Томас Эгертон, Брэкли виконты: Англиялық саяхатшы және мемлекет қайраткері

Кіріспе

1540–1617 жылдары өмір сүрген Томас Эгертон, Брэклидің 1-виконты, (1540 – 15 наурыз 1617), 1603 жылдан 1616 жылға дейін лорд Элсмир деген атпен белгілі болған, Эгертон әулетінен шыққан ағылшын ақсүйек, судья және мемлекет қайраткері, жиырма бір жыл бойы Лорд-сақшы және Лорд-канцлер қызметін атқарған.

Бас прокурор, Бас прокурор және Роллдардың шебері

Солиситор-генерал ретінде Эгертон тәждің жиі заңгерлік қорғаушысы болды, көбінесе бас прокурордың орнына өзі істерді қарады. 1584–87 жылдары ол қысқа мерзімге Чеширдің депутаты болды. 1586 жылы Шеффилдте Шотландия королевасы Мэридің сотында прокурорлардың бірі болды. Ол сондай-ақ Арундель графы Филипп Ховардты мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен соттаған прокурор болды. 1592 жылдың 2 маусымында ол генерал-прокурор болып тағайындалды, ал келесі жылы рыцарь атағын алды. 1594 жылдың 10 сәуірінде ол Роллдердің сақшысы болды, онда ол әділдік судьясы ретінде көзге түсті және жас Фрэнсис Бэконның меценаты атанды. Лорд-сақшы Пакернинг қайтыс болғаннан кейін ол Ұлы мөрдің сақшысы болып тағайындалды және 1596 жылдың 6 мамырында құпия кеңесші болып ант берді, сонымен қатар Роллдердің сақшысы қызметін атқаруын жалғастырды, осылайша Канцелярия сотының жалғыз судьясы болды. Осы уақытта оның бірінші әйелі қайтыс болды, ол сэр Джон Уоллидің жесірі, сэр Уильям Мордың қызы Элизабет Уоллиге үйленді. 1598 жылы ол Тэттон паркін сатып алды, ол үш ғасырдан астам уақыт бойы отбасының меншігінде болды. Сондай-ақ осы кезеңде (1597 немесе 1598) ол Джон Доннды хатшылыққа алды. Бұл келісім 1601 жылы Дон Элизабеттің немересі Энн Морға жасырын үйленгеннен кейін ұятқа ұшырады. Элизабет 1600 жылдың басында қайтыс болды, содан кейін Эгертон алғашқы күйеуі Дербидің 5-ші графы Фердинандо Стэнли болған Элис Спенсерге үйленді. Ол одан екі он жылға артық өмір сүрді және өнерді қолдаушы маңызды меценат ретінде танылды, көбінесе Дерби графинясының жесірі ретінде белгілі болды. Эшридж, Гертфордширде Томас Эгертон Англиядағы ең ірі сарайлардың бірі – Эшридж үйін 1539 жылы монастырлар таратылғаннан кейін одан мұрагерлік еткен әкесінен алған I Елизаветадан сатып алды. Эшридж үйі 19 ғасырға дейін Эгертон отбасының резиденциясы болды. Кейін Эгертон отбасының қабір шіркеуі (Бриджуотер капелласы) Кішкентай Гэдсден шіркеуінде жерлеу орнымен салынды, онда Бриджуотер герцогтары мен графтары және олардың отбасыларын еске алатын көптеген ескерткіштер орнатылды.

