Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фрейзер жағалауы аймағындағы құм арал, Квинсленд, Австралия. Австралиядағы арал.
Sand island in Fraser Coast Region, Queensland, Australia
the island in Australia
Бутчулла халқының ақсақалы Ольга Миллер баяндайтын К’гари жаратылыс мифі бойынша, Йендинги (немесе Йиндинги) аспаннан түсіп, теңізді, сосын жерді жасауға кірісті. Хервей-Бей деген жерге келгенде, ол әдемі ақ рух, К’гари принцессасының көмегіне ие болды. Бірге жұмыс істегеннен шаршаған ол оны әдемі аралға айналдырды. Содан кейін: text=Ол жалғыздық көрмесін деп, ол әдемі ағаштар мен гүлдерді, сондай-ақ аспанға көріну үшін арнайы айналаған көлдерді жасады. Ол дауысына айналатын өзендер мен күлдірген суларды, оған серік болатын құстарды, жануарларды және адамдарды жаратты. Ол осы адамдарға білім мен заңдарды берді, не істеу керектігін және қалай көбейе беру керектігін айтты, осылайша олардың балалары мен ата-бабалары К’гариге әрқашан серік болар еді.|авторы=Ольга Миллер|тақырыбы=К’гари жаратылыс мифі.
The K'gari creation story, as told by elder of the Butchulla people Olga Miller, is that Yendingie (also spelling Yindingie) came down from the sky and set to work to make the sea and then the land until, when he arrived at the area now known as Hervey Bay, he was joined by a helper as beautiful white spirit called Princess K'gari. Tired by their work together he changed her into a beautiful island, then: text=So she wouldn't be lonely, he then made some beautiful trees and flowers, and some lakes that were specially mirrored so that she could see into the sky. He made creeks and laughing waters that would become her voice, and birds and animals and people to keep her company. He gave these people knowledge and laws, and told them what to do, and how to procreate, so that their children and ancestors would always be there to keep K'gari company.|author=Olga Miller|title=K'gari creation story
Бутчулла (сондай-ақ Батжала, Бадджала, Баджела және Баджала деп те аталады) тілі Фрейзер жағалауы аймағының, оның ішінде аралдың тілі. Археологиялық зерттеулер мен дәлелдер Австралияның аборигендері кем дегенде 5000 жыл бұрын К’гариде қоныстанғанын көрсетеді. Мұнда 400–600 тұрақты халқы болған, ол қыс айларында мол теңіз өнімдерінің арқасында 2000–3000-ға дейін өскен. Аралда 500-ге жуық аборигендердің археологиялық ескерткіштері бар деп есептеледі.
Butchulla (also known as Batjala, Badtjala, Badjela and Badjala) is the language of the Fraser Coast region, including the island. Archaeological research and evidence shows that Aboriginal Australians occupied K'gari at least 5,000 years ago. There was a permanent population of 400–600 that grew to 2,000–3,000 in the winter months due to abundant seafood resources. It is estimated that up to 500 indigenous archaeological sites are located on the island.
Британдық зерттеу (1770-1840 жылдар)
Еуропалықтардың алғашқы байланысы зерттеушілер мен кеме апаттарымен шектелді. К’гариді алғаш көрген британдық – Джеймс Кук, ол 1770 жылдың 18-20 мамыр аралығында аралдың жағалауымен өтті. Ол оны «Индиан бас» деп атады, себебі ол жерде көптеген аборигендер жиналған еді. Кук кеткен соң, оқиғаны еске алу үшін абориген әні жазылды. Кейін бұл еуропалықтардың жергілікті тұрғындардың байқаулары туралы сақталған алғашқы ауызша куәлігі деп танылды. Мэтью Флиндерс 1799 жылы аралдан өтіп, 1802 жылы қайтадан келді, бұл жолы Сэнди мысығына қонды және Герви шығанағын картаға түсірді. Оның 1814 жылғы картасы екі саяхаттың қосындысы, бірақ К’гаридің материктен бөлек екенін растамады. Дегенмен, Флиндерс шығанақтың төменгі бөлігінде жайлы батпақты жерлер бар екенін айтты. Флиндерс екі американдық кит аулаушыдан К’гари мен материк арасындағы Хук-Пойнт деген жерде аңшылық бар екенін естіді. 1842 жылы Эндрю Петри аймаққа мал өсірушілерді тарту үшін жақсы жайылымдық жерлер мен орманды тіркеді. Екі тірі қайыққа отырып, олар Моретон шығанағындағы (қазіргі Брисбен) елді мекенге жетуге тырысты. Осы сапар кезінде суға толы қайықтарда капитан Фрейзердің жүкті әйелі белінен суға дейін босанды; нәресте туылғаннан кейін суға батып кетті. Капитанның қайығы суға батып бастады және жақын уақытта екінші қайықтан қалып қойды, ол жолын жалғастырды. Апатқа ұшыраған қайық пен оның экипажы сол кездегі Ұлы құмды арал деп аталатын жерге жағаға шықты. Ол бұрын қашқан және абориген тілінде сөйлейтін адам еді. Ол Мортон шығанағындағы қоныстан билік өкілдері жіберді, олар олардың жағдайы туралы естіген және олардың қайтуын ұйымдастырды. 1858 жылы Мельбурнге сапар кезінде оның аттан құлап қаза тапқаны туралы болжам бар. Англияға оралғаннан кейін Фрейзер Лондонның Лорд-мэрінен ақша сұрады, бірақ кейіннен тергеулер ол Сиднейден кетер алдында ағылшын капитанына қайтадан үйленгенін және одан көп ақша алғанын көрсетті. 1850 жылдың қазан айында «қаралар осы жерден 40 шақырым жердегі шаруашылықтан 2000 қой алып кетіп, қойшыны өлтірді» деп хабарланды. 1851 жылы үкімет басшылығымен шағын күш, оның ішінде Комендант Фредерик Уокер және жергілікті полиция жасағы шақырылды, «бірнеше аборигенді ұстауға тырысу үшін, олар түрлі қылмыстармен айыпталған және осы уақытқа дейін Фрейзер аралының «қайың жерінде» жасырынып жүрген». Шекаралық соғыс үкімет тарапынан күтілді, кешірілді және жеңілдетілді, Уокер Жаңа Оңтүстік Уэльстің бас прокуроры Джон Хьюберт Планкеттен кеңес алды: «Өкінішке орай, тұтқындауға тырысудың соғысқа ұласуы және адам өмірінің қаза болуы мүмкін, бірақ заңның мақсаты мұндай нәтижелерді күтуден тежелуі тиіс емес». Бұл күшке Уокер, лейтенант Ричард Маршалл, сержант Дулан, үш бөлім сарбаз және қарулы жергілікті тұрғындар, соның ішінде Джеймс Лит Хей, шхунаға отырды. «Мэрибороудан қаралар ұрлаған» деп есептелетін қайық жол бойынан ұсталды. Күштер аралдың батыс жағалауына қонды, онда бөлімдер бөлінді. Түнде қақтығыс басталды, бірнеше жергілікті тұрғындар атылып, басқалары тұтқынға алынды. Ауа райы нашар болғандықтан, командир Уокер өзінің бөліміне басқа топтарды өздігінен іздеуге рұқсат берді. Бұл топ жергілікті халықты аралдың шығыс жағалауына дейін іздеп шықты, онда олар оларды