Кіріспе
Италиялық жолаушылар кеме тасымалдау компаниясы
Italian Line және 1992 жылдан бастап Italia Line, ресми атауы Italia di Navigazione S.p.A., Италия мен АҚШ және Италия мен Оңтүстік Америка арасында тұрақты трансатлантикалық қызметтер атқаратын жолаушылар кемелері желісі болды. 1960 жылдардың соңында компания круиздік саяхаттарды ұйымдастыруға көшті, ал 1981 жылдан бастап әлемдік жүк тасымалдау операторы ретінде жұмыс істеді.
Тарих
Компания 1932 жылы Генуядағы Navigazione Generale Italiana (NGI), Туриндегі Lloyd Sabaudo және Триесттегі Cosulich STN желілерінің бірігуі арқылы құрылды. Жаңа компания Cosulich иелігіндегі кемелерді сатып алды, Lloyd Sabaudo иелігіндегі кемелерді, және NGI иелігіндегі кемелерді сол жылы компанияға бұрын тапсырылған екі мұхит кемесін тапсырды: , ол 1933 жылы Blue Riband жеңіп алды. Екінші дүниежүзілік соғыста компания көптеген кемелерді жоғалтты, соның ішінде Rex және Conte di Savoia. Басқаларын АҚШ тұтқынға алып, әскер кемелеріне айналдырды; олардың төртеуі соғыстан аман қалды: Conte Biancamano, Conte Grande, Saturnia және Vulcania. Коммерциялық қызмет 1947 жылы компанияның жаңа атауы Società di navigazione Italia арқылы қайта басталды. Компанияға АҚШ-тан қайтарылған төрт кемеден басқа, 1953 және 1954 жылдары екі жаңа кеме тапсырылды. 1956 жылы компанияның үш жылдық флагманы Andrea Doria Нантакет маңындағы швед кемесі Stockholmмен соқтығысып, батқан, 46 немесе 55 жолаушы қаза тапқан. Компания Andrea Doriaны 1960 жылы пайдалануға берілген кемемен алмастырды. Бұл кеме Andrea Doriaның дизайнына негізделген, бірақ үлкен және техникалық жаңалықтарға ие болды. 1950 жылдардың соңында әуе жолаушылар тасымалы АҚШ пен Жерорта теңізі арасындағы теңіздегі жолаушылар санына әлі елеулі әсер етпеген. Сондықтан итальяндық желі екі жаңа кемеге тапсырыс берді. Кемелерді жасау күтілгеннен ұзаққа созылды және олар 1965 жылға дейін жеткізілмеді. Қызметке кідірген соң олар Солтүстік Атлантика бағытында табысты бәсекелесе алмады. Круиздік кемелерді басқа мақсатпен пайдалануға жоспарланғанымен, олардың конструкциясында бірнеше кемшіліктер болды, олар оларды круиздік кеме ретінде пайдалануды қиынға соқты. Үлкен қаржылық шығынға қарамастан, Italian Line 1976 жылға дейін Атлантиканы ашатын бағытты жүргізді, содан кейін Leonardo da Vinci қызметтен шығарылды; Michelangelo және Raffaello өткен жылы сатылды. Осы уақытта Cristoforo Colombo кемесі де қызметтен шығарылды. Leonardo da Vinci 1977-1978 жылдары круиздік кемеге айналды, содан кейін отынның қымбаттауынан кейін қайтадан пайдалануға берілді. 1979 және 1980 жылдары компания екі экс-Lloyd Triestino лайнерін круиздік кемелер ретінде жұмыс істеді, бірақ бұл да рентабельді емес болып шықты. Круиздік бизнестің пайдасыздығынан Italian Line жүк тасымалына бет бұрды. Ол Жерорта теңізі, Солтүстік Американың батыс жағалауы мен Орталық және Оңтүстік Америка арасындағы негізгі контейнерлік қызметтерін жүзеге асырды, 2001 жылы шамамен жүк тасымалдады. Бұрын Италия үкіметіне тиесілі болған компания 1998 жылы d'Amico Società di Navigazione компаниясына сатылып, жекешелендірілді. 2002 жылдың тамызында оны CP Ships сатып алды, ал 2005 жылы CP-нің бір бренд стратегиясына сәйкес Italian Line атауы тоқтатылды. CP Ships компаниясын 2005 жылдың соңында TUI AG сатып алды және 2006 жылдың ортасында Hapag Lloyd компаниясымен бірікті.
