Кіріспе
Қайырымдылық туралы шіркеу ережелерінің жиынтығы Қайырымдылық туралы шіркеу ережелерінің жиынтығы - бұл біздің заманымыздың алтыншы ғасырында Ирландиядағы кельт монахтары әзірлеген "Құдаймен татуласудың жаңа тәсілі". Бұл күнәлардың тізімі мен оларға белгіленген тиісті күнәларды өтеуден тұрады және мойындаушыларға нұсқаулық ретінде қызмет етеді.
A penitential is a book or set of church rules concerning the Christian sacrament of penance, a "new manner of reconciliation with God" that was first developed by Celtic monks in Ireland in the sixth century AD. It consisted of a list of sins and the appropriate penances prescribed for them, and served as a type of manual for confessors.
Шығу тегі
Ең алғашқы маңызды қайырымдылық іс-әрекеттері - ирланд абаттары Каммеан (өз жұмысын алтыншы ғасырдағы кельттік монахтар мәтініне негіздеген) және Колумбан, Кантерберий архиепискобы Теодор Тарсский. Кейінгі күнәкарлардың көбісі Римнің бұрынғы мәтіндеріне емес, олардың өздеріне негізделген. Ирландиялық қамауда ұсталғандардың саны мен олардың маңыздылығы жетінші ғасырдағы ирландтық руханилықтың ерекше қатаңдығын дәлелдейді. Уолтер Дж . Вудс былай дейді: "Уақыт өте келе, күнәдан қайтқандар туралы кітаптар кісі өлтіруді, зорлық-зомбылықты, ұрлық пен қоғамға зиян келтіретін және қылмыскерді кек алудың нысанасына айналдыратын басқа да қылмыстарды болдырмауға көмектесті". Томас Поллок Оуклидің айтуынша, өкініш нұсқаулары алғаш рет Уэльсте, мүмкін Сент-Дэвидте пайда болып, Ирландияға миссионерлік сапармен тараған. Олар Ұлыбританияға гиберно шотландтық миссионерлер арқылы әкелінді және континентке ирланд және англосаксон миссионерлері арқылы таныстырылды.
Практика
Діни қызметкерлер күнәларды мойындаған сайын, олар мойындалған күнәлардың көбісі туралы ресми емес нұсқаулықтар құрастыра бастады және сол күнәлар үшін белгіленген өкініш жазаларын жазып қалдырды. Күнәнің ауырлығы мен күнәкардың мәртебесіне байланысты өкініш әр түрлі болады; сондықтан епископқа салынған өкініш әдетте діяқанға сол қылмыс үшін салынған өкініштен ауыр болады. Құммиан ұрлық үшін бейбіт адам бір жыл, дін қызметкері екі жыл, субдиакон үш жыл, диакон төрт жыл, діни қызметкер бес жыл, епископ алты жыл өкіну керек деп белгіледі. Күнәкарға өтемақыны қамтамасыз ету үшін әртүрлі өкініш әрекеттерінің тізіміне аздап қатаң оразалар, сәжделер, басқа жолмен рұқсат етілген нәрселерден бас тарту; сондай-ақ қайыр-садақа, дұғалар және қажылық кіреді. Ұзақтығы күн, карантин немесе жылдармен анықталды. Қамаудағылар күнәкардың көңіл-күйі мен әлеуметтік жағдайы туралы білуге кеңес берді. Діни қызметкерге күнә жасаған адамның бай немесе кедей, білімді, ауру, жас немесе қарт екенін, оның ерікті не еріксіз күнә жасағанын және т.б. сұрауға бұйырылған. Бұл процеске күнәкардың рухани және психикалық жағдайы, сондай-ақ оның әлеуметтік жағдайы да маңызды рөл атқарған. Сондай-ақ, кейбір түрмеде діни қызметкерге күнәкардың шын жүректен күнә жасағанын оның дене қалпы мен дауысының тонына қарап анықтауға бұйыратын. Көп ұзамай, епископтардың рұқсатымен, белгілі бір округте бірыңғай тәртіптік нормаларды қолданумен айналысатын қамаудағылар жинақталды.
Коммутациялау
Қайырымдылық пен қайырымдылық туралы заңдар, сондай-ақ, қайырымдылық пен қайырымдылық туралы заңдар, сондай-ақ, қайырымдылық пен қайырымдылық туралы заңдар. Заң кодекстеріндегі принциптермен байланыс, олар негізінен wergeld немесе өтемақы кестелерінен құралған, айқын. "Қылмысты қайталап жіберуге әрдайым мүмкіндік бар еді, ал жазаны ақшамен өтеу құтқарылуды сатып алуға болады деген ойды ұдайы жалғастыра берді". Коммутациялар мен шіркеулік өкініш пен зайырлы заңның қиылысуы әр жерде әр түрлі болды. Коммутациялар қаржылық төлемдермен шектелмеген: өте үлкен оразалар мен көптеген жырларды оқу да өкінішті алмастыра алатын; Коммутация жүйесі кедейлік пен күнәкарлық арасындағы қарапайым байланыстарды нығайта алмады, тіпті ол осындай артықшылықтары жоқ адамдарға қарағанда қаражат пен білімді адамдарды артықшылыққа ие етті. Бірақ бүкіл қауымның, жоғарыдан төменге дейін, байдан кедейге дейін, шіркеудің бір тәртіпті ұстауына бағынғаны туралы ойдың өзі де қате. Мысалы, ет кедейлердің тамақтануында сирек кездесетін, шіркеулік оразалармен немесе олардан басқа. Сонымен қатар, қоғамдық өкініш жүйесі жеке өкінішпен ауыстырылмаған; өкініштің өзі қоғамдық өкініш рәсімдеріне қатысты.
Қарсылық
829 жылы Париж кеңесі қайырымдылық әрекеттерін айыптап, олардың барлығын өртеп жіберуді бұйырды. Іс жүзінде, күнәкарларды кешіруші кітап ауыл діни қызметкерінің қолындағы аз кітаптардың бірі болды. Кейбіреулер соңғы қайырымдылық 1180 жылы Ален де Лилльдің құрастырғанын айтады. Париж Кеңесінің қарсылығы авторлығы немесе шығу тегі белгісіз қамауға алуларға қатысты болды. Жазалаулар әлі де жазылып, редакцияланып, бейімделіп, Англияда халық тіліне аударылды. Олар діни қызметкерлерді тәрбиелеуде, сондай-ақ діндарлардың тәртіптік және құлшылық әрекеттерінде маңызды рөл атқарды. Ал, қамауда отырғандардың саны он екінші ғасырдың соңында да өспей қалды. 1208 жылы Фламбороның Роберт өзінің Liber Poenitentialis атты еңбегін жазды.