Табиғи ресурстарды өтеу жобалары мен бағдарламалары
Environmental mitigation
Қоршаған ортаны қалпына келтіру, табиғи ресурстарға зиянды әсерді өтеу жобалары. АҚШ жүйесіндегі экологиялық кредиттер, міндеттемелер, банктер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Табиғи немесе тарихи ресурстарға белгілі әсерді толықтыруға бағытталған жобалар немесе бағдарламалар.
Projects or programs intended to offset known impacts to an existing historic or natural resources
Экологиялық жеңілдету, өтемақылық жеңілдету немесе жеңілдету банкілік – АҚШ үкіметі мен оған байланысты экологиялық салаларда қолданылатын терминдер. Олар өзен, батпақ жер, жойылу қаупі төнген түрлер, археологиялық ескерткіш, палеонтологиялық орын немесе тарихи құрылым сияқты, бұрыннан бар табиғи немесе тарихи ресурстарға тигізген белгілі зиянды өтеуге арналған жобалар мен бағдарламаларды сипаттайды. Экологиялық жеңілдету әдетте басқару органдары құрған экологиялық кредит жүйесінің бір бөлігі болып табылады, ол дебеттер мен кредиттерді бөлуді қамтиды. Табиғи ресурс жойылған немесе ауыр түрде зардап шеккен жағдайларда дебеттер туындайды, ал табиғи ресурс жақсартылған немесе сақталған деп танылған жағдайларда кредиттер беріледі. Сондықтан, егер кәсіпорын немесе жеке тұлға "дебетке" ие болса, олар "кредит" сатып алуға міндетті. Кейбір жағдайларда кредиттер "жеңілдету банктерінен" сатып алынады, бұл ірі жеңілдету жобалары болып табылады және даму орнында мұндай өтемақыны алу мүмкін болмағанда немесе бұл ортаға пайдалы деп табылмайтын жағдайларда, бірнеше тарапқа алдын ала кредит беру үшін құрылады. Кредит жүйелері кредиттерді алудың әртүрлі жолдарын ұсынады. Мысалы, АҚШ-та жобалар табиғи ресурсты сақтау, жақсарту, қалпына келтіру немесе құру (PERC) мақсатына сәйкес бағаланады.
Environmental mitigation, compensatory mitigation, or mitigation banking, are terms used primarily by the United States government and the related environmental industry to describe projects or programs intended to offset known impacts to an existing historic or natural resource such as a stream, wetland, endangered species, archeological site, paleontological site or historic structure. Environmental mitigation is typically a part of an environmental crediting system established by governing bodies which involves allocating debits and credits. Debits occur in situations where a natural resource has been destroyed or severely impaired and credits are given in situations where a natural resource has been deemed to be improved or preserved. Therefore, when an entity such as a business or individual has a "debit" they are required to purchase a "credit". In some cases credits are bought from "mitigation banks" which are large mitigation projects established to provide credit to multiple parties in advance of development when such compensation cannot be achieved at the development site or is not seen as beneficial to the environment. Crediting systems can allow credit to be generated in different ways. For example, in the United States, projects are valued based on what the intentions of the project are which may be to preserve, enhance, restore or create (PERC) a natural resource.
Дамуға қолайлы
Жұмсарту, қатаң экологиялық заңдарға қарағанда дамуға көбірек мүмкіндік беретін балама болып табылады, себебі ол экологиялық заңдарға тыйым салынған жерлерде де дамуға жол ашады.
Mitigation is a more development friendly alternative to strict environmental laws because it allows development to occur where environmental laws might prohibit it.
Ауыртпалықтарды азайту саласы
Жерсіздендіру шаралары сөзсіз "жерсіздендіру индустриясын" құрайды. Табиғи ресурстарға зиян келтіретіндерден кредиттер сатып алу талап етілгенде, жерсіздендіру кредитіне сұраныс пайда болады. Қоршаған ортамен байланысты бизнестер мұндай жүйеден әдетте пайда көреді.
Mitigation inevitably creates a "mitigation industry". By requiring those who impact natural resources to purchase credits, a demand for mitigation credit is formed. Businesses related to environmental work typically benefit from such a system.
Шығынның жүктемесі
Жергілікті шаралар жүйелері дамудың экологиялық салдарының басым бөлігін қоршаған ортаға зиян келтіретін жеке тұлғалар мен ұйымдарға жүктейді. Егер экологиялық зиянды азайту шаралары қолданылмаса, даму салдарынан туындаған экологиялық зиянды жою шығындары үкіметке түсіп, ол өз кезегінде бұл шығындарды қоршаған ортаға зиян келтіруге жауапты емес салық төлеушілерге аудармақ.
Mitigation systems place the environmental costs of development mostly on the individuals or entities that are impacting the environment. Without environmental mitigation, costs of alleviating environmental damage caused by development could be placed in the hands of the government which would in turn pass costs on to taxpayers not responsible for environmental impacts.