Үнді бас / Таки Вару жанындағы ашық мұхитқа қуды, олардың тағдыры белгісіз. Бірнеше айлық қақтығыстан кейін, күш 1852 жылдың қаңтар айының басында Мэрибороға оралды және капитан Кэрри өзінің үлесі үшін 10 фунт стерлинг сыйақы алды. Жергілікті полицияның мәліметтері бойынша, 1851 жылдың 24 желтоқсаны мен 1852 жылдың 3 қаңтарында Фрейзер аралында жүргізілген операциялар заңды болды, ал 1851 жылдың 27 желтоқсанында түнде Уокердің полиция тобына шабуыл жасаған екі жергілікті адам ғана қаза тапты. Академиктер мен қауымдық қорғаушылар «таратылған» сөзінің жергілікті полиция мен жергілікті австралиялықтар арасындағы қақтығыстардың нақты нәтижесіне қарамастан жиі қолданылатынын көрсетті және жергілікті халықты Үнді бас / Таки Варудағы теңізге қуу, әрине, қырғын болған, себебі тиісті есепте Бутчулла халқы «теңізге таратылды» делінген. Мэрибороға орналасқан британдық комиссарлар жергілікті емес тұрғындар Бутчулла халқынан қорқыныш сезінетінін хабарлады. 1857 жылы лейтенант Джон О'Коннелл Блайдың басшылығымен Куперс-Плейнс, қазіргі Ованилла, Мэрибородан алыс емес жерде жергілікті полиция казармасы құрылды. Блай Фрейзер аралы, Куолула және Мэриборо қаласының өзінде қосымша шабуылдар жасады.
Initial European contact was limited to explorers and shipwrecks. The first recorded Briton to sight K'gari was James Cook who passed along the coast of the island between 18 and 20 May 1770. He named it Indian Head after viewing a number of Aboriginal people gathered on the headland. After Cook's passage an Aboriginal song was composed to commemorate the event. This was later recognised as the first preserved oral testimony of Indigenous observation of Europeans. Matthew Flinders sailed past the island in 1799, and again in 1802, this time landing at Sandy Cape, while charting Hervey Bay. His 1814 chart is a combination of both voyages, but did not confirm K'gari as being separate from the mainland. However, Flinders did suggest the presence of shallow swampy areas at the lower part of the bay. Flinders was told of an opening at Hook Point, between K'gari and the mainland, by two American whalers who were hunting whales in Hervey Bay. In 1842, Andrew Petrie recorded good pastoral lands and forests, attracting graziers to the region. Transferring to two lifeboats, the crew set a course south, attempting to reach the settlement at Moreton Bay (now Brisbane). During this trip in the leaking lifeboats, Captain Fraser's pregnant wife gave birth in water up to her waist; the infant drowned after birth. The Captain's lifeboat began sinking and was soon left behind by the second one, which continued on. The wrecked boat and its crew was beached on what was then known as the Great Sandy Island. who had lived in the bush as an escapee and who spoke the Aboriginal language. He was sent from the settlement at Moreton Bay by the authorities there who had heard about their plight, and negotiated their return. It has been suggested that she was killed in a carriage accident during a visit to Melbourne in 1858. On her return to England, Fraser appealed for money to the Lord Mayor of London, claiming to be a penniless widow in need, but the subsequent inquiry revealed that prior to leaving Sydney she had both remarried an English captain with whom she returned, and also there received a large sum of charitable funds in light of her ordeal. In October 1850, it was reported "blacks [sic] had driven away 2000 sheep from a station about forty miles from here, and had killed a shepherd". In 1851, a small government led force including Commandant Frederick Walker and a contingent of the Native Police were called in "for the purpose of endeavouring to apprehend some aboriginal natives [sic] who stand charged with various offences, and who have hitherto found shelter in the scrub" of Fraser Island. Frontier war was anticipated, condoned, and facilitated by the government, with Walker receiving advice from the Attorney General of New South Wales, John Hubert Plunkett saying, "It must, unhappily, be expected that the proposed attempt at arrest may lead to a warlike conflict and perhaps to loss of life, but the aim of the law must not be paralysed by the expectation of such results". The force included Walker, Lieutenant Richard Marshall, Sergeant Doolan, three divisions of troopers, and armed locals including James Leith Hay, aboard a schooner. A boat reputedly stolen by "the blacks [sic] from Maryborough" was captured along the way. The force landed on the west coast of the island where the divisions split up. During the night, conflict began and a number of Indigenous people were shot and others captured. The weather was bad and Commandant Walker allowed his division to track down other groups without him. This group tracked a group of Indigenous people across the island to the east coast where they pursued them into the open ocean near Indian Head/Tacky Waroo to an unknown fate. After months of conflict, the force returned to Maryborough in early January 1852 and Captain Currie received a reward of £10 for his contribution. According to Native Police reports, operations on Fraser Island during 24 December 1851 and 3 January 1852 were lawful, and only two Indigenous people were killed while attacking Walker's police party on the night of 27 December 1851. Academics as well as community advocates have demonstrated that the word dispersed was often used regardless of the actual results of clashes between Native Police and Indigenous Australians and the pursuing of Indigenous people into the sea at Indian Head/Tacky Waroo was most likely a massacre as the relevant report states that the Butchulla were "dispersed into the sea". British commissioners stationed in Maryborough reported non Indigenous occupants felt threatened by Butchulla people. In 1857, a Native Police barracks under the command of Lieutenant John O'Connell Bligh was established at Coopers Plains, now Owanyilla, not far from Maryborough. Bligh conducted further forays into Fraser Island, Cooloola, and in the town of Maryborough itself.
