Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шарлотта троллейбусы - Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында жұмыс істейтін ескі трамвай. Жол бұрынғы Норфолк Саудн жолының оң жағында Тремонт даңғылы мен Тарихи Оңтүстік шетінің арасында солтүстік бағытта 9 -шы көшедегі аялдамасына дейін жүреді. Ол негізінен LYNX Blue Line желісімен бөліскен жолдарда жүретін.
The Charlotte Trolley was a heritage streetcar that operated in Charlotte in the U. S. state of North Carolina. The line ran along the former Norfolk Southern right of way between Tremont Avenue in the Historic South End in a northerly direction to its terminus at 9th Street Uptown. It ran on tracks mostly shared with the LYNX Blue Line.
Тарих
Шарлотта троллейбусы Шарлотта қаласына алғашқы желісін 1938 жылдың 14 наурызында жабудан кейін, 1891 жылдың 18 мамырынан бастап жұмыс істеп келген трамвай қызметінің қайта оралуын білдірді. 1996 жылдың 30 тамызында троллейбусты қайтадан іске қосты. Сынақ кезеңі Атертон Милл троллейбусы мен Стоунволл көшесі арасындағы 1,8 мильдік теміржол желісінде өтті. 1997 жылдың 28 ақпанына дейін алғашқы алты айда троллейбусты 25000 адам пайдаланған. Арбаның сынақ жүрісі сәтті өткендіктен, Норфолк Саузерн компаниясы арбаға өз жолын пайдалану келісімін бір жылға ұзартты. Осы күнге дейін операцияларды еріктілер тобы (кейбір зейнеткерлер) жүргізді, олардың кейбіреулерін сол уақыттан бері троллейбусты жүргізетін Шарлотта аймағының транзиттік жүйесі (CATS) жалдаған. Сол кезде CATS компаниясы 85-ке ұқсас үш көлікті сатып алды, бұл 1920-жылдарға жататын түпнұсқа Шарлотта машинасы.
The Charlotte Trolley represented the return of streetcar service to the city of Charlotte since the closure of its original network on March 14, 1938, which had been in operation since May 18, 1891. The return of the trolley came on August 30, 1996, running in the evenings on Thursday, Friday and Saturday nights and Sunday afternoons for an initial six month trial period. The trial period occurred on a 1.8 mile rail line between the Atherton Mill trolley barn and Stonewall Street. Through the initial six months of operation ending on February 28, 1997, the trolley saw a ridership of 25,000. As a result of the success of the trial run of the trolley, Norfolk Southern awarded the trolley a one year extension of the agreement to use its track. Operations prior to that date were run by a group of volunteers (some retirees) where some of them were hired by the Charlotte Area Transit System (CATS) which has operated the Trolley since that time. At that time, CATS purchased three replica trolleys similar to number 85, an original Charlotte car dating from the 1920s.
Троллейбусты тоқтату және тоқтату
2006 жылы 5 ақпанда жолды жеңіл темір жол желісіне айналдыру үшін құрылыс басталғанда, қызмет уақытша тоқтатылды. Бастапқыда қызмет бір жылға ғана тоқтатылмақ еді, троллейбус жеңіл темір жол қызметі басталғанға дейін шамамен бір жыл жұмыс істеді. Алайда, 2006 жылдың қарашасында CATS троллейбус қызметін жүргізу әлі де салынып жатқан дәлізмен жүзеге асырылмайтынын анықтады. LYNX Blue Line ашылуымен Шарлотта троллейбусы өзінің күнделікті қызметін тоқтатты. 2010 жылдың 28 маусымында бұл қызмет тоқтағанға дейін демалыс күндері жалғасты. Алайда, Шарлотта троллейбусы әлі күнге дейін Шығыс-Батыс станциясының сыртында троллейбус мұражайын ұстап тұрады.
Service was temporarily halted on February 5, 2006, when construction began to convert the route into a light rail line. Initially service was to only be halted for a year, with the trolley running approximately a year before light rail service commenced. However, by November 2006 CATS determined it would be unfeasible to run the trolley service with the corridor still under construction. With the opening of the LYNX Blue Line, the Charlotte Trolley ended its daily service. It continued to run on weekends until the service completely ended on June 28, 2010. However, Charlotte Trolley still maintains a trolley museum just outside East/West station.
Қызмет көрсету қоры
Бұл желіде 91, 92 және 93 нөмірлі үш репликасы бар трамвайлар жұмыс істеді. Олар 2004 жылдың күзінде Charlotte Trolley компаниясына Gomaco Trolley компаниясынан жеткізілді. 2015 жылдың шілдесінен бастап бұл бірліктер CityLynx Gold Line-дің Шарлотта көлік орталығы мен Хоторн және 5-ші станция арасындағы 1-ші кезеңін пайдалану үшін пайдаланылды және 2019 жылдың маусым айында Gold Line қызметі 2-ші кезеңді аяқтау үшін тоқтатылған кезде шығарылды. Олар 2020 жылдың соңында Мемфис аймақтық транзиттік органына MATA троллейбустық жүйесінде пайдалану үшін сатылды.
The line operated three replica streetcars, numbered 91, 92 and 93. They were delivered to Charlotte Trolley from Gomaco Trolley Company in the fall of 2004. Beginning in July 2015, these units were then used to operate Phase 1 of the CityLynx Gold Line between Charlotte Transportation Center and Hawthorne & 5th station, and were withdrawn in June 2019 when Gold Line service was suspended to allow for completion of Phase 2. They were sold in late 2020 to the Memphis Area Transit Authority, for eventual use on the MATA Trolley system.
