Кіріспе
Бельгиялық суретші Эрик Певернаги (туған 1939) - Бельгиялық суретші және жазушы, Уккледе (Брюссель) тұрады, Париж, Нью-Йорк, Берлин, Дюссельдорф, Амстердам, Лондон, Брюссель және Антверпенде көрме өткізді.
Erik Pevernagie (born 1939) is a Belgian painter and writer, living in Uccle (Brussels), who has held exhibitions in Paris, New York City, Berlin, Düsseldorf, Amsterdam, London, Brussels and Antwerp.
Өмір
Певернажидің шыққан жері - екі тілді қала, онда латын және герман мәдениеттері араласады. Ол экспрессионист суретші Луи Певернагидің (1904-1970) ұлы және шәкірті. Бастапқыда ол англосаксондық және германдық мәдени мұраға қызығушылық танытты және Брюссельдің еркін университетінде (1961) герман филологиясы магистрі болды. Кейін ол Кембридж университетінде (Ұлыбритания) аспирантураны бітіріп, Эразм университетінде профессор болды. Магистрлік білімін "Бос уақытты пайдалану" (1971) оған Брюссель портындағы екі қайықта орналасқан әлеуметтік және мәдени коммерциялық емес ұйым құруға итермеледі: "Рик өзен қайығы" және "Рик өнер қайығы", бұл оған өнер әлеміндегі елеулі кейіпкерлермен танысуға мүмкіндік берді. Ол Accademia Internazionale del Verbano di Lettere, Arti, Scienze академиясының қауымдасқан академигі болды.
Жұмыс
Суретші өзінің шығармашылығын әлеуметтік құрылымның бірнеше аспектілерінен алады. Байланыс және қарым-қатынаста болу оның шығармашылығында қайталанатын негізгі тақырыптар болып табылады. Бейтаныс, оқшаулану, бейқамдық және қауіпсіздіксіздік сияқты тақырыптар визуалды өнімдердің бастау нүктелері болып көрінеді. Суретті көру семиотикалық тәжірибеге айналады, ал сөздер, атаулар, сөйлемдер және граффити визуалды әсердің кеңейтуі мен түсіндірілуі болуы керек. Шығарма жасау - бір мезгілде көркемдік пен әдебиет. Егер "деталдар" туындының құрылымына қосылса, онда өмірдің кішкентай бөліктері көрерменге әлемді түсінуге көмектесетін бұрыштық тастар болып көрінеді. Ұжымдық естеліктегі белгілі бір оқиғалар кенепке аударылса, көркемдік тәсіл субъектісін бірегей ортада жасырудан тұрады. Бүкіл шығарманы жіктеу мүмкін емес, өйткені әртүрлі ағымдар осында аяқталады. Геометриялық сызықтар мен композициялық жазықтық арқылы кейіпкерлер қоршаған ортаға интеграцияланған кезде, фигурация мен абстракционизм түсінікті түрде эмоциялар мен ой елегін туғызу мақсатында келісімге келуге мәжбүр. Қаламның материалдары мен бояулары маңызды рөл атқаратындықтан, ерекше текстура беру үшін құм мен металл сынықтары қолданылады. Суретшінің көркемөнердегі "болып қалу" мен "болмау" және "боялған" және "боялмаған" заттарға диалектикалық көзқарасы бар, бұл визуалды және психикалық тұрғыдан шиеленісті тудырады.
