Кіріспе
"Хризантема және семсер: Жапон мәдениетінің үлгілері" – американдық антрополог Рут Бенедикттің 1946 жылғы Жапония жөніндегі зерттемесі, екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі жапон мәдениетінің талдауларынан құрастырылған. Оның талдаулары соғыс кезінде жапондықтардың мінез-құлқын түсіну және болжау мақсатымен, дәстүрлі мәдениеттегі қарама-қайшылықтарға сүйене отырып сұралған. Кітап Жапония оккупациясы кезінде жапон мәдениеті туралы американдық көзқарастарды қалыптастыруға зор ықпал етті және кінәлі мәдениет пен ұятты мәдениет арасындағы айырмашылықты кеңінен танымал етті. Қатаң сынға ұшырағанына қарамастан, кітаптың әсері күшін жойған жоқ. 1992 жылы екі антрополог: "[Хризантема] 1946 жылы жарық көргеннен бері бәріміз де оған түсіндірмелер жазып келеміз" деп мәлімдеді. Бенедикттің жазуынша, жапондықтар – агрессивті де, агрессивті емес, әскеришіл де, эстетикалық та, өршіл де, сыпайы да, қатал да, икемді де, мойынсұнатын, бірақ қысымға ұшырағанда наразылық білдіретін, адал да, опасыз да, батыл да, қорқақ та, консервативті де, жаңалықтарға құшақ жаратын. Кітап жапондықтардың өзіне қатысты ұғымдарына да әсер етті. 1948 жылы кітап жапон тіліне аударылып, Қытай Халық Республикасында Жапониямен қарым-қатынас нашарлаған кезде бестселлерге айналды.
the Mad Men episode
The Chrysanthemum and the Sword: Patterns of Japanese Culture is a 1946 study of Japan by American anthropologist Ruth Benedict compiled from her analyses of Japanese culture during World War II for the U. S. Office of War Information. Her analyses were requested in order to understand and predict the behavior of the Japanese during the war by reference to a series of contradictions in traditional culture. The book was influential in shaping American ideas about Japanese culture during the occupation of Japan, and popularized the distinction between guilt cultures and shame cultures. Although it has received harsh criticism, the book has continued to be influential. Two anthropologists wrote in 1992 that there is "a sense in which all of us have been writing footnotes to [Chrysanthemum] since it appeared in 1946". The Japanese, Benedict wrote, are
both aggressive and unaggressive, both militaristic and aesthetic, both insolent and polite, rigid and adaptable, submissive and resentful of being pushed around, loyal and treacherous, brave and timid, conservative and hospitable to new ways
The book also affected Japanese conceptions of themselves. The book was translated into Japanese in 1948 and became a bestseller in the People's Republic of China when relations with Japan soured.
Зерттеу жағдайы
Бенедикттің соғыс уақытындағы зерттеулерінің нәтижесінде жарық көрген бұл кітап, АҚШ Соғыс ақпарат басқармасының Жапония мен Германияға қатысты басқа да соғыс уақытындағы зерттеулері сияқты, "қашықтықтан мәдениетті зерттеудің" бір мысалы болып табылады. Бұл мәдениетті оның әдебиеті, газет кесінділері, фильмдер мен жазбалар арқылы, сондай-ақ неміс және жапон американдықтарымен жүргізілген кең ауқымды сұхбаттар арқылы зерттеуді қамтиды. Мұндай тәсілдерге антропологтардың нацистік Германияға немесе соғыс уақытындағы Жапонияға бара алмауы себеп болды. Бір этнограф кейіннен "қашықтықтан мәдениетті зерттеудің" "жақсы академиялық үрдістің әсем сырғаны" сияқты көрінгенін, бірақ бұл әдістің кез келген жақсы тарихшының жазбаша құжаттарды ең шығармашылықпен пайдалануынан ешқандай айырмасы жоқ екенін атап көрсетті. Антропологтар бұрынғыда дос болған елдердің агрессиясын тудыратын мәдени үлгілерді түсінуге тырысты және олар осы елдердің әлсіз тұстарын немесе оларды ықпал етудің жолдарын табуға үміттенді. Америкалықтар жапон мәдениетіндегі кейбір мәселелерді түсіне алмады. Мысалы, американдықтар үшін соғыста тұтқынға алынған американдықтардың өздерінің тірі екенін отбасына жеткізуді және әскер қозғалысы туралы сұрақтарға жауап бермеуді қалауы табиғи нәрсе саналды. Алайда, жапон тұтқындары ақпаратты еркін берген және отбасыларымен байланысуға тырыспаған.