As Solicitor General, Egerton became a frequent legal advocate for the crown, often arguing cases instead of the Attorney General. Briefly, he was MP for Cheshire, 1584–87. He was one of the prosecutors at the trial of Mary, Queen of Scots, in 1586 at Sheffield. He was also the prosecutor in the trial of Philip Howard, Earl of Arundel, for high treason. He was made Attorney General on 2 June 1592, he was knighted the next year. He was made Master of the Rolls on 10 April 1594 where he excelled as an equity judge and became a patron of the young Francis Bacon. After the death of the Lord Keeper Puckering he was appointed Lord Keeper of the Great Seal and sworn a Privy Councillor on 6 May 1596, remaining Master of the Rolls and thus the sole judge in the Court of Chancery. During this time his first wife died, and he married Elizabeth Wolley, the widow of Sir John Wolley, and daughter of Sir William More of Loseley, Surrey. He bought Tatton Park, in 1598. It would stay in the family for more than three centuries. Also at this time (1597 or 1598) he hired John Donne as secretary. This arrangement ended in some embarrassment since Donne secretly married Ann More, Elizabeth's niece, in 1601. Elizabeth died around the beginning of 1600, and then Egerton married Alice Spencer, whose first husband had been Ferdinando Stanley, 5th Earl of Derby. She survived him by two decades, and was an important patron of the arts, usually known as the Dowager Countess of Derby. At Ashridge, Hertfordshire, Thomas Egerton purchased Ashridge House, one of the largest country houses in England, from Queen Elizabeth I, who had inherited it from her father who had appropriated it after the dissolution of the monasteries in 1539. Ashridge House served the Egerton family as a residence until the 19th century. The Egertons later had a family chapel (the Bridgewater Chapel) with a burial vault in Little Gaddesden Church, where many monuments commemorate the Dukes and Earls of Bridgewater and their families.

Лорд-қараушы және Лорд-канцлер

Лорд-қараушы ретінде Эгертонның сот шешімдері жоғары бағаланды, бірақ жалпы құқық судьялары оның өздерінің шешімдерін қайта қарағаны үшін көбінесе оған наразылық білдірді. Ол сондай-ақ, Chancery сотының құзыр аймағын кеңейтуге тырысты, оның ішінде бұйрықтарын орындау үшін айыппұл салуды да қамтыды. Елизаветаның билік құрған кезіндегі 9-шы парламентте (1597–1598) ол құқықтық реформаны және монополия құруға патшаның билігін қолдады. 1599 жылдың қараша айында Эгертон патшайымның құрметін алу үшін сарайдағы Майкл Стэнхоптан жеміс-жидектерден жасалған сыйлық беруін өтінді. Патшайым Стэнхопқа оларды Эгертонға қайтаруды бұйырды, ол Стэнхоптың өзін алдап кеткенін сезінді. Сэр Томас Эссекстің 2-ші графы Роберт Деверэудің досы болды және Эссекс пен Королева арасындағы қарым-қатынасты жақсарту үшін жиі араласты. Эссекс Ирландиядан ұятпен оралғаннан кейін, ол Лорд-қараушының күзетіне алынып, Страндтағы Йорк-хауста үй қамауында ұсталды. Ол Эссекстің алғашқы сотта судьялардың бірі болды және оны кешірім сұрауға және Королевадан мейірім тілеуге көндіруге тырысты. Ол Эссекске қарсы үкім шығарды, бірақ оның мәтіні Королевамен айқындалды. Эссекс көтерілісі кезінде ол Эссексті бағынуға көндіру үшін жіберілді, бірақ оның орнына Эссекс жақтастарының бірі оны бірнеше сағатқа тұтқынға алып, Королевадан кешірім алу үшін босатып берді. Эгертон Харфилдте үй сатып алып, 1602 жылдың тамызында патшайым үшін әсем кеш ұйымдастырды. Шотландия королі VI Джеймс Англия тағына Джеймс I ретінде отырды, осылайша екі елдің бірігуі орын алды. Эгертон мен Лорд Бакхерст 1603 жылдың маусымында Нортгемптонширге Данияның Аннасы мен оның балаларын күтіп алу үшін, олар Виндзор қамалына сапарлағанда барды. Эгертон лауазымында қалды, ал король Джеймс оны 19 шілдеде лорд-канцлер және 1-ші барон Эльсмир етіп тағайындады. Ол 1603 жылдың 18 мамырында Роллс шеберінің лауазымынан алынды, бірақ бұл лауазым Шотландиядан келген лордқа берілгендіктен, ол өз міндеттерін орындауын жалғастырды. Одан кейін ол Барон Кобхем мен Грей де Уилтонның бас опасыздық қылғандары үшін сотталуына қатысты. Джеймс I-нің бірінші Парламентінде Лорд Эльсмир Лорд-канцлердің өкілдерді Парламент Мәжілісіне қатысудан шеттету құқығын пайдалануға тырысты, бірақ ақырында бұл құқықты Парламентке берді. Ол Парламентті корольдің Англия мен Шотландияны біріктіру жоспарларын қолдауға көндіруге тырысты, бірақ сәтті болмады. 1606 жылы ол Джеймс I-нің билікке келгеннен кейін туған шотландтардың ағылшын азаматтары болып саналатынын мәлімдеді. Лорд Эльсмир корольдік құқықты қолдады, бірақ оны нақтылай және оны әдеттегі заңдық процедуралармен шатастырмауға тырысты. Өмірінің соңында ол Лорд-бас судья сэр Эдвард Коуктың аргументтеріне қарсы тұрып, корольге оны қызметтен босатуға көмектесті. Ол осыдан кейін бірнеше рет отставкаға кетуге тырысты, өйткені ол қартайып, денсаулығы нашарлағандықтан, король оның отставкасын 5 наурызда 1617 жылы, 7 қарашада Виконт Брэкли болып тағайындалғаннан кейін қабылдады. Оған Бриджвотер графының титулы ұсынылды, бірақ ол оған қызығушылық танытпады және 15 наурызда 1617 жылы қызметтен кеткеннен кейін он екі күннен кейін қайтыс болды. Ол Додлстон, Чеширде жерленген.

