Кіріспе
Ральф Воан Уильямстың композициясы. "Англия халық әндері сюитасы" – ағылшын композиторы Ральф Воан Уильямстың ең танымал туындыларының бірі. Ол алғаш рет әскери оркестр үшін "Folk Song Suite" деген атпен жарияланған, ал премьерасы 1923 жылғы 4 шілдеде Кнеллер Холлда лейтенант Гектор Адкинс басқаруымен өтті. Кейін 1924 жылы Воан Уильямстың шәкірті Гордон Джейкоб осы туындыны толық оркестр үшін аранжировкалап, "Англия халық әндері сюитасы" деп жариялады. Бұл туынды 1956 жылы Фрэнк Райт британдық үлгідегі қола оркестр үшін аранжировкалап, "Англия халық әндері сюитасы" деген атпен қайта жариялады. Үш нұсқаның барлығын Boosey & Hawkes баспасы шығарды; үш түрлі нұсқаға үш түрлі атау берілгеніне назар аударыңыз. Сюитада тоғыз ағылшын халық әнінің мелодиясы қолданылған, олардың алтауы Воан Уильямстың досы және әріптесі Сесил Шарптың жинағынан алынған.
English Folk Song Suite is one of English composer Ralph Vaughan Williams' most famous works. It was first published for the military band as Folk Song Suite and its premiere was given at Kneller Hall on 4 July 1923, conducted by Lt Hector Adkins. The piece was then arranged for full orchestra in 1924 by Vaughan Williams' student Gordon Jacob and published as English Folk Song Suite. The piece was later arranged for British style brass band in 1956 by Frank Wright and published as English Folk Songs Suite. All three versions were published by Boosey & Hawkes; note the use of three different titles for the three different versions. The suite uses the melodies of nine English folk songs, six of which were drawn from the collection made by Vaughan Williams’ friend and colleague Cecil Sharp.
Құрылымы
Сюита үш бөлімнен тұрады: Марш, Интермеццо және тағы бір Марш. Бірінші марш "Жексенбі күні жетіге кел" деп аталады, Интермеццо "My Bonny Boy" деген атаумен белгіленген, ал соңғы бөлім төрт "Сомерсеттен алынған халық әндеріне" негізделген. Алғашқыда төртінші бөлімі "Теңіз әндері" екінші орында орындалған, бірақ композитор оны тұңғыш рет орындалғаннан кейін алып тастап, жеке жариялаған, өзіндік оркестрлеумен.
1923 жылғы концерттік оркестр нұсқасы
Е флейта және пикколо, концерттік флейта және пикколо, Е флейта кларнет, B флейта кларнет соло, рипьено 1-ші B флейта кларнет, 2-ші B флейта кларнет, 3-ші B флейта кларнет, Е флейта альт кларнет, B флейта бас кларнет, гобойлар және C кларнеттер, 1-ші фагот, 2-ші фагот, Е флейта альт саксофон, B флейта тенор саксофон, Е флейта баритон саксофон, B флейта бас саксофон және контрабас кларнет, 1-ші B флейта корнеттер, 2-ші B флейта корнеттер, B флейта трубалар, 1-ші және 2-ші валторналар F флейтада (Е флейтада нотада), 3-ші және 4-ші валторналар F флейтада (Е флейтада нотада), 1-ші тромбон, 2-ші тромбон, бас тромбон, B флейта баритон, эуфониум, бас барабандар, барабандар (тарелки, бас барабан, литавра, треугольник). Сюита 1923 жылы Boosey & Hawkes баспасынан «Folk Song Suite» деген атпен жарық көрді. «Концерттік флейта және пикколо» деп аталатын бөлім, жалғыз болғанымен, кем дегенде екі музыкантты қажет етеді, себебі флейта мен пикколо партиялары сюитаның көп бөлігінде бір уақытта орындалады, ал соңғы бөлімде бөлек партиялар бар. Гобойлар мен B флейта трубалары да екі музыкантты қажет етеді. Е флейта кларнет партиясында тек соңғы бөлімде ғана дивисиялар бар, олардың көп бөлігі соло/бірінші B флейта кларнет дауысында қайталанған, сондықтан екінші Е флейта кларнетінің қажеттілігі шамалы. Соло және 1-ші B флейта корнеттер бір партияға басылған (алғашқыда «1-ші корнет» деп аталған), бірақ солоға бір, ал 1-шіге бір музыкант қажет. B флейта баритонына арналған партия, шындығында, әскери оркестрде қазір жоқ баритон саксофорнға арналған (эуфониум емес), және бұл партия жинақтың кейінгі басылымдарынан жоғалып, эуфониум партиясындағы ноталармен белгіленген.
