Милборн Порт: Тарихы мен құқықтық оқиғалары

Кіріспе

Милборн Порт – Сомерсеттегі, Англиядағы ауыл, сайлау округі және азаматтық приход, Шерборнның шығысында және Оңтүстік Сомерсет округінде орналасқан. Халқының саны – 2802 адам. Миллер төбесі – Орта юра (Байокий) стратиграфиясы мен палеонтологиясын зерттеу үшін маңызды және тарихи тұрғыдан белгілі геологиялық нысан. Бароу төбесіндегі темір дәуіріне жататын төбешік бекінісінде, приходтың солтүстігінде, көне заттар мен табалдырықтар табылды. Саксон дәуірінде Милборн Порт 997 және 1035 жылдар аралығында монета соғылатын қала ретінде маңызды болды. Қала атауындағы "порт" маңызды сауда қаласын білдіреді және алғаш рет 1249 жылы тіркелген. Приход Хорторнның жүзінің бір бөлігі болды. 1720 жылы сауда орталығы ретінде салынған Милборн Порт қалалық үйі аяқталды. 1770 жылы қалалық әкімдікте жергілікті жәрмеңкеде жарылған құрылғыға байланысты оқиға болды, бұл заманауи азаматтық құқық (жеке зиян) заңының дамуына ықпал етті. Скотт және Шепард ісі қазіргі заманғы ортақ құқықта аралық себептің қашықтығы, болжамдылығы және аралық себеп принциптерін орнатуға көмектесті. Шепард қаладағы көпшілік базарға отты құрылғыны лақтырып жіберді, ол Йетс есімді имбирлік нан сатушының үстеліне түсті. Көрнекі куәгер Уиллис құрылғыны ұстап алып, өзін және имбирлік нанды қорғау үшін базардың арғы жағына лақтырды. Айырықша жағдайда, құрылғы басқа саудагердің, Райалдың тауарларына түсіп қалды. Райал дереу құрылғыны ұстап алып, лақтырып жіберді, сәтімен Скоттың бетін шауып, құрылғы жарылды. Жарылыс Скоттың бір көзін жойды. Шепард толық жауапкершілікке тартылды, өйткені, De Gray CJ айтқандай, "Мен [аралықтарды] осы жағдайда еркін агенттер деп есептемеймін, олар өздерінің қауіпсіздігі мен өзін-өзі сақтау үшін мәжбүрлі қажеттілікпен әрекет етеді". 1805 жылы қала былай сипатталды: "МИЛБОРН ПОРТЫ, (Сом.) борт. ауданы. Лондоннан 113 миль 7 фурлонг қашықтықта, Паррет өзенінің саласында орналасқан және үш бөлікке бөлінеді деп есептелуі мүмкін, атап айтқанда: Милборн Порт, Кингсбери Реджис және Милборн Уайк; алайда, қалашық пен Кингсбери көптеген жерлерде араласып жатыр, екеуі де негізгі қалада және Милборн Уайкте; Милборн Уайк ауыл ретінде 1 миль солтүстікке орналасқан. Кингсбериде жыл сайынғы сот отырысы өткізіледі, онда лордтың жалдамалы ақысы төленеді, ұсыныстар жасалады және келесі жылға констебль, титингмен және хайвард тағайындалады. Нақты дауыс берушілердің саны 9, номиналды түрде 114. Шіркеуде төртбұрышты мұнара, 6 қоңырау, сағат және қоңыраулар бар; бір диссенттер жиналыс үйі және 1000-нан астам тұрғыны бар. Өндіріс: дола, тик, ақ бүйір, линза, шұлық және аяқ киім. Сауда жоқ, бірақ бұрын болған деп есептеледі. 5 маусым және 23 қазан күндері мал және ойыншықтар жәрмеңкелері өтеді. Пошта Шерборнға күн сайын сағат 1-де жіберіледі, ал сол жерден сол уақытта келеді. Жанында, сол жақта, Уильям Коулз Медлекоттың резиденциясы орналасқан. 1832 жылғы реформа туралы заңға сәйкес, қала бұрынғы сайлауларда екі партияның да саяси маневрлеріне байланысты Парламенттік округ мәртебесін жоғалтты. 1873 жылдың сәуір айында жергілікті шопан Уильям Осмонд ауыл шаруашылығы жұмысшыларын ұйымдастырғаны үшін алты айға қамауға алынып, ауыр еңбекке жіберілді (Ұлттық ауыл шаруашылығы жұмысшыларының одағының Сомерсет көшбасшысы Джордж Митчеллдің ықпалымен). 1874 жылдың қаңтарында оның бостандыққа шығуымен, оған қолдау көрсету үшін Милборн Порт арқылы 2000-нан астам жанкүйерлер шеру тартты. Осмондты жазалаған фермер Чарльз Багг 1874 жылдың қаңтарында "ұяттан" өлген делінеді (Дереккөз: Бір сабаннан – Джордж Митчелл). Ауыл былғары және былғары қолғаптар өндірісімен дамыған аймақ болды. 1826 жылы Илчестер графы былғары импортына қарсы Парламентке петиция ұсынды. Соңғы фабрика 1970 жылы жабылды. Вен үйі, оның оранжереясы, кіреберіс қақпасы, павильондары, террасасы, атқосындары және басқа да шаруашылық ғимараттары 1730 жылы Ричард Гранж және Децимус Бертонмен салынған. Бұл I дәрежелі ғимарат.

