Кіріспе

Струдвик типті спондилоэпиметафизельдік дисплазия - бұл сүйек өсуінің тұқым қуалайтын бұзылуы, оның нәтижесінде карликоздық, скелеттің ерекше аномалиялары және көру қабілеті бұзылады. Аурудың атауынан оның омыртқаның сүйектеріне (спандило) және сүйектердің ұшына жақын екі аймаққа (эпифиздер мен метафиздер) әсер ететінін білеміз. Бұл типке аурудың алғашқы анықталған науқасының аты берілген. Струдвик типті спондилоэпиметафизельдік дисплазия ІІ типті коллагенопатияның бір субтипі болып табылады. Бұл аурудың туылған кездегі белгілері мен симптомдары сүйектің туысқан ауруы - спондилоэпифизалық дисплазияға ұқсас. Балалық шақтан бастап екі жағдайды рентгендік суреттерде сүйектердің ұштарына жақын жерлердегі өзгерістер арқылы ажыратуға болады (метафиз).

Презентация

Бұл аурумен ауыратын адамдар туылғаннан бастап қысқа бойлы, денесі мен аяқтары қысқа болады. Алайда олардың қол-аяқтары орташа өлшемді. Омыртқаның қисығы (сколиоз және белдік лордоз) ауыр болуы мүмкін және тыныс алу қиындықтарын тудыруы мүмкін. Мойынның омыртқа сүйектерінің (бұрыш сүйектерінің) өзгеруі де омыртқа миына зақым келтіру қаупін арттыруы мүмкін. Скелетке қатысты басқа белгілерге жалпақталған омыртқалар (платиспондилия), кеуде сүйегінің қатты шығып кетуі (пектус каринатум), жамбас буынының деформациясы, онда аяқтың жоғарғы сүйектері ішкі жағына қарай бұрылады (кокса вара) және аяқ деформациясы. Ауру жұқтырған адамдардың бет-әлпеті жеңіл және өзгермелі болады. Мұрынға жақын жаак сүйектері жалпақталған болып көрінуі мүмкін. Кейбір нәрестелер ауыз қабатында ойық пайда болып туады. Сондай-ақ, көздің жарық пен түстерді сезімталдайтын бөлігі - ретинаның ажырауы жиі кездеседі.

Себеп

Бұл жағдай COL2A1 геніндегі мутациялардан туындаған скелет ауруларының спектрінің бірі болып табылады. Бұл геннің құрамында болатын ақуыз II типті коллагенді құрайды. II типтегі коллаген сүйектер мен басқа да дәнекер тіндерінің қалыпты дамуы үшін өте маңызды. COL2A1 геніндегі мутациялар II типті коллаген молекулаларының құралуына кедергі келтіреді, бұл сүйектердің дұрыс дамуына кедергі келтіреді және бұл жағдайдың белгілері мен симптомдарын тудырады. Бұл жағдай аутосомалық доминантты үлгіде мұрагерлік жолмен беріледі, яғни бұзылған геннің бір көшірмесі бұл ауруды тудырады.