Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Барклейвилл – Либерияның оңтүстік-шығысында, Пикиницесстен шамамен 10 миль (16 шақырым) ішке қарай орналасқан Гранд-Кру округінің астанасы және ең көп халқы бар елді мекені. 2008 жылғы ұлттық халық санағы бойынша, халқы 2733 адамды құрады. Барклейвилл қалашығы На өзенінің екі жағасында жатыр. Кануэкеннен солтүстік-батысқа, Плейбодан оңтүстік-шығысқа, ал Пикиницесс пен Гранд-Сесске оңтүстік-шығысқа қарай созылатын жолдардың бәрі Барклейвиллде қиылысады. 2006 жылдың наурыз айында Біріккен Ұлттар Ұйымы Барклейвиллдегі На өзені арқылы салынып аяқталған көпірдің ашылуын хабарлады, бұл Канвекен мен Плейбо жолдарын алғаш рет байланыстырды.
Barclayville is the capital and most populous settlement in Grand Kru County, located in southeastern Liberia about 10 miles inland from Picinicess. As of the 2008 national census, the population stood at 2,733. The Barclayville township straddles the banks of the Na River. Roads from Kanweaken to the northwest, Pleebo to the southeast, and to Picinicess and Grand Cess to the southeast, all intersect at Barclayville. In March 2006 the United Nations reported completion of the Na River bridge at Barclayville, connecting the Kanweaken and Pleebo roads for the first time.
Тарих
Қазіргі Баркливиллдің юрисдикциясын президент Эдвин Барклидің әкімшілігі 1930 жылдардағы соңғы Кру соғыстарына жауап ретінде құрды. Орталық үкімет билігін күшейту және руаралық қақтығыстарды азайту мақсатында, бұрынғы төрт жеке ауылды біріктіріп, бір қалашыққа айналдырды. Баркливилл құрылғанға дейін, қарсыласатын басшылықтардағы Сейтор және Кейкен ауылдары үнемі қақтығыстарға ұшырап тұрды. Сейтор, Кейкен және Вакпекен ауылдары мен олардың "ілеспе елді мекендері" На өзенінің солтүстік-батыс жағында орналасқан, ал Топор – Вакпекеннің қарсы жағындағы оңтүстік жағалауында. Қаланың аумағына қарамастан, көптеген құрылыстар дәстүрлі саздан және ағаштан жасалған үйлер. 1980 жылдардың ортасында қалашық құрылған кезде, оның көпшілігінде су және электр желісі болған жоқ. Кплио (Гребо тілінің бір диалектісі) – тұрғындардың негізгі тілі, бірақ мектептерде оқыту ағылшын тілінде жүргізіледі. Аймақтық жоғары мектеп Баркливиллде орналасқан, сондай-ақ бірнеше мемлекеттік және жеке (христиандық) мектептерде K-8 сыныптар бар. Баркливиллде католик, методист, баптист және басқа да евангелистік дін өкілдерінің шіркеулері мен миссиялары бар. Халықтың көп бөлігі жергілікті анимистік сенімдерді де сақтайды. Либерия азамат соғысынан бұрын, ер азаматтардың көпшілігі үкіметте мұғалімдер болып жұмыс істеген, соттарда қызметкерлер болған немесе мемлекеттік қызметкерлер мен мемлекеттік аппаратта жұмыс істеген. Көптеген ересектердің негізгі кәсібі – биік жерде күріш өсіру. Әр ауыл қаладан бірнеше шақырымға созылатын үлкен аумақтың иесі деп санайды. Олар жыл сайын жаңа жерге көшіп, топырақтың құнарлылығын қалпына келтіру үшін жерді өңдейді. Ауылдар мен шалғайдағы шаруашылықтардың арақашықтығы соншалық, әйелдер мен кішкентай балалар өсіру маусымында шаруашылықтарда тұруы жиі кездеседі. Әйелдер сол жерде көкөніс бақшаларын құрып, маниок еседі. Баркливилл ішіндегі егіншілік шектеулі, себебі егін мал мен құсқа – сиырларға, қойларға, ешкілерге және тауықтарға жем ретінде пайдаланылады. 2005 жылдың маусым айында БҰҰ-ның Біріктірілген аймақтық ақпарат желісі Баркливиллге апаратын жолдардың азамат соғысы жылдарында тозығы жеткенін және тығыз өсімдіктермен жабылып кеткенін хабарлады. Олар тек жаяу өтуге ғана жарамды болды.
The modern jurisdiction of Barclayville was created by the administration of President Edwin Barclay in response to the last Kru Wars in the 1930s. As part of the effort to exert central government authority and diminish intertribal conflicts, which had produced devastation, he had four separate villages combined into one township. Until the creation of Barclayville, the constituent villages of Seetor and Kayken, which are occupied by rival chiefdoms, were in periodic conflict. The villages of Seetor, Kayeken and Wakpeken and their "suburbs" are on the northwest side of the Na river, while Topor is on the opposite south bank across from Wakpekan. Despite the town's large size, most structures are traditional mud and stick homes. As of the mid 1980s, when the township was organized, few had running water or electricity. Kplio (a dialect of Grebo) is the primary language of the residents, but English is the official language of instruction in the schools. The regional high school is in Barclayville, along with several public and private (Christian) schools for grades K 8. Many Christian religious denominations have churches and/or missions in Barclayville including Catholic, Methodist, Baptist, and a variety of other evangelical congregations. Most of population also follows local animist practices. Prior to the Liberian Civil War, much of the male adult population were on government payroll employed as teachers, employees of the courts, or serving as government officials or civil service staff. Upland rice farming is the primary occupation of most adults. Each village lays claim to large areas of communal land that extend several miles inland from the town. They carry out slash and burn farming, rotating to a new section of land every year in order to allow the soil to recover its fertility. Because of the distance from the villages to these outlying farms, it is common for the women and younger children to live on the farms during the growing season. There the women also establish vegetable gardens and plant cassava. Farming within Barclayville is limited as crops serve as fodder for the freely roaming livestock and fowl, including cows, sheep, goats and chickens. In June 2005 the UN Integrated Regional Information Regional Network reported that the roads leading to Barclayville had decayed during the years of civil war and become overgrown by dense bush. They were impassable except by foot.