Кіріспе

Квинсленд тарихы Австралияның аборигендерінің ұзақ уақыт бойы өмір сүргенін, сонымен қатар еуропалық отарлаудың соңғы кезеңдерін және Австралияның штаты ретінде қамтиды. 1770 жылы лейтенант Джеймс Кук Ұлыбритания Корольдігіне картаға түсіріп, оны өз меншігі деп санамас бұрын, Австралияның солтүстік-шығыс жағалауын голландиялық және француз теңізшілері барлаған. Квинсленд 1859 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясынан өзін-өзі басқарушы Корольдік колония ретінде бөлінді. 1901 жылы ол Австралияның алты құрылтайшы штаттарының бірі болды.

Жергілікті халықтар

Белгілі теориялар бойынша, адамдар Австралияға алғаш рет 50 000 - 60 000 жыл бұрын келген, дегенмен кейбір теориялар бұл санды әлдеқайда жоғары деп санайды. Олардың кемемен немесе құрлықтан көпір арқылы келгені белгілі. Ең ықтимал бағыт - Оңтүстік-Шығыс Азиядан Торрес бұғазы арқылы. Алғашқы он мың жыл ішінде бұл адамдар және олардың ұрпақтары континенттің көп бөлігін аралап шықты деп есептеледі. Квинсленд материктегі ең тығыз қоныстанған аймақ болды, онда алты жүзден жеті жүзге дейінгі жергілікті халықтар және кем дегенде тоқсан тіл тобы бар. Бұл аймаққа қазіргі Квинсленд те кірді. Кук өзінің кемесі HM Barque Endeavour Австралияның шығыс жағалауын картаға түсірді, Страдброк және Мортон (қазіргі Мортон аралы), Шыны үй таулары, Дабл Айленд Пойнт, Вайд Бей, Херви шығанағы және Ұлы құмды мыс, қазір Фрейзер аралы деп аталады. Оның екінші рет Австралияға қоныстанғаны Брисбеннің солтүстігіндегі Раунд Хилл Хед деген жерде болды. 1770 жылы 11 маусымда Кеп Трибуляция маңындағы коралл рифінде кеме тоқтай бастады. Кемені жөндеу кезінде кеме жеті аптаға созылды. Бұл оқиға қазір Куктаунда, Эндевор өзенінде болды, екі жер де оқиғадан кейін аталған. 22 тамызда "Эндевор" Квинслендтің солтүстік шетіне жетіп, оны Кук Йорк герцогының есімімен Кейп Йорк түбегіне атады. 1799 жылы Норфолкте Мэтью Флиндэрс алты апта бойы Квинслендтің жағалауын, солтүстікке қарай Герви шығанағына дейін барлап шықты. 1802 жылы ол жағалауды қайтадан зерттеді. Кейінгі сапарда Англияға кетіп бара жатқанда, оның кемесі HMS Porpoise және онымен бірге келген Cato Квинслендтің жағалауындағы коралл рифінде суға батып қалады. Флиндрлер ашық кемелерде Сиднейге 750 миль (1207 км) қашықтықта жолға шықты, онда губернатор экипажды Wreck Reef-тен құтқару үшін кемелерді жіберді.

19 ғасырдағы барлау және қоныстану

1823 жылы Джон Оксли Сиднейден солтүстікке кемемен жүзіп, Порт-Кертисті (қазіргі Гладстон) және Моретон шығанағын жазалау колониясы үшін ықтимал орындар ретінде тексерді. Моретон шығанағында ол Кук болжаған Брисбен өзенін тауып, оның төменгі бөлігін зерттеуге кірісті. 1824 жылдың қыркүйегінде ол сарбаздармен бірге Редклифте уақытша қоныс тепті. 2 желтоқсанда Мортон шығанағындағы қылмыстық қоныстандыру Брисбеннің Орталық бизнес ауданы (CBD) орналасқан жерге көшірілді. Елді мекен бастапқыда Эденгласси деп аталды, бұл шотландтық Эдинбург пен Глазго қалаларының бірі. 1825 жылы майор Эдмунд Локкьер Брисбен өзенінің жоғарғы жағалауында көмірдің пайда болуын тапты. 1847 жылы Мэриборо порты жүн порты ретінде ашылды. Моретон шығанағына алғаш рет 1848 жылы "Артемизия" кемесі келді. 1857 жылы Квинслендтің алғашқы маяк үйі Моретон мысында салынған.

