Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рам Шаран Шарманың кітабы: 1500 жылдарға дейінгі Үндістанның әлеуметтік құрылымы.
India's social structure prior to the 1500s
the book by Ram Sharan Sharma
Үнді феодализмі – 20 ғасырда Үндістан Республикасы құрылғанға дейін Үндістанның әлеуметтік құрылымын құраған феодалдық қоғамды білдіреді.
Indian feudalism refers to the feudal society that made up India's social structure until the formation of Republic of India in the 20th century.
Терминология
Феодализм терминін Үндістанды сипаттау үшін қолдану, әскери қызмет үшін тәжге жерді ұстап тұруға құқығы бар жер иелерінен тұратын, ортағасырлық Еуропалық түсінікке негізделген. Вассалдар бұл жер иелерінен жерді жалға алды, ал шаруалар (еркін емес немесе жеке басты құлдар) өздерінің феодалдарының жерінде тұруға, оған құрмет көрсетуге, еңбек етуге және өнімнің бір бөлігін беруге міндетті болды, оның орнына әскери қорғау алуға тиіс болды. «Үнді феодализмі» термині Талуқдарлар, Заминдар, Жагирдарлар, Заилдар, Гатвалдар, Мулрайяттар, Сардарлар, Манкарилер, Тхакурлар, Жотедарлар, Дженмилер, Дешмухтар, Дешпандер, Десайлар, Чоудрилер, Наяқтар, Найрлар, Надуважилер және Саманталарды сипаттау үшін қолданылады. Бұл жүйелердің көпшілігі Үндістанның және субконтиненттің қалған бөлігінің тәуелсіздік алғаннан кейін таратылды. Д. Д. Косамби және Р. С. Шарма, Дэниел Торнермен бірге, алғаш рет Үндістан тарихын зерттеуге шаруаларды енгізді.
Use of the term feudalism to describe India applies a concept of medieval European origin, according to which the landed nobility held lands from the Crown in exchange for military service, and vassals were in turn tenants of the nobles, while the peasants (villeins or serfs) were obliged to live on their lord's land and give him homage, labor, and a share of the produce, notionally in exchange for military protection. The term Indian feudalism is used to describe Taluqdars, Zamindars, Jagirdars, Zaildars, Ghatwals, Mulraiyats, Sardars, Mankaris, Thakurs, Jotedars, Jenmis, Deshmukhs, Deshpandes, Desais, Chaudhries, Nayaks, Nairs, Naduvazhis and Samanta. Most of these systems were abolished after the independence of India and the rest of the subcontinent. D. D. Kosambi and R. S. Sharma, together with Daniel Thorner, brought peasants into the study of Indian history for the first time.
Бихар
Бихар аймағы (қазіргі штат) феодализмнің ошағы болды. Феодалдық билеушілер ондаған жылдар бойы аймаққа үстемдік етті, жартылай феодалдық жағдайлар әлі де сақталуда. Осының салдарынан балалардың дені салмағы жеткіліксіздігі жиі кездеседі, қазіргі Бихардың жалпы ішкі өнімнің Үндістандағы ең жылдам өсу көрсеткішіне қарамастан.
The Bihar region (now a state) of India was a hotbed for feudalism. Feudal lords ruled the region for decades; semi feudal conditions still exist. As a result, child malnourishment is common, in spite of modern Bihar's status as having the fastest growth in gross domestic product in India.
Телаңғана
Доралар мен десмұқтар аймақты Хайдарабадқа қосылғанға дейін биледі. Олар барлық жерді өз иеліктерінде ұстап, елдің бәрі оларға өнімдерін беретін, ал оларға тіршілік үшін қажетті азық-түлік те жетпейтін. 1946 жылдан 1951 жылға дейін Телаңғана аймағында феодалдарға қарсы болған көтеріліс, "Ветти Чакири Удхьямам" деп белгілі Телаңғана көтерілісі, аймақтағы феодалдық қоғамның қандай екенін көрсетеді. Феодалдар "Гади" деп аталатын биік бекіністе тұратын. Оның ішіне кіру үшін аяқ киімдерін гадидің кіреберісінде қалдыратын. Мадигалар мен басқа да нашар жағдайдағы топтар гади немесе дораның алдынан өте жатса, аяқ киімдерін қолдарында алып жүруге міндетті болды. Қысымға ұшырағандардың жиі қайталайтын сөзі: "Банчен Дора, ні Калмокта" ("Мен сіздің құлыңызмын, мырзам, сіздің аяқтарыңызға сәлем етемін"). Шьям Бенагалдың "Анкур" және "Нишант" фильмдері Телаңғананың феодализмін нақты көрсетеді. Телугу тіліндегі "Маа Бхуми" фильмі феодалдардың билігіндегі қоғамды көрсетті. Шрикришна комитетінің Телаңғана жөніндегі қорытындысында аймақтағы жер өңдеушілерге әлі де зор әділетсіздік жасалып жатқаны айтылған, бұл жағдайда кінәлілер Телаңғананың жер иелері болды, басқа аймақтардың емес.
