Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз өнертапқышы (1884–1950)
French inventor (1884–1950)
Жорж Кристиан Пётр Имбер (1884 жылдың 26 наурызы – 1950 жылдың 6 ақпаны) – француз химиа инженеры және өнертапқыш. Ол ағаш газы генераторын ойлап тапқандығымен әйгілі болды.
Georges Christian Peter Imbert (26 March 1884 – 6 February 1950) was a French chemical engineer and inventor. He became famous for the invention of the wood gas generator.
Ерте өмір
1884 жылдың 26 наурызында Имберт Франциядағы Нидерстинцель қаласында дүниеге келді, ол Саре-Юнионнан шамамен он шақырымдай қашықтықтағы шағын қала еді. Ол төрт баланың ең үлкені болды. Димеренгендегі бастауыш мектепті бітіргеннен кейін, ол Саррегемин гимназиясында оқыды. Оның оқудағы табыстарының арқасында әкесі оны сол кездегі Еуропадағы ең танымал химия мектептерінің бірі болған Мулхауз химия мектебіне орналастырды. Үш жылдан кейін Имберт химиялық инженерия мамандығын бітірді; осы пәнді ұнатуы оны тәуелсіз зерттеулер жүргізуге жетеледі. 20 жасында ол өзінің алғашқы патентын тіркеді. Келесі он жыл ішінде ол түрлі өнеркәсіптік процестерді әзірледі және оларға қатысты бірнеше қосымша патент алды. 1908 жылы ол Димеренгенде сабын зауытын ашты, онда ол патенттеген көптеген өнеркәсіптік процестерді қолданды. Ол сонымен қатар Манчестерде зерттеуші-ғалым болып жұмыс істеді. 1915 жылдан 1918 жылға дейін Имберт неміс армиясына алынып, Линдендегі "Кёнигсватер және Эбелл" зауытында және Берлиндегі "Пинч" зауытында химик болып қызмет етті. 1918 жылы әскерден босатылғаннан кейін Имберт Димеренгендегі диірменде сабын өндірісін қайта бастады.
On 26 March 1884 Imbert was born in Niederstinzel, France, a small town about ten kilometers from Sarre Union. He was the oldest of four children. After primary school in Diemeringen, he attended Sarreguemines High School. Because of his academic success, his father enrolled him at the School of Chemistry Mulhouse, which at that time was one of the most famous in Europe. Three years later Imbert acquired a degree in chemical engineering; his interest in the subject led him to pursue his own research further. At the age of 20 he filed his first patent. Over the next ten years he developed various industrial processes and filed several additional patents for them. In 1908 he opened a soap factory in Diemeringen where he applied many of the industrial processes he had patented. He also worked as a research scientist in Manchester. From 1915 to 1918 Imbert was enlisted in the German army where he worked as a chemist in the factory "Königswarter and Ebell" in Linden and in the factory "Pintsch" in Berlin. After he was demobilized in 1918, Imbert produced soap at the mill in Diemeringen.
Ағаш газ генераторын жасау
Сол уақытта Жорж Имбер көмірді сұйық отынға айналдыру бойынша тәжірибелер жүргізді. Ол тіпті синтетикалық бензин жасауға да қол жеткізді, бірақ ол тым қымбатқа түсті. Ол кезде ол сұйық отыннан бас тартып, газ генераторларына қызығушылық танытты. 1920 жылдардың басында ол көмірді пайдаланатын генератор құрастырды. 1921 жылы Имберт көмір газдандырғышын жасады, ал екі жылдан кейін көлік құралын газдандыруға қол жеткізді. 1923 жылы армия, Де Дитрихтің өнертабысы туралы хабардар болғаннан кейін, Имберттен француз үкіметі үшін ағаш газдандырғышын жасауды сұрады. Имберт өзінің газбен жұмыс істейтін зауытын (1925) Саре-Юнионда, Битш көшесіндегі шляпа фабрикасында құрды. Металлургия және автомобиль өндірісінде өндірістік қуаты бар Де Дитрих оған Рейхшоффенде шеберхана ұйымдастырды. 1925 жылы ол газ генераторларына қатысты әртүрлі процестерді патенттеді. Де Дитрих өз тарапынан да газогендерге патент алды, бұл Имбертті 1926 жылы серіктестікті тоқтатуға итермеледі. "Шале" деген әдемі үйді сатып алғаннан кейін, ол 1930 жылы "Compagnie Générale des Gazogens Imbert" компаниясын құрды. Соғыс министрі Андре Мажиноның ынтасына қарамастан, газдандырғыш Францияда кеңінен таралмады. 