Дәйексөздер
"Эрик Певернаги өзінің шығармаларында бейнелі және абстрактіл элементтерді біріктіруімен танымал. Ол геометриялық қарапайым эскизден немесе "граффитиден" бастайды, ал бетін күл, құм немесе металл сынықтары сияқты материалдармен жасайды". (Дойл Нью-Йорк) " 'Адам' оның жұмысының жүрегінде тұр: адам өзінің табиғи ортасына кіріктіріледі, кейде тіпті оған сіңіріледі. Екінші жағынан, ол оны жоққа шығарады, өйткені Певернажи өзінің суреттерінде граффити енгізеді. Осылайша ол адамның жалғыздығын, оның қала құрылысына жат екенін дәлелдейді". (Бенезит сөздігі, Париж) "Адамның ұрпақтары, әлеуметтік деңгейлері мен ұлттары арасындағы алшақтықты жою қиын іс. Алайда, Эрик Певернагидің оқшаулануды жеңілдету үшін тиімді формуласы болуы мүмкін". "Көрнекі суретші кейіпкердің тәндік болмысын жоққа шығарып, киім үлгісін ғана қалдырып, бізге ақыл-ойының бастапқы деңгейін қайталайды. Оның анти-батыры табула раса жасауды және барлық алынған қасиеттерден арылуды шешті". "Оның хабары адамзаттың жағдайының тұмандылығын ашатын жарық сәулесі сияқты, біздің назарымызды ғаламды зерттеуге көмектесетін фрагментке аударады. Деталь мүмкін білімнің бастау нүктесі ретінде таңдалады, біздің түсінігіміз бен ар-ожданымызды тереңдетеді. Певернажи бізге жинап алуымыз керек жұмбақтың алғашқы бөлшектерін ұсынады. Ол мәңгілік өмірді ашу үшін, сәтті пароль ретінде тұншықтырады. Оның "мысалы" философиялық көзқарасы техникалық параметрлерді таңдау арқылы одан әрі жүзеге асады: перспективаның жазықтығы, геометриялық пішіндер, тар түсті диапазон, мыс және металл файлдар сияқты материалды элементтердің қолданылуы, бұл египет өнерін еске түсіреді, бұл өнер иконалар мен символдардың тіліне негізделген, құпияны зерттеу және түсіндіру үшін ". (Р. Пувия, Лондон) "Белгиялық суретші, кейіпкерлерге немесе сәулет кеңістіктеріне өзінің жұмысында геометриялық түсті беттер қосады. Сонымен қатар, ол өзінің картиналарында құм мен металл сынықтары сияқты материалдарды қолданады, олар оның суреттеріне ерекше бет пішінін береді және жарықтың шағылысуы арқылы жеке тұлғаларды тазартылған орташа түске батырады ". (Кеттерр, Гамбург) "Барлық жұмыстарында қатысатын адам бір бөлігіне дейін азаяды. Кейбір ақшыл белгілер мен денелер кенепке араласады, суретші бейнелі түрде ерекшелендірген аксессуарларға орын қалдырады. Материал Эрик Певернагидің суреттерінде барлық жерде кездеседі және оның шығармаларына ол жеткізуге тырысатын хабарлардың барлық қарқындылығын береді. Металл, алюминий, құм. Оның суреттерінің қатқылдығы суреттерінің ұзын, ұзын сызықтары мен өткір бұрыштарына өте сәйкес келеді". (М. Ладавезе) "Өз шығармашылығында абстрактілдік пен бейнелік элементтерді біріктіретін қазіргі заманғы суретшінің типтік көрнекі тұлғасы. Ол идеядан бастайды да, оны көркем түрде білдіреді. Осылайша ол шатасқан, қауіпсіз емес әлемді суреттейді және көрерменге түсінікті сұрақтар қояды". (Пол Пирон, Брюссель) "Фигуративті және абстрактивті поэтикалық және философиялық кілтімен араластырады. Бұл үшін қабырғаның пішіні, қиылысуы және бетінің тепе-теңдігі маңызды. Шетелдік заттарды енгізеді (көмір, құм, шагыл және т.б.) Бұл - оның өткеннен қалған іздері сияқты, ерекшелік пен қаталдық сипаты". (Арто) "Ерік Певернаги өзінің айналасындағы әлемді тыңдап, біздің адамдарымызға суреттерінде үстемдік ететін орын береді. Адамның орнын қоршаған орта алады, кейде графити оны ойландырады, оны қоршаған элементтер сіңіріп, ерітеді. Түстердің нәзік түйісулері, жартылай абстрактілі, жартылай бейнелі пішіндер және нақты кадрлар өмірінің үстінде ғана болып көрінетін адамның ыдырауына әкеледі. "Певернаги" кейіпкерлерінің сырлы сырларын ашу үшін, оларды басқа нәрсеге, басқа өмірге үміттенгендей, үнемі жанжалға ұшырағандай етіп, бізге сыртқы кедергілерден арылуға шақырады". (LeVif/l'Express) "Певренажи әрқашан ұжымдық естелік оқиғасынан бастау алады, өте қауіпсіз емес әлемді өзінің ерекше тәсілімен суреттейді. Ол жартылай бейнелі, жартылай абстрактілі, шатыр, құм және металл кесінділері элементтерін матаға араластырады. Ол қарапайым граффитиден, адамның суретімен немесе күнделікті өмірден алынған бір бөлшектен бастайды. Бұл эмоцияларды тудыру үшін, қаламның бүкіл бетін қамтитын таза және жақсы құрылымдалған геометриялық сызықтардың желісі үшін сылтау ретінде қолданылады. Атаулары көздің жауын-шашын сияқты. Оларды адам қалай сезінетін болса, солай түсіну керек. Бірінші дәрежелі...
