Кіріспе

Schiermonnikoog () - Солтүстік Нидерландыдағы арал, муниципалитет және ұлттық саябақ. Шиермонникоуг – Батыс Фризия аралдарының бірі және Фризия провинциясының құрамына кіреді. Ол Амеланд және Роттумперплаат аралдарының арасында орналасқан. Аралдың ұзындығы шамамен алты километр, ені төрт километр және Нидерландының алғашқы ұлттық саябағы осы жерде орналасқан. Аралдағы жалғыз ауылдың да аты Шиермонникоуг. Аралда тұрақты түрде 943 адам тұрады, бұл муниципалитетті Нидерландыдағы ең аз халқы бар және ең сирек қоныстанған муниципалитет етеді. Аралдың кішкентай және тегіс болуына байланысты, жеке көлігін ұстауға рұқсат алған арал тұрғындарының саны 200-ге жуық, нәтижесінде аралдағы көшелер көлік қозғалысынан дерлік бос. Жыл сайын шамамен 300 000 адам аралға келіп, демалыс үйлерінде, пәтерлерде және қонақүйлердегі 5 500 орынды пайдаланады. Дегенмен, келушілердің көп бөлігі бір күндік туристер (тек шілде және тамыз айларында күніне шамамен 4 000 адам), сондықтан соңғы паром кешкі сағат 19:30-да кеткеннен кейін Лангстрик ауылының басты көшесіне қайта тыныштық оралады.

Тарих

Ал, су ағысының, желдің және Солтүстік теңіздегі дауылдардың арқасында арал бірте-бірте оңтүстікке және шығысқа қарай жылжи бастайды. 1250 жылы ол қазіргі орнынан шамамен 2 км солтүстікке қарай орналасқан, және сол кезде оның пішіні айтарлықтай ерекше болды. Шиермонниког туралы алғашқы жазба 1440 жылдың қазан айында Филипп Жақсыға жазылған құжатта кездеседі. Аралдың алғашқы иелері – материктегі Ринсумагест маңындағы цистерциандық монастырьдың монахтары болды. "Monnik" – "монах", "schier" – "сұр" мағынасын беретін ескі сөз, монахтардың киімдерінің түсін білдіреді, ал "oog" – "арал" деп аударылады. Сондықтан Шиермонниког атауын "Сұр монахтар аралы" деп аударуға болады. Реформация кезінде солтүстік Нидерландыдағы монастырлар таратылды. 1580 жылы Шиермонниког Фризия штаттарының меншігіне өтті. 1640 жылы штаттар аралды бай Стачувер отбасына сатты, және келесі үш ғасыр бойы Шиермонниког жеке меншікте болды. 1700 жылға қарай Шиермонниког халқы төрт ауылға немесе елді мекенге бөлінді. Олардың ең ірісі – Вестербурен, ол сұр монахтардың ортағасырлық ғимараттарының маңында дамыды. 1717 және 1720 жылдары болған дауылдар Вестербуренды су басты, ол 1725 жылға қарай құмның жылжуы мен теңіздің жақындауы салдарынан тасталып кетті. 1756 жылы шығыс жағында Остербурен атты жаңа қала салынды. Бүгінде бұл екінші ауыл Шиермонниког деп аталады. Сондай-ақ, 18 ғасырда арал тұрғындары леди Катарина Мария Стачуверге қарсы көтеріліс жасады, және Фризия штаттары оны қорғау үшін және тәртіпті қалпына келтіру үшін әскер жіберді. 1799 жылдың тамызында Наполеон соғыстары кезінде Ұлыбритания Корольдік теңіз флотының шағын эскадрильясы, HMS Pylades капитаны Адам Маккензидің басшылығымен, бұрынғы Корольдік теңіз флотының қару-жарағы Бриг Crash-ке шабуыл жасап, басып алды. Маккензи эскадрильясының қайықтары алты зеңбірекпен жабдықталған голландтық шхуна "Кешірім" және Шиермонникогтағы батареяға шабуыл жасады. Британдықтар шхунаны өртеп, батареяның зеңбіректерін істен шығарды. 1859 жылы Стачувер отбасы аралды Гаагадан келген А. Банкқа сатты. Банк құмдық төбелерді тұрақтандыру үшін марам шөбін отырғызу сияқты жұмыстарды бастады. Қазір ол салған бөгеттің үстінде оған ескерткіш орнатылған. 1892 жылы Банк аралды неміс графы Бертольд фон Бернсторфқа сатты. 1940 жылы оның немересі Шиермонникогты мұраға алды. Сол жылы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде KLM Шиермонниког пен жақын маңдағы Амеландқа қысқа мерзімге жолаушылар мен пошта тасымалдау қызметтерін ұсынды, өздерінің Дуглас DC 3 ұшақтарын жағажайға қондырды. Мамыр айында немістер Нидерландыға басып кірді, және Вермахт аралды басып алды, бірақ Бернсторф арал тұрғындарының көпшілігінің тыныштықта қалуын қамтамасыз етті. Соғыс кезінде неміс армиясы Атлант қабырғасының қорғаныс желісінің бөлігі ретінде аралды күшті нығайтты, және неміс әскерлерінің саны аралдың 600-ге жуық жергілікті халқына тең болды. Соғыстың соңына қарай жүздеген СС әскерлері, SD мүшелерімен бірге, аралға қашып, ондағы неміс контингентін күшейтті. Немістер бас тартқаннан кейін аралдағы немістер бас тартуды қабылдамады, бірақ аралды бақылауға жауапты канадалық күштер оларды бас тартуға мәжбүрлеу үшін шабуыл жасамады. Бірнеше апталық келіссөздерден кейін неміс командирі бас тартуды қабылдауға келісті, және неміс сарбаздары Германияның Вильгельмсхавен қаласына эвакуацияланды. 1945 жылдың 11 маусымында арал одақтастардан Нидерландының соңғы босатылған бөлігі болды. Соғыстан кейін Нидерланд үкіметі Бернсторфтан Шиермонникогты тәркіледі, өйткені ол неміс және соғыс кезінде аралға ие болған, оны "душман мүлігі" деп жариялады. 1949 жылы арал тәуелсіз муниципалитетке айналып, Фрисландия провинциясының құрамына кірді. Бернсторф 1987 жылы қайтыс болды және Шиермонникогтағы Реформаттық шіркеудің зиратында жерленді. 2006 жылы аралдың шығыс шекарасы шығысқа қарай Гроньенген провинциясындағы Эймсмонд муниципалитетінің бұрынғы аумағына жылжытылды, соның нәтижесінде Шиермонниког муниципалды үкіметі апат немесе төтенше жағдай болған жағдайда өз аумағынан жауап беруге мүмкіндік алды.