Жер иелеріне берілетін жәрдемақы
Бұрын пайдаланылмаған немесе салуға қолайсыз жерлерге өтемалдау жүйесі арқылы жоғарырақ ақшалай құн беріледі. Мысалы, су тасқыны қаупі бар аймақтардағы жерлер коммерциялық немесе тұрғын үй салуға жарамсыз болса да, өтемалдау шараларын жүргізуге ыңғайлы. Даму перспективасы өте төмен ауылдық жерлер өтемалдау кредиттеріне пайдалану мүмкіндігі туғанда құндырақ болады.
Land previously unused or impractical for development is given greater monetary value under a mitigation system. For instance, land in floodplains may be impractical for commercial or residential development but conducive for mitigation activities. Land in rural areas with very little potential for growth are more valuable when given the opportunity to be used for mitigation credits.
Кредиттер мен дебеттерді дұрыс бөлу және бағалау
Шағымдау шараларын регламенттеуде дебеттер мен кредиттерді тағайындағанда қоршаған ортаға тигізетін әсерлерге немесе шағымдау шараларына байланысты туындайтын жалпы экологиялық залал мен пайда дұрыс ескерілмеуі мүмкін. Басқару органдарының негізгі жауапкершілігі – шағымдау шаралары үшін кредиттер алуға қажетті экологиялық критерийлерді белгілеу. Олар кредиттерді бағалауға да жауапты. Сондықтан, кредиттер мен дебеттерді бөлу және бағалаудағы мәселелер экологиялық ресурстардың (экожүйелік қызметтер) қазіргі салыстырмалы құнын бағалаудың қиындығынан, уақыт өте келе экожүйелердегі өзгерістерден және/немесе қоршаған ортаға пайдалы немесе зиянды әсер ететін факторлар туралы түсініксіздіктен туындауы мүмкін. Осы белгісіздіктерді шешу үшін реттеушілер өтемақылық шаралар келісімдеріне көбінесе "қамту коэффициенттерін" бекітеді. Мысалы, 3:1 қамту коэффициенті экологиялық бұзылыстың әрбір бірлігі үшін 3 өтемақылық кредит талап етеді.
Mitigation regulations may not properly take into account the total ecological losses and gains associated with environmental impacts or mitigation when allocating debits and credits. Governing bodies are primarily responsible for prescribing the ecological criteria required to attain credits for mitigation. They are also responsible for valuation of credit. Therefore, it is evident that problems with the allocation and valuation of credits and debits might stem from the complexity of assessing the current comparative value of ecological resources (aka ecosystem services), ecosystem change over time, and/or a lack of understanding about what is beneficial or harmful to the environment overall. To address these uncertainties regulators often assign 'coverage ratios' to compensatory mitigation agreements. Coverage ratios of, for example, 3:1 require 3 compensatory mitigation credits for every 1 unit of ecological disturbance.
Жердің бағасына және қол жетімділігіне әсері
Жерді қорғау шаралары жердің құнын арттыруға себеп болуы мүмкін, себебі кейбір шараларға үлкен көлемде жерді сатып алу немесе оны мәңгілік сақтауға беру қажет. Сондықтан, жерді қорғау шаралары ауыл шаруашылығы және тұрғын үй салу сияқты басқа ауылдық жерлерді пайдалану түрлерімен бәсекелесе алады. Осыған байланысты, жер иелері өздерінің жерлерін ең тиімді пайдалану үшін, жерді қорғау арқылы алынатын сыйақылардың нарықтық құнын ескере отырып, сақ болуы керек.
Mitigation could be seen as contributing to the increasing cost of land because some mitigation work requires that large amounts of land be purchased or put into conservation easements. Mitigation can therefore compete with other rural land uses such as agriculture and residential development. This suggests that land owners must be alert to find the highest and best use for their properties given the potential market value that mitigation credits represent.
Жерді "мәңгілік" беру
Жерді өтемақылық шараларға беру міндеттемелері "мәңгілікке" берілуі керек, яғни болашақта толығымен және тұрақты түрде сақталуы тиіс. Әйтпесе, өтемақылық шаралар бағдарламалары арқылы ұзақ мерзімді қоғамдық мүдде қамтамасыз етілмейді. Бұл жерлерді экожүйелік құндылықтарды ескере отырып басқаруды жалғастыруды білдіреді, кейде жер иелеріне өзгеріп жатқан қажеттіліктерге байланысты ландшафтты өзгертуге мүмкіндік бермейді. Мысалы, бұрын өтемақылық шараларға бөлінген жерлерде болашақта ірі масштабты құрылыс жобаларына рұқсат берілмейді.
Commitment of lands to compensatory mitigation must be done 'in perpetuity', meaning permanently into the future. Otherwise, the long term public interest could not be served via compensatory mitigation programs. This means that properties must continue to be managed with ecosystem values in mind, sometimes preventing landowners from transforming the landscape to meet changing needs. For example, future large scale development projects would not likely be permitted on previously dedicated mitigation properties.