Шекаралық соғыс

Австралиядағы басқа колониялық штаттардағыдан гөрі колониялық Квинслендтегі аборигендер мен қоныс аударушылар арасындағы ұрыс-керіс қанды болды, бәлкім, бұл Квинслендтің Австралиядағы басқа колонияларға қарағанда жергілікті тұрғындардың саны көп болғандықтан, континенттің барлық тұрғындардың үштен бірінен астамын, ал кейбір бағалаулар бойынша қырық пайызға жуығын құрайды. Соңғы және осы уақытқа дейін ең толық зерттеуде он тоғызыншы ғасырда Квинслендтегі аборигендермен шекаралық қақтығыстарда 1500-ге жуық еуропалық қоныстанушылар және олардың қытай, абориген және меланезиялық одақтастары қаза тапқан деп есептелген. Сол зерттеуде аборигендер мен жергілікті полиция арасындағы шайқаста (осы кездегі саяси басшылар мен газеттер жиі "соғыс", "соғыс түрі", "керішке ұқсас соғыс", кейде "жою соғысы" деп атайды) зардап шеккендердің саны 30 000-нан асып кетуі мүмкін екені айтылған. (Бұл Квинсленд үшін бұрын қолданылған ең төменгі бағалаудан үш есе көп.) Алайда, егер бұл кезеңде Квинсленд шекарасындағы зорлық-зомбылықтан болған аборигендердің құрбандарын есептеу үшін кең көлемді бастапқы көздерді пайдаланудың алғашқы әрекеті нәтижелерін қолданса, тіпті бұл көрсеткіштің де өсуі мүмкін. Реймонд Эванс пен Роберт Орстед Дженсен 2014 жылдың 9 шілдесінде Квинсленд университетінде өткен жыл сайынғы AHA конференциясына дайындаған мақаласында 65000 аборигеннің ең аз құрбандығы нақтырақ деп көрсетілген. Квинсленд үкіметі жалдаған және орналастырған "Тұрғылық полиция күштері" (кейде "Тұрғылық атпен жүретін полиция күштері") осы кезеңде жергілікті халықты қуғын-сүргінге, иеліктен айыруға және өлтіруге қатысы бар деп есептеледі. Австралияның колониялық тарихындағы ақ нәсілділердің ең үлкен үш қырғын Квинслендте орын алды. 1857 жылы 27 қазанда Марта Фрейзердің Доусон өзеніндегі Хорнет Банкі станциясы, Квинслендтің орталығында 11 еуропалықтың өмірін жалмады. Спрингсуреге жақын жердегі Куллин-Ла-Ринго эмбриондық станциясының шатыр лагеріне 1861 жылы 17 қазанда аборигендер шабуыл жасап, 19 адамды, оның ішінде малшы Хорацио Уиллсты өлтірді. 1872 жылы 26 ақпанда Уитсанди аралдарының маңында Брамбл рифінде "Мария" бригінің апатынан кейін 14 еуропалық аман қалғандарды жергілікті аборигендер өлтірді. Бір ағаш төбелі шайқасы мен Дарки Флат қырғыны да 1840 жылдары болды.

Жаңа Оңтүстік Уэльстен бөліну

1851 жылы Квинслендтің Жаңа Оңтүстік Уэльстен бөлінуін қарастыру үшін қоғамдық жиналыс өткізілді. 1859 жылы 6 маусымда Виктория патшайым Квинсленд колониясын құру туралы патенттік хатқа қол қойды. 1859 жылы 10 желтоқсанда Джордж Боуэн жариялау жариялады, содан кейін Квинсленд ресми түрде Жаңа Оңтүстік Уэльстен бөлінді. Боуэн Квинслендтің бірінші губернаторы, ал Роберт Герберт Квинслендтің бірінші премьер-министрі болды. Жас колония қазынасын толтыруға құштар болды. Виктория мен Жаңа Оңтүстік Уэльстегі алтынға деген құштарлық пен оның әсерін көріп, Квинсленд үкіметі төлемді алтын кен орындарын тапқан адамға айтарлықтай сыйақы ұсынды. Брисбенді 1861 жылы Сиднеймен электр телеграфы арқылы байланыстырды, алайда Квинслендтегі алғашқы жұмыс істейтін телеграф желісі сол жылы Брисбеннен Ипсвичке дейін болды.

