Кіріспе

Жоахим Мейер (шамамен. 15371571) - 16 ғасырда Страсбургтің сол кездегі еркін императорлық қаласында өмір сүрген және 1570 жылы алғаш рет жарияланған "Фехтбух" (ағылшын тілінде "Фехтсминг өнерінің толық сипаттамасы") фехтование кітабының авторы.

Шығармалары

1570 жылы Жоахим Мейер "Gründtliche Beschreibung der Kunst des Fechtens" немесе ағылшын тілінде "Fencing Art of Thorough Descriptions" деп аталатын көп қарулы кең көлемді трактат жазды. Ол ортағасырлық неміс жекпе-жек өнерінің ең толық жүйелерінің бірі болып саналады. Мейердің кітабы 1600 жылы қайта басылып шығарылды және 16 және 17 ғасырдағы басқа неміс фехтование кітаптарына, соның ішінде Якоб Сутордың 1612 жылғы кітабына ықпал еткен болуы мүмкін. Оның кітабы негізінен сипаттамалық мәтінді қамтиды, тек бірнеше ондаған ағаш кескіндері бар, олардың әрқайсысында мәтінде сипатталған әртүрлі әдістерді жүзеге асыратын бірнеше ойыншылар бейнеленген. Кітап бес тараудан тұрады, онда ұзын семсер, дусак (мазаршыдан айырмашылығы жоқ жаттығу құралы), рапира, пышақ және таяқ қарулары қамтылған. Мейердің жүйесі негізінен Иоганн Лихтенеуэр жазған қылыш шеберлігінің неміс мектебінен бастау алады және оның терминологиясын қолданады, бірақ Мейердің азаматтық жүйесі де қазіргі итальяндық қылыш шеберлігінен, соның ішінде Ахилл Мароззодан алынған сияқты. Мейердің кітабының өзі әр қарудың күзетшілерін немесе ұстанымдарын (хутен), кесулерді, аяқ жұмыстарын және белгілі бір және жиі күрделі ойындарды немесе құрылғыларды (стукке) сипаттайтын егжей-тегжейлі түсіндірме мәтіннен тұрады, әрқайсысы біршама фантастикалық жекпе-жек мектебі (фехтшуль) ортасында орналасқан көріністерді бейнелейтін ұсақ ағаш кескіндерімен бірге жүреді. Бұл ағаш оюлар әдетте дене ұстанымдарын, кесу схемаларын (итальян тілінде "сигнальдер" немесе "сигнальдер") және мәтінде сипатталған әртүрлі әдістерді орындайтын бірнеше ойыншыларды бейнелейді. Кітап бес бөлімнен тұрады, олар ұзын семсер, дусак (Мессерге ұқсамайтын жаттығу қаруы), рапир (Мейердің жағдайында, кесу мен соғу үшін қолданылатын бір қоллы семсер), пышақ және күрес және төрт бұрышты, алберда мен шынаны қоса алғанда, шына қаруын қамтиды. Бұрынғы неміс дереккөздеріндей, Мейердің жүйесі ұзақ семсерге ерекше орын береді, ол бірінші рет талқыланған қару және ең егжей-тегжейлі қарастырылған қару болып табылады, бұл жүйедегі қалған оқу құралын үлгі етеді. Алайда, Мейердің кітабында сипатталған рапира, қанжар және шынақ қарудың техникасы мен құрылғылары спорттық мән-жайларға көп көңіл бөлмейді, олар ұзын семсер бөлімінен алынып тасталған итермелеулерді, сондай-ақ мүмкін болатын өлімге әкелетін күресті аяқтау әдістерінің қатарын көрсетеді. Бұдан басқа, Мейердің кітабының ұзын семсер бөлімі Лихтенгауэр дәстүрінің ертедегі корпусынан нақты шығуды көрсетеді (Мейер Лихтенгауэрді есімімен атайды) және бұл қарудың ең егжей-тегжейлі, жүйелі және толық көздерінің бірі болып табылады.

Өмір

Мейердің кітабы 1600 жылы Аугсбургте қайта басылып шығарылды және 16-17 ғасырлардағы басқа неміс фехтование кітаптарына, соның ішінде жоғарыда аталған Якоб Сутордың кітабы мен 1672 жылы итальяндық Теодор Веролиннің кітабына үлкен ықпал етті. Екі нұсқа да Мейердің егжей-тегжейлі жұмысының қарапайым редакцияланған нұсқалары болды. Мейер Генрих фон Гунтерродттың (1579) жекпе-жек өнерлері туралы қысқаша латын трактатында аталады және Джузеппе Морсикато Паллавичинидің 17-ғасырдың аяғындағы фехтование трактатында аталған атақты шеберлердің ішіндегі жалғыз неміс. Майер туралы аз мәлімет бар. Майердің өмірі туралы кейбір мәліметтер соңғы зерттеулердің нәтижесінде белгілі болды (Дюпуи). Базальдан шыққан ол (Мейер) 1560 жылы жесір әйелге үйленіп, Страсбургтің бургері болды, мүмкін оның шәкірті болған кезде. Ол 1570 жылға дейін кесуші әрі фехтовальщик болып жұмыс істеді. Бұл кітапты жасау оған үлкен қарыз қалдырды, ал сатып алушылар іздеу оны Страсбургтен шығып, Шверин герцогының сарайында қару шебері болып жұмыс істеуге итермеледі. Өкінішке қарай, ол келгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болып, қарызын жесірі мен қайын ағасына қалдырды".