Кіріспе

Португалиялық ханзада (1697–1766)

Инфанте Мануэль, Орем графы, КГФ (mɐnuˈɛl; Мануэль Хосе Франсиско Антонио Каэтано Эстевао Бартоломеу; Лиссабон, 3 тамыз 1697 – Quinta de Belas, 3 тамыз 1766) – Португалиялық инфанте (ханзада), Португалия королі Петр II және оның әйелі Мария София Нюбургтің жетінші баласы. Ол Португалия королі V Жоаоның інісі болды. Ол Польша тағына үміткер ретінде қарастырылды.

Өмір

Ол 1697 жылы 3 тамызда Лиссабонда дүниеге келді және 1766 жылы сол күні сол қаладағы Квинта-де-Белас үйінде үйленбеген және заңды мұрагерлері болмаған күйде қайтыс болды. Ол Лиссабондағы Браганса әулетінің Патшалық пантеонында жерленген. Мануэлдің өмірі оқиғаларға толы болды. 18 жасында ол құпия түрде ағылшын кемесімен Нидерландыға аттанды. Португалия королі Жуан V оған үйіне оралуды бұйырғанда, ол бағынбай, Парижге, содан кейін Германияға кетті. 1716 жылы 1 тамызда ол Венгрияда түріктермен күресу үшін Савой князі Евгенийге қызметін ұсынды. Төрт күннен кейін ол Петроварадин шайқасында жеңіл жарақат алды. Ол сондай-ақ қашқан түріктерді қууға және Тимишоараны қоршауға алып, жаулап алуға қатысты. 1717 жылы ол ресми түрде австрия армиясына қабылданды және князь Евгенийдің басшылығымен Бельградты жаулауға қатысты. Пасаровиц шартынан кейін ол маршал де лагерь атағын алды. Соғыстан кейін ол сарайлар арасында саяхаттап, ләззатқа беріліп, бірнеше замандас жазушыларын шабыттандырды. 1721 жылы ол Алтын жүн орденін алды. 1728 жылы ол 1733 жылғы патша сайлауы алдында Польшада беделді орын алу үшін Габсбургтар қолдаған бай Мария Зофия Сиеневсканың қолына үміткерлердің бірі болды. Австрия және Ресей сарайларында жақсы таныс болған ол тіпті 1733 жылы Польша мұрагерлік соғысының басталған кезде қысқа мерзімге Польшаның келесі патшасы болып ұсынылды. Келесі жылы ол Португалияға оралды, онда өмірінің соңғы жылдарын Quinta de Belas-та жазушылар мен суретшілермен қоршалған, әлеуметтік өмірге белсенді қатысып өткізді. Ол 69 жасқа толған күні, үш онжылдықтан астам уақыт өткен соң қайтыс болды.