Кіріспе

Норфолк аралының тарихы он төртінші немесе он бесінші ғасырға дейін созылады, ол кезде Полинезия теңізшілері осы аралға қоныстанған.

Питкэрн аралдарының тұрғындары қоныстанды

1856 жылы 8 маусымда Норфолк аралында келесі қоныс аудару басталды. Бұл Таити және "Бунти" кемесіндегі бүлікшілердің ұрпақтары еді, олар халық саны артып, тым кішкентай болғандықтан Питкэрн аралдарынан көшірілді. Британ үкіметі Питкэрн аралдарынан Норфолкке көшуге рұқсат берді, осылайша арал Жаңа Оңтүстік Уэльстен бөлек, бірақ оның губернаторы басқаратын колония ретінде құрылды. Олар 1856 жылдың 3 мамырында Питкэрн аралдарынан шығып, 8 маусымда 194 адаммен келді. Питкэрн тұрғындары жазалау орындарынан қалған көптеген ғимараттарды иеленді және аралда дәстүрлі шаруашылық және кит аулау өнеркәсібін біртіндеп дамытты. 1858 және 1863 жылдары кейбір отбасылар Питкэрнге қайтуға шешім қабылдаса да, арал тұрғындарының саны арал қоныс аударушыларды қабылдағандықтан, көбінесе кит аулау кемелерімен келіп, бірте-бірте өсе берді. 1867 жылы аралда Англия шіркеуінің Меланезия миссиясының штаб-пәтері құрылды, ал 1882 жылы миссия басшысы, епископ Джон Колридж Паттесонның құрметіне Сент-Барнаба шіркеуі салынды, оның терезелерін Эдвард Берн-Джонс жобалап, Уильям Моррис жасады. 1920 жылы миссия мақсатындағы халыққа жақын болу үшін аралдан Соломон аралдарына көшірілді.

ХХ ғасыр

1901 жылы Австралия Ұлттық Достастығы құрылғаннан кейін Норфолк аралы жаңа Достастық үкіметінің басшылығына бағынышты сыртқы аумақ ретінде басқарылатын болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде арал Австралия мен Жаңа Зеландия, сондай-ақ Жаңа Зеландия мен Соломон аралдары арасындағы маңызды әуе базасы мен отын құю орталығына айналды. Норфолк аралы Жаңа Зеландияның жауапкершілік аймағына кіргендіктен, онда 1500 адамға арналған үлкен армия лагерінде «N Force» деп аталатын Жаңа Зеландия армиясының бөлімшесі орналастырылды. «N Force» екінші Австралия императорлық күштерінің ротасын алмастырды. Соғыс кезінде арал шабуылға түсу үшін тым алыс болды және «N Force» 1944 жылдың ақпан айында аралды тастап кетті. 1960 жылдардың соңында Алан Уикер ұсынған BBC телеарнасының деректі фильмінде арал көрсетілгеннен кейін британдық эмигранттардың шағын көші-қоны болды. Бағдарлама нәтижесінде 50 отбасы Ұлыбританиядан Норфолк аралына көшіп кетуге шешім қабылдады. 1979 жылы Австралия Норфолк аралына шектеулі өзін-өзі басқару құқығын берді, оған сәйкес арал тұрғындары көптеген мәселелерді шешетін үкіметті сайлайды. Осылайша, Норфолк аралының тұрғындары Австралия Ұлттық Парламентінде өкілдік етілмейді, бұл оларды Австралия штатының немесе аумағының тұрғындарының жалғыз тобы етеді. 2006 жылы ресми қарау процесі өтті, онда Австралия үкіметі осы басқару моделін қайта қарауды қарастырды. Қарау 2006 жылдың 20 желтоқсанында аяқталды, онда Норфолк аралының басқаруында ешқандай өзгеріс болмайды деп шешілді. Қаржылық қиындықтар мен туризмнің азаюы 2010 жылы Норфолк аралының әкімшілігін Австралия федералдық үкіметінен көмек сұрауға мәжбүр етті. Мұның орнына арал тұрғындары алғаш рет табыс салығын төлеуге міндетті болды, бірақ оларға кеңейтілген әлеуметтік жәрдемақы алуға құқық берілді. Алайда, 2013 жылдың мамырына дейін келісімге қол жеткізілмеді және арал тұрғындары жұмыс іздеу үшін және әлеуметтік жәрдемақы алу үшін аралды тастауға мәжбүр болды. 2015 жылдың 12 наурызында Канберрада өзін-өзі басқаруды жергілікті кеңеспен алмастыру туралы келісімге қол қойылды, бірақ Норфолк аралы үкіметінің қалауына қарсы. Норфолк аралының көпшілігі Австралияның Норфолк аралына өзгерістер енгізу жоспарына қарсы болды, олармен кеңеспей және олардың пікірін ескермей, сайлаушылардың 68% мәжбүрлі өзгерістерге қарсы шықты. Норфолк аралы мен Австралияның күшейе берген билігі арасындағы шиеленістің өсуі Discovery Channel-дің жылдық «Акула апталығының» 2019 жылғы эпизодында көрсетілді. Эпизодта Норфолк аралының ескі ірі қара малдарының санын өлтіру арқылы азайту саясаты көрсетілді, өлтірілген малдардың еті жолбарыс акулаларына жем ретінде берілді. Бұл жолбарыс акулаларының азық іздеп жағаға жақындауына кедергі келтіру үшін жасалды. Норфолк аралында әлемдегі ең көп жолбарыс акулалары қоныстанған. Австралия жануарларға қатыгездік жасау деп есептеп, малдарды қыру саясатын тыйым салды. Норфолк аралдарының тұрғындары бұл акулалардың шабуылдарын күшейтіп, қазірдің өзінде нашарлап бара жатқан туристік индустрияға зиян келтіретінінен қорқады. 2015 жылдың 4 қазанында Норфолк аралының уақыт белдеуі UTC+11:30-дан UTC+11:00-ға өзгертілді.