Ақ қыздар (1859)
1859 жылы Фрейзер аралында Бутчулла тайпасымен бірге өмір сүрген екі кеме апатына ұшыраған ақ қыз туралы қауесеттер, капитан Арнольд «Кокет» кемесімен Сиднейге келгенде, оқиғаны растайтын мәліметтер келген соң, күш алды. Қоғамдық қызығушылық оянды және Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясының үкіметі Арнольдты құтқару тобымен аралға қайта оралып, қыздарды алып келсе 200 фунттық сыйлық алуға құқығы болатынын сұрады. Экспедиция Томми есімді аборигеннің көмегімен жүргізілді, ол Индиан-Хед маңындағы аборигендер лагерін анықтады, онда шамамен 12 және 18 жастағы екі қыз табылған және ұсталған. Оларды Сиднейге алып келгенде, олардың сыртқы түрінен және ағылшын тілін білмеуінен олардың аборигендердің «жартылай қана» екені анық болды. Құтқару тобының мүшесі Эдвард Предди: «Олар ешбірімізбен сөйлесе алмады, тіпті аборигендермен де сөйлесе алмады» деп жазды. Ізденіс тобы қыздарды табу үшін аборигендерге төлегенде, оларға нақты ақшаның орнына құнды емес естелік монеталар берілгені анықталғаннан кейін, бұл процеске сенімсіздік туды. «Китти» Мунди және «Мария» Куохин/Коин есімді қыздар үйлеріне қайтарылмады, ал бастапқыда иммиграциялық депода ұсталды, онда олар отбасыларын сағынды. Екеуінің үлкені Китти ауыр психикалық күйзеліске ұшырап, көп ұзамай қайтыс болды. Мария шамамен 20 жыл өмір сүрді және өкпе туберкулезінен қайтыс болды.
In 1859 rumours of two shipwrecked white girls living with Butchulla people on Fraser Island gained some credence when Captain Arnold of Coquette arrived in Sydney with information seeming to confirm the story. Public interest was stirred and Arnold was requested by the government of the Colony of New South Wales to return to the island with a rescue party, obtaining the right to a £200 bonus if the girls were brought back. The expedition was carried out with the aid of an Aboriginal man named Tommy, who identified the Aboriginal camp near Indian Head where two girls aged about 12 and 18 were located and captured. On taking them to Sydney, it became evident through their appearance and through their complete lack of knowledge of the English language that the girls were likely Aboriginal "half castes". Edward Preddy of the rescue party wrote that "they could not converse with any of us, nor did they seem capable of talking with the blacks." Further discredit was placed on the process when it was found that the Aboriginal people who were paid by the search party to find the girls were rewarded in worthless commemorative coins instead of real money. The girls, "Kitty" Mundi and "Maria" Quoheen/Coyeen, were not returned to their home but were initially kept at the Immigration Depot, where they yearned for their family. Kitty, the eldest of the two, suffered severe mental distress and died shortly afterwards. Maria survived for about 20 years, dying from pulmonary tuberculosis.
Түпкүлділерді тұтқындау лагері (18971904)
1897 жылы Квинсленд үкіметі, аборигендерді қорғау және опиум сатуды шектеу туралы 1897 жылғы заңды іске асыру аясында, 51 жергілікті тұрғынды, олардың «ішімдік, опиум, аурулар және жартылай аштықтан толық дерлік әлсіреген, өте қайғылы халге жеткен» деп танылған, Мэрибороу ауданынан Фрейзер аралының батыс жағалауындағы лагерьге көшірді. Сол кезде Квинслендтегі жергілікті халықты көшіруге жауапты болған бас бюрократ Арчибальд Местон 51 ер адам, әйел және баланы қазіргі Кингфишер шығанағы курортынан шамамен 2 км оңтүстікке орналасқан Уайт-Клифс (Бириллби) карантиндік станциясына жеткізді. Бірақ Мэрибороу тұрғындары лагерь аумағына жиі басып кіріп, шиеленіс тудырып, қақтығыстарға себеп болды, нәтижесінде лагерь 10 км солтүстікке, Богимбах арнасына көшірілді. Квинсленд үкіметі Богимбах учаскесін 1900 жылдың ақпанына дейін Арчибальд Местонның ұлы мен әйелі басшылығымен басқарды, содан кейін басқару құқығы Австралиялық миссиялар кеңесіне берілді. Осы кезде Богимбах Квинслендтің айналасындағы жергілікті халықты қамауға алу орталығына айналды, ол медициналық жабдықтардың, тамақтың және баспананың жетіспеуімен, сондай-ақ масалардан таралатын аурулардың кең таралғандығымен «тозақтың тозағы» деп сипатталды. 1899 жылдың соңында 25 түрлі елді мекеннен келген 137 жергілікті тұрғын болды, олардың арасында Сент-Хелена аралында және Таунсвилл түрмесінде жазасын өтегендер де болды, оларға үйлеріне оралуға рұқсат берілмеді. Нед Келлиді ұстау операциясына көмектескен бұрынғы жергілікті полиция офицері Барни Богимбахқа жіберілді, бірақ көп ұзамай қайық апатында суға батып қайтыс болды. Богимбахтағы жағдай ауыр болды, баспана мен азық-түлік жеткіліксіз еді. Тұтқындар жиі жақсы тамақ пен жұмыс табу үшін материкке қашуға тырысты. Кейбіреулері нашар тамақтану, өкпе туберкулезі және геофагиядан көз жұмды. 1904 жылы Квинсленд үкіметі миссиялар кеңесіне қаржы жұмсауды азайту мақсатымен Богимбах нысанын жабу туралы шешім қабылдады. Жабылу кезінде санаған 145 жергілікті тұрғынның 94-і Кернс маңындағы Ярабаға, 33-і Вудфорд маңындағы Дурундерге, 9-ы жергілікті жерде қалды, ал тағы 9-ы қашып кетті немесе басқа жерге жіберілді. Ярабаға көшірілгендер Рио Ложасымен тасымалданды және адамдарды жақындарынан ажырату үшін алдамшы тактика қолданылған болуы мүмкін. Ярабаға келгеннен кейін олар да нашар тұрмыс жағдайларымен күшті, ал тәртіпсіздік тудырғандар Фицрой аралына көшірілді.