Doras and deshmukhs ruled the region until Hyderabad's annexation. They held all the land in their fief and everybody used to give their produce, and they used to be given barely enough food for sustenance. The rebellion against feudal lords, known as Vetti Chakiri Udhyamam, from 1946 to 1951 in Telangana region called as Telangana Rebellion illustrates the feudal society in the region. The feudal lords used to reside in a high fortress called as Gadi, for entering it they leave their footwear at the threshold of the gadi. The madigas and other backward classes were required to carry their footwear in their hands if they were passing in front of the gadi or dora. A famous line which is repeated by the oppressed was “Banchen Dora née Kalmoktha (I am your slave my lord, I bow to your feet). Shyam Benegal's films Ankur and Nishant depict Telangana's feudalism grahically. A Telugu film blockbuster, Maa Bhoomi, showed the society under feudal lords. The Srikrishna committee on Telangana says in its findings that there is still gross injustice to the land tillers of the region, the villains, in this case, were landlords of Telangana and not those of other regions.
Керала
Орта ғасырлар мен Жаңа заман дәуірінде Кералада Чера әулетінің билігі мен британдық билік арасында көптеген феодалдық мемлекеттер болды (кіші феодалдық иеліктер британдық билік кезінде де сақталды). Кералада феодализм кезінде кшатриялар, наирлер және саманта кшатриялары елеулі рөл атқарды. Наирлер феодалдардың және жауынгерлердің қызметін бірге атқарды.
There were a number of feudal states in Kerala in the Middle Ages and Early Modern Era between the rule of Chera dynasty and the British rule (smaller feudal estates remained even during British rule). In Kerala, Kshatriyas, Nairs, and Samantha Kshatriyas were prominent during feudalism. Nairs acted as both feudals as well as warriors.
Мадхья-Прадеш
Бастапқыда Мадхья-Прадештің көптеген тайпалары тығыз орманды аймақтарда, ешқандай билікке бағынбастан өмір сүрді. Бірақ, Девагири Ядаваларының құлауынан кейін, осы тайпалар арасында феодалдық құрылым қалыптаса бастады. Гондтар сияқты тайпаларға жататын көптеген кішігірім билеушілер Мадхья-Прадештің шағын аудандарын биледі, кейде Малва Сұлтандығы және Бижапур Сұлтандығы сияқты ислам мемлекеттерінен қорғану үшін оларды бекітті. Балағат ауданындағы Ланжи сияқты гонд әміршілері гархтар деп аталатын күшті бекіністерден билік жүргізді. Бұл тайпалық заминдарлар соғыс уақытында жоғары тұрған патшалықтарына қызмет етті, бірақ көтеріліс шығарғанда қиындықтар тудыруы мүмкін еді. Бұл заминдарлар Гарха Мандала, Чанда және Деогарх сияқты Гонд мемлекеттері тұсында түрлі жеңілдіктерге ие болды. Дегенмен, генерал Рагхуджи Бхонсле басқарған Маратхалардың осы аймақтарды басып алуынан кейін, бұл заминдарлар жазықтардан ығысып, орманды аймақтарға қашуға мәжбүр болды. Олар содан бері Рагхуджи Бхонсле мен оның ұрпақтарына салық төлеп, кейіннен Маратхалардың зорлықпен билеуіне қарсы жиі көтеріліс шығарды.
Initially, Madhya Pradesh was inhabited by numerous tribes who lived in densely forested regions with no semblance of authority. However, sometime after the fall of the Yadavas of Devagiri, a feudal structure began emerging among these tribes. Many petty chieftains belonging to tribes such as the Gonds began ruling small areas in Madhya Pradesh which they sometimes fortified as a defensive measure against Islamic kingdoms such as the Malwa Sultanate and Bijapur Sultanate. Gond chieftains such as that of Lanji in Balaghat district ruled from strong forts called garhs. These tribal zamindars served their overlord kingdom in times of war but could also be a nuisance when they rebelled. These zamindars enjoyed privileges under the native Gond kingdoms such as Garha Mandla, Chanda and Deogarh. However, after the Maratha conquest of these regions by general Raghuji Bhonsle, these zamindars were displaced from the plains and were forced to retreat into the forest areas. They had to pay tribute to Raghuji Bhonsle and his descendants from then on, and often rebelled against the later oppressive Maratha rule.