Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англо-саксондық ағаш шіркеу
Anglo Saxon wooden church
Гринстед шіркеуі, Англияның Эссекс графтығындағы Чиппинг Онгардың жанындағы Гринстед кішкентай ауылында орналасқан, әлемдегі ең көне ағаш шіркеу және, мүмкін, Еуропадағы ең көне ағаш ғимарат деп есептеледі, әлі де тұр, бірақ бастапқы ағаш құрылысының көп бөлігі сақталмағандықтан, тек ішінара ғана. Еменнен жасалған қабырғалары көбінесе 9-шы немесе 11-шы ғасырдың ортасына жататын палисадтық шіркеудің қалдықтары немесе ертедегі жолақты шіркеу ретінде жіктеледі. I санаттағы ғимарат Чиппинг Онгар қаласының орталығынан шамамен бір шақырым батысқа қарай орналасқан. Оның толық атауы – Онгарға жақын Гринстедтегі Сент-Эндрю шіркеуі. Дегенмен, ол көбінесе Гринстед шіркеуі деп аталады. Гринстед әлі де жұмыс істейтін шіркеу және әр апта сайын қызмет өткізеді.
Greensted Church, in the small village of Greensted, near Chipping Ongar in Essex, England, has been claimed to be the oldest wooden church in the world, and probably the oldest wooden building in Europe still standing, albeit only in part, since few sections of its original wooden structure remain. The oak walls are often classified as remnants of a palisade church or, more loosely, as a kind of early stave church, dated either to the mid 9th or mid 11th century. The Grade I listed building lies about a mile west of Chipping Ongar town centre. Its full title is The Church of St Andrew, Greensted juxta Ongar. It is, however, commonly known simply as Greensted Church. Greensted is still a functioning church and holds services every week.
Тарих
Гринстед шіркеуі шамамен 1200 жылдан бері тұрған болуы мүмкін. Дендрохронология бойынша оның құрылысы 845 жылға саяды; ал кейінгі талдаулар ағаштардың жасын 1053 жылға (+10/55 жыл) түзетті. Археологиялық мәліметтерге сүйенсек, тұрақты құрылыс пайда болғанға дейін осы жерде тағы бір шіркеу немесе қасиетті орын болған болуы мүмкін. Бұл жердегі алғашқы тұрақты шіркеудің құрылысы шамамен 654 жылы Седд Шығыс Саксондықтарды дінге қайтаруды бастағаннан кейін көп ұзамай басталды деп есептеледі. Қазіргі ғибадатхана еденінің астынан екі қарапайым ағаш құрылыстың археологиялық қалдықтары табылды, олар 6-шы ғасырдың соңында немесе 7-ші ғасырдың басында салынған деп саналады. Шіркеудің Әулие Андрейге арналуы бастапқы қасиетті орынның кельт негізінде құрылғанын көрсетеді. Шығыс Англияның шейіт патшасы Едмундтың (870 жылы Хокснде қаза болған болуы мүмкін) денесі 1013 жылы Бьюри-Сент-Эдмундсқа қайта жерленуге бара жатқанда осы жерде тоқтаған деп айтылады. Шіркеудің ішінде Әулие Едмундқа арналған көптеген құрмет көрсетулер бар. Толпудл мартырларының кейбіреулері көшірілістен оралғаннан кейін Чиппинг Онгар ауданында шаруашылық жерлерін иеленді. Олардың бірі, Джеймс Брайн, 1839 жылдың 20 маусымында Гринстед шіркеуінде Томас Стенфилдтің қызы Элизабетке үйленді; осы некеге қатысты жазбаларды қазіргі тізілімде көруге болады. Брайн отбасы 1844 жылы Лондонға (Онтарио штаты, Канада) көшіп кетті. Шіркеу 1972 жылы шығарылған британдық пошта маркасында бейнеленген, ол ауылдық шіркеулер сериясының бір бөлігі болды. Хью Кассонның жобалаған және Рассел Томас жасаған еменнен жасалған қасиетті су шамы 1987 жылы қосылды.
Greensted Church has possibly stood for nearly 1,200 years. Dendrochronology estimated its construction to 845 AD; a later analysis has reset the date of the timbers to 1053 (+10/55 years). Archaeological evidence suggests that, before there was a permanent structure, there may well have been another church, or a holy place, on the site. Construction of the first permanent church on this site is thought to have begun shortly after Cedd began his conversion of the East Saxons around 654. The archaeological remnants of two simple wooden buildings were discovered under the present chancel floor, and these are thought to have been built in the late 6th or early 7th century. The church's dedication to St Andrew might suggest a Celtic foundation for the original sanctuary. The body of King Edmund the Martyr of East Anglia (who was killed in 870, possibly at Hoxne) is said to have rested there in 1013, on its way to reburial at Bury St Edmunds. There are many tributes to St Edmund in the church itself. Some of the Tolpuddle Martyrs were granted farm tenancies in the Chipping Ongar area after they returned from transportation. One of them, James Brine, married Elizabeth, daughter of Thomas Standfield, at Greensted church on 20 June 1839; the record of the marriage can be seen in the present register. The Brines moved to London, Ontario, Canada in 1844. The church was featured on a British postage stamp issued in 1972, part of a set of village churches. The oak font, designed by Hugh Casson and made by Russell Thomas, was added in 1987.
