Ең кішкентай кайра (Aethia pusilla) – Солтүстік Америкадағы ең көп кездесетін теңіз құсы. Сибір мен Аляскада көбейеді, қыстауға мұз жағалауына ұшып кетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Ең кіші кайра (Aethia pusilla) – теңіз құсы және кайралардың ең кіші түрі. Ол Солтүстік Америкадағы ең көп кездесетін теңіз құсы және әлемдегі ең көп санды құстардың бірі, олардың саны шамамен тоғыз миллионға жетеді. Олар Аляска және Сібір аралдарында көбейеді, ал қыстауды мұз қабатының жиегіне жақын өткізеді. Олардың ең ірі колониялары Алеут аралдарында, Сент-Лоуренс аралында және Кіші Диомед аралында шоғырланған.
The least auklet (Aethia pusilla) is a seabird and the smallest species of auk. It is the most abundant seabird in North America, and one of the most abundant in the world, with a population of around nine million birds. They breed on the islands of Alaska and Siberia, and spend the winter close to the edge of the ice sheet. Their largest colonies are on the Aleutian Islands, St. Lawrence Island and Little Diomede Island.
Тамақ және тамақтандыру
Ең кішкентай гагарлар негізінен каланоидты қосқұрттармен, әсіресе Neocalanus туысына жататын қосқұрттармен қоректенеді. Олар еуфаузидтер, птероподтар және басқа да зоопланктон түрлерін де жейді. Олар осы азықтарын судың қабаттарында аулайды, мұнда судың көтерілуі және термоклиндер осы азықтарды тығыз топтастырады. Барлық гагарлар сияқты, олар да қуа жететін суға батып, қанаттарымен итеріліп су астында "ұшады". Олар ашкөз жыртқыштар, күн сайын өз салмағының 86% -ын жейді.
Least auklets feed predominantly on calanoid copepods, particularly those of the genus Neocalanus. They also eat euphausiids, pteropods and other zooplankton species. They hunt for these in stratified waters caused where upwelling and thermoclines cause these prey items to be tightly clumped together. Like all auks they are pursuit divers, using their wings to provide thrust and "fly" under the water. They are voracious predators, consuming 86% of their body weight each day.
Өсіру
Ең кішкентай кайралар өте көптеп ұялайды, миллионға дейін құстан тұратын жартастық жарықтарда қоныстануға бейім. Бұл қоныстар көбінесе аралас болады, басқа кайра түрлерімен бірге ұя салып, ең кішкентай кайралармен бәсекелеседі. Басқа түрлермен бірге тіршілік ету, жыртқыштардан қорғанудың артықшылықтарын әкелсе де, ең кішкентай кайралар үлкен тоқылдақ кайралармен ұялау орындарынан ығыстырылуға осал. Бір жұмыртқа жарыққа салынып, бір ай бойы күтіледі, содан кейін қара түсті, жартылай жетілген балапан шығады. Екі ата-ана да күтім міндеттерін, сондай-ақ оларды жылыту және тамақтандыру міндеттерін бөліседі. Көптеген кайралардан айырмашылығы, олар аузында көлденең ұсталып келген балықпен тамақтанса, ең кішкентай кайраның балапандары басқа кішкентай кайралар сияқты тіл астындағы қалтадан копеподтармен және басқа зоопланктонмен тамақтанады. Балапандар ұшып кеткеннен кейін ата-аналарынан ешқандай күтім көре алмайды және ұядан шыққаннан кейін бірден аң аулауға суға түсе алады.
Least auklets are highly colonial, nesting in rocky crevices in colonies of up to a million birds. These colonies are often mixed, with other species of auklet nesting with, and competing with the least auklets. While this coexistence with other species may bring the benefits of protection from predators, least auklets are vulnerable to being displaced from their nesting sites by the larger crested auklets. A single egg is laid in the crevice and incubated for a month, after which a semi precocial black downy chick is hatched. Both parents share incubation duties, as well as brooding and feeding duties. Unlike many auks, which are fed fish carried crosswise in the bill, chicks of the least auklet are fed copepods and other zooplankton from a sublingual pouch, as are other small auklets. The chicks receive no further parental care after they fledge, and can dive to hunt as soon as they leave the nest.
Қалыптануы мен сақталуы
Кіші кайралар мұнай төгілулеріне және жаңадан келтірілген түрлерге осал. Арктикалық түлкілердің көптеген Алеут аралдарына қоныстандырылуы олардың көптеген аралдарда жойылуына әкелді, сондай-ақ көптеген аралдарда егеуқырлар да мәселе тудырып отыр. Дегенмен, қазіргі таңда олар әлі де өте көп кездесетін түр болып табылады және IUCN оларды қауіп астындағы түрлерге жатқызбайды.
Least auklets are vulnerable to oil spills and introduced species. The introduction of Arctic foxes to many of the Aleutian Islands caused the species to be wiped out on many of those islands, and rats are also a problem on many islands. However, at present they are still a very common species, and are not considered threatened by the IUCN.