Ресейлік мемлекет қайраткері және дипломаты: Александр Куракин өмірі мен қызметі
Alexander Kurakin
Александр Куракин – Ресейдің танымал мемлекет қайраткері және дипломаты. Пётр I-нің замандасы Борис Куракиннің ұрпағы, Павел I-нің жақын досы. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік мемлекет қайраткері және дипломат Александр Борисович Куракин, кейде Куракин деп те жазылады (Ланг ру; 18 қаңтар 1752 – Веймар, 6 / 24 маусым 1818) – Ресей мемлекет қайраткері және дипломаты, 1810 жылдан Мемлекеттік кеңестің мүшесі, 1-ші сыныпты белсенді құпия кеңесші (Шен тізімін қараңыз).
Russian statesman and diplomat
Prince Alexander Borisovich Kurakin, sometimes spelled Kourakine (Lang ru; 18 January 1752 – Weimar, 6 / 24 June 1818) was a Russian statesman and diplomat, a member of the State Council (from 1810), who was ranked Active Privy Counsellor 1st Class (see Table of Ranks).
Өмір
Мәскеуде орыс дипломаттарының ұзын тізімінде туған ол, Ресей елшісі және Ұлы Петрдің жақын досы Борис Куракиннің шөбересі болды. 1764 жылы әкесі Борис Александрович Куракинның қайтысынан кейін Санкт-Петербургке көшті. Сол жерде ол болашақ Ресей императоры Павел I, Ұлы князь Павел Петровичпен танысып, оның ең жақын достарының бірі болды. Бірақ бұл достық сол кездегі императрица Екатерина II-нің құлшынысын алмады, сондықтан Куракин шетелге кетуге мәжбүр болды. 1776 жылы ол Швеция Корольдік ғылым академиясының шетелдік мүшесі болып сайланды. Екатерина II қайтыс болғаннан кейін Куракинге 1796 жылы Санкт-Петербургке оралуға рұқсат берілді және ол мансабын жалғастырып, 1796 жылы вице-канцлер болды. Александр I билік құрған жылдары Куракин 1806 жылы Венадағы Ресей елшісі тағайындалды. Екі жыл өткен соң ол Париждегі елші Петр Толстойдың орнын иеленді.
Born in Moscow to a long line of Russian diplomats, he was the great grandson of Boris Kurakin, a Russian ambassador and close associate of Peter the Great. He moved to St. Petersburg in 1764 following the death of his father, Boris Alexandrovich Kurakin. There he became acquainted with Great Prince (Grand Duke) Pavel Petrovich, the future Emperor Paul I of Russia, and remained one of his most trusted friends. This friendship, though, did not meet the approval of the then reigning Empress Catherine II, and so Kurakin was forced to depart abroad. In 1776, he was elected a foreign member of the Royal Swedish Academy of Sciences. After Catherine II's death, Kurakin was allowed to return to St. Petersburg in 1796 and he resumed his career, becoming Vice Chancellor in 1796. During the reign of Alexander I Kurakin became the Ambassador of Russia in Vienna in 1806. Two years later, he replaced Ambassador Pyotr Tolstoy in Paris.
Париждегі елші
Париждегі елші ретінде Куракин екі саяси іс-әрекетімен танымал болды: Тильзит шартына қол қоюға дайындыққа белсенді қатысу және патшаны француздармен болатын соғыс туралы ескерту. 1810 жылдан бастап Куракин Александр патшаға көптеген хаттар жазып, оны жақын арада соғыс болатыны туралы ескертті. 1812 жылғы 15 сәуірде Наполеонмен болған кездесуінде Ресей-Франция қарым-қатынасын жарастыруға жасаған соңғы сәтсіз әрекетінен кейін, Наполеонның Ресейге басып кіруінің басталуын білдірген Наполеонның келуі Куракиннің елшіліктен кетуіне себеп болды. Париждің жоғары қабаттарында Куракинды киімдерінің сән-салтанаты мен байлығы үшін "алмаз ханзада" деп атады. Солардың бірі 1810 жылғы 1 шілдеде Австрия елшісі Шварценберг ұйымдастырған кеште болған өрт кезінде оның өмірін сақтап қалды. Әйелдерді өртенген залдан шығарып жатқанда, ол жерге құлап, үрейленген адамдардың аяғына тапталды, бірақ оның әсем безендірілген пальтосы оны қатты ыстықтан қорғады. Дегенмен, ол ауыр күйік алды және бірнеше ай төсекке жатып емделді. Ол сондай-ақ Францияға ресейлік үлгідегі сервисті – *service à la russe* енгізген, ол бұрынғы *service à la française* сервисін ығыстырды. Ол ешқашан үйленбеді, бірақ Акулина Дмитриевна Самойловадан, барон Врьевскийден және белгісіз әйелден – барон Сердобиннен заңды емес балалары болды.
As ambassador in Paris, Kurakin was known for two political acts: taking an active part in the arrangements for the signing of the Treaty of Tilsit, and warning the Tsar about the upcoming war with the French. From 1810 Kurakin wrote numerous notes to Tsar Alexander, warning him of imminent war. After the last futile attempt to reconcile the Russian French relationship at his meeting with Napoleon on 15 April 1812, the subsequent departure of Napoleon marking the start of Napoleon's invasion of Russia led to Kurakin resigning as ambassador. In Paris' higher circles, Kurakin was famously referred to as a "diamond prince", due to magnificence and richness of his costumes. It was one of these costumes that actually saved his life during a fire that happened during a ball given by Schwarzenberg, the Austrian ambassador on 1 July 1810. While escorting the women out of the blazing hall, he fell to the ground and was trampled by the panicking crowd, but his richly decorated coat protected him from the worst of the intense heat. Nevertheless, he was still badly burned and was confined to bed for several months. He is also credited with introducing Russian style service à la russe to France, where it replaced the previous service à la française. He never married but he had illegitimate issue by Akulina Dmitrievna Samoilova, the Barons Wrjevsky, and by an unknown woman, the Barons Serdobin.