the rotten borough

Milborne Port is a village, electoral ward and civil parish in Somerset, England, east of Sherborne, and in the South Somerset district. It has a population of 2,802. Miller's Hill is a geological Site of Special Scientific Interest which is an important and historically famous locality for studies of Middle Jurassic (Bajocian) stratigraphy and palaeontology. Prehistoric features and finds have been located on the Iron Age hill fort on Barrow Hill, in the north of the parish. In the Saxon period Milborne Port was important as a mint town, between 997 and 1035. The "port" in the towns name signifies an important market town and was first recorded in 1249. The parish was part of the hundred of Horethorne. Milborne Port Town Hall, which was commissioned as a market house, was completed in 1720. In 1770, the town hall was the site of events involving an exploding squib at the local fair that would result in a landmark case for the development of modern tort (personal injury) law. The case of Scott v. Shepherd helped establish the principles of remoteness, foreseeability, and intervening cause in modern common law torts. Shepherd tossed a lit squib into a crowded market in the town, where it landed on the table of a gingerbread merchant named Yates. Willis, a bystander, grabbed the squib and threw it across the market to protect himself and the gingerbread. Unfortunately, the squib landed in the goods of another merchant named Ryal. Ryal immediately grabbed the squib and tossed it away, accidentally hitting Scott in the face just as the squib exploded. The explosion put out one of Scott's eyes. Shepherd was found to be fully liable, because, said De Gray CJ, "I do not consider [the intermediaries] as free agents in the present case, but acting under a compulsive necessity for their own safety and self preservation." In 1805, the town was described as follows:

"MILBORN PORT, (Som.) bor. dist. from London 113 m. 7 f. [furlongs] situated on a branch of the river Parret, and may be considered as divided into three parts, viz. Milborn Port, Kingsbury Regis, and Milborn Wyke; however, the borough and Kingsbury lie in many places promiscuously intermixed together, both in the main town, and at Milborn Wyke; Milborn Wyke being as a village 1 m. N In Kingsbury is an annual court baron held, wherein lord's rents are paid, presentments are made, and a constable, tythingman, and hayward, are appointed, for the year ensuing Number of actual voters, 9, nominally 114. The church has a square tower, 6 bells, a clock, and chimes; one dissenting meeting house, and upwards of 1000 inhabitants. The manufactures are dowlas, tick, white baize, linsey, stockings, and shoes. No market, but is supposed to have had one formerly. Fairs, 5 June, and 23 Oct., for cattle and toys. The post is despatched to Sherborne every day at 1 o'clock, and one arrives from thence at the same hour. Near it, on the left, is the seat of William Coles Medlecot, esq." Under the Reform Act 1832, the town lost its status as a Parliamentary constituency, due to the gerrymandering activities of both parties in preceding elections. In April 1873 a local Shepherd, William Osmond was victimised and sent to jail with six months hard labour for organising agricultural labourers in the area (inspired by George Mitchell, Somerset leader of the National Agricultural Labourers Union). On his release in January 1874 over 2,000 supporters marched through Milborne Port in his support. The farmer Charles Bugg, who victimised Osmond, died it is said of "shame" in January 1874 (Source: One from the Plough — George Mitchell)

