Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хоутон, Кембриджшир, Англиядағы Ұлы Оузеде орналасқан су диірмені Хоутон диірмені - Англияның Кембриджшир, Хоутон ауылында Ұлы Оузеде орналасқан су диірмені. Бұл Ұлттық қордың меншігі және ІІ* санаттағы ғимарат.
Water mill located on the Great Ouse in Houghton, Cambridgeshire, England
Houghton Mill is a water mill located on the Great Ouse in the village of Houghton, Cambridgeshire, England. It is a National Trust property and a Grade II* listed building.
Тарих
Мұнда 974 жылдан бері диірмендер тіркелген. Тегін зауыты жақын маңдағы Рамси абатханасына өзінің іргетасынан бастап тиесілі болған. Абатхананың жалгерлері бидайларын диірменде ұнтақтауға міндетті болды, ал диірменші ұнның бір бөлігін төлеу үшін ұстап қалды. 1500 жылы абат, диірменді жеткілікті қуатпен қамтамасыз ету үшін өзен суын бұраған кезде, көрші ауылды су басады. Ауыл тұрғындары наразылық білдіріп, 15 жылдан кейін оларға апат жағдайында судың ағысын өзгертуге рұқсат берілді. Монастырлар таратылған кезде диқанның меншігі патшаға қайта оралды. Қазіргі диірмен 17 ғасырда өртеніп кеткен диірменнің орнына салынған. Ең танымал дилер - конформист Потто Браун (1797-1871), өте бай адам, ол өзінің кітапшаларын отбасылық дұға кездесулеріне әкеліп, Жаратушысымен оған қарыздар болған қарыздарды талқылау үшін алып жүретін. Ол қайтыс болғаннан кейін Хоутон қаласында оның қола бюсті орнатылды.
Mills have been recorded here since 974. The mill was owned by the nearby Ramsey Abbey from its foundation. The abbey's tenants were under an obligation to have their wheat ground in the mill and part of the flour was withheld as payment by the miller. When in 1500 the Abbot diverted the river water in order to supply the mill with sufficient power, the neighbouring village was flooded. The villagers rose up in protest, and fifteen years later they were granted permission to change the course of the water in case of an emergency. At the Dissolution of the Monasteries, ownership of the mill reverted to the Crown. The present mill replaces one burnt down in the 17th century. The best known miller was the nonconformist Potto Brown (1797–1871), a wealthy man who was so pious that he carried his ledgers to family prayer meetings in order to discuss with his Maker debts owed him. After his death, a bronze bust of him was erected in Houghton.
Қазіргі ғимарат
Бұл жерде Хоутон тарихының көп бөлігінде диірмен болғанмен, бастапқы диірмен орны (әрине, Domesday кітабының кезінде) өзен бойымен Хантингдонға қарай шамамен 0,4 миль болды. Алғашқы диірмен тоғаны әлі де бар, бірақ қазір ол табиғи судың арғы теңізі болып көрінеді. Қазіргі ғимарат 17 ғасырда салынған, 19 ғасырда кеңейтілген. Ол үш қабатты және төбешікті ғимараттан тұрады. ғимараттың бір бөлігі кірпішпен, бір бөлігі ағашпен қоршалған және ауа райына қарсы тақтамен жабдықталған. 1930 жылдары зауыт пайдалануға берілмеді. Жергілікті тұрғындар ғимаратты сатып алып, Ұлттық қорға тапсырды. 1935 жылдан 1983 жылға дейін диірмен жасөспірімдер жатақханасы ретінде пайдаланылды және өрт қаупіне байланысты темекі шегуге тыйым салынған аздаған YHA мекемелерінің бірі болды. 1999 жылы Ұлттық қор жаңа диірмен тастарын орнатты. Қазір бұл ғимарат туристерді қызықтыратын жер, ал жақын маңда лагерь бар.
Although there has been a mill on this site for most of Houghton's history, the original mill site (certainly in the time of the Domesday book) was approximately 0.4 miles along the river towards Huntingdon. The original mill pond is still there but now appears to be a natural backwater. The present building was probably built in the 17th century, and extended in the 19th century. It consists of three storeys and attics. the building is part brick, part timber framed and weather boarded. In the 1930s, the mill was decommissioned. Local residents bought the building and it was given to the National Trust. From 1935 to 1983, the mill was in use as a youth hostel, and was one of the few YHA establishments where smoking was forbidden because of fire hazard. In 1999, the National Trust put in new millstones. Flour is still being milled, and the building is now a tourist attraction, with a camping site nearby.