Алтынға құштарлық

Виктория мен Жаңа Оңтүстік Уэльстің алтынға деген құштарлығынан кішірек болса да, Квинслендте XIX ғасырдың соңғы жартысында алтынға деген құштарлық сериясы болды. 1858 жылы Канонада алтын табылды, бұл қысқа өмір сүретін Канона алтынға құштарлығын тудырды. 1867 жылы Гимпиде алтын табылды. Джеймс Нэштің табысы Квинсленд колониясын банкроттан құтқарып, оның дамуына зор үлес қосты. Рихард Дэнтридің Солтүстік Квинслендтегі зерттеулері 1860-шы жылдардың соңында бірнеше алтын кен орындарын ашуға әкелді. 1872 жылы Уильям Ханн Куктаундан оңтүстік-батысқа қарай Палмер өзенінде алтын тапты. Алтын кен орындарына қытайлық қоныс аударушылар келе бастады, 1877 жылы Квинслендтің алтын кен орындарында 17 000 қытайлық болды. Сол жылы қытайлық иммиграцияға шектеулер енгізілді.

XIX ғасырдың аяғы

1862 жылы Квинслендтің батыс шекарасы 141° ш.б. ұзындығынан 138° ш.б. ұзындығына өзгерді. 1863 жылы бірінші Бас судья, сэр Джеймс Кокль тағайындалды. 1863 жылы 25 қарашада Квинсленд пресвитериан шіркеуі ресми түрде құрылды. 1864 жыл Брисбен үшін жаман жыл болды. Сол жылдың наурыз айында Брисбен өзенінің үлкен су тасқыны қаланың орталығын су басқан, сәуірде өрттер Куин-стриттің батыс жағын қиратты, ол басты сауда ауданы болды және желтоқсанда Брисбеннің ең нашар өрттері Куин-стриттің қалған бөлігін және көрші көшелерді жойды. 1865 жылы Квинслендтегі алғашқы бу пойыздары (Ipswich-тен Bigge's Camp-ке дейін, қазір Grandchester деп аталады) жүрді. Таунсвилл сол жылы қала ретінде жарияланды. 1867 жылы Квинсленд конституциясы 1867 жылғы Конституция актісі бойынша қолданыстағы заңнамадан біріктірілді. Сол кезде қант өндіру ірі өнеркәсіпке айналды. 1867 жылы алты зауыт 168 тонна қант құмырасын өндірсе, 1870 жылы 28 зауыт 2854 тонна өнім өндірді. Шәкәр өндірісі Брисбеннің айналасында басталды, бірақ Макей мен Кернске тарады, ал 1888 жылы қанттың жылдық өндірісі 60,000 тонна болды. 1871 жылы Джордж Фиппс, Норманбидің 2-маркизі Квинсленд губернаторы болды. Квинсленд штатында регби матчының алғашқы жазбасы 1876 жылы болды. 1877 жылы Артур Эдвард Кеннеди Квинслендтің губернаторы болды. Штатта алғашқы ет өңдеу 1881 жылы Брисбен өзенінің бойындағы Куинспорт қаласында болды. 1883 жылы Квинсленд премьер-министрі сэр Томас Макилрейт Папуаны (кейіннен британ үкіметі жоққа шығарды) аннексиялайды. 1883 жылы 2 маусымда Брисбендегі "Эксчейндж" қонақ үйінде регби одағының құрылуы туралы шешім қабылданды. 1883 жылы Квинслендтің халқы 250 мыңнан асты. 1887 жылы Брисбен Валлангарра темір жолы ашылды, ал 1888 жылы Брисбен мен Шарлвилл арасында 483 миль (777 км) жол ашылды. Рокгемптоннан Лонгрейтке дейін және Мэриборо, Маккей және Таунсвиллдің айналасында салынып жатқан басқа желілер де болды. 1888 жылы Квинслендте 5 миллионнан астам ірі қара мал болды. 1891 жылы Баркалдиндегі Ұлы қырқыштар ереуілі Австралияның Еңбек партиясының құрылуына әкелді. Шабуыл мәселесі жұмыс берушілердің кәсіподақ емес жұмысшыларды пайдалануға құқығы бар ма деген мәселе болды. Әскерлер мен полиция шақырылды, кейбір үйлер өртенді, бұқаралық тәртіпсіздіктер болды. 1894 жылы екінші рет қырқыштар ереуілі болды. 1893 жылы Квинсленд штатындағы сайлауда одақ қолдаған кандидаттар он алты орынға ие болды. 1893 жылы Брисбендегі су тасқыны көп залал келтірді, соның ішінде Виктория көпірін қиратты. Брисбен крикет алаңы орналасқан жер 1895 жылы алғаш рет крикет алаңы ретінде пайдаланылды, ал алғашқы крикет матчы 1896 жылы желтоқсанда өтті. 1897 жылы жергілікті полиция таратылды. 1897 жылы Квинсленд штаты штатында аборигендердің бірінші бас қорғаушысын тағайындау туралы заң қабылдады. 1899 жылы әлемдегі алғашқы лейбористік үкімет, оның басшысы премьер Андерсон Доусон болды, ол билікке бір аптаға ғана сайланды. 1899 жылы шілдеде Квинсленд Екінші буар соғысында (екінші ағылшын-буар соғысы) Ұлыбританияға көмектесу үшін 250 атлы жаяу әскерін жіберуге ұсынды. Сол жылы Charters Towers-те алтын өндірудің ең жоғары деңгейі болды. Квинсленд пен Австралияда алғашқы табиғи газ 1900 жылы Рома қаласында су бұрғылау кезінде табылған. 1899 жылы Махина циклоны Кейп-Йорк түбегіне соққы беріп, Принцесса Шарлотта шығанағындағы бермет флотын жояды. Циклон 400-ге жуық адамның өмірін жалмап, оны Квинслендтің ең ауыр теңіз апаты деп атады.