The village was a thriving leather and leather glove manufacturing area. In 1826, The Earl of Ilchester presented a petition to Parliament for them, against the importation of leather. The last factory closed in 1970. Ven House with its orangery, entrance gateway, pavilions, terrace, stabling & other outbuildings was built in 1730 by Richard Grange and Decimus Burton. It is a grade I listed building.

Басқару

Қауымдық кеңес жергілікті мәселелерге жауапты, соның ішінде кеңестің операциялық шығындарын жабу үшін жылдық алымды (жергілікті салықты) белгілеу және қоғамдық бақылау үшін жылдық есептерді дайындау. Қауымдық кеңес жергілікті жоспарлау өтінімдерін бағалайды және қылмыс, қауіпсіздік және көлік мәселелері бойынша жергілікті полиция, аудандық кеңес қызметкерлері және көршілік бақылау топтарымен бірлесе жұмыс істейді. Қауымдық кеңестің міндеттеріне қауымдық нысандарды күтіп ұстау және жөндеу жобаларын бастау, сондай-ақ аудандық кеңеспен жолдарды, дренажды, жаяу жолдарды, қоғамдық көлікті және көшелерді тазалауды күтіп ұстау, жөндеу және жақсарту мәселелері бойынша консультациялар жүргізу кіреді. Табиғатты қорғау мәселелері (ағаштар мен ескерткіштерді қорғау) және экологиялық мәселелер де кеңестің жауапкершілігінде. Ауыл Оңтүстік Сомерсет әкімшілік округінің құрамына кіреді, ол 1972 жылғы Жергілікті Өзін-Өзі Басқару Заңына сәйкес 1974 жылдың 1 сәуірінде құрылған, ал бұрын Винкантон ауылдық округінің бөлігі болған. Аудандық кеңес жергілікті жоспарлау және құрылыс бақылауы, жергілікті жолдар, кеңес тұрғын үйлері, экологиялық денсаулық сақтау, базарлар мен жәрмеңкелер, қоқыс жинау және қайта өңдеу, зираттар мен крематорийлер, демалыс қызметтері, саябақтар және туризм салаларына жауапты. Сомерсет округі кеңесі білім беру, әлеуметтік қызметтер, кітапханалар, басты жолдар, қоғамдық көлік, полиция және өрттен қорғау қызметтері, сауда стандарттары, қалдықтарды кәдеге жарату және стратегиялық жоспарлау сияқты ең ірі және ең қымбат тұратын жергілікті қызметтерді басқаруға жауапты. Бұл округ сонымен қатар Ұлыбритания Парламентінің Өкілдер палатасында Сомертон және Фром сайлау округінің құрамына кіреді. Ол бірінші жеңіске жеткен сайлау жүйесі бойынша бір Парламент депутатын сайлайды.

