Сажур қаласы: Галілеядағы друздар мекенінің тарихы
Sajur
Сажур – Израильдің Галилея аймағындағы друздар қаласы. Тарихы ежелгі Шазурмен байланысты, қабірлер орналасқан. 1992 жылы тәуелсіз муниципалитет ретінде танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Галилеядағы, Израильдегі друздар қаласы, осы атпен аталатын өзен.
Druze town in Galilee, Israel
the river of this name
Сажур (; ساجور) – Солтүстік Израильдің Галилея аймағындағы друздар тұратын қала (жергілікті кеңес), ауданы 3,000 дунам (3 км²). 1992 жылы тәуелсіз жергілікті кеңес ретінде мойындалды. Ондағы халық саны: .
Sajur (; ساجور) is a Druze town (local council) in the Galilee region of northern Israel, with an area of 3,000 dunams (3 km2). It achieved recognition as an independent local council in 1992. In it had a population of .
Тарих
Сажур Шәзурмен, Симеон Шәзуримен байланысты ежелгі ауылмен теңестіріледі. Яһуди дәстүрлеріне сәйкес, Саджурде Исмаил бен Елизаха Кохен, Симеон Шезури және Симеон бен Елазар жерленген. Израиль ескерткіштерін сақтау басқармасы 1951, 1980 және 1993 жылдары жүргізген қазба жұмыстары нәтижесінде рим-византия дәуіріне жататын 13 локулиден тұратын қабір, біздің заманымыздың II ғасырының соңына жататын сегіз немесе тоғыз локулиден тұратын қабір және біздің заманымыздың I-II ғасырларына жататын бір бөлмелі шағын қабір табылды. 2002 жылғы қаңтарда автотұрақ салуға кіріспес бұрын жүргізілген археологиялық қазба жұмыстары тасқа қашалған, ешқандай заттар табылмайтын үңгірді ашты, ол қабір болған болуы мүмкін, сондай-ақ маңызды емес бірнеше жәдітелер табылды. Алайда, стратиграфиялық тізбектің төменгі қабатында көптеген жәдітелердің болуы Саджурда Темір дәуірінде қоныс болғандығын көрсетеді. Крест жорықтары кезеңінде Сажур Сейсор немесе Саор деп аталған. 1249 жылы Джон Алеман Бейт-Янн, Саджур, Маджд әл-Крум және Нахф жерлерін Тевтон орденіне берді. 1322 жылы Марино Сануто Ескі өзінің картасында Сеггори деп аталатын Санурды көрсетті.
Sajur is identified with Shazur, an ancient village associated with Simeon Shezuri. According to Jewish traditions, Ishmael ben Elisha ha Kohen, Simeon Shezuri and Simeon ben Eleazar are buried in Sajur. Excavations in 1951, 1980 and 1993, on behalf of the Israel Antiquities Authority revealed, respectively, a tomb with 13 loculi that dated to the Roman–Byzantine periods, a tomb with eight or nine loculi dating to the end of the second century CE and a small tomb with a single room dating to the first–second centuries CE. A salvage dig in January 2002, prior to building a car park, revealed a bedrock hewn cave, devoid of finds, which may have been a tomb, and various unremarkable finds, although the presence of many finds at the bottom of the stratigraphic sequence is evidence of Iron Age occupation at Sajur. In the Crusader era Sajur was known as Seisor or Saor. In 1249 John Aleman transferred land, including the casalia of Beit Jann, Sajur, Majd al Krum and Nahf to the Teutonic Knights. In 1322 Marino Sanuto the Elder showed Sanur on his map, named Seggori.
Осман империясы
Саджур 1555 жылғы Османдық дефтерінде ауыл ретінде тіркелген, ол Сафад ливасының Акра нахиясында орналасқан. Жер Сахи жері деп белгіленген, яғни Сұлтанға тиесілі жер. 1875 жылы Виктор Герин былай деп жазған: "Қазіргі кезде бұл друздар тұратын шағын ауыл; ол бір кезде үйлермен толық жабылған төбеде орналасқан. Төменде, кейбір бақтарда инжір, зәйтүн, анор және тутар ағаштары өседі". 1881 жылы PEF-тің Батыс Палестинаны зерттеуі (SWP) оны былай сипаттаған: "Тастан салынған, шамамен 100 друздар тұратын ауыл; жазықта, зәйтүн ағаштары мен егістік жерлермен қамтылған; су қоймалары мен жақын маңдағы бұлақтан су алады". 1887 жылғы халық санағында Сежурде 190 адам тұрғандығы көрсетілген, барлығы друздар.
Sajur was mentioned as a village in the Ottoman defter for the year 1555 6, located in the Nahiya of Acre of the Liwa of Safad. The land was designated as Sahi land, that is, land belonging to the Sultan. In 1875, Victor Guérin noted that "It is today a small village, inhabited by Druze; it is located on a hill that was once completely covered with houses. At the bottom, some gardens are planted with fig, olive, pomegranate and mulberry trees." In 1881, the PEF's Survey of Western Palestine (SWP) described it as: "A village, built of stone, containing about 100 Druzes; in the plain, with olives and arable land; water from cisterns and spring near". A population list from about 1887 showed that Sejur had 190 inhabitants; all Druze.
Британдық мандат
1922 жылы Палестинада британдық мандат билігі жүргізген халық санағында Саджурдың 196 тұрғыны болды: 176 друз, 17 мұсылман және 3 христиан, барлық христиандар православие дінін ұстанды. 1931 жылғы санақта халық саны 254-ке дейін өсті: 141 друз, 11 мұсылман және 2 христиан, барлығы 53 үйде тұрды. 1945 жылғы статистика бойынша Саджурдың 350 тұрғыны болды: 10 мұсылман және 340 адам "басқалар" санатында тіркелді (=друздар). Олардың жалпы жер мөлшері 8 172 дунамды құрады, ал 64 дунамы мемлекеттік меншікте болды. 4 дунам цитрус және банан өсіруге, 1380 дунам плантациялар мен суғаруға жарамды жерлерге, 1933 дунам астық егуге, ал 7 дунам құрылыс (қалалық) жерлерге пайдаланылды.
In the 1922 census of Palestine conducted by the British Mandate authorities, Sajur had a population of 196; 176 Druze, 17 Muslims and 3 Christians, where the Christians were all Orthodox. The population increased in the 1931 census to 254; 141 Druze, 11 Muslims and 2 Christians, in a total of 53 houses. In the 1945 statistics, Sajur had 350 inhabitants; 10 Muslims and 340 classified as “others” (=Druze). They owned a total of 8,172 dunams of land, while 64 dunams were public. 4 dunams were used for citrus and bananas, 1,380 for plantations and irrigable land, 1,933 for cereals, while 7 dunams were built up (urban) land.
Израиль
1992 жылы Саджур жергілікті кеңес деп танылды.
In 1992, Sajur was recognized as a local council.
Демография
Израильдің Орталық статистика бюросы мәліметтері бойынша, қала елдің әлеуметтік-экономикалық индексінде төмен көрсеткіш көрсетті (10-нан 3-ті) (2001 жылдың желтоқсаны). Сол жылы орташа жалақы айына 3 531 шекельді құрады, ал елі бойынша орташа жалақы 6 835 шекель болды.
According to Israel Central Bureau of Statistics, the town had a low ranking (3 out of 10) on the country's socioeconomic index (December 2001). The average salary that year was NIS 3,531 per month, whereas the national average was NIS 6,835.