Кіріспе

Италия жазушысы Джованни Комиссо (3 қазан 1895 - 21 қаңтар 1969) - ХХ ғасырдың маңызды итальян жазушысы, оны Эухенио Монтале, Умберто Саба, Джанфранко Контини және басқалар бағалады.

Өмір

Комиссо Тревизода дүниеге келді, онда жасөспірім кезінде ол Артуро Мартини мүсіншімен танысып, оны Артур Рембо мен Фридрих Ницше жазбаларымен таныстырды. 1915 жылы инженерлер телеграф корпусына қосылып, Ұлы соғысқа қатысады. Габриэле д'Аннунциомен бірге ол Фиум кәсіпорнына (1919-1920) қатысты, бұл тәжірибе оның жазушы ретінде дамуы үшін маңызды болды. Келесі жылдар - Адриатика бойындағы Киогия теңізшілерімен бірге желкенді кемеде, сондай-ақ бірқатар маңызды газеттер үшін Еуропа мен Солтүстік Африкада саяхаттау жылдары болды. Ол 1927-1928 жылдар аралығында өзінің досы суретші Филиппо Де Пизиспен бірге ұзақ уақыт Парижде өмір сүрді. Келесі жылы, 1929 жылы, "Corriere della Sera" арнайы тілшісі ретінде ол Қиыр Шығыстағы Қытай, Жапония және Ресейге барып, Сібірден Мәскеуге дейін Ұлы турды аяқтады. Көп уақыт бойы жер-жерді аралап жүріп, ол Венетоның ауылдарында тамыр жаяды және мақалалардан түскен ақшаға қайтып оралғаннан кейін, ол Тревизо аймағындағы Zero Branco қаласында үй мен егістік сатып алды, сонымен қатар бірнеше газеттің арнайы тілшісі ретінде Италияда саяхаттауды жалғастырды. Бұл жерде ол хат жазысу мен достық қарым-қатынас кезеңдерін бастан кешірді, кейіннен ол отбасылық үйі қираған Тревизоның бомбаға ұшырағанын білді. Ол Zero Branco үйін жауып, тек 1954 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін Тревизоға оралды. Ол өзінің соңғы жылдары қысқа әңгімелер мен романдарды жазып, жариялай берді. Оларда адамзаттың сәтсіздіктерін көптеген ирониялық және қайғылы сипаттаумен бірге үмітсіздік, ұнжырғасыздық, алаңдаушылық және ұнамайтындықты егжей-тегжейлі сипаттау бар. "Біздің бүгінгі өміріміз тыныштық, сұлулық пен үйлесімділікті алып тастайтын осы шектен тыс жағдайларға дейін қысқарды.