In 1897, as part of the implementation of the Aboriginals Protection and Restriction of the Sale of Opium Act 1897, the Government of Queensland moved 51 Indigenous people who had been deemed to have "reached a deplorable stage of degradation, being completely demoralised by drink, opium, disease, and intermittent periods of semi starvation" from the Maryborough district to a camp on the west coast of Fraser Island. The main bureaucrat in charge of the relocations of Indigenous people in Queensland at the time, Archibald Meston, transported the 51 men, women and children to a defunct quarantine station at White Cliffs (Beerillbee) about 2 km south of the present day Kingfisher Bay Resort. However, white residents of Maryborough made incursions into the camp area and caused tension and flare ups which resulted in the relocation of the camp 10 km north to Bogimbah creek. The Queensland Government ran the Bogimbah site under the direction of Archibald Meston's son and wife until February 1900, when control was handed over to the Australian Board of Missions. By this time, Bogimbah had become an incarceration facility for Indigenous people from around Queensland, it was described as a hell hole of deprivation, lacking medical supplies, food and shelter and mosquito born diseases were prevalent. At the end of 1899 there were 137 Indigenous people from 25 different locations, including some who had served prison sentences in places like St Helena Island and Townsville Gaol and had been refused permission to return to their homes. A former Native Police trooper named Barney, who had assisted in the operations to capture Ned Kelly, was sent to Bogimbah but drowned there not long after in a boating accident. Conditions at Bogimbah were dire, with inadequate shelter and rations. Inmates frequently tried to escape to the mainland in order to get access to better food and obtain employment. Some died through malnutrition, pulmonary tuberculosis and geophagia. In 1904, in order to save money on funding to the Missions Board, the Queensland Government decided to shut the Bogimbah facility. Of the 145 Indigenous people counted at the time of closure, 94 were transferred to the Yarrabah facility near Cairns, 33 to the Durundur facility near Woodford, 9 were kept local and another 9 escaped or were sent elsewhere. Those who were removed to Yarrabah were transported by the Rio Loge and there appears to have been deceptive techniques involved in getting the people to separate from loved ones. Once in Yarrabah, similarly poor living standards greeted these people and those who become troublesome were transferred to Fitzroy Island.
Махено апаты (1935)
Фрейзер аралының ең танымал нысаны – Махено кемесі. 1905 жылы Шотландияда Транс-Тасмандық маршрут бойынша саяхаттайтын сәнді жолаушылар кемесі ретінде салынған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Англия арналында госпиталь кемесі болып қызмет етті, содан кейін иесіне қайтарылып, әдеттегі коммерциялық жұмысын жалғастырды. 1935 жылға қарай кеме пайдаланудан шығарылып, Жапониядағы кемелерді бөлшектейтін компанияға сатылды. 1935 жылдың 25 маусымында Осакаға сүйретіп әкеліп, бөлшектеуге бара жатқанда, Квинсленд жағалауында күшті циклонға тап болды. Сүйреу арқаны үзіліп, 1935 жылдың 9 шілдесінде Махено Фрейзер аралының шығыс жағалауында құрлыққа тірелді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде кеменің қираған бөлігі RAAF-тың нысаналық бомбалау оқулары үшін пайдаланылды және Фрейзер Коммандос мектебінің арнайы жасақтары жарылғыш заттарды сынау үшін қолданды. Қазір кеменің қалдықтары қатты тотыққан, үш жарым қабат құмға көмілген. Оның қауіптілігіне байланысты, кемеге шығуға тыйым салынған.
A major landmark on Fraser Island is the shipwreck of Maheno was built in Scotland in 1905 as a luxury passenger ship for the trans Tasman crossing. During World War I it served as a hospital ship in the English Channel, and was then returned to its owners to resume usual commercial operation. By 1935 the ship had been taken out of service and was sold to a ship breaker in Japan. On 25 June 1935, while being towed to Osaka to be broken up, the ship was caught in a strong cyclone about off the coast of Queensland. The towline parted, and on 9 July 1935 Maheno became beached on the east coast of Fraser Island. During World War II the wreck served as target bombing practice for the RAAF and was used as an explosives demolition target by special forces from the Fraser Commando School. The remains of the ship are now severely rusted, with almost three and a half storeys buried under the sand. Because of the danger it poses, climbing on the wreck is not permitted.
Фрейзер командалық мектебі (WW2)
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Маккензидің кемежайы маңындағы аймақ, Қызметтер барлау бөлімі (әдетте "Z арнайы тобы" деп аталады) арнайы күштерді дайындау лагері ретінде пайдаланылды – Фрейзер коммандо мектебі. Мыңдаған сарбаздар осы жерде оқытылды, себебі жағдайлар жапондықтармен күрескен Тынық мұхиты аралдарындағы жағдайларға ұқсас болды. 1961 жылы Австралия Фрейзер аралын Науру Республикасының тұрғындарының барлығын қоныстандыру орны ретінде ұсынды. Фрейзер аралындағы ағаш өнеркәсібі Фрейзер аралына қоныс аудару жобасының іске аспауын қамтамасыз етті. 1964 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Қамқоршылық Кеңесінің 31-ші отырысында Кертис аралы Науру халқы үшін тиімдірек қоныс таба алатыны қорытындыланды. Қоныс аудару ешқашан болмаса да, Науру Республикасы 1968 жылдың 31 қаңтарында тәуелсіздік алды.
During World War II, the area near McKenzie's Jetty was used by the Services Reconnaissance Department (popularly known as "Z Special Unit") as a special forces training camp – the Fraser Commando School. Thousands of soldiers were trained here because the conditions were similar to those found on Pacific Islands where the Japanese were fought. In 1961, Fraser Island was proposed by Australia as a location for the resettlement of the entire population of the Republic of Nauru. The timber industry on Fraser Island managed to ensure that resettlement on Fraser Island did not proceed. In 1964 in the 31st session of United Nations Trusteeship Council meetings it was concluded that Curtis Island could provide a more satisfactory resettlement for the population of Nauru. Although a resettlement never did occur, the Republic of Nauru went on to achieve independence on 31 January 1968.
Дүниежүзілік мұра орны (1992)
1992 жылы Фрейзер аралы ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді. 2021 жылы тізім жаңартылып, дәстүрлі Бутчулла халықтарының К’гари атауымен қатар аралдың отарлық атауы – Фрейзер аралы да қосылды. 2009 жылы Q150 мерекелік шаралары аясында Фрейзер аралы «табиғи тартымдылық» рөлі үшін Квинсленд штатының Q150 иконасы ретінде жарияланды.
