Британ армиясының генералы Майкл Баркер өмірі мен қызметі
Michael Barker (British Army officer)
Лейтенант-генерал Майкл Баркер: британдық әскери қолбасшы, екі дүниежүзілік соғыста қатысқан, Франция шайқасында I корпусқа басшылық еткен офицер. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генерал-лейтенанты Майкл Джордж Генри Баркер (15 қазан 1884 – 21 мамыр 1960) – екі дүниежүзілік соғысқа қатысқан британ армиясының офицері, әсіресе 1940 жылғы мамыр айындағы Франция шайқасында I корпусының командирі ретінде танымал.
British Army general
Lieutenant General Michael George Henry Barker (15 October 1884 – 21 May 1960) was a British Army officer who fought in both world wars, notably as commander of I Corps during the Battle of France in May 1940.
Ерте өмір және әскери мансап
Майкл Баркер 1884 жылы 15 қазанда Уэллс, Сомерсет қаласында дүниеге келген. Ол 1902 жылы 28 ақпанда Британ армиясына 4-ші (милициялық) батальонында екінші лейтенант ретінде қабылданды. Ол Екінші Бур соғысы кезінде Оңтүстік Африкада осы батальонмен қызмет етіп, 1902 жылы қазанда үйіне оралды. Оралғаннан кейін 1903 жылы Линкольншир полкіне тұрақты офицерлік лауазымға тағайындалды. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың барлық кезеңінде Линкольншир полкімен қызмет етті және 1917 жылы Еңбегі үшін орденмен (DSO) марапатталды, соғысты келесі жылы подполковник шындығында аяқтады.
Michael Barker was born on 15 October 1884 in Wells, Somerset. He joined the British Army as a second lieutenant in the 4th (Militia) Battalion, East Surrey Regiment on 28 February 1902, and served with this battalion in South Africa during the Second Boer War, returning home in October 1902. After his return, he took a regular commission in the Lincolnshire Regiment in 1903. He served throughout World War I with the Lincolnshire Regiment and was awarded the Distinguished Service Order (DSO) in 1917, ending the war the following year as a lieutenant colonel.
Соғыс аралығы
Соғыс аяқталғаннан кейін көп ұзамай ол Камберлидегі штаб колледжіне қабылданды, соңынан 1927 жылдан 1931 жылға дейін Йорк және Ланкастер полкінің 2-ші батальонына қолбасшылық етті, ал кейін Шығыс командасындағы штаб офицері ретінде бригадир дәрежесіне көтерілді.
Soon after the end of the war he attended the Staff College, Camberley, and later commanded the 2nd Battalion, York and Lancaster Regiment from 1927 to 1931 before being promoted to brigadier as a staff officer at Eastern Command.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1940 жылдың сәуірінен бастап I корпустың қолбасшысы болды, бірақ Дюнкерк шайқасының соңғы кезеңінде генерал-майор The Hon. Гарольд Александр, 1-ші дивизияның қолбасшысы оны алмастырды. Оның сол жердегі өнері ерекше көзге түспеді; II корпусты басқарған Алан Брук оның жүйкесіне қысым түскенін, жұмыстан шаршап, амалсыз болғанын айтты. Оның сол кездегі бағыныштысы Бернард Монтгомери: «Баркерге корпус беруге тек ақылсыз ғана адам батылады» деді. Оның әскери қызметі осымен аяқталды, ол сол жылдың соңында армиядан зейнеткерлікке шығар алдында бір жыл бойы Алдершот командесінің басшысы болып қызмет етті. Ол Майкл Джон Юстас Баркердің (1915–1995) әкесі болды, ол басқа нәрселермен қатар, саудагер теңізшісі болды және, әңгімеге сүйенсек, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Стивен Спендердің және кейіннен В. Х. Ауденнің сүйіктісі болған. «Жек» деп танылған ол 1962 жылы жарық көрген «Онда ештеңе жоқ!» деген автобиография жазды.
During World War II he served as commander of I Corps from April 1940, before being replaced during the latter stages of the Battle of Dunkirk by Major General The Hon. Harold Alexander, commanding the 1st Division. His performance there was undistinguished; according to Alan Brooke commanding II Corps he suffered a nervous breakdown; he was overwrought with work (and was) impossible to deal with. His then subordinate, Bernard Montgomery, remarked that "only a madman would give a corps to Barker." His active military service was finished, and he served for a year as head of Aldershot Command before retiring from the army later that year. He was the father of Michael John Eustace Barker (1915–1995) who became, among other things, a merchant sailor, and who was, allegedly, the lover of Stephen Spender and, later, W. H. Auden for a time during World War II. "Jack", as he was known, wrote an autobiography, "No Moaning There! ", published in 1962.