"'Man' stands in the heart of his work: man integrated into his natural environment, sometimes even absorbed by it. On the other hand, he seems to deny it, as Pevernagie introduces graffiti in his paintings. So doing, he gives evidence of the solitude of the human being, his alienation in the urban texture." (Benezit Dictionary of Artists, Paris)
"Bridging the gaps between generations, social strata, and nationalities is a tricky business. However, Erik Pevernagie may have hit upon a workable formula to ease the alienation. " (International Herald Tribune)
"By denying any physical presence of the character and leaving simply dress evidence, the artist gives us a reproduction of the ground zero of the mind. His anti hero has decided to make tabula rasa and get rid of all acquired alleged qualities." (Christie's, New York, Catalogue)
"His message, like a light beam across the fog of the human condition, calls our attention to the fragment to help us to explore the universe. The detail is chosen as the starting point of the possible knowledge, deepening our perception and conscience. Pevernagie offers us the first pieces of a puzzle we have to assemble. He freezes the moment as a password to disclose eternity. His philosophical approach to the "essence" is further materialized by a choice of technical parameters: the flatness of the perspective, the geometrical shapes, the narrow chromatic range, the use of material elements such as sand and metal files somehow recalling the Egyptian art, an art based on the language of icons and symbols, to explore and explain the mystery." (R. Puvia, London)
"Belgian artist who adds geometrical color surfaces in his work to characters or architectural spaces. In addition, he uses material on his canvasses such as sand and metal chips, which grant to his pictures their special surface texture and which seem to submerge the separate entities into a refined moderate colouredness through the reflection of the light." (Ketterer, Hamburg)
"The human being who is present in all his work is reduced to a congruent portion. Some pale traits and bodies blend into the canvas, leaving space for accessories, highlighted by the artist in a more figurative manner. The material is omnipresent in Erik Pevernagie's paintings and gives to his work all the intensity of the messages he tries to transmit. Metal, aluminum, sand. The ruggedness of his canvasses is perfectly in tune with the long vanishing lines and the sharp angles of his paintings." (M. Ladaveze)
"Typical exponent of the contemporary artist who combines abstract and figurative elements in his work. He starts with an idea and expresses that idea in a plastic way. Thus he depicts a world which has become confused and insecure and asks questions which can be interpreted by the spectator." (Paul Piron, Brussels)
"Mixes figuration and abstraction with a poetic and philosophical key. Important are the framing, the intersections, and the balance of the surfaces. Introduces extraneous substances (ashes, sand, grit, etc.) which give an aspect of strangeness and ruggedness as if he leaves traces of the past." (Arto)
"Always listening to the world around him, Erik Pevernagie grants to our fellow man a dominating place in his paintings. The individual is replaced in his environment, which is sometimes evoked by graffiti, and seems to be absorbed and dissolved by the elements surrounding him. The subtle touches of color, the half abstract, half figurative shapes, and the specific framing lead to the dissolution of the individual whose life seems to be but superficiality. Pevernagie invites us to go beyond the superficial barriers in order to discover the mystery behind his characters who are in perpetual tension as if they were waiting for something else, for another life." (LeVif/l'Express)
"Always starting from an event of the collective memory, Pevernagie paints a very insecure world in his very particular way. Half figurative, half abstract, he mixes elements of earth, sand, and metal cuttings on his canvas in sober beige, grey, and velvet red tones. He starts with simple graffiti, a sketch of a person, or a detail from daily life. These are used as a pretext for a network of pure and well structured geometrical lines covering the whole surface of the canvas in order to bring about emotion. The titles are like twinklings in the eye. They are to be interpreted as one feels them. In the first degree or in the second degree. Astonishing in this work is the message that is brought to life. The artist asks questions. Life is seen by Pevernagie in different ways, and painting is a way to express them. The paintbrush is a means of evasion and the color a gate to reflection." (Rey Berthot)
"The figures of Erik Pevernagie are absorbed, integrated into their environment by the color, the lines, and by the" idea", which is most important in his work. He starts with an idea, and then he paints it. With him, we find the problems which keep him busy, which haunt us, and which he depicts. He paints the alienation, the loneliness, the unrest, the uncertainty. Erik Pevernagie paints for a generation. Our world has been decomposed, fallen into pieces, and become uncertain and unseizable. But art and poetry are ultimate recourses. Erik Pevernagie's work is thrilling. With him, we enter a totally different universe than the recognizable and readable reality. It's a universe we can interpret. In his art, questions are put. He has a vision of man and the world. This artist is captivated by his topics and by the way he is painting them. He brings about a change in our way of looking at the world. " (Professor W. Toebosch)
"For me, it's even more, the shape that one perceives than the idea of the painter, which astonishes and alienates me. The painter obviously starts from a situation in everyday life. The shape and the structure impose themselves and create some disturbance. The canvas is almost empty. No cumbersome details. No technical tricks. I understand that it's the " details ", the small objects of life that surround us and which form the framework through which we perceive the world, which stimulates and encourage the thought. These objects often replace the interior world with many people." (L. Krasnova)