1931 жылы Жорж Имбер өзінің бірқатар лицензияларын Германиядағы өкіліне сатуға мәжбүр болды. 1934 жылы оның інісі Жан Поль Газогенді АҚШ-қа сатуға тырысты. Германиядағы табыс Имбертке Саре-Юнионда өз техникасын дамытуды жалғастыруға мүмкіндік берді. Ол жасыл ағаштан газ шығаратын және қозғалтқышты бітемейтіндей газдандырғыш құрастырумен айналысты. 1940 жылы мамыр айында Саре-Юнионды эвакуациялау кезінде ол отбасымен бірге Вогез тауларындағы Эпиналға көшіп кетті. Сол жылдың қыркүйек айында оралғаннан кейін ол бұрынғы компаниясының қызметкері болып жұмыс істеді, ал компания "Imbert Köln" компаниясы сатып алған. 1944 жылы барлық еуропалық өндірушілердің Жорж Имберттің еңбегін мойындауы химиялық инженердің өмірін тойлауды білдірді. Неміс баспасөзі оны газдандырғыштың "папасы" деп атады. Германия барлық әскери операцияларда танктерде, бронеавтомобильдерде және оқ-дәрі таситын жүк көліктерінде ағаш газдандырғышын пайдаланды.
At the same time Georges Imbert embarked on experiments to transform coal into liquid fuel. He even managed to make synthetic gasoline; however, it was too expensive. By then he had abandoned the liquid fuel solution and became interested in gas generators. In the early 1920s he created a generator that utilized charcoal. In 1921 Imbert built a charcoal gasifier and two years later he succeeded in gasification for a vehicle. In 1923, the Army, informed by De Dietrich of the invention, asked Imbert to build a wood gasifier for the French government. Imbert set up his gas fired plant (1925) at Sarre Union, rue de Bitche, in a hat factory. De Dietrich, which had the industrial capacity in metallurgy and the automobile, set up a workshop for him at Reichshoffen. In 1925, he patented various processes on gas generators. De Dietrich, for their part also filed a patent on gasogens, which pushed Imbert to end this partnership in 1926. After buying the "Chalet", a beautiful home in Sarre Union, he created the Compagnie Générale des Gazogens Imbert in 1930. Despite the enthusiasm of André Maginot, Minister of War, the gasifier struggled to break through in France. In 1931, Georges Imbert was forced to sell some of his licenses to his representative in Germany. In 1934, his brother, Jean Paul, tried to sell gasogen to the United States. The success in Germany allowed Imbert to continue developing his technique in Sarre Union. He was developing a gasifier that could use green wood without clogging the engine. During the evacuation of Sarre Union in May 1940, he moved with his family to Epinal in the Vosges. On his return in September of the same year, he returned to work by becoming an employee of his former company bought by "Imbert Köln". The recognition of Georges Imbert's work in 1944 by all the European manufacturers marks the celebration of the life of the chemical engineer. The German press called him the "pope" of the gasifier. Germany used the wood gasifier in all military operations on tanks, armored cars and ammunition trucks.
Өмірінің соңы
Орыс майданында ұлын жоғалтқан және өзін кінәлі сезінген Имберт алкоголизмге ұшырады. 1944 жылдың желтоқсан айында америкалықтар Саре Юнионды азат етті. Жорж Имбер немістерге жұмыс істегені үшін түрмеге қамалған жоқ. Дегенмен, оның мүлкі 1945 жылы соғыс салдарынан тәркіленіп сатылды. Имберт ешбір нәрсеге қызығуын жоғалтып, бірнеше жылдан кейін, 1950 жылы 65 жасында қайтыс болды.
Having lost a son on the Russian front and feeling responsible, Imbert became an alcoholic. In December 1944, Sarre Union was released by the Americans. Georges Imbert was not imprisoned for working for the Germans. However, his property was sequestrated and sold as war damage in 1945. Imbert lost interest in everything and died a few years later, in 1950, at the age of 65.