Кіріспе

Ортағасырлық Жапониядағы әйел ойын-сауық түрі (白拍子) – Хэйан және Камакура кезеңдерінде ән шырқап, би билеген жапон әйелдері. Олар ер адам киімінде билейтін. (白) сөзі "ақ" деген мағынаны білдіреді, алайда ғалымдар оны басқаша түсіндіру қажет деп санайды; осы түсіндірме бойынша, ол ырғақты соққыдан басқа музыкалық сүйемелдеудің болмауына сілтеме жасайды. Бұл өнер түрі Хэйан кезеңінің ортасында (794–1185) пайда болды. Билік пен қоғамдағы өзгерістер кезеңінде, кейбір ақсүйек отбасыларының жағдайы нашарлағандықтан, олардың қыздары күнкөріс үшін осы өнермен айналысуға мәжбүр болды. Білімді және мәдениетті әйелдер ретінде, олар ән айту, билеу, поэзия және сұлулықтарымен ерекшеленетін жоғары санаттағы ойын-сауықшыларға айналды. 12 ғасырда бұл өнер кең танымал болды, көптеген әйелдер осы танымалдылықтың арқасында осы жолды таңдады. (白拍子) әрқашан ер адам киімін киетін әйел болды. Олар Хэйан кезеңінің соңы мен Камакура кезеңінің басында, 12 ғасырда танымал болды, бірақ 13 ғасырда олардың мәртебесі төмендеді. Олар Камакура кезеңінің соңында немесе 14 ғасырдағы Муромачи кезеңінің басында жоғалып кетті. Бұл мәдениет Но театрына үлкен әсер еткендігі айтылады, өйткені ол дәстүрден тыс би формасын – (白拍子) биін қалыптастырып, оны Но театрына енгізді.

Музыка

әндер негізінен буддалық дұғаларға негізделген. Әндер әдетте баяу әрі ырғақты, сөздері терең мағынаға ие болатын. Олар сонымен қатар, өлеңдерді де жырлаған, онда табиғат бейнелерін қолданып, өмірлік жағдайлардың мәнін жеткізген. Мұндай әндер көбінесе жеті және бес буыннан тұратын жолдардан құралған. Бірақ олар кейбір оқиғаларда сақталған. Кейбір әңгімелерде Шидзука ғибадатханада өткен тойда Йоритомо мен оның әйелі Ходжо Масаконың алдында билеуге мәжбүр болды, онда ол өзінің сүйіктісі Йошицунеге арнап мақтау әні айтты. Бұл Йоритомоны қатты ашуландырды, ол оны өлімге кесуді жоспарлады, бірақ Масако оның өмірі үшін жалбарынды. Шидзука босатылып, Йошицунеге қосылуға тырысты, бірақ ол оның қаза болғанын естіді. Ол кешіп, 1189 жылы қайтыс болды.