Кіріспе

Неміс лютерандық теолог (1761–1851)

Генрих Эберхард Готтлоб Паулюс (1 қыркүйек 1761 – 10 тамыз 1851) – неміс теологы және Киелі кітапты сынаушы. Ол Исаның ғажайыптарына табиғи түсіндірмелер берген рационалист ретінде белгілі.

Мансап

Паулюс 1789–1803 жылдары Йена университетінде теология және шығыс тілдері профессоры, ал 1803–1807 жылдары Вюрцбург университетінде профессор болды. Ол Бамберг, Нюрнберг және Ансбах қалаларында уақыт өткізгеннен кейін 1811–1844 жылдары Гейдельберг университетінде экзегезис және шіркеу тарихы профессоры болды, онда ол 1816 жылы Гегельді жұмысқа алуда маңызды рөл атқарды. Оның теологиялық рационализмі Гегельдің теологиясына зор әсер етті. Ағарту дәуіріндегі лютеран ретінде ол жеке адамның дербестігіне және ақыл арқылы шіркеу догмаларынан бостандыққа берік сенді. Оның ерекше еңбегі – ежелгі және жаңа өсиеттерді шығыс білімінің жарығында және "табиғи түсіндіру" қағидасына сәйкес түсіндіру болды. Паулюс Евангелиелік баяндамаларын түсіндіргенде, басқа түсіндірушілер керемет деп санайтын нәрселерді Киелі кітаптан жоюға тырысты. Ол үшін ол баяндалған факт пен автордың пікірін ажыратып, автордың жіберген жағдайларын толықтырып, автордың қазір басқаша түсіндірілетін оқиғаларды керемет ретінде көрсетіп беретінін еске түсірді. Паулюсқа göre, кереметтерді түсініспеушіліктермен түсіндіруге болады: табиғи түрде орын алған оқиға, бірақ Исаның шәкірттері жағдайды дұрыс түсінбеген. Мысалы, Паулюс Исаның су үстінде жүруі туралы баяндамасын натуралистік тұрғыдан қарап, περιπατῶν ἐπὶ τὴν θάλασσαν сөзінің "жағалауда" деген мағынаны білдіретінін, теңізде емес екенін айтты. Паулюс ұстанған рационализм оның өмірінде сәннен шығып, Дэвид Штраустың жазбаларды мифология ретінде сипаттау көзқарасымен алмастырылды. Паулюс еврейлерді неміс мәдениетіне ассимиляциялауды жақтағаны үшін антисемитизм айыбына ұшырады. Оның "Иудейлердің ұлттық бөлінуі: оның шығу тегі, салдары және оны түзету жолдары" атты жарияланған кітапшасында ол "еврейлер ерекше ұлт болды және діндеріне берік болғанша солай болып қала береді, олардың негізгі мақсаты мен мақсаты оларды осы күйде сақтау еді. Сондықтан еврейлер өздеріне тиесілі емес елде тек өмірлері мен мүлкін қорғауға құқылы болды. Олар саяси теңдік талап етуге құқылы емес" деген пікірді білдірді.