12 ғасырдағы "Антихрист туралы драма": Монастырлық қарсылық және саяси үгіттеу.
Ludus de Antichristo
12 ғ. жазылған "Antichrist туралы ойын" – ортағасырлық драма, католик шіркеуінің реформаларына сын. Бавариялық монастырь дәстүрі, император Фридрих Барбаросса дәуірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ludus de Antichristo (Антихрист туралы пьеса) – 12 ғасырдағы литургиялық бағытталған драма, оның түпнұсқа авторы белгісіз. Оның пайда болуы оңтүстік Германияда, ең болжамдысы Бавариядағы Тегернзее бенедиктин монастырінде туған, себебі пьесаны қамтитын қолжазба осы монастырда сақталған. Пьеса шамамен 1160 жылы жазылған болуы мүмкін, өйткені пьесаның тақырыптық мазмұны император Фридрих Барбаросса I билігі кезіндегі және оның Папа Александр III-пен болған келіспеушіліктері кезіндегі оқиғалармен тығыз байланысты. Пьесаның шамамен жетпіс жолдық фрагменті бүгінгі Аустриядағы Фехт қаласындағы Санкт-Георгенберг аббаттығынан табылған 13 ғасырлық Ізгі хабар мәтінінде де сақталған, бұл екі монастырь қауымдастығы арасындағы байланысты көрсетеді. Жалпы алғанда, пьеса 12 ғасырда Папалық тарапынан енгізілген реформаларға сын, олар шіркеу мектептерінің өркендеуіне байланысты христиандық білім беру мен тәрбиені орталықтандырылған Папалық бақылауына көшіру арқылы монастырьдің дербестігін әлсіретуі мүмкін. Тегернзее монастырі 10 ғасырдан бері Папалықтың бақылауынан тәуелсіз болды, тікелей Рим императорына бағынышты болды және Бавария мен Австриядағы көптеген бенедиктин қауымдары арасында императорды Құдайдың құралы ретінде көрсету үшін, соңғы оқиғалардың христиандық баяндамасын жүзеге асыру мақсатында эсхатологиялық оқиғаларды драмалық түсіндіру арқылы Папалықтың әрекеттеріне қарсы үгіт жүргізуге тырысты. Пьесаның ұзақ жылдар бойы "литургиялық" деп танылуы (19 ғасырдан бастап) бенедиктин монастырь қауымдастықтарында кең таралған бірнеше литургияларды қамтуының нәтижесі. Алайда, бұл литургиялар олардың дәстүрлі орындалу жолдары туралы "ішкі білімді" көрсетеді, пьеса авторы жасаған өзгерістердің қабылдануын өзгертеді, соның салдарынан үгіт-насихаттық хабарлар Тегернзеені қоршаған монастырь қауымдастықтары үшін нақтылай түседі. Драма көрермендерді Антихристтің қаупі туралы ескертеді, ол – Жаңа және Ескі өсиеттерде айтылған зұлымдықтың алдын ала білдірілген тұлғасы, оның келуі дүние аяқталғанын, яғни апокалипсиске жақын екенін көрсетеді.
The Ludus de Antichristo (Play About the Antichrist) is a liturgical oriented drama from the 12th century whose original author is unknown. Its origins are almost certainly from southern Germany, likely a product of the Benedictine monastery in Tegernsee, Bavaria—as the manuscript that contains the play was kept at the monastery. Most likely the play was written c. 1160 as much of the thematic material corresponds closely to events occurring during the reign of Emperor Frederick Barbarossa I and his troubles with Pope Alexander III. A roughly seventy line fragment of the play is also extant in a thirteenth century Gospel text from the St. Georgenberg Abbey in modern day Fiecht, Austria—suggesting a link between the two monastic communities. Overall, the play is a critique of reform efforts instituted by the Papacy in the twelfth century that would potentially weaken monastic self rule in favor of a more centralized Papal control over Christian instruction and education, specifically centered on the growth of cathedral schools. The monastery at Tegernsee had enjoyed suzerainty from Papal oversight since the tenth century—answering directly to the Holy Roman Emperor—and sought employ a propaganda effort amongst the many Benedictine communities in Bavaria and Austria in the form of a dramatic interpretation of eschatological events that were supportive of the Emperor as God's instrument in bringing about the final events Christian narrative, rather than those efforts of the Papacy. The long standing designation of the play as a "liturgical" (dating back to the nineteenth century) is a result of the inclusion of several well known liturgies popular amongst Benedictine monastic communities. But these liturgies reflect an "insider's knowledge" of their traditional means of performance, altering the reception of changes made by the author of the play so that the propagandistic messages are codified specifically for the monastic communities that surround Tegernsee. The drama warned its audience of the dangers posed by the Antichrist, a prophesied figure of evil whose coming (according to the Old and New Testaments) was an indication that the end of the world, or apocalypse, was near.