In 1992, Fraser Island was listed as a UNESCO World Heritage Site. In 2021, the listing was updated to add the traditional Butchulla Aboriginal name of K'gari as well as the island's colonial name of Fraser Island. In 2009, as part of the Q150 celebrations, Fraser Island was announced as one of the Q150 Icons of Queensland for its role as a "natural attraction".
Туған атағы (2014)
2014 жылдың қазан айында Федералды сот Бучулла халқына туған жер құқықтарын берді. Бұл Бучулла халқына аң аулауға, балық аулауға және тұрмыстық қажеттер үшін су алуға мүмкіндік береді; сондай-ақ, экотуризм және оған байланысты кәсіпорынды дамыту арқылы Бучулла халқының қазіргі және болашақ ұрпақтары үшін экономикалық мүмкіндіктерді ашады.
In October 2014, native title rights were granted to the Butchulla people by the Federal Court. This enables Butchulla people to hunt, fish, and take water for domestic purposes; and opens the island up to economic opportunities for current and future generations of Butchulla people through ecotourism and related business development.
2020 жылғы орман өрті
2020 жылдың 14 қазанында аралда заңсыз от жағу салдарынан ірі орман өрті басталды. Ол бірнеше елді мекенге әсер етті және тұрғындарды үйлерінен қашуға мәжбүр етті, өйткені өрт бақылаудан шығып кетті. Желтоқсанның басында штаттар аралық көмек, соның ішінде Жаңа Оңтүстік Уэльс ауылдық өрт сөндіру қызметінен (NSWRFS) Боинг 737 300 үлкен әуе танкері су шашуға арналған ұшақ келді, ол Бақытты аңғар кентіне қауіп туғанда өртпен күресуге жұмылдырылды. Жоғары температура және күшті жел өртке қарсы күреске кедергі келтірді, ал Квинсленд өрт сөндіру және төтенше жағдайлар қызметінің (QFES) директоры Брайан Кокс: "Бұл өрттің көп бөлігі адамға қол жетпес жерлерде жануда" деді. Желтоқсанның ортасындағы ауыр жаңбыр өртті тоқтатуға көмектесті, содан кейін QFES бақылауды Квинсленд парктері мен жабайы табиғат қызметіне (QPWS) қайтарды. 2020 жылғы 14 желтоқсанға дейін бұл 2020–2021 жылдарғы орман өрті маусымындағы ең ұзақ жанып тұрған өрт болды, өйткені ол қазан айынан бері, екі айдан астам уақыт бойы жанып келе жатқан еді, және сол күнгі мәліметтер бойынша аралдың жартысынан астамы өрттен "қарға айналды". Өрт салдарынан зардап шеккен аумақтардың жаңаруы күтілуде.
On 14 October 2020, a large bushfire was started on the island by an illegal campfire. It impacted multiple communities and caused residents to flee their homes as it burned out of control. In early December interstate assistance, including from the New South Wales Rural Fire Service (NSWRFS) who provided a Boeing 737 300 Large Air Tanker waterbombing aircraft, was used to fight the fire as Happy Valley township was threatened. High temperatures, , and strong winds hindered fire fighting and Queensland Fire and Emergency Services (QFES) Director Brian Cox said "A lot of this fire is burning in inaccessible country ". Heavy rainfall in mid December helped contain the fire and the QFES was able to hand control back to the Queensland Parks and Wildlife Service (QPWS). This was the longest burning fire of the 2020–21 bushfire season up to 14 December 2020 as it had been burning since October, over two months, and as of that date, more than half the island had been "blackened" by fire. It is expected that the burned areas will successfully regenerate.
Демография
2005 жылы аралда 152 адам тұрды.
In the , the island had a population of 152 people.
Топонимика
Аралдың ең ерте белгілі аты – Бутчулла (Баджала) тіліндегі К’гари (айтылуы: "гурри" немесе "GUR rie"), ол Бутчулланың жаратылыс мифологиясынан шыққан. Миф бойынша, жаратушы Беирал елшісі Йендингиді халық үшін құрлық пен теңізді жасауға жіберген. Оның көмекшісі – "әдемі ақ рух, К’гари ханшайым", жағалауларды және жерді құру үшін тырысқан, бірақ кейін Йендингиді оның әдемі жаратылысында қалуға көндірген. Ол қалу үшін аралға айналуы керек болды, сондықтан Йендинги оған серік болу үшін көлдер, өсімдіктер, жануарлар мен адамдарды жаратқан. Ол бүгін де "жәннатта" бақытты болып қала береді. Еуропалық отарлаудан кейін арал Ұлы құмды арал деп аталған, ал 1842 жылдан бастап капитан Джеймс Фрейзердің құрметіне Фрейзер аралы деп аталды. Капитан Джеймс Фрейзер "Стирлинг қамалының" капитаны болған, ол 1836 жылдың тамыз айының басында аралда кемесімен апатқа ұшырап, қайтыс болды. Аралды Тхоргин немесе Тхоргин аралы деп те атаған. 2011 жылы К’гари және Гари деген жергілікті аттар Квинслендтің жер-су аттарының тізіліміне аралдың баламалы аттары ретінде енгізілді, бұл Бутчулла халқының тарихын мойындау болды. 2021 жылдың қыркүйегінде Ұлы Сэнди ұлттық паркіндегі Дүниежүзілік мұра аймағы, оны қоршаған сулар және жақын жердегі құрлықтың бір бөлігі "К’гари (Фрейзер аралы)" деп қайта аталды. Бутчулла халқының айтуынша, К’гари ("жәннат" деген мағынаны білдіреді) – "әдемі ақ рухтың" аты, олар оның жайлы: "Ол біз үшін әдемі, ол – анамыз" және "Ол бізге тамақ, су және баспана береді, ал біз оны Йендинги бізге берген үш қағида бойынша қорғаймыз және сақтаймыз" дейді. Бұл ашық кеңесу процесінен кейін жасалды, үкімет ұсынылған материалдардың 70 пайызы өзгерісті қолдағандығын көрсетті. Дегенмен, бұл өзгеріске оппозициядағы Либералды-ұлттық партияның бірқатар депутаттары қарсылық білдірді.
