Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Суоменлинна шіркеуі (Sveaborgs kyrka), Финляндияның Хельсинки қаласында, 1854 жылы Суоменлинна теңіз бекінісіндегі орыс әскерлері үшін шығыс православиелік гарнизон шіркеуі ретінде салынған. Бекініс бес аралдан тұрады, олар көпірлермен байланысқан. Шіркеу басқа бекініс ғимараттарымен қоршалған, бірақ ескі парад алаңы шығысқа қарай тікелей орналасқан, ал оңтүстікке қарай саябақ жатыр. Ол оңтүстік-батысқа және солтүстік-шығысқа бағытталған, шіркеудің оңтүстік-батысында орналасқан Crownwork Ehrensvärd қорғаныс фронтымен сәйкес келеді. Православие шіркеуін салуға дейін 1820 жылдары сәулетші Карл Людвиг Энгель осы орындағы шіркеудің жобасын жасаған, бірақ ол бекіністің қалған ғимараттарымен және елорда Хельсинкидегі ғимараттармен үйлесетін неоклассикалық стильде болған. Шіркеуді шын мәнінде патша Николай I билік еткен кездегі Ресей империясының ресми архитекторы Константин Тон жобалаған. Оның маңызды жұмыстарына Мәсіх Құтқарушы соборы, Ұлы Кремль сарайы және Мәскеу Кремлінің қару-жарақ палатасы кіреді. Шіркеу 1240 жылы Нева шайқасында шведтерді жеңген әйгілі әмір Александр Невскийдің құрметіне аталған. Александр Невский шіркеуі бастапқыда бес пияз күмбезбен салынған. 1870 жылдары қару мен тізбектерден жасалған қоршау орнатылған. Финляндиядағы ең ірі шіркеу қоңырауы 1885 жылы Мәскеуде құйылған, салмағы 6683 килограмм. Қазір ол шіркеудің жанында қойылған. 1891 жылы шіркеу православие дінінде собор мәртебесіне ие болды. 1918 жылы православие шіркеуі евангелистік лютеран шіркеуіне айналдырылды, себебі Финляндия Ресейден тәуелсіздігін жариялауға тырысты. Төрт кіші мұнараның пияз күмбездері бірден алынып тасталды. Шіркеудің кең ауқымды иконографиясы Хельсинки қаласының қоймасында сақталған, бірақ олардың қазіргі орны белгісіз. 1920 жылдары шіркеуді күрделі жөндеуден өткізу және оған батыс үлгісіндегі элементтерді қосу туралы шешім қабылданды. Дизайн конкурсын сәулетші Айнар Сёстром жеңіп алды, ал толыққанды жөнделген шіркеу 1929 жылғы 28 сәуірде қайта ашылды. Жөндеуден кейін қызықты жайт – шіркеудің орталық күмбезі 1929 жылдан бері маяқ қызметін атқарып келеді, бұл оны әлемдегі осындай екі функцияны атқаратын сирек шіркеулердің біріне айналдырды. Маяк ресми түрде Хармая жотасының артқы жарығы деп аталады және Фин шығанағындағы Хармая маяғымен (Фин шығанағының оңтүстігінде 4,8 км қашықтықта) Хармая жотасының алдыңғы жарығы ретінде жұмыс істейді. Сигналдың жыпылықтауы Хельсинки қаласының атауын білдіретін "H" әрпінің Морзе кодын құрайды. 1960 жылдары (шіркеу Хельсинкидің евангелистік лютерандық қауымдастығына берілгеннен кейін) және 1980-1990 жылдардың соңында Суоменлиннаның 250 жылдығына дайындық мақсатында қосымша жөндеу жұмыстары жүргізілді. Суоменлинна шіркеуі бүгінгі күнге дейін үйлену тойларын өткізуге арналған танымал орын болып табылады және теңіз арқылы Хельсинкиге келгендер үшін ең бірінші көретін нысандардың бірі.
The Suomenlinna Church (, Sveaborgs kyrka) in Helsinki, Finland, was built in 1854 as an Eastern Orthodox garrison church for the Russian troops stationed at the Suomenlinna sea fortress. The fortress comprises five islands joined together by bridges, and the church is the central feature on the island of Iso Mustasaari (Stora Östersvartö), located at its highest point. It is surrounded by other fortress buildings, but the old parade ground is immediately to the east, and a park lies immediately to the south. It is oriented southwest to northeast so that it would align with the Crownwork Ehrensvärd defense front located to the southwest of the church. Before the design and construction of the Orthodox church, plans were drawn up in the 1820s by architect Carl Ludvig Engel for a church on the same site, but designed in the neoclassical style in keeping with the rest of buildings at the fortress and the buildings in the capital city, Helsinki. The actual church was designed by Konstantin Thon, an official architect of Imperial Russia during the reign of Czar Nicholas I, whose major works included the Cathedral of Christ the Saviour, the Grand Kremlin Palace, and the Kremlin Armoury in Moscow. The church was named for Saint/Prince Alexander Nevsky, who defeated the Swedes at the Neva battle of 1240. The Alexander Nevsky Church originally had five onion domes. The perimeter fence, constructed from cannons and chains, was erected in the 1870s. The church bell, the largest in Finland, was cast in Moscow in 1885 and weighs 6,683 kilograms. It is now displayed adjacent to the church. The church was elevated to the status of cathedral within the Orthodox faith in 1891. In 1918 the Orthodox church was converted into an Evangelical Lutheran church, as Finland sought to indicate its new found independence from Russia. The onion domes of the four smaller towers were immediately removed. The church's extensive iconography was warehoused by the city of Helsinki, but their current whereabouts are unknown. During the 1920s, it was decided to give the church an extensive renovation for structural repair as well as incorporation of a more Western design. The design competition was won by architect Einar Sjöström, and the finished church was reconsecrated on 28 April 1929. Another interesting feature from the renovation is that the church's central dome has doubled as a lighthouse since 1929, making it one of only a few churches in the world that has that dual purpose. The lighthouse is officially the Harmaja Range Rear light, and it pairs with the Harmaja lighthouse (4.8 km south in the Gulf of Finland) as the Range Front light. The signal blink is the Morse code for the letter "H" for Helsinki. Additional renovations have been made in the 1960s (after the church was turned over to the Evangelical Lutheran Parish Union of Helsinki), and again in the late 1980s and 1990s in preparation for the 250th anniversary of Suomenlinna in 1998. The Suomenlinna Church is still a very popular wedding site and one of the first landmarks for people arriving in Helsinki by sea.