АҚШ-тағы қабылдау
1946 және 1971 жылдар аралығында кітаптың 28 мыңға жуық қатты мұқабалы данасы сатылды, ал жұмсақ мұқабалы басылымы 1967 жылға дейін жарық көрмеді. Бенедикт Жапония императорының жапон мәдениетіндегі орнын түсінуде және президент Франклин Д. Рузвельтке императордың билігін сақтауды ұсынудың, ақырында капитуляция шартының бір бөлігі болуы керектігін қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. 1999 жылы АҚШ-та 350 мың дана сатылды. Жапондық әлеуметтік сыншы және философ Тамоцу Аоки кітаптың аудармасы "соғыстан кейінгі Жапония үшін жаңа дәстүрді құруға көмектесті" деді. Ол елде "этникалық ұлтшылдыққа" қызығушылықты арттырды, бұл келесі төрт онжылдықта жарық көрген жүздеген этноцентрикалық нихонжинрон (жапондықтар туралы зерттемелер) жариялануында көрінді. Бенедикттің зерттеуіндегі тарихи дамуды ажырата алмағаны үшін сынға алғанмен, "жапондық мәдени сыншылар оның жапон мәдениетінің толық құрылымын ("зентай козо") бейнелеу әрекеттеріне ерекше қызығушылық танытты", - деді Хелен Хардакр. Маргарет Мидтің айтуынша, автордың бұрынғы студенті және әріптес антрополог, басқа жапондықтар оны оқығанда, ол жалпы алғанда дәл, бірақ біршама "үлгілі" деп тапты. Такео Дойдың "Тәуелділіктің анатомиясы" кітабында кітаптың кейбір бөлімдері жағымды бағаланды, бірақ ол Жапония мен Батысты ұят және кінә мәдениеті ретінде талдағанына біршама сын айтты, ол "оның пікірін қолдайтынға" дайын болса да, ол әлі де "бағалаулар идеяларына еніп кетуіне мүмкіндік береді" деді. 2002 жылы АҚШ Конгресс кітапханасында өткен симпозиумда Токио университетінің антропология кафедрасының қызметкері Синдзи Ямашита, Жапонияда Екінші дүниежүзілік соғыстан бері көп өзгеріс болғанын, сондықтан Бенедикт 1946 жылы сипаттаған елді танымайтынын айтты. Луммис былай деп жазды: "Біраз уақыттан кейін мен бұл кітапты және оның сыпайы өршілдік көзқарасын басымнан шығара алмасам, сол елдің халқымен жақсы қарым-қатынаста бола алмайтынымды түсіндім". Бенедикттің жазбаларын қарау үшін Вассар колледжінің архивіне барған Луммис оның маңызды тұстарының кейбіреуі АҚШ-та туған жапон-американдық Роберт Хашимамен сұхбаттасудан алынғанын тапты, ол бала кезінде Жапонияға әкелінді, онда білім алды, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін АҚШ-қа оралды. Луммис Хашимамен сұхбаттасқанда, бұл жағдай Бенедикттің зерттеуіне белгілі бір көңіл бұруға мүмкіндік берді: "Оның үшін, жасөспірім кезінде әскери кезеңнің ортасында Жапонияға алғаш рет келген және ол ел туралы ештеңе есіне түсірмеген, мектепте оқыған нәрсе 'идеология' емес, ол Жапонияның өзі болды". Луммис Бенедикт Хашимаға тым көп сенгенін айтады және оның Жапониядағы тәжірибесі оны қатты алаңдатты, сондай-ақ "ол басқа көздерден алынған ақпаратты тексеру үшін пайдаланған, оған қарсы билік ететін бір түрге айналды".
Қытайдағы қабылдау
Қытай тіліндегі алғашқы аударманы тайваньдық антрополог Хуан Дао Линг жасаған, ал «Тайвань Куй Куан» баспасы 1974 жылдың сәуір айында Тайваньда жариялаған. Кітап 2005 жылы, Жапония үкіметімен қарым-қатынас ушыққан кезде Қытайда бестселлерге айналды. Сол жылы Қытайда осы кітаптан 70 000 дана сатылды.