The earliest known name of the island is K'gari in the Butchulla (Badjala) language (pronounced "gurri" or "GUR rie"), which comes from a creation story of the Butchulla. In the story, the creator being Beiral sent his messenger Yendingie to create land and sea for the people. His helper, a "beautiful white spirit called Princess K'gari", worked hard to create the shores and the land, but afterwards persuaded Yedingie to let her stay on their beautiful creation. In order to stay, she had to be changed into an island, so Yedingie created lakes, vegetation, animals and people to keep her company. She remains today, happy "in, and as a 'paradise. After European colonisation, it was called Great Sandy Island, and then Fraser Island from 1842, after Captain James Fraser, master of Stirling Castle, who was shipwrecked and died on the island in early August 1836. The island has also been referred to as Thoorgine, or Thoorgine Island. In 2011, the Indigenous names of K'gari and Gari were entered as alternative names for the island in the Queensland Place Names register. in recognition of the Butchulla name. In September 2021, the World Heritage Area within Great Sandy National Park, along with the surrounding waters and parts of the nearby mainland, was renamed "K’gari (Fraser Island)". According to the Butchulla people, K'gari (meaning 'paradise') is the name "of a beautiful white spirit", about which they say "She is beautiful to us she is our mother" and "She provides food, water, and shelter and in return we protect and preserve her, as per the 3 lores that Yindingie gave us". This was done following an open consultation process in which the government indicated 70% of submissions supported the change. However, the change was criticised by some opposition Liberal National Party parliamentarians.
Ағаш кесу (18631991)
Аралда ағаш кесу 1863 жылы америкалық Джек Пиггот бастады ("Янки Джек" деп белгілі). Blackbutt (Eucalyptus pilularis), Квинсленд кауриі (Agathis robusta) және сатинай немесе Фрейзер аралы терпентині (Syncarpia hillii) сапалы ағаш ретінде кеңінен пайдаланылды. Сатинай ағаштары Мысырға Суэц каналын салу үшін жіберілді. Ағаш кесуді жеңілдету үшін орман ішінде теміржолдар салынды, бірақ кейін алынып тасталды. Ағаш кесу өнеркәсібі 1991 жылға дейін жалғасты, содан кейін Фрейзер аралы мен Ұлы құмды аймақтың сақталуы, басқарылуы және пайдаланылуы жөніндегі тергеу комиссиясы көтерген алаңдаушылықтарға байланысты тоқтатылды. Бұл комиссияны Госс еңбекші үкіметі тағайындап, судья Тони Фитцджеральд төрағалық етті.
Logging on the island began in 1863, initiated by American Jack Piggott (known as "Yankee Jack"). Blackbutt trees (Eucalyptus pilularis), Queensland kauri (Agathis robusta) and satinay or Fraser Island turpentine (Syncarpia hillii) were extensively exploited as they provided excellent timber. Satinay logs were sent to Egypt to be used in the construction of the Suez Canal. Railway tracks were laid through the forest to facilitate logging, but were later removed. The logging industry continued until 1991, ceasing following concerns raised by the Commission of Inquiry into the Conservation, Management and Use of Fraser Island and the Great Sandy Region, appointed by the Goss Labor government and chaired by Justice Tony Fitzgerald.
Құм өндіру (1950-1977)
Аралдың геологиясы рутил, илменит, циркон және моназиттің кең көлемді қорларымен сипатталады. Құм өндіруге арналған жалға беру келісімдері алғаш рет 1950 жылы жасалды және 1977 жылға дейін өндіріс жалғасты. 1960 жылдары Квинсленд үкіметі америкалық Dillingham Murphyores компаниясына кен өндіруге рұқсат берді, бұл факт халыққа жарияланбады. 1971 жылы Фрейзер аралының қорғаушылары ұйымы (FIDO) компанияға қосымша рұқсаттар беруге қарсы шықты. Жергілікті кен басқармасына жаңа рұқсаттарға қарсы 1300-ден астам шағым түскеніне қарамастан, рұқсат берілді. FIDO істі Австралияның Жоғарғы сотына әкелді, ол бұл шешімді күштен шығарып, қоғамдық мүдделер ескерілмегенін атап өтті. Dillingham Murphyores кен өндіруді жалғастырды. Уитлэм үкіметі Австралиядағы алғашқы экологиялық салдарын бағалау комиссиясын құрды, ол кен өндіруді тоқтатуды ұсынды.
The geology of the island includes extensive deposits of rutile, ilmenite, zircon and monazite. Sand mining leases were first granted in 1950, and mining continued until 1977. Without public knowledge the Queensland Government granted mining leases to the American mining company Dillingham Murphyores in the 1960s. In 1971, the Fraser Island Defenders Organisation (FIDO) opposed the granting of more leases to the company. Despite more than 1,300 submissions that were made to the local mining warden objecting to new leases, the submission was granted. FIDO took the case to the High Court of Australia which overruled the decision noting that the public interest was not being upheld. Dillingham Murphyores continued mining. The Whitlam government established Australia's first environmental impact inquiry, which recommended that mining cease.
География және экология
Аралдың ұзындығы мен ені шамамен бірдей. Бұл арал әлемдегі ең үлкен құмдық арал болып табылады. Сонымен қатар, бұл Квинслендтің ең үлкен аралы, Австралияның алтыншы үлкен аралы және Австралияның шығыс жағалауындағы ең үлкен арал. Фрейзер аралында жаңбырлы ормандар, эвкалипт тоғайлары, мангр ормандары, валлум және торф батпақтары, құм төбелері және жағалаулық бұталы өсімдіктер өседі. Арал шамамен 750 000 жыл бойы жиналған құмнан тұрады, оның негізі – вулкандық тау жыныстары. Бұл тау жыныстары жағалау бойымен солтүстікке қарай күшті теңіз ағынымен әкелінетін шөгінділерге табиғи жинақтағыш ретінде қызмет етеді. Көптеген құмдық жерлерден айырмашылығы, аралда өсімдіктер өте көп, себебі құмда табиғи түрде микоризалық саңырауқұлақтар кездеседі, олар өсімдіктер сіңіре алатын түрдегі қоректік заттарды бөліп шығарады. Аралда сүтқоректілердің аз түрі, сондай-ақ әртүрлі құстар, жорғалаушылар мен қосмекенділер, тіпті кейде тұз су крокодилі де кездеседі. Арал Ұлы құмды ұлттық паркінің құрамына кіреді және танымал туристік орын болып табылады. Фрейзер аралы Ұлы құмды бұғазы арқылы материктен бөлінген. Оңтүстік ұшы Тин Кан шығанағына жақын, Инскип түбегінің солтүстігінде орналасқан. Аралдың ең солтүстік нүктесі – Сэнди Кейп, онда 1870 жылдан 1994 жылға дейін Сэнди Кейп маяғы жұмыс істеді. Аралға ең жақын ірі қала – Герви Бей, ал Мэриборо және Бундаберг та жақын жерде орналасқан. Солтүстік-шығыс жағалауындағы шығанақ Марлу шығанағы деп аталады, ал солтүстік-батыс жағалауында Платипус шығанағы орналасқан. Аралдың ең батыс нүктесі – Мун Пойнт. Арал екі аймаққа бөлінген: атаулы К’гари, аралдың көп бөлігін қамтиды, және аралдың шығыс жағалауындағы Эуронг аймағы. Элай-Крик – Фрейзер аралының шығыс жағалауындағы ең үлкен тұщы су арнасы, оның су ағыны тәулігіне 80 миллион литрді құрайды. Жоғарыдан қарағанда, олар ағаштардан құралмаған, шұңқырлы торфтың ерекше үлгілерін байқады. Бұл Австралияда және субтропиктік аймақта табылған тұңғыш қанатты батпақтар еді, бірақ кейіннен жақын маңдағы Кулула жағалауында одан да көп батпақтар табылды.