Тынық мұхит аралдарындағы келісімшарт бойынша жұмысшылар

1890 жылдары Канкака деп аталатын көптеген жұмысшылар Квинслендке шектес Тынық мұхиты арал мемлекеттерінен қант құмырасы алқаптарында жұмыс істеуге әкелінді. Олардың кейбіреулерін ұрлап алып, немесе мәжбүрлеп алып кетеді. 1901 жылы Австралия федерация болған кезде, "Ақ Австралия" саясаты күшіне енді, оның негізінде Австралиядағы барлық шетелдік жұмысшылар 1901 жылғы Тынық мұхит аралдары жұмысшыларының заңы бойынша депортацияланды. Бұл кезде Квинслендте Тынық мұхит аралдарының 7000-нан 10000-ға дейінгі тұрғындары өмір сүрді. Олардың көпшілігі 1908 жылы жер аударылды, сол кезде 1500 - 2500 ғана қалды.

Федерация мен Бірінші дүниежүзілік соғыс

1900 жылдың сәуір айында бубондық оба Квинслендке Рокхэмптонға кірді, онда ол 1909 жылға дейін сақталды. 1901 жылдың 1 қаңтарында референдумдар сериясынан кейін Квинслендті қоса алғанда, алты австралиялық колония Австралияны мемлекет ретінде құру үшін федерацияланды. Бұрын Квинсленд үкіметі жүзеге асырған кейбір өкілеттіктер Австралия Конституциясына сәйкес федералды үкіметтің қарамағына берілді. Бұл кезде Квинслендтің жарты миллиондық халқы болды. Траксон - Брисбенде салынған австралиялық автомобиль. 1901 жылы Чиллаго металлургиялық қорыту орындары жұмыс істей бастады. Брисбен 1902 жылы қала болып жарияланды. 1905 жылы әйелдер алғаш рет сайлауда дауыс берді. 1908 жылы Тамборин тауындағы Тамборин ұлттық паркіне кіретін Witches Falls Квинслендтегі алғашқы ұлттық парк деп жарияланды. Квинсленд университеті 1909 жылы құрылған. 1912 жылғы Брисбен жалпы ереуілі бес аптаға созылды.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Ұлыбритания Германияға 1914 жылы 4 тамызда соғыс жариялады. Австралияның жаңа конституциясы соғысты жариялауға үнсіз болғандықтан, 1914 жылы 20 тамызда Квинсленд Корольдің (Георг V) және Германия императорының (Вилгельм II) арасындағы соғысты жариялады. Кейін Квинсленд Австрия мен Венгрияға, Болгария мен Түркияға қарсы соғысты жариялады. 