Кіріспе

Ратус (; Rathaus; ) – Магдебург құқықтарын қабылдаған елдерде, мысалы, Киелі Рим империясы, Польша-Литва одағы және басқаларындағы тарихи әкімшілік ғимарат. Ол қоңырау мұнарасымен (көзқарас немесе сағат мұнарасы) ерекшеленеді. Кез келген қалалық әкімшілік ғимараттан айырмашылығы, онда архитектуралық ерекшеліктер болуы мүмкін немесе болмауы мүмкін, ратус (rathaus) әрқашан мұнарасы бар ғимараттан тұрады. Ратус негізінен қала әкімшілігі ретінде тағайындалған, дәстүрлі түрде қала орталығында немесе қала алаңының ортасында, көбінесе базар алаңында (Магдебург құқықтарының басты мақсаты – сауда еркіндігі) салынған. Ескі ратус әлі де жергілікті биліктің орны ретінде қызмет ете берсе, көбінесе ол қазіргі қала әкімшілігінен, қалалық кеңес орналасқан әкімшілік ғимараттан бөлек болады және жиі жергілікті тарих мұражайы ретінде пайдаланылады (мысалы, Ивано-Франковск және Тарнув қалаларында және тағы да көптеген қалаларда). Ең көне сақталған мұнара 1274 жылы Торунь қаласында салынған, ал 365 терезесі бар ғимарат 14 ғасырға жатады. Польшадағы Ренессанс дәуірінде салынған Замость қаласындағы ратус – елдегі Ренессанс архитектурасының ең үлкен жетістіктерінің бірі. Ол қала иелерінің жақын орналасқан Замойский сарайынан басымдық көрсетпеу үшін қала алаңының бұрышына қасақана орналастырылды, бірақ 17 ғасырда барокко стиліндегі әсем баспалдақ қосылғаннан кейін бәрібір одан әдемірек болды. Познаньдегі 16 ғасырдың ортасында салынған ратустың сағатында бас тіресіп тұрған ешкілердің бейнесі бар, ол туристік маусымда күн сайын жүздеген туристерді қызықтырады. Ғасырлар бойында көптеген поляк қалалық әкімшілік ғимараттары шетелдік басқыншылықтар кезінде зақымданды, мысалы, 1286 жылдан бері қала құқығына ие болған Сандомир қаласындағы ратус, мұражайға айналдырылғанға дейін мұқият қалпына келтірілді. Корольдік қала Краковта 1316 жылы негізгі алаңның ортасында кірпіштен және сылақтан салынған тарихи ратус, 1820 жылы басқыншылар емес, краковтықтардың өзі бұзды, себебі ол жеткілікті әдемі деп есептелмеді. Одан қалған нәрсе – поляк готикасының көрнекті үлгісі саналатын алып қалалық мұнара. 20 ғасырда көптеген ратустар тарихи мұражайларға айналды, соның ішінде Торуньдегі ратус (Торунь аймақтық мұражайы немесе поляк тілінде Muzeum Okręgowe), боялған әйнек және имбирлік бөлімдері бар, Познаньдегі (Muzeum Okręgowe) – Шопен бөлімімен, Люблиндегі (Muzeum Okręgowe), Сидлцедегі (Muzeum Okręgowe), Беластоктегі (Muzeum Podlaskie), Гданьсктегі (Muzeum Historii Miasta), Сандомиердегі (Muzeum Okręgowe) және Шцечиндегі (Muzeum Historii Miasta Szczecina). Басқалары әлі де жергілікті биліктің орындары ретінде, кейде азаматтық неке салтанаттарының залдары, өнер галереялары, мейрамханалар және мәдени орталықтар ретінде қызмет етеді. Олардың қатарында Замость, Кильце, Зиелона Гора (сонымен қатар азаматтық неке залы, мейрамхана және шарап фабрикасы), Кентрин (сонымен қатар неке залы және мәдени орталық) және Колобжег (сонымен қатар неке залы, мәдени орталық және заманауи өнер галереясы) бар.

Этимология

Қалалық әкімдікті сипаттау үшін поляк тіліндегі "ratusz" сөзі орта ғасырларда неміс тіліндегі "Rathaus" (кеңес үйі) сөзінен шыққан. Бұл ықпал "burmistrz" (burgomaster, немесе қала әкімі) үшін метафора ретінде де қолданылады, ол неміс тіліндегі "bürgermeister" сөзінен алынған. 1980 жылдан бері Польшаның туризм және саяхат қоғамы (PTTK) ел бойынша топтық саяхаттарды ұйымдастыруға ниетті туристерге арналған белгіні ұсынады, мақсаты – мүмкіндігінше көп "ratusz" қалалары мен кенттерін аралау. PTTK ерекше кітапша таратады, онда кем дегенде жиырма "ratusz" нысанына сапар шеккендерге берілетін алтын белгіге штамптар жинауға болады.