Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Джон Ланг кіші (1914 жылдың 7 қазаны – 1968 жылдың 21 қаңтары) – американдық журналист және Life журналының бюро меңгерушісі.
William John Lang Jr. (October 7, 1914 – January 21, 1968) was an American journalist and a bureau head for Life magazine.
Ерте мансап
Лэнг Чикаго қаласының оңтүстік бөлігінде дүниеге келген. 1936 жылы Чикаго университетінде оқып жүргенде, ол Чикаго Daily News газетіне және Time журналына жартылай штатпен «кампус жаңалықтарын» жазды. Алты айдан кейін оны Нью-Йорк қаласына шақырып, Time және Life журналдарында тұрақты жұмыс істеуге шақырды. 1936 және 1940 жылдары ол Джеймс Фарлидің президенттік науқанын жариялады. Вашингтон қаласында Лэнг өзінің бұрынғы сыныптасы Кей Мейермен (кейін Кэтрин Грэм атанған) танысты, ол The Washington Post және Newsweek басылымдарында жұмыс істеді. Олар біраз уақыт кездесіп жүрді, бірақ мүдделердің қақтығысуына байланысты қарым-қатынастарын тоқтатты. 1940 жылдың желтоқсан айында Лэнг Массачусетс штатының конгрессмені Джордж Тинкхэммен сұхбаттасу мүмкіндігіне ие болды, ол Лэнгке Кениядағы сафарилерінен әкелген кубоктерін көрсетті.
Lang was born on the south side of Chicago. While attending the University of Chicago in 1936, he wrote for the Chicago Daily News and "campus stories" for Time on a part time basis. Six months later, he was summoned to New York City to work for Time and Life on a regular basis. In both 1936 and 1940 he covered the Presidential campaigns of James Farley. While in Washington D. C., Lang met an old classmate, Kay Meyer (who later became Katharine Graham) of The Washington Post and Newsweek. The two dated for a while, but broke off the relationship due to conflicting interests. In December 1940, Lang had an opportunity to get an interview with Massachusetts Congressman George Tinkham who showed Lang his trophies from his safaris in Kenya.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ланг Алжир, Италия, Париж және Берлин қалаларында бюро басшысы болды. Ол сондай-ақ Билл Моулдин, Эрни Пайл, Джордж Силк, Джон Стейнбек және Роберт Капамен дос болды. Соғыс жылдары ол көптеген өмірбаяндар жазды, олардың ішінде Люциан Трускотт, Билл Моулдин, Дж. Элмер Шпигласс, Крейтон Абрамс және канадалық өндіруші Людгер Дионннің өмірбаяндары бар. Лэнг Кассерин асуы шайқасынан кейін Тунисте алғашқы американдық тілші болды. Осы жылы ол генерал Джордж Паттонның Сицилиядағы әскери науқанын жариялады. 1943 жылдың 7 қазанында Лэнг Неапольдегі пошта ғимаратында болған жарылыстан мерт болуға аздап қалды. Сол айдың соңында генерал Мэтью Б. Риджвей оны 82-ші әуеде жүретін дивизиядағы кәсібилігі үшін мақтады. Генерал Риджвей Лэнгті дивизияның құрметті мүшесі деп есептеген деседі. D-күнден кейін ол Эрнест Хемингуэйдің төртінші әйелі Мэри Уэлш Хемингуэймен түскі ас ішті. Кейін ол полковник Крейтон Абрамспен бірге "Арденн шайқасы" туралы баяндама дайындады, ал Абрамс бұл туралы "Жұлдыздар мен жолақтар" газетінде жариялаған мақаласында айтқан.