1914 жылы Еуропадағы соғыс Квинслендтегі өмірге көп әсер етпеді, бірақ қазіргі әскерилер Австралияның әскери-теңіз және әскери экспедициялық күштері Германияның Жаңа Гвинеясына шабуыл жасады. Соғыс басталуы патриотизм сезімін арттырды; Квинсленд тұрғындарын Австралия императорлық күштеріне ерікті болуға шақыру 1914 жылдың қыркүйегіне қарай 2500 еркектің бастапқы квотасын орындады. Әскерге шақырылушылардың саны көп болғандықтан, әскер дене шынықтырудың жоғары деңгейін талап ете алды. Алайда, армияға тек бойдақ әйел медбикелер ғана жіберілетін. Әйел дәрігерлерді армия қабылдамады, олар жағдайды төзе алмайтындығын (жұмысшы әйелдердің бірдей жағдайға төзуіне қарамастан) және, мүмкін, ер дәрігерлер олармен жұмыс істеуге дайын емес екенін дәлелдеді. Бұл Квинслендтің бірқатар әйелдерінің соғыс күш-жігеріне қызмет етудің бейресми жолдарын табуына әкелді, мысалы, Квинслендтің алғашқы әйел дәрігері Лилиан Вайолет Купер Шотландия әйелдер ауруханаларында қызмет етті, ал оның серігі Жозефин Бедфорд да Шотландия әйелдер ауруханаларында Сербияда жедел жәрдем жүргізушісі болып қызмет етті. Элеонора Борн, Квинслендтің тағы бір дәрігері, Англияға барып, Корольдік армияның медициналық корпусына медициналық офицер ретінде тіркелді, кейіннен Мэри патшасының армиялық көмекші корпусында қызмет етті. Соғыс басталған кезде Лондонға барған Энни Уилер, үйленген медбике, Лондонда қалды және қызы Порсияның көмегімен Орталық Квинслендтегі сарбаздардың жайлылығы үшін ерікті жұмысшы болды. Ол солдаттар мен олардың отбасыларына жақсы ақпарат беріліп, практикалық және қаржылық көмек арқылы қолдау көрсетілуін қамтамасыз ететін картаның толық индексін ұстады. Элеонора Борн. Сондай-ақ, немістерге күдік арта түсті, неміс әскери резервіндегі кез келген белгілі адам дереу тұтқындалып, қамауға алынды. Гарланд Анзак күні шеруін, ескерткіштерде гүл шоқтарын қою рәсімдерін және арнайы шіркеу қызметтерін, екі минут үнсіздікті және қайтып келген сарбаздар үшін түскі асқа бастамашы болып табылады. Гарланд үнсіздікті дұғаның орнына қолдануды көздеді, бұл Anzac Day қызметіне жалпыға бірдей қатысуға мүмкіндік береді, қатысушыларға өз сенімдеріне сәйкес үнсіз дұға немесе еске алу жасауға мүмкіндік береді. Ол әсіресе, бұл рәсімнің жалпыға ортақ болуы діни конфессиялық дау-дамайлардың құрбаны болады деп қорықты. Бірінші дүниежүзілік соғыста 58000-нан астам квинслендтік соғысты, олардың 10 000-нан астамы қаза тапты. 1918 жылы Рокхэмптон маңында алты баллдық жер сілкінісі болған.

