Кіріспе

Қаз еті

Тамақ пісіру және гастрономияда қаз немесе жас қаз – анатидтер тұқымдасына жататын, тұщы және тұзды суларда кездесетін бірнеше түрдің еті. Қаз әлемнің көптеген асханаларында желінеді. Бұл жоғары майлы, жоғары белокты, темірге бай ет. Жас қаз, әдетте, жас жануардан алынады, бірақ бұл жай ғана мәзірдегі атау болуы мүмкін. Тұщы судың бір түрі – жабайы қаз үйретілген; үйретілген қаз – көптеген мәдениеттердегі кең таралған мал. Пекин қазы да маңызды мал тұқымы, әсіресе Солтүстік Америкада. Магрет – бұл foie gras өндіру үшін күштеп тамақтандырылған мулард немесе москва (немесе барбарий) қазының кеудесі.

Қанат еті

Қытай асханасында қаз әсіресе кең таралған – ең танымал тағамның бірі Пекин қазы. Қаз еті көбінесе ұн мен судан жасалған немесе гуа бао деп аталатын жұмсақ, көтерілген қымызбен оралған жаңғақ, қияр және хойсин соусымен беріледі. Кантон асханасында пісірілген қаз немесе сиу ап (燒鴨) Siu mei BBQ дүкендерінде дайындалады; сиу апп толығымен немесе жартылай етімен ұсынылады, көбінесе буда пісірілген ақ күріш және көкөністермен бірге беріледі. Сиу апп сондай-ақ барбекю табасының алғашқысы ретінде (он тағамдық қытай банкетінің біріншісі) чар сиу (жаңғақталған шошқа еті), соя соусымен пісірілген тауық, ю чу (жаңа туған шошқа еті) немесе сиу юк (жаңғақталған шошқа құрсағы) және медузамен бірге ұсынылуы мүмкін. Қаз еті сонымен қатар Үндістан асханасының да бір бөлігі болып табылады, әсіресе Солтүстік-Шығыс Үндістанда, мысалы, Ассам асханасында маңызды. Көне Ассам мәтіні, Камарупа Ятра, қаз еті, көгершін және тасбақа еті туралы айтады. Танымал тағамдарға ақ қабақпен қаз, лайшакпен қаз және бамбук сабағымен қаз жатады. Қаз еті мен көгершін де банан гүлдерімен пісіріледі. Бұл тайпалық және тайпалық емес халық арасында кең таралған. Пекин қазы АҚШ-та ең көп тұтынылатын қаз еті болып табылады, ал USDA мәліметтері бойынша 2004 жылы АҚШ-та 26 миллионға жуық қаз желінген. Көбінесе коммерциялық мақсатта өсірілген Пекин қаздары Лонг-Айлендтен (Нью-Йорк) келеді, сондықтан Пекин қаздары кейде "Лонг-Айленд" қаздары деп аталады, олардың қытайлық тегі болғанына қарамастан. Кейбір арнайы тұқымдар соңғы жылдары танымал болды, атап айтқанда, Моско қазы және мулард қазы (Пекин мен Моско қаздарының сүйексіз буданы). Басқа үйретілген қаздардан айырмашылығы, Моско қаздары маллардтан шыққан жоқ.

Тамақ

Қарсының еті холестерин мен майға, әсіресе қаныққан майға өте бай. Сонымен қатар, оның құрамында белок пен темір де көп.

Жабайы қаздың ластануы

1981 жылы «The New York Times» газетінде жарияланған мақалада, жабайыда ауланған қаздар өзендер мен басқа да су қоймаларының ластануы салдарынан зиянды заттармен ластануы мүмкін екені хабарланды, себебі олар балықтар мен басқа да су өмірімен қоректенеді. Атап айтқанда, полихлорирленген дифенилдер (ПХД) жиі жабайы қаз жейтін адамдардың денсаулығы үшін қауіп тудыруы мүмкін.