Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жеңіл ұшақтарды ұшыру және қону әдісі
Method of launching and landing light aircraft
Бродидің қону жүйесі – екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әуе күштеріне ауыстырылған Көлік корпусының мүшесі капитан Джеймс Х. Броди жасаған жеңіл ұшақтарды ұшыру және қонудың бірегей әдісі. Бұл жаңа жүйе ұшаққа бекітілген ілмекті арқанмен ұстап, оны мұнаралар арасында тартылған кабельге қосып, тоқтату құралы ретінде пайдаланды. Бұл жүйе бастапқыда Атлант мұхитындағы конвойлерге суасты қайықтарға қарсы қолдау көрсету және ұшу-қону жолағы салу қиын жағдайларда, мысалы, тығыз орман немесе тауларда жеңіл байланыс ұшақтарын пайдалану үшін жоспарланған. Дегенмен, соғыста кеш қабылданғандықтан, бұл ортада ешқашан қолданылмады. Оның құрлықтағы артықшылығы – кішкентай көлемі, ол дәстүрлі қону жолағынан гөрі жау үшін анықтауды қиындатады. Мойсант алаңында (қазіргі Нью-Орлеан халықаралық әуежайы) сәтті көрсетілгеннен кейін, жүйе 1943 жылдың қыркүйегінде кемеде қолдану үшін сынақтан өтті, ол USS City of Dalhart моторлық кемесіне орнатылды. Штаб-сержант Р. А. Грегори Stinson L 5 Sentinel ұшағымен он рет сәтті ұшып, ілмекті қосып, апатсыз орындады, бірақ бұл операциялар қолайлы ауа райы мен теңіз жағдайында жүргізілді. Броди құрылғысы жүк кемелерін салыстырмалы түрде аз құрылымдық өзгерістермен арзан бағада жаңартуға мүмкіндік берді, осылайша олар теңізде ұшақтарды ұшырып, қонуға қабілетті болды. Бұл жүйе Теңіз күштері үшін Marine Corps OY 1 Sentinels (L 5-тің Теңіз күштері нұсқасы) ұшақтарын Иво Джимада және Army Piper L 4 Cubs ұшақтарын Окинавадағы LST 776 кемесінен ұшыру үшін қолданылды. Өнертабыс шамалы жетістікке жеткенімен, бірнеше OY 1 ұшағы теңізде кеменің қозғалысынан (құбылуынан және маңғалуынан) зардап шегіп жоғалды. Құрылғы құрлықтағы тұрақты орналымдарға жақсырақ сай келетініне көз жеткізгеннен кейін, Теңіз күштерінің бағдарламасы тоқтатылды, орнына Жапонияға жоспарланған шабуыл кезінде байланыс ұшақтарын тасымалдауға бөлінген CVE эскорттық авианосецтері тағайындалды. 1945 жылы Броди мен сынақ ұшқышы Флайт офицері Реймонд Грегори жүйедегі жұмысы үшін "Ерлік орденімен" марапатталды. Броди жүйені 7000 фунтқа дейін салмағы бар ұшақтарды ұстау үшін кеңейтуді жоспарлады. Ол қону жүйесінің түрлері үшін АҚШ патенттері # 2,435,197, # 2,488,050, # 2,488,051, # 3,163,380 алды.
The Brodie landing system was a unique method of launching and landing light aircraft that was devised by Captain James H. Brodie, a member of the Transportation Corps who was later transferred to the United States Army Air Forces during World War II. The novel system involved catching an overhead hook attached to the plane with a sling, which itself was attached to a cable secured between towers and acted as an arresting gear. This system was originally envisioned to provide anti submarine aircraft support for trans Atlantic convoys, and for operating lightweight liaison aircraft in terrain normally unsuitable for runway construction, such as dense jungle or in the mountains. However, it was never employed in those environments due to its late adoption in the war. One of its perceived land based qualities was that its small size would render it much harder to detect by the enemy than a conventional landing strip. After a successful demonstration at Moisant Field (now New Orleans International Airport), the system was tested in September 1943 for shipboard use when it was installed on the motor ship USS City of Dalhart. Staff Sergeant R. A. Gregory performed ten successful takeoffs and hookups without incident with a Stinson L 5 Sentinel, but those operations were conducted under ideal weather and sea conditions. The Brodie device was designed to allowed cargo vessels to be inexpensively converted with relatively minor structural changes so that they could launch and recover planes at sea. The system was used by the Navy for launching Marine Corps OY 1 Sentinels (a Navy version of the L 5) at Iwo Jima and Army Piper L 4 Cubs at Okinawa from LST 776. While the invention achieved moderate success, several OY 1's were lost due to pitching and rolling of the ship at sea. Concluding that the device was better suited for fixed installations on land, the Navy program was terminated in favor of CVE escort aircraft carriers that were allocated to carry liaison planes during the planned invasion of Japan. Brodie and test pilot Flight Officer Raymond Gregory were awarded the Legion of Merit for their work on the system in 1945. Brodie envisioned scaling the system up to capture planes as heavy as 7000 lbs. He was issued US Patent # 2,435,197, # 2,488,050, # 2,488,051, # 3,163,380 for variations of the landing system.
Пайдалану тарихы
LST 776, LST 393 және LST 325 кемелері Броди қондыру жүйелерімен жабдықталған. RAF Үндістанда Броди жүйесін сынау үшін L 5 ұшағын пайдаланды. Бұл жүйені қолданған жеңіл ұшақтардың бірі Stinson L 5 Sentinel болды, оның бір данасы Вирджиния штатының Даллес қаласындағы Стивен Ф. Удвар Хази орталығы мұражайында Броди конфигурациясында көрсетілген.
LST 776, LST 393, and LST 325 were outfitted with Brodie landing systems. The RAF used an L 5 for testing the Brodie system in India. One type of light aircraft which used the system was the Stinson L 5 Sentinel, an example of which is displayed in Brodie configuration at the Steven F. Udvar Hazy Center museum in Dulles, Virginia.