2016 жылғы автономияның қысқартылуы

2015 жылдың наурыз айында Австралия үкіметі Норфолк аралы үшін жан-жақты реформалар жариялады. Бұл қадам «1979 жылдан бері Норфолк аралының жергілікті, штаттық және федералдық функцияларды атқаруын талап ететін өзін-өзі басқару моделінен туындаған тұрақтылық мәселелерін шешу қажеттігі» негізделді. 2015 жылдың 17 маусымында Норфолк аралының заң шығару жиналысы таратылды, ал аумақ әкімші және кеңесші кеңес тарапынан басқарыла бастады. 2016 жылдың 28 мамырында жаңа аймақтық кеңеске сайлау өтті, ал жаңа кеңес 2016 жылдың 1 шілдесінде қызметке кірісті. Осы күннен бастап Австралияның көптеген заңдары Норфолк аралына да қолданыла бастады. Бұл салық салу, әлеуметтік қамсыздандыру, көші-қон, кедендік рәсімдер және денсаулық сақтау салаларында Австралияның материгіндегідей шарттардың қолданылуын білдіреді. 2016 жылдың 1 шілдесінен бастап Норфолк аралы мен Австралия материгі арасындағы саяхаттар ішкі саяхат ретінде қарастырыла бастады. 2016 жылғы Австралияның федералды сайлауында Норфолк аралындағы 328 адам Канберра сайлау округіндегі ACT округінде жалпы 117 248 дауыстан дауыс берді. 2018 жылдан бері Норфолк аралы Бин сайлау округіне қарасты. Норфолк аралының халқы демократия үшін халықтық қозғалысы бастаған реформаларға қарсылық танытып келеді, бұл ұйым Біріккен Ұлттар Ұйымынан аралды «өзін-өзі басқару құқығы жоқ аумақтар» тізіміне енгізуге шақыруда. Автономия реформаларынан кейін Жаңа Зеландияға қосылу туралы да ұсыныстар айтылды. 2019 жылдың қазан айында Норфолк аралының «Халық демократиясы үшін» атты жақтас топ 457 арал тұрғынының (жалпы халықтың шамамен төрттен бірі) арасында сауалнама жүргізіп, нәтижесінде 37% Жаңа Зеландиямен еркін қауымдасуды, 35% Австралиямен еркін қауымдасуды, 25% толық тәуелсіздікті, ал 3% Австралиямен толық интеграцияны қалатынын анықтады.