The island is about long and wide. The island is the largest sand island in the world at It is also Queensland's largest island, Australia's sixth largest island and the largest island on the east coast of Australia. Fraser Island has rainforests, eucalyptus woodland, mangrove forests, wallum and peat swamps, sand dunes and coastal heaths. It is made up of sand that has been accumulating for approximately 750,000 years on volcanic bedrock that provides a natural catchment for the sediment carried on a strong offshore current northwards along the coast. Unlike on many sand dunes, plant life is abundant due to the naturally occurring mycorrhizal fungi present in the sand, which release nutrients in a form that can be absorbed by the plants. The island is home to a small number of mammal species, as well as a diverse range of birds, reptiles and amphibians, including the occasional saltwater crocodile. The island is protected as part of the Great Sandy National Park, and is a popular tourism destination. Fraser Island is separated from the mainland by Great Sandy Strait. The southern tip, near Tin Can Bay, is situated to the north of Inskip Peninsula. The most northern point of the island is Sandy Cape where the Sandy Cape Light operated from 1870 to 1994. The nearest large town to the island is Hervey Bay, while Maryborough and Bundaberg are also close by. The bay on the north east coast is called Marloo Bay and on the north west coast is Platypus Bay. The most westerly place on the island is Moon Point. The island is divided into two localities: the eponymous K'gari locality consisting of most of the land on the island and the locality of Eurong on the east coast of the island. Eli Creek is the largest freshwater creek on the east coast of Fraser Island with a flow of 80 million litres per day. From above, they noticed the distinct patterns of potholed peat devoid of trees. That was the first instance of fens being found in Australia and in a sub tropical region, although more were subsequently discovered on the adjacent Cooloola coast.
Құм массасы мен Шеңберлер
Фрейзер аралындағы теңіз деңгейінен жоғары құмның жалпы көлемі, құмның жалпы массасына тура пропорционал. Бұл құмның бәрі Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Хоксбери, Хантер және Кларенс өзендерінің су жиналатын алаптарынан келген және оңтүстік-шығыстан соққан желдер мен қайталап келетін толқындардың әсерінен туындаған жағалық ағыс арқылы солтүстікке қарай тасымалданған. Сонымен қатар, Бун Бун ағысының жанында да осы құм кездеседі. Аралдағы тұщы сулы көлдер әлемдегі ең таза көлдердің қатарында. Теңіздің орташа жылдық температурасы шілде-қыркүйек айларында ең төмен, қаңтар-наурыз айларында ең жоғары болады.
The total volume of sand above sea level on Fraser Island is directly proportional to the mass of All of the sand, which originated in the Hawkesbury, Hunter and Clarence River catchments in New South Wales, has been transported northward by longshore drift driven by onshore winds from the southeast and repeated wave actions. as well as near Boon Boon Creek. The freshwater lakes on the island are some of the cleanest in the world. The average annual temperature of the sea ranges from between July and September to between January and March.
Сүтқоректілер
Фрейзер аралындағы сүтқоректілердің түрлерінің саны 25-тен 50-ге дейін бағаланады. Аралда араб тұқымынан тараған, көбейту мақсатымен босатылған бірнеше жабайы жылқы болды, және 1879 жылы орман шаруашылығы үшін әкелінген жылқылар оларға қосылды.
Estimates of the number of mammal species present on Fraser Island range from 25 to 50. there were a few feral horses on the island, descendants of Arab stock turned loose for breeding purposes, and joined in 1879 by horses brought over for the logging industry.
Диңголар
Бұрын Фрейзер аралында диңголар көп кездесетін, бірақ қазір олардың саны азайып барады. Арал диңголары Шығыс Австралияда иттермен будандаспаған соңғы түрлердің бірі деп есептеледі және осы статусын сақтау үшін аралға иттерге рұқсат етілмейді. 2004 жылы жүргізілген ДНК зерттеулеріне сәйкес, арал диңголары қазіргі иттермен будандаспаған. Дегенмен, 1990 жылдардағы бас сүйек өлшемдері популяция арасында диңголар мен үй иттерінің аралас текті түрлерін анықтады. 1995 жылға дейін Фрейзер аралында диңголардың адамдарға шабуыл жасауы туралы ресми хабарламалар болған жоқ. 2001 жылдың сәуір айында Клинтон Гейдж есімді ұл отбасынан қашып кетіп, бірнеше диңгоның шабуылына ұшырап, қаза тапты. 2001 жылғы шабуылдан кейін төрт арнайы рейнджер диңголарды басқаруға тағайындалды және рейнджерлік патрульдер күшейтілді. Диңголарды тамақтандыру немесе оларды қызықтыруы мүмкін азық-түлік пен қоқыс қалдыру үшін айыппұл салады. 2010 жылдың наурыз айында туристерді шаққан үш диңго туралы жеке хабарламалар түсті. 2015 жылғы мәліметтер бойынша, Фрейзер аралындағы диңголардың саны шамамен 180-220 болды деп есептеледі.
Dingoes were once common on Fraser Island, but are now decreasing. The island dingoes are reputedly some of the last of the species to have not cross bred with dogs in Eastern Australia and, to preserve this status, dogs are not allowed on the island. According to DNA examinations conducted in 2004, the island dingoes have not cross bred with modern dogs. However, skull measurements from the 1990s detected cross breeds between dingoes and domestic dogs among the population. Up until 1995, there were no official records of dingoes attacking humans on Fraser Island. In April 2001, a boy named Clinton Gage wandered away from his family and was attacked and killed by several dingoes. After the 2001 attack, four dedicated rangers were allocated dingo management roles and ranger patrols were increased. There are fines for feeding dingoes or leaving food and rubbish out that may attract them. In March 2010, three separate reports of dingoes biting tourists were made. as of 2015, the number of dingoes on Fraser Island was estimated to be around 180 to 220.