Туризм

Шиермонниког аймағының негізгі табыс көзі – туризм. Аралда кемпинг, паром терминалы, шағын кемелерге арналған толқынды порты және шамамен 15 қонақ үй мен жүздеген демалыс үйлері мен пәтерлер орналасқан. Аралдың шығыс бөлігі маңызды табиғи қорық болып табылады, онда көптеген құстар ұялайтын көбейту маусымында кіруге қатаң шектеулер қойылады. Аралдың барлық аумағы – Нидерланды ұлттық саябақтарының бірі – Шиермонниког ұлттық паркі. Файл:Шиермонникогтың Коббедюналарындағы маяк.jpg

Саяхат

Шиермонникуг аймағына жалғыз қоғамдық көлік – Лауверсугтың шлюз және портовый кешенінен жүзететін паром. Тіпті қыс айларында да күніне екі рестен астам рейстер бар. Туристерге өздерінің автокөліктерін паромға алып өтуге рұқсат етілмейді. Ауыл мен паром арасында автобус қатынасы бар. Көліктің ең көп таралған түрі – велосипед; аралды велосипед жолдарының торы кесіп өтеді және екі велосипед жалға беру компаниясы туристерге шамамен 5000 велосипед ұсынады. Қоршаған орта және денсаулық сақтау мәселелеріне байланысты, 2013 жылдан бері BYD ebus (шамамен 250 км жүре алатын) алты қытайлық электр автобусы кем дегенде 15 жылға жасалған келісімшарт бойынша аралдағы жалғыз автобустар болып табылады (BYD келісімшартты жеңіп, еуропалық бәсекелестерін озып кетті).