Қызыл жер көгершіні (Columbina talpacoti) – тропикалық құс. Мексикадан Оңтүстік Америкаға дейін қоныстанады, кейде АҚШ-та да кездеседі. Қоршаған ортаға бейімделген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Қызыл көгершін (Columbina talpacoti) – Жаңа әлемнің тропикалық көгершіні. Мексикадан оңтүстікке қарай Бразилия, Перу және Парагвай, Солтүстік Аргентина және Тринидад және Тобагоға дейін қоныстанады. Жеке құстар кейде АҚШ-тың оңтүстік-батысында, Оңтүстік Техастан Калифорнияның ең оңтүстік бөлігіне дейін, көбінесе қыс мезгілінде кездеседі. Қызыл көгершін шөптесін және басқа да ашық жерлерде, соның ішінде егістіктер мен қалаларда кең таралған, онда оларды жабайы көгершіндермен бірге астықпен жегендерін көруге болады. Ол ағашқа берік, бірақ жұқа қабатталған ұя салады, оған екі ақ жұмыртқа салады. Инкубация кезеңі 12–13 күн, ал ұшқындардың жетілуіне 12–14 күн уақыт керек. Екінші немесе үшінші жұмыртқалау мүмкін. Жыртқыштардың шабуылынан және ұядан құлаудан балапандардың өлу көрсеткіші жоғары. Оның ұшуы жылдам және тікелей, қанаттың ретсіз соққыларымен және көгершіндерге тән кездейсоқ өткір сілкіністерімен сипатталады. Қызыл көгершін – ұзын, қысқа құйрықты, салмағы шамамен болатын кішкентай көгершін. Ерекектердің басы мен мойны ақшыл сұр, үстіңгі жағы қызыл қоңыр, қанат жапқыштарында қара дақтар болады. Төменгі жағы ақшыл қоңыр, құйрығы қара жиекті, ал қанат асты қызыл қоңыр және қара түсті. Мекеңі сұр қоңыр, ерекектерге қарағанда басы мен денесі арасында аз контраст бар. Қызыл көгершін негізінен тұқыммен қоректенеді, сондай-ақ кейде ұлулармен және кішкентай жәндіктермен қоректенеді. Оның дауысы – жұмсақ, әуенімен келген «кур ВУУ». Бұл түрдің өкілдеріне жақын болуға болады. Ерекектер жиі бір-біріне қанат көтеріп, секіріп, қорқытады, кейде қысқаша қақтығыстарға ұласады.
The ruddy ground dove (Columbina talpacoti) is a small New World tropical dove. It is a resident breeder from Mexico south to Brazil, Peru and Paraguay, and northern Argentina, and on Trinidad and Tobago. Individual birds can sometimes be seen in the southwestern USA, from southern Texas to southernmost California, primarily during winter. The ruddy ground dove is very common in scrub and other open country, including cultivated land and urban centers, where it can be seen feeding on grain alongside feral pigeons. It builds a solid but sparsely lined cup shaped stick nest in a tree and lays two white eggs. Incubation is 12–13 days with another 12–14 days to fledging. There may be a second or third brood. Chick mortality through predation and falls from the nest is high. Its flight is fast and direct, with the regular beats and occasional sharp flick of the wings which are characteristic of pigeons in general. Ruddy ground doves are small short tailed pigeons, long with a weight normally about Adult males have a pale grey head and neck, and rich rufous upperparts, black spotted on the wing coverts. The underparts are paler brown, the tail is edged black, and the underwings are cinnamon and black. The female is grey brown rather than rufous, and has less contrast between head and body than the male. Ruddy ground doves feed mainly on seeds, but also sometimes on snails and small insects. Their call is a soft cooing cur WOO. This species can be quite approachable. Males frequently threaten each other by jumping and raising a wing, and brief confrontations may ensue.