1-ші сан
Көлік No. 1 ұшағын 1907 жылы Филадельфияда Дж. Г. Брилл Грекияның Афина қаласына арнап салған. Троллейбусты қалпына келтіру 1989 жылы Коннектикут штатының Гилфорд қаласынан келген троллейбус қалпына келтіруші Брюс Тэйнмен аяқталды. 1938 жылы 14 наурызда Шарлоттағы соңғы электрлі трамвай болды. Александр Гарфилд Колли аға трамвайлар зейнеткерлікке шыққан кезде жүргізушілерді бақылады. Оның ұлы Александр Гарфилд Колли, 1938 жылы соңғы рет 85-ші машинаны жүргізді. Ол өзінің жеке күнделігінде көліктің соңғы рет қораға соғылғаны туралы жазған. Ол ұлы Collie Jr. -ге "осы жаққа ауысып кет" деп бұйырып, No 85-ге соңғы рет қадағалап отырды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол барлық қалған машиналармен бірге 100 долларға сатылды. Жүйені жабудан кейін Шарлотта 2007 жылы көк желі ашылғанға дейін өз азаматтарына қызмет көрсету үшін тек автобус транзитіне ғана сүйенетін болады. 85-ші автомобиль кейіннен сатылып, оның қозғалтқыштары мен орындықтары алынып тасталды және оны Шарлотта әуежайында кеңсе кеңістігі ретінде пайдаланған N.C. Air National Guard-қа сатылды. 1951 жылдың соңында оны Хантерсвиллдің тұрғыны Дейзи Мей Трапп Мур 125 150 долларға сатып алды, ол оны өзінің ауласына көшіріп, туыстарын орналастыру үшін жылжымалы үйге айналдырды. Кейіннен көлікті әртүрлі жалға алушылар жалға алды. Оның соңғы тұрғыны, құрылысшы Клей Томпсон, бұрынғы 85-ші машинада шамамен 1972 жылдан 1987 жылдың аяғына дейін өмір сүрді. Мур бұрынғы трамвайды қойма ретінде пайдалануға ниеттенгенмен, ол оны Шарлотта Мекленбург тарихи мүлік комиссиясының төтенше мүлік қорына 1988 жылдың 12 сәуірінде 1000 долларға сатып жіберді. 1989 жылдың аяғында трамвай бұрынғы қалалық автобус қоймасына көшірілді, онда қалпына келтіру жұмыстары жалғасты. Моторлар, жүк көліктері, доңғалақтар мен электр энергиясы Мельбурн қаласында (Австралия) зейнеткерлікке шыққан трамвайлардан алынды. Бастапқыда "Трольдік No. 2" деген атаумен танылған, бірақ ресми емес "85-ші машина" деп аталатын, 1990 жылы қалпына келтіру жұмыстары кезінде аман қалған ішкі идентификациялық нөмірлер ашылған кезде, трамвайды 85-ші машина деп анық анықтады. Троллейбусты қалпына келтіру және қажетті инфрақұрылымды дамыту жұмыстары жалғасуда.
Trolley No. 1 was originally built in Philadelphia by J. G. Brill in 1907 for Athens, Greece. The trolley's restoration was complete in 1989 by trolley restorer Bruce Thain of Guilford, Connecticut. was the last electric streetcar to run in Charlotte on March 14, 1938. Alexander Garfield Collie, Sr. supervised the drivers when the streetcars were retired. His son, Alexander Garfield Collie, Jr. was driving car 85 for its final run in 1938. In his personal diary, Collie Sr. wrote of the car's final run into the barn. Directing his son, Collie, Jr. to "move over," he took the controls of number 85 for its final run. After retirement it was sold for $100, along with all the remaining cars. Following the system closure, Charlotte would rely solely on bus transit to serve its citizens until the opening of the Blue Line in 2007. Car 85 was subsequently sold, stripped of its motors and seats, and sold to the N. C. Air National Guard, which used it for office space at the Charlotte airport. Around late 1951, it was purchased for $125 150 by Daisy Mae Trapp Moore, a Huntersville resident, who moved it into her backyard and converted it into a mobile home to house relatives. The car was subsequently occupied by various renters. Its last occupant, construction worker Clay Thompson, lived in the former Car 85 from approximately 1972 to late 1987, Though Moore had intended to use the former streetcar as a storage shed, she sold it to the Emergency Properties Fund of the Charlotte Mecklenburg Historic Properties Commission for $1,000 on April 12, 1988. By the end of 1989, the streetcar had been moved to a former city bus barn, where restoration continued. Motors, trucks, wheels and electrics were sourced from retired streetcars in Melbourne, Australia. Initially named "Trolley Car No. 2" but unofficially called "Car 85", the streetcar was conclusively identified as Car 85 when surviving interior identifying numbers were revealed during restoration work in 1990. Work to restore the trolley line and develop the necessary infrastructure remains ongoing.
No 117
Asheville 117 1927 жылы J. G. Brill компаниясы шығарған және ол Birney Safety Car ретінде танымал. Сол жылдың күзінде Каролинаның Power & Light компаниясы Солтүстік Каролинаның Ашвилл қаласында жұмыс істеуге арналған осы машиналардың он данасын сатып алды. Қазіргі уақытта ол Шарлотта троллейбустың автокөлік қорабында қалпына келтіруді күтуде.
Asheville 117 was manufactured in 1927 by J. G. Brill and is commonly known as a Birney Safety Car. In the fall of that year, the Carolina Power & Light Company purchased ten of these cars to operate in Asheville, North Carolina. It currently awaits restoration at the Charlotte Trolley Car Barn.