Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын кітапханашысы және антикварі сэр Генри Эллис (29 қараша 1777 – 15 қаңтар 1869) – ағылшын кітапханашысы және антикварі, Британ мұражайының ұзақ жылдар бойы бас кітапханашысы болған.
English librarian and antiquarian
Sir Henry Ellis (29 November 177715 January 1869) was an English librarian and antiquarian, for a long period principal librarian at the British Museum.
Алғашқы жылдар
Лондонда туған Генри Эллис Мерсерлер мектебінде және Мерчант Тейлорлар мектебінде білім алды, онда оның інісі, пастор Джон Джозеф Эллис қырық жыл бойы оқытушы болып жұмыс істеді. Оксфордтағы Сент-Джон колледжіне Мерчант Тейлорлардың стипендиясын жеңіп алғаннан кейін, ол 1796 жылы колледжге қабылданды.
Born in London, Henry Ellis was educated at the Mercers' School, and at Merchant Taylors' School, where his brother, the Rev. John Joseph Ellis, was assistant master for forty years. Having gained one of the Merchant Taylors' exhibitions at St John's College, Oxford, he matriculated in 1796.
Кітапханашы
1798 жылы досы Джон Прайс арқылы Эллис Бодлеян кітапханасының екі көмекшісінің бірі болып тағайындалды, ал екіншісі – болашақ әріптесі, Британ мұражайындағы Генри Херви Бэйбер болды. 1802 жылы ол B.C.L. академиялық дәрежесін алды. 1805 жылға дейін ол Сент-Джон колледжінің мүшесі болды. 1800 жылы Британ мұражайының кітапханасында уақытша көмекші болып тағайындалды, ал 1805 жылы Уильям Белоудың баспа кітаптарын сақтауға жауапты көмекшісі болды. Белоудың келесі жылы қызметтен алынуына себеп болған гравюралардың ұрлығы Эллисті бөлім басшылығына жеткізді, ал Бэйбер оның көмекшісі болды. 1827 жылы бас кітапханашы Джозеф Планта қайтыс болды, және тоғыз жыл бойы оның көптеген міндеттерін өзіне алған Эллис оның орнын басатынын күтті. Бос лауазымға екі үміткер ұсынылып, патшаға жіберілгенде, архиепископ Чарльз Маннерс Саттонның қолдауындағы Генри Файнс Клинтон Эллистен бұрын тізімге алынды. Эллис бұл лауазымды алу үшін сәтті әрекет етті, патшалық дәрігер сэр Уильям Найтонның каретасын қуалап, патшаның оған көмектесуіне қол жеткізді деседі. Ол 1827 жылғы 20 желтоқсанда тағайындалды. 1832 жылы ол Хановер орденінің рыцары болды, бұл құрметті Джон Гершель, Фредерик Мэдден және басқалармен бөлісті; ал 1833 жылы рыцарь атағын алды. Эллис 1835 жылғы парламенттік комиссияға егер музей күзде үш аптаға жабылмаса, "орын мүлдем денсаулыққа зиянды болады" және "халықтың ең жаман бөлігі көшеде жүрген" сенбі күндері оны ашудың қажеті жоқ екенін айтты. Комиссияның қорытындылары басқарушыларды басқару тәсілдерін өзгертуге мәжбүр етті. Олар бас кітапханашының ең ауыр міндеттерін хатшыға жүктеді, ол мұражайдағы ең маңызды лауазым иесі болды. Ол 1853 жылдан 1857 жылға дейін қоғамның директоры болды. Эллис Ристің энциклопедиясы үшін Ескі заман туралы және басқа да тақырыптар бойынша мақалалар жазды, бірақ нақты тақырыптары белгісіз.
In 1798, through his friend John Price, Ellis was appointed one of the two assistants in the Bodleian Library, the other being his future colleague in the British Museum Henry Hervey Baber. He took the degree of B. C. L. in 1802. He was a Fellow of St John's till 1805. In 1800 he was appointed a temporary assistant in the library of the British Museum, and in 1805 he became assistant keeper of printed books under William Beloe. The theft of prints which cost Beloe his appointment in the following year raised Ellis to the headship of the department, and Baber became his assistant. In 1827 Joseph Planta, the principal librarian, died, and Ellis, who had for nine years taken on much of his duties, expected to succeed him. When two names for the vacancy were submitted to the Crown, Henry Fynes Clinton, a protégé of Archbishop Charles Manners Sutton, was placed before Ellis. Ellis intrigued successfully for the post, it is said by pursuing the carriage of the royal physician, Sir William Knighton, and enlisting his good offices with the king. He was appointed on 20 December 1827. In 1832 he was made a Knight of Hanover, an honour which he shared with John Herschel, Frederic Madden, and others; and he was knighted in 1833. Ellis told the parliamentary committee of 1835 that if the museum were not closed for three weeks in the autumn, "the place would positively become unwholesome", and that it would never do to open it on Saturdays, when "the most mischievous part of the population was abroad". The committee's conclusions were enough to force the trustees to change management practices. They devolved the heaviest of the principal librarian's duties on the secretary, who became the most important officer in the museum. He was director of the Society from 1853 to 1857. For Rees's Cyclopædia, Ellis contributed articles on Antiquities and other subjects, but the topics are not known.
Каталогтар мен жинақтар
1816 жылы оның Антикварлар қоғамының қолжазбаларының каталогы жарық көрді. Сол жылы ол Рекорд комиссиясының тапсырысымен "Соңғы сот кітабының" (Domesday Book) индекстері мен қосымша мәтіндерін жариялады: оның 1813 жылы жазылған "Соңғы сот кітабына" (Domesday) арналған жалпы кіріспесі 1833 жылы жеке түрде (екі томдық) жарық көрді. Джон Кейли және басқалармен бірлесіп, 1817-1833 жылдар аралығында Уильям Дагдейлдің "Монастикон" кітабының жаңа басылымын шығарды. Ол қолжазбалар бөлімінің басшысы ретіндегі лауазымын ағылшын тарихына қатысты түпнұсқа хаттарды жариялау үшін пайдаланды, олардың көп бөлігі мұражайдағы түпнұсқалардан алынған: Эллис "Нумизматикалық хроникада" бірнеше мақала жариялады, оның ішінде Нортумбрияның стикалары және Йорк епископтық монеталары туралы мақалалар бар.
His catalogue of the manuscripts of the Society of Antiquaries was published in 1816. Also in that year he published on behalf of the Record Commission the indexes and additional texts to Domesday Book: his general introduction to Domesday, written in 1813, also appeared in separate form (in two volumes) in 1833. With John Caley and others, he published a new edition of William Dugdale's Monasticon between 1817 and 1833. He used his position as head of the manuscript department to publish Original Letters illustrative of English History, mostly drawn from originals in the Museum: Ellis published several articles in the Numismatic Chronicle, including on stycas of Northumbria, and on the episcopal coinage of York.