Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Боулинг стилі
Bowling style
Крикетте, дөңгелек қол боулингі – 19 ғасырдың бірінші ширегінде пайда болған және 1830 жылдары қол астынан тастау боулингінің орнын басып озған боулинг стилі. Дөңгелек қолмен тастау кезінде, боулингшілер допты жібергенде қолдарын денесінен шамамен 90 градусқа созады. 1864 жылы қазіргі үстінен тастау боулингі заңдастырылғаннан кейін дөңгелек қол боулингінің маңызы азайды, алайда У.Г. Грейс өмірінің соңына дейін осы стильді қолдана берді.
In cricket, roundarm bowling is a bowling style that was introduced in the first quarter of the 19th century and largely superseded underarm bowling by the 1830s. Using a roundarm action, the bowlers extend their arm about 90 degrees from their body at the point where they release the ball. Roundarm fell into decline after 1864 when the current style of overarm bowling was legalised, although W. G. Grace continued to use it to the end of his career.
Шығу тегі
1820 жылдары дөңгелек қолдың таралуы – бұл соққы берушілердің боулингтің дәстүрлі төменнен тастау стиліне қарағанда үстемдігінің артуына жауап ретінде туындаған табиғи құбылыс болды. Оның қолдаушылары дөңгелек қолды заңдастыру соққы беру және боулинг арасындағы тепе-теңдікті қалпына келтіру үшін қажет деп мәлімдеді. Дегенмен, жоғары нәтижелі матчтар алаң жағдайларының тұрақсыздығына байланысты салыстырмалы түрде сирек кездесетін. Дөңгелек қол идеясы кейде Кент крикетшісі Джон Уиллстің қарындасы Кристиана Уиллске жатқызылады. Әңгімеге сүйенсек, 1800 жылдары үй бақшасында ағасына боулинг ойнаған кезде Уиллс үлкен, қорғасынмен салмақталған көйлегінің кедергі келтіріп, төменнен тастау әрекетін орындауына қиындық тудырғанын сезінген. Қолын белден сәл жоғары көтеріп, ол киіміне кедергі келтірмей боулинг ойнады. Джон Мейджордың "Ойыннан артық" кітабында айтылғандай, бұл оқиға крикеттен гөрі модаға байланысты нақтылықтан алыс болуы мүмкін, себебі Наполеон соғысы кезінде дөңгелек юбкалар сәннен шығып қалған. Дөңгелек қолды 1790 жылдары Том Уокер, «Ескі мәңгілік» деп танылған, ойлап тапқан деседі. Уокер – қатты қорғаныс тактикасын қолданып, соққы беруге қиын келген белгілі бас соққы беруші. Ол сондай-ақ, әрқашан жаңа нәрселерге ұмтылған, тиімді боулингші болды. Аңыз бойынша, ол және «Хамблдон дәуіріндегі» серіктері қыс айларында амбарда жаттығулар жасаған. Уокер қолын денесінен алыс ұстап боулинг жасаса, доптың секіруі артатынын және жылдамдық өзгерісін күшейте алатынын анықтады. Көп ұзамай, мұндай тастаулар соққы берушіге қосымша қиындықтар туғызатынын түсінді. Ол бұл стилді маңызды матчтарда қолдануға тырысты, бірақ қателік жасады және әдеттегі төменнен тастауға қайта оралуға мәжбүр болды, ол оған жеткілікті сәттілік әкелді.
The spread of roundarm in the 1820s was a natural reaction to the growing predominance of batsmen over the age old underarm style of bowling. Its adherents argued that the legalisation of roundarm was essential to restore the balance between batting and bowling. However, high scoring matches were still comparatively rare owing to vagaries in pitch conditions. The idea of roundarm is sometimes attributed to Christiana Willes, sister of Kent cricketer John Willes. The story goes that when bowling to her brother in the garden at home in the 1800s, Willes found herself inconvenienced by her large, lead weighted dress which prevented her from performing the underarm action. Elevating the arm to just above waist height, she bowled without interference from her attire. According to John Major in More Than A Game, the story is unlikely to be true for reasons of fashion more than cricket because hooped skirts were out of fashion during the period of the Napoleonic War. Roundarm was said to have been devised in the 1790s by Tom Walker, known as Old Everlasting. Walker was a famous opening batsman who had a solid defensive technique and was notoriously difficult to dismiss. He was also a more than useful bowler who was always looking for ways to improvise. Legend has it that he and some of his fellow players in the "Hambledon Era" used to practise in a barn during the winters. Walker worked out that he could generate more bounce and variation of pace if he bowled with his arm away from his body and soon realised that these deliveries gave the batsman added problems. He tried to use the style in important matches but was no balled and had to return to his usual underarm lobs, with which he was by no means unsuccessful.
Мұра
Қоян астынан лақтырушылар жойылмаса да, 1864 жылы тағы бір дау туғанша дөңгелек қол басым стильге айналды. Лиллиуайт пен Бродбриджден кейін танымал дөңгелек қолды боулингшілер Альфред Минн, Джон Джексон және В. Г. Грейс болды. Қазіргі заманғы ойында шри-ланкалық жылдам боулингші Ласит Малинганың өте ерекше әрекеті нағыз дөңгелек қолмен ойнайды, сондықтан оған "Слинга Малинга" деген ат берілді. Кейбіреулер осы әрекеттің заңдылығына күмән келтірсе де, ол заңды, себебі ол боулинг жасағанда иілген қолын түземейді. Бұл боулингті лақтырудан нақты ажырататын анықтама. Шындығында, көптеген боулингшілер сәл иілген қолмен ойнайды; ең бастысы, олар боулинг кезінде оны түземейді.
Although underarm bowlers did not fade away, roundarm became the predominant style until another controversy erupted about overarm in 1864. Prominent roundarm bowlers to succeed Lillywhite and Broadbridge were Alfred Mynn, John Jackson and W. G. Grace. In the modern game, the Sri Lankan pace bowler Lasith Malinga has a very distinctive action which is authentic roundarm, earning him the name "Slinga Malinga". There are some who question the legality of this action, but it is legal, because his arm does not straighten from a bent position as he bowls. This is the strict definition of bowling vis à vis throwing. In fact, many bowlers bowl with a slightly bent arm; the key is that they do not straighten it as they bowl.