Өсіру
Бұл жұп ұялық аумақты қорғайды, басқа көгершіндерді жақын ұстап тұрады. Аталығы монотонды ән айтады, екі рет тез және төмен дауыста шақырып, бірнеше секунд бойы үнемі қайталайды. Ұялары – бұтақтар мен таяқтардан жасалған кішкентай ойықтар, олар жүзімдер немесе бұтақтар арасында салынады және айналасындағы бұтақтармен тығыз жабылады. 2 жұмыртқа қояды, оларды жұп 11-13 күн аралығында жарыққа шығарады. Балапандар ұядан ең көп дегенде 2 аптада ұшып кетеді. Жұп, кейде екі күннен кейін, қоршаған орта жағдайларына байланысты жаңа ұя салуға кіріседі. Ұялар төмен және биік ағаштарға, кейде банан шоғырларына, үйдің нарықтарына немесе төбелеріне салынады.
The couple maintains a nest territory, keeping other doves close at hand. The male has a monotonous chant , of two low and fast calls, repeated continuously for several seconds. The nests are small bowls of branches and sticks, made between vines or branches, tightly closed by the branches around them. Laying of 2 eggs, hatched by the couple between 11 and 13 days. The chicks leave the nest at most 2 weeks old. The couple, sometimes two days later, already start a new litter, when the environmental conditions allow. The nests are built in low and tall trees and sometimes in banana clusters or in gutters of the houses and on the roofs.
Тіршілік ету ортасы
Адамның әрекетінен жасалған жасанды ортаға бейімделеді. Ашық кеңістіктерде тіршілік етеді; орманды кесу оның таралуына мүмкіндік берді, әсіресе мал жаюға немесе дәнді егін өндіруге арналған жерлерде. Олар Бразилияның оңтүстік-шығысы және орталық-батыс аймандарының ірі қалаларына енді. Бір-біріне өте агрессивті, бірақ топтасып, тамақ үшін бәсекелесіп, аумақтарын қорғайды, қарсыласына күшті соққы беру үшін қанаттарының бірін пайдаланады. Еркектері одан да жауырынырақ. Дау кезінде немесе күнге жатқанда, қанатын жоғары созып, жерге бүйірімен жатып, қанатының астындағы қара қауырсындардың кең аумағын көрсетеді. АҚШ-тың оңтүстік-орталық бөлігіндегі құс бақылаушылар осы түрдің Zenaida auriculata көгершінімен, сондай-ақ жолақты көгершін немесе amargosinha құлақты көгершін деп аталатын басқа бір көгершінмен "орнын алмастыруын" байқады. Соңғы түр қалалық ортаны тиімдірек бағындырып, көгершінмен бәсекелесіп жатыр, ол Сан-Паулу штатының ішкі аймандарындағы көптеген қалаларда қара көгершінге қарағанда сирек кездеседі. Дегенмен, бұл мейірімді және тіпті қарапайым түр біздің үйлердің аулаларынан, алаңдар мен бақшалардан, тіпті биік ғимараттарда болса да, жоғалып кетпейді.
Adapts to artificial environments created by human action. Lives in open areas; the deforestation facilitated its expansion, especially in the areas formed to pasture or grain farming. They entered the big cities in the southeast and midwest regions of Brazil. Very aggressive with each other, although they can form groups, they compete for food and defend territories using one of the wings to strike hard at the opponent. The males are more bellicose. In disputes or when they sunbathe, lying on their side on the ground and with the wing stretched upwards, they show the large area of black feathers under the wing. Bird watchers in the south central part of the United States have been observing a “replacement” of this species by another pigeon, the Zenaida auriculata, also known as dove of band, or amargosinha eared dove The latter species has been conquering the urban environment more and more effectively and is apparently competing with the dove, which is already less frequent than the flock pigeon in most cities in the interior of São Paulo. In any case, this friendly and even naive species is far from disappearing from the backyards of our houses and from the squares and gardens of our cities, even if they are in large buildings.