Жыландар мен қосмекенділер
Фрейзер аралында 74 түрлі бауырымен жорғалаушылар тіркелді. Олар маусымдық қонақтар деп саналады, себебі суық айларда олар әрдайым жоғалып кетеді (дегенмен, тропикалық солтүстік Квинслендке қайта оралатындығы болжамдалады). Осындай құбылыс туралы ондаған жылдар бұрын хабарланған, бірақ расталмаған (сирек жағдайларда Брисбен, Алтын жағалау және Күн жағалауы маңында крокодилдердің де кездесуі тіркелген) – бірақ соңғы жылдары бұл фактілер дәлелденіп, жиірек байқалуда. Крокодилдер аралда көбеймейді және тұрақты популяциялары да жоқ.
74 different species of reptiles have been recorded on Fraser Island. It is thought that these reptiles are seasonal visitors, as they always disappear during the cold months (presumably returning to tropical northern Queensland.) This sort of activity was apparently reported but unverified decades ago (a handful of crocodiles have also historically been observed on very rare occurrences around Brisbane, the Gold Coast and Sunshine Coast during the warmer season) but within recent years has been proven and observed more often. Crocodiles do not breed nor do they appear to have any permanent populations living on the island.
Құстар
Фрейзер аралы Кулула мен Фрейзер жағалауындағы маңызды құс аймағының (IBA) бір бөлігін құрайды. Аралда 350-ден астам түрлі құс бар. Аралдағы сирек кездесетін құстардың бірі – Австралияның кейбір аймақтарында жойылып кеткен шығыс жер құмайы. Үлкен ақ, бұқа және жолбарыс акулалары кездеседі, соңғы түрі кейде толқында балық аулап тұрған балықшыларға жақындап келеді. Аралда сонымен қатар ұзын жүзбеккелі балықтар мен алып жұмырқұрттар да табады.
Fraser Island forms part of the Cooloola and Fraser Coast Important Bird Area (IBA). There are over 350 different species of birds on the island. A rare bird on the island is the eastern ground parrot, already extinct in some parts of Australia. Great white, bull and tiger sharks can be found, with the latter species sometimes approaching fishermen wading in the surf. Long finned eels and giant earthworms are also found on the island.
Қол жеткізу
Аралға Ривер-Хедс (Херви-Бейдің оңтүстігінде) Кингфишер шығанағына және Вангульба арнасына немесе Инскип-Пойнттан Рейнбоу-Бичтің солтүстігіндегі Гук-Пойнтқа дейін пароммен, немесе Саншайн-Кост әуежайынан чартерлік рейстермен жетуге болады. Барлық қону жерлері үшін (Кингфишер шығанағынан басқа) және арал ішінде саяхаттау үшін (Кингфишер шығанағы курортынан басқа) төрт дөңгелекті көлік қажет. Көлік құралдарына рұқсат қажет, оны DERM-нен және Рейнбоу-Бичтегі бірнеше сауда орындарынан онлайн алуға болады. Бірнеше компания төрт дөңгелекті көліктерді жалға береді. Аралды туристік автобустармен қатар, Hervey Bay, Rainbow Beach және Noosa қалаларынан үнемі шығатын түрлі жеке турлар да бар.
The island can be reached by a ferry from River Heads (South of Hervey Bay) to Kingfisher Bay and Wanggoolba Creek or Inskip Point to north of Rainbow Beach to Hook Point, or by chartered flight from Sunshine Coast Airport. A four wheel drive is required for all landings (except Kingfisher Bay), and travel on the island (except within the Kingfisher Bay Resort). A permit is required for vehicles and is obtainable on line from DERM and several outlets at Rainbow Beach. Several firms provide four wheel drive vehicles for hire. Tour buses travel the island as well as several kinds of self drive tours departing regularly from Hervey Bay, Rainbow Beach and Noosa.
Балық аулау
Тейлор Фрейзер аралы мен Квинсленд жағалауында балықшылар ең көп іздейтін балық түрлерінің бірі. Квинслендтің шығыс жағалауында еврей балығы, алтын тревалли және серф-брем де кездеседі, ал балық, жалпақбас және серф-брем балықтары батыстағы тыныш суларды жақсы көреді.
Tailor is one of the more common species sought by anglers on Fraser Island and along the Queensland coast. Other fish caught on the eastern coast include jewfish, golden trevally and surf bream, while whiting, flathead and surf bream prefer the calmer western waters.
Кемпингке шығу
Фрейзер аралында әр түрлі ыңғайлылықтары мен қолжетімділігі бар көптеген кемпингтер орналасқан. Басты кемпинг аймақтары: Дундубара кемпингі, Фрейзердегі Кафедралар, Уодди Пойнт кемпингі, Орталық стансадағы шатырларға арналған орын, Уодди Бич (тек шатырлы кемпингтер), Корнуэллз Брейк (ірі топтарға арналған орын), Бір ағаш тастың кемпинг аймағы (Евронг Бір ағаш тасты), алайда басқа да кемпингтер бар. Кемпинг жасау үшін және көлікпен кіру үшін рұқсат қажет.
There are many campgrounds on Fraser Island, with varying amenities and access. The main camping areas are: Dundubara Campground, Cathedrals on Fraser, Waddy Point campground, Central Station Tent Sites, Waddy Beach (tent only campsites), Cornwells Break (large group site), One Tree Rocks camp zone (Eurong One Tree Rocks), however there are others. Permits are required for camping and also for vehicle access.
Жаяу жүру
Аралда түнгі жаяу серуендеуге әр түрлі мүмкіндіктер бар. Ең әйгілісі – 90 шақырымдық К’гари (Фрейзер аралы) Ұлы жолы. Мысалы, Кингфишер шығанағынан (пароммен түсуге болады) басталып, Маккензи көліне барып, онда бір түн тұрып, сосын кері оралу – қысқарақ саяхаттың бір түрі.
There are various possibilities for overnight hiking on the island. Most notable is the 90 km long K'gari (Fraser Island) Great Walk. A shorter hike would be for example to start in Kingfisher Bay (ferry drop off) and head to Lake McKenzie, stay there for one night, and then hike back.