During World War II, Lang became Bureau Head in Algiers, Italy, Paris, and Berlin. He also became friends with Bill Mauldin, Ernie Pyle, George Silk, John Steinbeck and Robert Capa. During the war, he wrote many biographies, including those of Lucian Truscott, Bill Mauldin, J. Elmer Spyglass, Creighton Abrams, and Canadian manufacturer Ludger Dionne. Lang was the first American reporter in Tunis after the Battle of the Kasserine Pass. Later that same year, he followed the battle campaign of General George S. Patton in Sicily. On October 7, 1943, Lang was nearly killed in the Naples post office explosion. Later that month, he was commended by General Matthew B. Ridgway for his professionalism during his stay with the 82nd Airborne Division. It is said that General Ridgeway considered Lang to be an honorary member of the Division. After D Day, he had lunch with Mary Welsh Hemingway, the 4th wife of Ernest Hemingway. Later on, he filed a report on The Battle of the Bulge alongside Col. Creighton Abrams, in which Abrams later mentioned in an article of Stars and Stripes.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін Ланг Еуропадағы репортаждарын жалғастырып, Берлиннің қайта құрылуы және Темір Қоршаудың құлауы туралы хабарламалар жазды. Осы кезеңде, 1948 жылдың қаңтар айында, оның қызы Луиза дүниеге келді. Лангтар отбасының бақыты маусым айында Берлин блокадасы туралы хабардар болғанда қысқарып қалды. Ланг шекара жабылуға дейін отбасын Францияға өткізе алды. 1950 жылдың наурыз айында жарияланған бір хабарламасында Германия президенті Пол фон Гинденбург және оның әйелі, Пруссияның Фридрих Вильгельм I және Ұлы Фридрихтің Германиядағы тұз шахтасынан табылғаны туралы айтылды. 1950 жылдың мамырында Ланг АҚШ-қа оралғанда Бостон, Массачусетс штатындағы бюро басшысы болды. 1952 жылы ол Джон Ф. Кеннедидің Массачусетс штатының сенаторы болғаны туралы жазды. 1954 жылдан 1960 жылға дейін Вашингтон қаласында бюро басшысы қызметін атқарды. 1960 жылы Парижде бюро басшысы болғаннан кейін Ланг Испанияға барып, ескі досы Эрнест Хемингуэйге «Қауіпті жаз» атты кітабын жариялауға көмектесті. Хемингуэй оны «Кешкі өлім» (1938) кітабына қосымша деп атады. Хемингуэй Лангті кітапты суреттермен бірге басуға көндірді. Бір сөзін де қағазға түсірмегенімен, Хемингуэй осы ұсынысқа келісті. Оқиғаның бірінші бөлігі 1960 жылдың 5 қыркүйегінде «Life» журналында жарық көрді, одан кейін тағы екі бөлім жарияланды. 1961 жылы Берлинде болғанда Ланг Берлин қабырғасының салынуын көрді. 1961 жылы үйіне оралғаннан кейін «Life» журналының өңірлік бюро директорының орынбасары болып тағайындалды. 1963 жылдың ақпанында ол Вашингтон қаласындағы «Life» филиалының ішкі және сыртқы бөлімдерінің бас бюро меңгерушісі болып көтерілді. 1963 жылдың 26 маусымында Ланг Берлинге бірнеше күнге қайтып келіп, Джон Ф. Кеннедидің «Ich bin ein Berliner» сөзін тыңдады. 1965 жылдың қаңтарында Манхэттендегі «Life» аймақтық бюросының бас директоры болып тағайындалды. Ланг отбасымен бірге Австрияның Санкт-Антон қаласында шаңғы тебу кезінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның денесі Зальцбургке жеткізіліп, кремацияланды.
After the war, Lang continued his reporting in Europe and wrote reports on the rebuilding of Berlin and the fall of The Iron Curtain. During this time, in January 1948, his daughter Luisa was born. The Lang family's happiness was cut short in June when they heard of the Berlin Blockade. Lang was able to smuggle his family into France before the borders were closed. In March 1950, one of his stories reported on the discovery of the coffins of German President Paul Von Hindenburg and his wife, alongside Frederick William I of Prussia and Frederick the Great, in a salt mine in Germany. When Lang returned to the United States in May 1950, he became Bureau Head in Boston, Massachusetts. In 1952, he wrote about John F. Kennedy becoming Senator of Massachusetts. From 1954 1960, he served as Bureau Head in Washington, D. C. After becoming Bureau Head in Paris in 1960, Lang traveled to Spain to help his old friend Ernest Hemingway publish The Dangerous Summer. Hemingway called it an addendum to Death in the Afternoon (1938). Hemingway persuaded Lang to let him print the manuscript, along with a picture layout, before it came out in hardcover. Although not a word of it was on paper, Hemingway agreed to the proposal. The first part of story appeared in Life on September 5, 1960 and was followed by two more installments. In 1961 while in Berlin, Lang witnessed the construction of the Berlin Wall. When he returned home in 1961, he was promoted to Deputy Regional Bureau Director of Life. In February 1963, he was promoted to Chief Bureau Head of Domestic and Foreign Departments for Washington, D. C.'s Life branch. On June 26, 1963, Lang returned to Berlin for a few days and witnessed John F. Kennedy's "Ich bin ein Berliner" speech. In January 1965, he was promoted to Chief Regional Bureau Director for Life in Manhattan. Lang died from a heart attack while on a skiing trip with his family in St. Anton, Austria. His body was taken to Salzburg where it was cremated.