As Lord Keeper, Egerton's judgements were admired, but Common law judges often resented him for reversing their decisions. He also attempted to expand the jurisdiction of the Court of Chancery to include the imposition of fines to enforce his injunctions. In the 9th Parliament of the reign of Elizabeth (1597–1598), he supported legal reform and the royal power to create monopolies. In November 1599 Egerton, seeking the queen's favour, asked a courtier Michael Stanhope to give her a gift of pearls. She told Stanhope to return them to Egerton, who felt that Stanhope had let him down. Sir Thomas was a friend of Robert Devereux, 2nd Earl of Essex, and often interceded to mend relations between Essex and the Queen. After Essex returned from Ireland in disgrace he was placed in the Lord Keeper's custody, under house arrest at York House, Strand. He was one of the judges at Essex's first trial, and tried to persuade him to apologise and beg mercy from the Queen. He pronounced the sentence against Essex, although it was dictated by the Queen. During Essex's rebellion, he was sent to persuade Essex to surrender, but was instead held hostage for several hours until one of Essex's supporters freed him to gain pardon from the Queen. Egerton bought a house at Harefield and in August 1602 staged an elaborate entertainment for the queen. James VI of Scotland succeeded to the throne of England as James I at the Union of the Crowns. Egerton and Lord Buckhurst travelled to Northamptonshire in June 1603 to greet Anne of Denmark and her children as they journeyed towards Windsor Castle. Egerton remained in office, and King James made him Lord Chancellor and 1st Baron Ellesmere on 19 July 1603. He was removed from the office of Master of the Rolls on 18 May 1603, but as the office was granted to an absentee Scottish Lord he continued to perform its duties. Shortly afterwards he presided over the trial of Barons Cobham and Grey de Wilton for high treason for their part in the Main Plot. In the first Parliament of James I Lord Ellesmere attempted to exercise the right of the Lord Chancellor to disqualify members from sitting in the House of Commons, but in the end, yielded that right to the House itself. He attempted to persuade Parliament to support the King's plans for a union of England and Scotland, but was unsuccessful. In 1606 he ruled that Scottish subjects born after the succession of James I were naturalised English subjects. Lord Ellesmere supported the Royal prerogative, but was concerned to define it, and ensure it was never confused with the ordinary legal processes. Towards the end of his life, he stood out against the arguments made by Sir Edward Coke, the Lord Chief Justice, and ultimately aided the King in securing his dismissal. He attempted to resign several times after this, as he became increasingly old and infirm, and the King finally accepted his resignation on 5 March 1617, after his creation as Viscount Brackley on 7 November 1616. He was promised the earldom of Bridgewater, but showed little interest, and died twelve days after leaving office on 15 March 1617. He is buried in Dodleston, Cheshire.