In World War II the company lost many ships, including Rex and Conte di Savoia. Others were captured by the United States and converted into troopships; four of them survived the war: Conte Biancamano, Conte Grande, Saturnia, and Vulcania. Commercial service was resumed in 1947 under the company's new name Società di navigazione Italia. In addition to the four vessels returned to the company by the United States, two new vessels, and were commissioned in 1953 and 1954. In 1956, Andrea Doria, the company's three year old flagship collided with the Swedish ship Stockholm near Nantucket and sank, with passenger deaths estimated at 46 or 55. The company replaced Andrea Doria with , which went into service in 1960. This ship was based on the same design as Andrea Doria, but was larger, and featured technical innovations. In the late 1950s aircraft passenger travel had yet to have a noticeable effect on ocean going passenger numbers between the United States and the Mediterranean. The Italian Line, therefore, ordered two new ships: and Building the ships took longer than expected, and they were not delivered until 1965. Being late into service, they were unable to compete profitably on the North Atlantic route. Although planned for cruising as an alternative, the ships had several design flaws that made their use as cruise ships problematic. Despite huge financial loss, the Italian Line operated the transatlantic route until 1976, after which the Leonardo da Vinci was withdrawn from service; the Michelangelo and Raffaello had been sold the previous year. The Cristoforo Colombo was also withdrawn from service at this time. The Leonardo da Vinci became a cruise ship in 1977–78, after which it was withdrawn due to high fuel costs. In 1979 and 1980 the company operated two ex Lloyd Triestino liners, and , as cruise ships, but this again proved unprofitable. Because of the unprofitability of the cruise business, the Italian Line turned to freight shipping. It operated its principal container services between the Mediterranean, the west coast of North America, and Central and South America, carrying about of freight in 2001. Previously owned by the Italian government, the company was privatized in 1998 when sold to d'Amico Società di Navigazione. In August 2002, it was acquired by CP Ships, and in 2005 the Italian Line name ceased to exist following CP's one brand strategy. CP Ships itself was bought out in late 2005 by TUI AG, and merged with Hapag Lloyd in mid 2006.
Жолаушылар кемелері
СуретСалынғанАтыТоннажыКемеШығаруОрындарыІскеКосылғанЕскертулер 1908 08,312 ГРТ8312 ГРТ Russell & Co., Шотландия 1932–1934 Бұрынғы Cosulich Line кемесі; бұзылып тасталды 1934 1917 12003 ГРТ Palmer S&E Co Ltd, Jarrow on Tyne 1932–1941 Cantieri Baia Napoli жолаушылар кемесі болып қайта жаңартылды. Массауада батырылды, 3 сәуір 1941 1922 21848 ГРТ Swan Hunter & Wigham Richardson, Ltd, Ұлыбритания 1932–1937 Lloyd Triestino-ға ауыстырылды 1923 18765 ГРТ William Beardmore & Co., Шотландия 1932–1940 1923 24281 ГРТ Ansaldo Shipyards, Италия 1932–1937 Lloyd Triestino-ға ауыстырылды, бұзылды 1948 1925 24416 ГРТ William Beardmore & Co., Шотландия 1932–19401947–1960 1926 32583 ГРТ Ansaldo Shipyards, Италия 1932–1939 1926 23970 ГРТ Cantiere Navale Triestino, Италия 1932–19401947–1965 Siosa Lines-ке сатылды 1927 23940 ГРТ Cantiere Navale Triestino, Италия 1932–19401946–1965 бұзылды 1965 1927 25661 ГРТ Stabilimento Tecnico Triestino, Италия 1932–19401947–1961 1961 жылы бұзылды 1927 18017 ГРТ William Beardmore & Co., Шотландия 1932–1940 24 мамыр 1941 жылы торпедаланып батты 1928 32650 ГРТ Ansaldo Shipyards, Италия 1932–1939 өз заманындағы ең ірі дизельді лайнер 1932 48502 ГРТ Cantieri Riuniti dell'Adriatico, Италия 1932–1940 11 қыркүйек 1943 жылы неміс әскері шегінген кезде Венецияда батырылды. 1945 жылы көтеріліп, бұзылды. 1932 51062 ГРТ Ansaldo Shipyards, Италия 1932–1940 8 қыркүйек 1944 жылы RAF және SAAF бомбалаушыларымен Триесте батырылды 1932 19475 ГРТ Cantieri Riuniti dell'Adriatico, Италия 1937–1940 18 қыркүйек 1941 жылы торпедаланып батты 1932 19507 ГРТ Cantieri Riuniti dell'Adriatico, Италия 1937–1940 18 қыркүйек 1941 жылы торпедаланып батты 1951 27078 ГРТ Cantieri Riuniti dell'Adriatico, Италия 1951–1973 1973 жылы бұзылды 1951 27090 ГРТ Cantieri Riuniti dell'Adriatico, Италия 1952–1976 2012 жылы бұзылды 1951 29083 ГРТ Ansaldo Shipyards, Италия 1953–1956 25 шілде 1956 жылы соқтығысып, аударылып батты 1953 29191 ГРТ Ansaldo Shipyards, Италия 1954–1977 1982 жылы Тайваньның Каосиунг қаласында бұзылды 1960 33340 ГРТ Ansaldo Shipyards, Италия 1960–1980 4 шілде 1980 жылы өртеніп, аударылып батты, көтеріліп, 1982 жылы бұзылды 1951 13225 ГРТ Cantieri Riuniti dell'Adriatico San Marco Trieste, Италия 1963 1977 жылы бұзылды 1951 13226 ГРТ Cantieri Riuniti dell'Adriatico San Marco Trieste, Италия 1963 1977 жылы бұзылды 1951 13226 ГРТ Cantieri Riuniti dell'Adriatico San Marco Trieste, Италия 1963 1977 жылы бұзылды 1963 27905 ГРТ Cantieri Riuniti dell'Adriatico, Италия 1975–1981 2002 жылы бұзылды 1963 27,888 ГРТ Cantieri Riuniti dell'Adriatico, Monfalcone, Италия 1979 1983 21 мамыр 1999 жылы өртеніп батты 1965 45911 ГРТ Ansaldo Shipyards, Италия 1965–1975 1991 жылы бұзылды 1965 45933 ГРТ Cantieri Riuniti dell'Adriatico, Италия 1965–1975 1983 жылы батты