Құрылыс
Шіркеу, көптегендері сияқты, ғасырлар бойында жөндеу жұмыстарынан өтті.
The church, like many, has had work performed on it over the centuries.
Англосаксондық және норман элементтері
Кемесі үлкен, екіге бөлінген емен ағаштарынан жасалған, бұл англосаксондықтардың дәстүрлі құрылыс тәсілі болған. Кемесі көбінесе түпнұсқа күйінде сақталған, ал 1960 жылдарғы дендрохронологиялық зерттеулер оны 845 жылға жатқызды. Алайда, 1995 жылы бұл мерзім 1053 +10–55 жыл (1063 және 1108 жылдар аралығы) деп қайта қарастырылды. Бұл мерзім ең жас ағаштың (1053 жыл) дендрохронологиялық күніне және сыртқы қабаттары (сап ағаштары) жойылғандықтан, стандартты 10–55 жылдық қосымшаға негізделген. Кемедегі қызықты ерекшелік – солтүстік жағындағы "көз бұрышы" немесе хагиоскоп. Бұл емен қабырғадағы кішкентай тесік бұрын шіркеуге жалпы халықпен бірге кіруге рұқсат етілмеген науқастарға дін қызметкерінен бата алуға мүмкіндік берген орын деп есептелген. Оның бастапқы есіктің жанында орналасуы зерттеушілерді бұл терезе шіркеуге кім келе жатырын көру үшін пайдаланылған деген қорытындыға жеткізді. Ғибадатханада қабырғаның кремний негізі және киелі орындағы тіреуші бассейн – нормандық құрылыстың қалдықтары. Порчтың жанында үлкен, жабынған тас белгілі бір рыцарьдің қабірінің орнын көрсетеді.
The nave is made of large split oak tree trunks, which was a traditional Anglo Saxon way of building. The nave is mostly original, and dendrochronological research in the 1960s dated it to 845. In 1995, however, this date was revised to 1053 +10–55 years (some time between 1063 and 1108). This range of dates is based on the dendrochronological date of the youngest timber (1053), plus a standard allowance of 10–55 years for sapwood rings which are assumed to have been weathered away. An interesting detail of the nave is the so called "leper's squint" or hagioscope on the north side. This small aperture through the oak wall was formerly thought to have been a place where lepers who, not allowed inside the church with the general populace, were allowed to receive a blessing from the priest. Its position next to the original doorway has led researchers to conclude that it was a window used to see who was approaching the church. In the chancel, the flint footings of the wall and the pillar piscina inside the sanctuary are all that is left of any Norman work. Near the porch, a large, coped stone marks the resting place of an unknown knight.
XVI ғасыр
Бастапқы ғибадатхана кішкентай және ағаштан салынған, бірақ қазіргі кірпіштен салынған ғибадатхана осы құрылыс кезеңімен сабақтас.
The original chancel was small and built of timber, but the current brick built chancel dates from this period of construction.
17-19 ғасырлар
Ақ тақтайшамен қапталған мұнара Стюарт дәуірінде (17 ғасыр) салынды және ол көзді алғашқыда өзіне тартады. Бір қоңыраудың бетіне "Уильям Лэнд мені 1618 жылы жасады" деп жазылған. Аймақта бірнеше ортағасырлық ағаш мұнаралар кездеседі. Осы шамада үш мансарда терезесі алғаш рет ғимараттың негізгі бөлігіне қосылды, сондай-ақ оңтүстік кіреберісі салынды. Батыс жақтағы төрт жапырақты терезе ортасында 15 ғасырға жататын шынының бір бөлігін көруге болады, бірақ ол Виктория дәуіріндегі жөндеу жұмыстары кезінде орнатылды. Ең көне қабырғадағы ескерткіш 1585 жылы Джон Вудқа арналған.
The white weatherboarded tower was added in the Stuart period (17th century), and is what initially draws the eye. One of the bells is inscribed "William Land made me 1618". There are a number of mediaeval wooden towers in the district. Around this time the three dormer windows were added to the nave for the first time, and the south porch was added. A fragment of 15th century glass can be seen in the centre of the quatrefoil window at the west end, but it was set there during the Victorian restoration. The earliest wall memorial is dedicated to Jone Wood, 1585.
Викториялық қалпына келтіру
19 ғасырда Виктория дәуірінде жүргізілген қайта құру жұмыстары ғимаратқа егжей-тегжейлі кірпіш өрнектері мен сыртқы әшекейлі безендірулерді қосты. Үш шатыр терезесі орнына алты терезе қойылды, сондай-ақ кіреберіс жаңартылып, басқа да шағын өзгерістер енгізілді және тас қоршау жасалды.
Reconstruction work by the Victorians in the 19th century added some detailed brickwork to the building along with, most probably, some of the more ornate decoration to the outside. It replaced the three dormer windows with six, and the porch was reconstructed, along with other minor alterations and stone coping.