Шіркеу

Крест тәрізді ғимарат Сент-Джон Евангелист шіркеуінің қас қана кейінгі англосаксон дәуірінде салынған, ал кейбір бөліктері нормандық жаулап алу кезеңіне дейін созылуы мүмкін. Канцлер Режимбальд (Эдуард патшаның кезінен Вильгельм патшаның кезіне дейін қызмет еткен) Милборн Порттағы өзінің шіркеуін "әсем гибридтік стильде" қайта жаңартқан. Қазір бұзылған кемені осы кезеңге жатқызу логикалық көрінеді, себебі кемеге сақталған оңтүстік есігі 1860-шы жылдардағы қайта құру кезінде енгізілді және, мүмкін, саксо-нормандық үлгіде жасалған. Дегенмен, Виктория дәуіріндегі кеме (1867–69 жылдары дерлік толығымен қайта салынған) және оған іргелес солтүстік дәлізбен қатар, жаулап алуға дейінгі орталық мұнара, жартылай трансепттер мен ғибадатханасы әлі де сақталған. Оңтүстік трансепті 1843 жылы кеңінен қалпына келтірілді. Солтүстік трансепті кемемен бірге қайта салынды, сондықтан 1867 жылға дейін англосаксон шіркеуінің шамамен жартысы жойылды. Жаңа кеме, ауыстырған ескі кемеден 9 метрге (28 фут) ұзын. Ескі батыс фасады кірістірілген перпендикуляр батыс терезесінің екі жағында үшбұрышты аркалардың іздерін көрсетті, ал фасадтың төменгі бөлігі кең, қарапайым төртбұрышты пілләстермен бөлінген. Бұл фотосуреттерге түсіріліп, 1893 жылы жаңа кеменің құрылысына қатысқан А. Рейнольдс жариялаған. Кроссинг (мұнара) жоспарында кемеден кең, ал трансепттер мен ғибадатханасынан айқын кең. Бұл сакстарға тән ерекшелік, оны жақын жердегі Шерборн аббаттығында да байқауға болады (онда сакстардың қираған батыс қабырғасының маңызды іздері сақталған, соның ішінде солтүстік дәліздегі сакстардың есігі бар). Ішінде төрт қиылыс аркасы және олардың тіректері сақталған, бірақ шығыс және батыс аркалары 14 ғасырдың тік пішінде қайта салынған; оңтүстік және солтүстік аркалары қабырғалардың қысымына байланысты эллипстік пішінге сәл деформацияланған, мүмкін, нормандық дәуірде мұнараның жоғарғы қабаты қосылғаннан кейін. Ғибадатхана пиластрлық жолақтарды көрсетеді, олар ерте ағылшын кезеңінің терезелерімен бұзылған және кесілген, және Брэдфорд-он-Эвондағымен ұқсас. Ғибадатхана қабырғасының қалыңдығы 1 метр (2 фут), бұл типикалық англосаксондық өлшем. Англосаксондық ерекшеліктері бар бұл шіркеу Англияны жаулап алуға дейінгі үлкен шіркеулерді түсіну үшін маңызды. Шіркеу Англияның мұрасымен I дәрежелі тізілімдік ғимарат ретінде тағайындалған. 1891 жылғы миссионерлік шіркеу Милборн Уикке қызмет етеді.

The cruciform church of Church of St John the Evangelist is of late Anglo Saxon date and parts may well span the Norman conquest. The chancellor Regimbald (a survivor from Edward's reign into William's) rebuilt his Minster at Milborne Port in "a sumptuous hybrid style". It would seem logical to assign the now demolished nave to this period, since the surviving south doorway of the nave was incorporated into the 1860s rebuild and is perhaps of Saxo Norman design. However, despite the Victorian nave (almost totally rebuilt 1867–69) and accompanying north aisle, there remains the pre conquest central tower, part transepts and chancel. The south transept was heavily restored in 1843. The north transept was rebuilt along with the nave, so compared to pre 1867 almost half of the Anglo Saxon church has now gone. The new nave is 28 feet (9 m) longer than the original it replaced. The old west front exhibited vestiges of triangular headed arcading on either side of the inserted Perpendicular west window, and the lower part of the front was divided into compartments, by broad pilasters of plain square section. This was recorded by photography and the photo was published in 1893 by A. Reynolds, who was involved with building the new nave. The crossing (tower) is wider in plan than the nave, and markedly wider than the transepts or chancel. This is a distinctive Saxon trait, which may also be observed at nearby Sherborne Abbey (where significant traces of the Saxon rubble west wall may be seen, and which include a Saxon doorway in the north aisle). Inside, the four crossing arches with their jambs survive, although the east and west arches have been rebuilt in pointed 14th century form; the south and north arches have been slightly deformed to elliptical shape due to the pressure of the masonry, perhaps by the addition of the top stage of the tower in Norman times. The chancel exhibits pilaster strip work, much disturbed and cut by Early English period windows, and has a close parallel at Bradford on Avon. The wall thickness of the chancel is 2 feet (1 m), which is a typical Anglo Saxon dimension. The church, with its Anglo Saxon features, is of major importance to our understanding of the larger minsters in pre conquest England. The church has been designated by English Heritage as a Grade I listed building. A mission church of 1891 serves Milborne Wick.