Соғыс аралығы

1919 жылы "испан тұмауы" Квинслендке де жетті. 1919 жылдың қаңтар мен мамыр айларында Квинсленд үкіметі аурудың таралуын болдырмау үшін Квинсленд пен Жаңа Оңтүстік Уэльс арасындағы шекараны жапты. Квинслендтің қоғамдық денсаулық сақтау жөніндегі комиссарына аурумен ауыратын немесе ауру адаммен байланыста болған деп саналатын кез келген адамды тексеру, ұстау немесе оқшаулау құқығы берілді. Квинсленд полициясы адамдарды тұтқындауға немесе қоғамдық денсаулық сақтау заңдарын бұзуды болдырмау үшін басқа да іс-қимыл жасауға құқылы. Бастапқыда Квинсленд полициясы бақылауымен Кюлангата, Валлангарра және Гундивинди шекаралық пункттер болды, бірақ Квинсленд үкіметі халықтың қысымына байланысты шекаралық пункттерді кеңейтіп, Вомпа, Хангерфорд, Вуроруока, Аделаида қақпасы және Мунгиндиді қамтыды. Мунгинде "шекараны бұзатындардың" сүйікті нысанасы болды. Ресми кіру нүктелері болмағанына қарамастан, полициядан Килларни, Стэнторп, Техас және Хебель сияқты шекаралық орындарда өтуді белсенді түрде болдырмау талап етілді. Бірқатар полиция қызметкерлері шекараны қорғау кезінде жұққан инфекциядан қайтыс болды. 1919 жылдың мамыр айында шекарадан өтудегі шектеулер алынып тасталды, өйткені вирустың Квинслендте жақсы қалыптасқаны анық болды және шекарадан өтуді басқаратын полиция өздерінің қалыпты міндеттеріне оралды. Qantas 1920 жылы Квинслендтің шалғай аймақтарында қызмет көрсету үшін құрылды. 1920 жылы Мэтью Нейтан губернатор болып, британдықтардың Квинслендке көшіп келуін белсенді түрде қолдады. 1921 жылы Малиган тауындағы кен апатында 75 жұмысшы қаза тапты. 1922 жылы Квинслендтің заң шығарушы кеңесі жойылды, Квинсленд екі палаталы заң шығарушы органы жоқ жалғыз австралиялық штат болды. 1925 жылы 9 маусымда Траверстон темір жол апаты орын алады Квинсленд тарихындағы 1947 жылға дейінгі ең ауыр темір жол апаты. 1927 жылы Йорк герцогы мен герцогинясы Квинслендке сапар шегеді. Олар Канберрадағы Парламент ғимаратының ашылуына келген еді, бірақ Квинслендтің оңтүстігінде адамдармен кездесіп, сәлемдесу үшін уақыт өткізді. 1928 жылы Австралияның Корольдік ұшу дәрігерлік қызметі Клонкуриден алғашқы рейсін жасайды. Сондай-ақ, 1928 жылы сэр Чарльз Кингсфорд Смит Оңтүстік кресті Брисбенге қонып, алғашқы Тынық мұхит аралық ұшуды аяқтады. 1935 жылы Квинслендке қант құмырасының зиянкестерін жою үшін 101 құмыра жабайысы әкелінді және 3000-ға дейін өсірілді, олар Кэрнс, Иннисфейл және Гордонвейл айналасындағы аймақтарға жіберілді. Содан бері олар Квинслендтің, Жаңа Оңтүстік Уэльстің және Солтүстік Территорияның көптеген жерлеріне тарады. 1936 жылдың соңында найзағайдың соққысы Бундеберг ром дестилериясына тиіп, оны жойып жіберді, бірақ адам өміріне залал келтірмеді. Ол қайта құрылды және қазіргі уақытта сол жерде жұмыс істейді. Мемлекеттің алғашқы ұлттық парк рейнджері Мик О'Райли 1919-1923 жылдар аралығында уақытша тағайындалды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптеген Квинслендтер Австралия императорлық күштеріне, Австралияның Корольдік әуе күштеріне және Австралияның Корольдік әскери-теңіз күштеріне ерікті қызмет көрсетті. Жапониямен соғыс басталғаннан кейін, Квинсленд жаудың басып алу қаупі күшейген сайын, жақын арада майданға айналды. Солтүстік Квинслендтегі бірнеше қалалар мен жерлерді жапондықтар Австралияға әуе шабуылы кезінде бомбалады. Бұларға Хорн аралы, Таунсвилл және Моссман кірді. Штатқа Австралия мен АҚШ әскерлерінің жаппай жиналуы болды, ал Оңтүстік-Батыс Тынық мұхит аймағындағы одақтас Жоғарғы қолбасшы генерал Дуглас Макартур Брисбенде өзінің штабын құрды. Брисбеннің оңтүстігіндегі Кэмп Кейбл сияқты осы күштерді орналастыру және оқыту үшін нысандар тағайындалды немесе салынды. Он мыңдаған Квинслендтер милиция (резерв) бөлімшелеріне шақырылды. 1943 жылы 14 мамырда Австралияның ауруханалық кемесі "Центавр" Солтүстік Страдброк аралының маңында Жапон теңіз кемесінің торпедасымен батып кеткен. Соғыстың соңында, 3-дивизия, негізінен Квинсленд штатының адамдарынан тұратын милиция бөлімшесі, Бугенвилл науқанына қатысты.

