Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Итальян суретшісі Амико Аспертини, сондай-ақ Америго Аспертини деп аталады, итальяндық Ренессанс суретшісі және мүсіншісі, оның күрделі, эксцентрикалық және эклектикалық стилі манернизмді алдын ала болжайды. Ол Болоньялық сурет мектебінің жетекші өкілдерінің бірі болып саналады.
Italian painter
Amico Aspertini, also called Amerigo Aspertini, was an Italian Renaissance painter and sculptor whose complex, eccentric, and eclectic style anticipates Mannerism. He is considered one of the leading exponents of the Bolognese School of painting.
Өмірбаян
Ол Болоньяда суретшілер отбасында дүниеге келді (оның ішінде әкесі Джованни Антонио Аспертини мен інісі Гидо Аспертини) және Лоренцо Коста мен Франческо Франсия сияқты шеберлерден білім алды. Ол 1496 жылы әкесімен бірге Римге сапар шекті, 1500 және 1503 жылдар аралығында ол жерде қысқаша құжатталған, содан кейін Болоньяға оралып, Пинтуриккио мен Филиппино Липпидің әсерінен сурет салған (оның жұмысы сыншы Роберто Лонгидің [Officina ferrarese, 1934] Флоренцияда 1500 жылға дейін көрген болуы мүмкін). Римдегі жылдары оның кем дегенде екі сурет жинағы, "Парма жазба кітабы" (Таккуино ди Парма) және Вольфэгг кодексі бар. 1504 жылы Болоньяда Франсия мен Костаға қосылып, Сан-Джакомо Маджоре жанындағы Санта-Сесилия ораториясының фрескаларын суретке түсірді. Бұл жұмысты Джованни II Бентивоглио тапсырған. 1508 - 1509 жылдары, Бентивоглио әулетінің құлдырауынан кейін Болоньядан жер аударылғанда, Аспертини Луккадағы Сан-Фредиано базиликасындағы Крест шіркеуіндегі керемет фрескаларды суретке түсірді (Бассилияның шіркеуі, Санта-Сесилия ораториясы сияқты, Августин монахтарымен ұсталады). Аспертини 1529 жылы папа Климент VII мен император Карл V-дің Болоньяға кіруі үшін триумф аркасын безендіру үшін таңдалған екі суретшінің бірі болды. Ол Болоньядағы Сан-Петронио базиликасындағы есіктерге мүсіндер жасады. Аспертини сонымен қатар қасбеттің безендірулерін (барлығы қазір жоғалған) және құрбандық үстелдерін суретке түсірді. Оның көптеген шығармалары жиі эксцентрикалық және экспрессивті. Мысалы, ол Сан-Петронионың ішінде сурет салған Пиета басқа бір дүниелік электр аспанда пайда болған сияқты. Оның тоскандық замандасы Джорджо Вазари Аспертиниді (The Lives) эксцентрикалық, жартылай есуай тұлға ретінде сипаттады. Вазаридің айтуынша, ол екі қолды да жақсы білген және екі қолымен де тез жұмыс істеген, сондықтан ол екі қолдың арасында кларноскуроны бөліп, бір қолымен кларносуроны, екіншісімен скурроны суретке түсіре алған. Вазари Аспертинидің барлық Болоньялық әріптестерінің Рафаэльді көшіріп жатқанына шағымдануын да келтіреді. Ол Болоньяда қайтыс болды.
He was born in Bologna to a family of painters (including Giovanni Antonio Aspertini, his father, and Guido Aspertini, his brother), and studied under masters such as Lorenzo Costa and Francesco Francia. He traveled to Rome with his father in 1496, and is briefly documented there again between 1500 and 1503, returning to Bologna thereafter and painting in a style influenced by Pinturicchio and Filippino Lippi (whose work the critic Roberto Longhi suggested [in Officina ferrarese, 1934] he may have seen in Florence before 1500). To his Roman years belong at least two collections of drawings, the "Parma Notebook" (Taccuino di Parma) and the Wolfegg Codex. In Bologna in 1504, he joined Francia and Costa in painting frescoes for the Oratory of Santa Cecilia next to San Giacomo Maggiore, a work commissioned by Giovanni II Bentivoglio. In 1508–1509, while in exile from Bologna following the fall of the Bentivoglio family, Aspertini painted the splendid frescoes in the Chapel of the Cross in the Basilica di San Frediano in Lucca (a church, like the Oratory of Santa Cecilia, maintained by Augustinian friars). Aspertini was also one of two artists chosen to decorate a triumphal arch for the entry into Bologna of Pope Clement VII and Emperor Charles V in 1529. He produced sculptures for doors in San Petronio Basilica in Bologna. Aspertini also painted façade decorations (all now lost), and altarpieces. Many of his works are often eccentric and charged in expression. For example, the Pietà he painted inside San Petronio appears to occur in an other worldly electric sky. His Tuscan near contemporary Giorgio Vasari described Aspertini (in The Lives) as having an eccentric, half insane personality. According to Vasari, he was ambidextrous and worked so rapidly with both hands that he was able to divide chiaroscuro between them, painting chiaro with one hand and scuro with the other. Vasari also quotes Aspertini as complaining that all his Bolognese colleagues were copying Raphael. He died in Bologna.