Кіріспе

Австралия отарлық құқығы

1869 жылғы аборигендерді қорғау туралы заң – Австралияның Виктория отарлығының заңы. Ол аборигендерді қорғау жөніндегі Виктория орталық кеңесін құрды, бұл кеңес аборигендердің мүдделерін қорғау үшін тағайындалған бұрынғы орталық кеңесті алмастырды. Бұл заң Викторияны абориген австралиялықтарының өміріне қатысты жан-жақты ережелерді қабылдаған алғашқы отарлыққа айналдырды. Заң және одан кейінгі ережелер кеңеске Виктория аборигендерінің өміріне, оның ішінде тұру орны, жұмыс, неке, әлеуметтік өмір, балаларға қамқорлық жасау және күнделікті өмірдің басқа да салаларын реттеуге кең өкілеттіктер берді.

Тарих

1860 жылы Виктория үкіметі аборигендер үшін орталық кеңес және алты аборигендік резервация құрды. 1869 жылы Виктория аборигендерінің төрттен бірі резервацияларда тұрды. Виктория 1869 жылы аборигендерді қорғау туралы заң қабылдады, ол аборигендерді резервацияларда тұруға мәжбүрлеу үшін қосымша өкілеттіктер берді. 1871 жылы Кеңес аборигендердің қайда тұруы және жұмыс істеуі, не істеуі, кіммен кездесуі және кімге үйленуі мүмкін екендігіне қатысты бақылауды күшейтті. Алайда, 1877 жылы Виктория аборигендерінің жартысынан азы резервацияларда тұрды. 1886 жылы Виктория парламенті «Жартылай кандылық заңы» деп аталған заңды қабылдады, ол Кеңеске 8-ден 34 жасқа дейінгі, аралас текті («жартылай кандылық») Виктория аборигендерін резервациялардан қууға құқық берді. Брумның сөзінше: «Бір қадаммен Кеңестің шығындары азайтылып, аборигендер «толыққанды» қарттап, өлгеннен кейін, ал «жартылай кандылар» ақ нәсілге сіңіп кететін еді». Бұл саясат 1890 жылдардағы экономикалық дағдарысқа дейін іске асырылды, бұл резервациялардан қуылған көптеген адам үшін қиындықтарға әкелді. Бұл саясат Викторияның 1910 жылғы аборигендер туралы заңымен өзгертілді, бірақ Виктория аборигендерінің өміріне қатысты кең ауқымды бақылаулар сақталды.