2008 жылғы концерттік топтың қайта қаралған нұсқасы
Концерттік флейта және пикколо, гобой, Ми-бемоль кларнет, Соль-бемоль кларнеті (соло), 1-ші Соль-бемоль кларнет, 2-ші Соль-бемоль кларнет, 3-ші Соль-бемоль кларнет, Ми-бемоль альт кларнеті, Соль-бемоль бас кларнеті, 1-ші фагот, 2-ші фагот, Ми-бемоль альт саксофоны, Соль-бемоль тенор саксофоны, Ми-бемоль баритон саксофоны, Соль-бемоль бас саксофоны және контрабас кларнеті, Соль және 1-ші Соль-бемоль корнеті, 2-ші Соль-бемоль корнеті, Соль-бемоль трубалары, 1-ші және 2-ші Фа-кернейлері, 3-ші және 4-ші Фа-кернейлері, 1-ші тромбон, 2-ші тромбон, бас тромбон, эвфониум, туба, скрипкалық бас, 1-ші және 2-ші соққы аспаптары (литавра, тарелка, бас барабан, кішкентай барабан, үшбұрыш). Boosey & Hawkes 2008 жылы осы шығарманың қайта жаңартылған нұсқасын жариялады. Бұл басылымда компьютерде жасалған толық ноталар жинағы және бөліктері бар, ол түпнұсқадағы қателерді түзетеді. Басқа өзгерістерге репетициялық нөмірлердің қосылуы, музыкада пайда болатын халық әндерінің атаулары, кернейлердің Ми-бемольдің орнына Фа-да жазылуы, скрипкалық бас пен тубаның бөлек ноталарға бөлінуі және соққы аспаптарының екі бөлікке бөлінуі кіреді.
1924 жылғы оркестрлік нұсқасы
2 флейта (2-ші пикколоны еселейтін), гобой, 2 B-flat кларнет, фагот, 2 F мүйізі, 2 B-flat труба, 2 тромбон, тимпани, соққы аспаптары (қосқылдақтар, бас барабан, жақ барабан, үшбұрыш), ішекті аспаптар (скрипкалар, альттар, виолончельдер және контрабастар). Суитаны Воган Уильямстың шәкірттерінің бірі Гордон Джейкоб толық оркестр үшін аранжировкалап, 1924 жылы Boosey & Hawkes компаниясы "Англия халық әндері сюитасы" деген атпен жариялады.
1956 жылғы қола оркестр нұсқасы
Е жазық сопрано корнеті, соло B жазық корнеті, рипиено B жазық корнеті және флюгельгорн (бір партия, екі орындаушы), 2-ші B жазық корнеті, 3-ші B жазық корнеті, соло Е жазық мүйіз, 1-ші E жазық мүйіз, 2-ші E жазық мүйіз, 1-ші B жазық баритон, 2-ші B жазық баритон, 1-ші B жазық тромбон, 2-ші B жазық тромбон, бас тромбон, B жазық эвфониум, Е жазық бас, B жазық бас, барабандар (шеңгел барабан, бас барабан, қоңыраулар және үшбұрыш), Тимпани. Сюита Фрэнк Райтпен Brass Band үшін аранжировкаланып, 1956 жылы Boosey & Hawkes баспасында «Ағылшын халық әндері» деген атпен жарияланды (бұл оркестрлік нұсқасындағыдай атауға «Ағылшын» деген сөзді қосады, сонымен қатар «Әндер» сөзін көпше түрде қолданады). Музыка төменге транспозицияланады (квартумен төмен), бұл жезді аспаптар тобының диапазонға сәйкес етуі үшін жасалған болуы мүмкін. Аранжировка 25 жез ойнаушы және 2/3 перкуссиялық орындаушыға арналған стандартты британдық жезді аспаптар оркестрінің партияларын пайдаланады (транспозициялар мен әр партиядағы ойнаушылардың саны туралы толық мәліметтерді британдық жезді аспаптар оркестрінен қараңыз). Репетициялық нөмірлер ноталар мен партияларға қосылды, бірақ жеке халық әндерінің аттары көрсетілмеген. Бұл басылым Brass Band репертуарының маңызды бөлігі болып табылады.