Соғыстан кейінгі кезең

1948 жылы Квинсленд темір жолының ереуілі - теміржол цехы мен депосы қызметкерлерінің жалақысына қатысты тоғыз апталық ереуіл. 1952 жылы Квинслендтің жалғыз кит аулау станциясы Тангалумада ашылып, он жылдан кейін жабылды. 1954 жылы 20 ақпанда Кулангаттаның жағалауын циклон басып, едәуір залал келтірді. 1956 жылғы Шашарлар ереуілі Квинсленд шашарларын қаңтар мен қазан аралығында жалақы туралы дау-дамай кезінде жұмыстан шығарды. Генри Абель Смит 1958 жылы губернатор болады. 1962 жылы Квинсленд пен Австралияда Муниде алғашқы коммерциялық мұнай өндірісі басталды. 1968 жылы сэр Джо Бьелке Петерсен премьер болып сайланды. Ол бұл қызметте 19 жыл болды. 1969 жылы Квинсленд пен Австралиядағы алғашқы табиғи газ құбыры Рома газ өрістерін Брисбенге жалғастырды. 1971 жылы Спрингбок турнесіне қатысты наразылық көбейді және Бжелке Петерсен штатта төтенше жағдай жариялады. Сол жылы Квинслендте күндізгі уақыт енгізілген. Тек келесі жылы ғана тастап кетеді. 1990 жылдардың аяғында Квинслендтің халық санының жылдам өсуі Оңтүстік-Шығыс Квинслендтің инфрақұрылымына, соның ішінде Брисбенге де қысым жасады. Халықтың өсуіне сай жол, темір жол, электр және су инфрақұрылымын ірі жоспарлау қолға алынды, ал бұл жобалардың көбі келесі онжылдықта салынған. 1992 жылы Квинсленд штатында күндізгі уақыт режиміне қатысты референдум өткізілді, ол 54,5% "жоқ" дауысымен жеңілді. 1998 жылы Брисбен және Бремер өзендерін 158 жылдан кейін көмірді баржалау үшін пайдалану тоқтатылады. Квинслендтің 1992 жылғы Табиғатты қорғау туралы заңына сәйкес құрылған алғашқы табиғи баспана 1994 жылы Локьер аңғарындағы қырық бір гектар жерді "Берлин шөпшесі" деп жариялады.

21 ғасыр

2001 жылы Брисбен қаласында Достық ойындар өтті. 2003 жылы Брисбен мен Таунсвилл 2003 жылғы регби әлем чемпионатының ойындарына үйлесті. Сол жылы Джексоннан Брисбенге дейінгі мұнай құбыры Литтон қаласында жарылып, Квинслендтің ең үлкен мұнай ағыны пайда болды. 2006 жылдың наурыз айында Ларри циклоны Квинслендтің жағалауын кесіп өтіп, Австралияға әсер еткен ең қымбат тропикалық циклон болды. Сол жылы Тууомба тұрғындары ауыз суға қайта өңделген ағынды суды пайдалануға қарсы дауыс берді, бұл әлемдегі ең ауқымды ағынды суды қайта өңдеу бағдарламасы деп сипатталған жобаны тоқтатты. 2007 жылы Анна Блай штаттың бірінші тағайындалған әйел премьер-министрі болды. Метеорология бюросының мәліметінше, 2010 жыл Квинсленд штатының ең жауын-шашынды жылы болды. 2010 жылдың соңында және келесі жылы штатта кеңінен су тасқыны болды. Қаңтар айында Тоуумба мен Локкэр аңғарында қатты су тасқыны болды. 2011 жылдың ақпан айында Яси циклоны Квинслендтің жағалауын кесіп өтіп, Ларри циклонынан да көп залал келтірді. 2018 жылы Голд-Кост қаласында 2018 жылғы Комонвелл ойындары өтті. Бұл ойындар алғаш рет Квинсленд штатында 1982 жылы Брисбеннен кейін екінші рет өткізілді. 2020 жылы COVID-19 пандемиясы кезінде аурулардың саны аз болғанмен, Квинсленд штатының шекаралары уақытша және шартты түрде жабылып, әлеуметтік қашықтық орнатылды. 2021 жылы мемлекеттік шекаралар шартты түрде жабылып, 21 шілдеде Брисбенде 2032 жылғы жазғы Олимпиада ойындары өтетіндігі туралы хабарланды. 2023 жылдың желтоқсан айының ортасында Жаспер циклоны 2023 жылғы Кернс су тасқынын болды. Бұл 1915 жылы Барон өзенінің 1977 жылдың наурызындағы рекордтық деңгейін .