Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балалар эвтаназиясы бойынша медициналық хаттама
Medical protocol for child euthanasia
Гронинген хаттамасы – 2004 жылдың қыркүйегінде Нидерландының Гронинген қаласындағы Университет медициналық орталығы Гронинген (UMCG) педиатрия бөлімінің медициналық директоры Эдуард Верхаген жасаған медициналық хаттама. Онда дәрігерлердің "нәрестелердің өмірін белсенді тоқтату" (балалар эвтаназиясы) үшін заңмен қудаланудан қорқымай, қолдануға болатын критерийлер мен нұсқаулар келтірілген.
The Groningen Protocol is a medical protocol created in September 2004 by Eduard Verhagen, the medical director of the department of pediatrics at the University Medical Center Groningen (UMCG) in Groningen, the Netherlands. It contains directives with criteria under which physicians can perform "active ending of life on infants" (child euthanasia) without fear of legal prosecution.
Шығу тегі
Хаттама Гронинген университетінің медициналық орталығындағы дәрігерлер мен басқа мамандардан құралған комитет тарапынан жасалды, Гронинген округінің прокурорымен кеңесіп, және Голландияның Ұлттық педиатрлар қауымдастығымен бекітілді. Авторларының сөзінше, Гронинген хаттамасы жаңа туған сәбидің өмірін белсенді түрде аяқтау туралы шешім қабылдау процесіне көмектесу мақсатында әзірленген, бұл жағдайды заңдық және медициналық аспектілерде бағалауға қажетті ақпаратты қамтамасыз етеді. 2005 жылдың шілдесінде Нидерланд педиатрия қоғамы хаттаманы міндетті деп жариялады.
The protocol was created by a committee of physicians and others at the University Medical Center Groningen, in consultation with the Groningen district attorney, and has been ratified by the Dutch National Association of Pediatricians. According to its authors, the Groningen Protocol was developed in order to assist with the decision making process when considering actively ending the life of a newborn, by providing the information required to assess the situation within a legal and medical framework. In July 2005 the Protocol was declared to be mandatory by the Dutch Society for Pediatrics.
Хаттама
Дәрігерлер, заңгерлер, ата-аналар және прокуратура арасында кеңінен кеңескеннен кейін жасалған осы протокол, дұрыс шешім қабылдау және оны іске асыру үшін қағидалар мен нұсқаулар ұсынады. "Нәрестелердің өмірін белсенді тоқтату" туралы соңғы шешім дәрігерлердің емес, ата-аналардың қолында болады, ал дәрігерлер мен әлеуметтік жұмыскерлер оған келіседі. Көрсеткіштердің ішінде "қатал азап" және "күтілетін өмір сапасы" бар. Процедураны бастауға тек ата-аналар ғана құқылы. Бұл процедураның тиімді жұмыс істеп жатқаны хабарланды.
The protocol, drawn up after extensive consultation between physicians, lawyers, parents and the Prosecution Office, offers procedures and guidelines to achieve the correct decision and performance. The final decision about "active ending of life on infants" is not in the hands of the physicians but with the parents, with physicians and social workers agreeing to it. Criteria are, amongst others, "unbearable suffering" and "expected quality of life". Only the parents may initiate the procedure. The procedure is reported to be working well.
Қарап шығу
2005 жылы 1997-2004 жылдар аралығында тіркелген 22 жағдайды қарастыратын зерттеу жүргізілді. Барлық жағдайларда спина бифидасы және гидроцефалиясы бар жаңа туған нәрестелерге қатысты мәселелер болды. Барлық жағдайларда медициналық командадан тыс кем дегенде 2 дәрігерге кеңес сұралынды. 22 жағдайдың 17-сінде спина бифидасы бойынша мамандар тобымен кеңес жүргізілді. Барлық ата-аналар өмірді тоқтатуға келісім берді; 4 жағдайда олар оны тікелей сұрады. Жағдайды хабарлау мен қудалау туралы шешім қабылдау аралығындағы орташа уақыт 5,3 айды құрады. Ешбір жағдай қудалауға әкелген жоқ. Зерттеу қорытындысы бойынша, белсенді түрде өмірді тоқтату туралы барлық хабарланған жағдайлар жақсы тәжірибеге сәйкес деп танылды. Консервативті ой-пікір институты "Дискавери" институтының аға ғылыми қызметкері, оны нәресте өлтіруді заңдастыруға жасалған әрекет деп сипаттады. Бірнеше зерттеулер хаттаманың негізін күмәнді санап, одан бас тартуды ұсынды; алайда, Нью-Йорк университетінің биоэтигі Джейкоб М. Апел хаттаманың сәтті екенін және оны кеңейту қажет екенін айтты. Хилде Линдеманн мен Мариан Веркерк бұл саясатты голланд мәдениеті мен медицинасының контекстінде бағалау қажет екенін айтты, бірақ Эрик Кодиш "The Lancet" журналында жарияланған мақаласында хаттаманы және оның негіздерін қатаң сынады. Кодиш хаттамаға қарсы азаматтық наразылық актілері арқылы қарсы тұруға шақырды, нәресте өлтіруді медициналық институттандыруға тойтарыс беру мақсатында.
In 2005 a review study was undertaken of all 22 reported cases between 1997 and 2004. All cases concerned newborns with spina bifida and hydrocephalus. In all cases, at least 2 doctors were consulted outside the medical team. In 17 of 22 cases, a multidisciplinary spina bifida team was consulted. All parents consented to the termination of life; in 4 cases they explicitly requested it. The mean time between reporting of the case and the decision concerning prosecution was 5.3 months. None of the cases led to prosecution. The study concluded that all cases of active termination of life reported were found to be in accordance with good practice. Senior Fellow at the conservative think tank Discovery Institute, who described it as an attempt to legalize infanticide. Several studies have questioned the basis for the protocol and have recommended abandoning it; however, bioethicist Jacob M. Appel of New York University has said that the protocol is a success and should be expanded. Hilde Lindemann and Marian Verkerk said that the policy must be evaluated in the context of Dutch culture and medicine, but Eric Kodish has harshly criticized the protocol and its premises in an article published in The Lancet. Kodish concluded by inviting resistance to the protocol by means of civil disobedience against the medical institutionalization of infanticide.