of a broader "legal tradition of imperial legislation" that even had the "approval of the Church Fathers," according to historian Herwig Wolfram. Aside from oppressing religious groups, Sisebut demonstrated his adherence to his Christian faith by officially consecrating churches, such as the martyrial basilica St. Leocadia in 618 at Toledo. From what is known, Sisebut was closely associated with the bishop, scholar, and encyclopaedist Isidore of Seville, and is even—regal trappings included—depicted as the author of a Latin poem on astronomy, Carmen de Luna or Praefatio de Libro Rotarum, dedicated to a friend, who is identified with Isidore. To this end, Sisebut was known to have been "an active supporter of intellectual and cultural life in Spain." Historian Chris Wickham mentions the letters and poetry of Sisebut, comparing him with Alfred the Great for having a reputation as a writer, but adds that aside from this and his persecution of "the Jewish population in Spain", he was "otherwise undistinguished." Despite this seeming lack of notoriety, Wickham claims that Sisebut's writing demonstrates the trappings of Roman cultural style and his political practices were reminiscent of late Roman political traditions that were expressed by his successors as late as 700. One of those Roman practices was the minting of coins, which Sisebut, along with other Visigothic kings before and after him, struck at Recopolis. Sisebut had a son, who succeeded him as Reccared II on his death.