Англиялық дін қызметкері және Бенадикт монахы Серенус Кресси өмірі мен еңбектері
Serenus de Cressy
Дом Серенус Крессі – ағылшын дін қызметкері, католикке айналған, Бенедикт монахы және шіркеу тарихының белгілі ғалымы. Өмірі мен білімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын Англикан дін қызметкері, кейіннен бенедиктин ғалымы Дом Серен Кресси, О.С.Б., (алғашқыда Хью Паулин де Кресси болып туған), (шамамен 1605 – 10 тамыз 1674) – католик дініне ауысқан ағылшын және бенедиктин монах, шіркеу тарихындағы көрнекті ғалым атанды.
English Anglican priest, later Benedictine scholar
Dom Serenus Cressy, O. S. B., (originally born Hugh Paulinus de Cressy), (c. 1605 – 10 August 1674) was an English convert to Catholicism and Benedictine monk, who became a noted scholar in Church history.
Англикандық пастор
Хью Паулин де Кресси 1605 жылы Йоркширдегі Торп Салвин қаласында, Линкольн мейрамханасының адвокаты Хью де Кресси мен оның әйелі, Лондондық Марджери д’Ойлидің отбасында дүниеге келді. Марджери д’Ойли – испан тілінің сарқысы және ғалымы, Томас Д’Ойлидің қызы еді (ол Франсис Бэконмен туыстық байланыста болған) және Солтүстік Лидің Энн Перроттың анасы. Кресси бірінші кезекте Уэйкфилд грамматикалық мектебінде білім алды, 14 жасында Оксфордқа барып, 1623 жылы бакалавр (B.A.) және 1627 жылы магистр (M.A.) дәрежелерін алды. Ол Мерттон колледжіне қабылданды және келесі жылы теологиядан магистрлік диплом алды. Англикандық дінге бейімделген соң, Оксфордты қалдырып, Томас Уэнтворт, Страффордтың 1-ші графының және кейін Люциус Кэри, Фолклендтің 3-ші виконтының жеке капелланы қызметін атқарды. Кресси 1638 жылы онымен бірге Ирландияға сапарлады. Оның әкесі бес жыл бұрын Ирландияға жоғары сот судьясы болып қызмет ету үшін барған және Страффордпен жақсы қарым-қатынаста болған. Ирландияда Кресси Лейглиннің деканы болып тағайындалды, бірақ 1639 жылы Англияға оралды. 1642 жылы ол Беркширдегі Виндзор колледжінің каноны болды, алайда Англиядағы тұрақсыз жағдайға байланысты лауазымын толыққанды атқара алмады. Дуайдағы монастырға оралғаннан кейін, Англиядағы монастырь өмірінің тарихын зерттеді. Ол сондай-ақ ғасырлар бойында өмір сүрген ағылшын мистиктерінің бірнеше еңбектерін аударды. 1660 жылы Кресси Англияға қайта оралды және Англия королі Карл II-нің әйелі, Браганза королевасы Екатеринаның капелландарының бірі болып тағайындалды. Ол төрт жыл бойы оның ресми резиденциясы болған Сомерсет Хаусында тұрды. Ол Вустер епископы Джордж Ворли және Эдвард Стиллингфлиттпен теологиялық пікірталасқа қатысты. Кейін ол Карилл католик отбасына рухани қызмет көрсету үшін барды және 1674 жылдың 10 тамызында Суссекстің Шығыс Гринстед қаласында қайтыс болды. Оның ынтасы болмағанда, бұл кітаптардың бірі жоғалып кетуі мүмкін еді. Крессидің барлық еңбектерінің толық тізімін алу үшін Джозеф Гиллоудың «Ағылшын католиктерінің библиографиялық сөздігі», 1-томға қараңыз. Джозеф Генри Шортхаус жазған «Джон Инглесант» романында Крессиге қатысты ұзақ сөз бар.
Hugh Paulinus de Cressy was born at Thorpe Salvin, Yorkshire, about 1605, the son of Hugh de Cressy, barrister of Lincoln's Inn, and later a justice of the Court of King's Bench (Ireland), and Margery d'Oylie of London, daughter of Thomas D'Oylie, a highly regarded doctor and scholar of Spanish, (and a close connection by marriage of Francis Bacon) and his wife Anne Perrott of North Leigh. Educated first at Wakefield Grammar school, when fourteen years old he went to Oxford, where he took the degree of B. A. in 1623 and that of M. A. in 1627. He attended, and became a fellow of Merton College, earning his Master's degree in theology the following year. Having taken Anglican orders, after leaving Oxford he served as chaplain to Thomas Wentworth, 1st Earl of Strafford, and then to Lucius Cary, 3rd Viscount Falkland, whom Cressy accompanied to Ireland in 1638. His father had gone to Ireland five years earlier to serve as a High Court judge, and was on good terms with Strafford. During his stay in Ireland, Cressy was appointed as Dean of Leighlin, but returned to England in 1639. He received the post of canon in the collegiate chapter of Windsor, Berkshire, in 1642, but was not able to occupy the position due to the troubled times England was experiencing then. Returning to his own monastery in Douai, he undertook an extensive study of the history of monasticism in England. He also translated several works by various English mystical writers across a span of centuries. Cressy was assigned to return to England in 1660 to serve as one of the chaplains to Queen Catherine of Braganza, wife of King Charles II of England and a Roman Catholic. For four years he resided at Somerset House, which served as her official residence. He was involved in theological controversies with Bishop George Worley of Worcester and Edward Stillingfleet. He then went to provide spiritual care to the Catholic Caryll family and died at East Grinstead, Sussex on 10 August 1674. and Julian of Norwich's Sixteen Revelations on the Love of God (1670). These books might have been lost but for Cressy's zeal. For a complete list of Cressy's works see Joseph Gillow's Bibliographical Dictionary of the English Catholics, vol. I. There is a lengthy speech attributed to Cressy in Joseph Henry Shorthouse's novel, John Inglesant.