Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз мода үйі Callot Soeurs (kalo sœʁ) 1910-1920 жылдардағы жетекші сән үйлерінің бірі болды.
French fashion house
Callot Soeurs (kalo sœʁ) was one of the leading fashion design houses of the 1910s and 1920s.
Шығу тегі
Каллот Сёурс 1895 жылы Францияның Парижі қаласындағы 24 rue Taitbout мекенжайында ашылды. Оны төрт Каллот әпкесі: Мари Каллот Гербер, Марта Каллот Бертран, Регина Каллот Теннисон Чантрелл және Жозефин Каллот Кримон басқарды. Ең үлкен әпкесі Мари киім тігуге оқытылған, бұрын Париждің белгілі киім тігушілері Раудниц және Ко компаниясында жұмыс істеген, ал оларды аналары – шнур тоқушы үйреткен. Әпкелер блузкалар мен іш киімді безендіру үшін көне шнурлар мен ленталарды пайдалана бастады. Олардың жетістігі басқа киім түрлеріне қарай кеңеюге алып келді. 1897 жылы Жозефинаның өз-өзіне қол жұмсағаны туралы әңгіме тарады. Бұл туралы нақты дәлел жоқ, ал отбасы мүшелері оның өлімінің жазабас оқиға болғанына сендіреді.
Callot Soeurs opened in 1895 at 24, rue Taitbout in Paris, France. It was operated by the four Callot sisters: Marie Callot Gerber, Marthe Callot Bertrand, Regina Callot Tennyson Chantrell and Joséphine Callot Crimon. The eldest sister, Marie, was trained in dressmaking, having earlier worked for Raudnitz and Co., prominent Parisian dressmakers, and they were all taught by their mother, a lacemaker. The sisters began working with antique laces and ribbons to enhance blouses and lingerie. Their success led to an expansion into other clothing. In 1897, Joséphine was rumored to have committed suicide. There is no substantiated proof and family members believe her death was accidental.
Өсу және шыңдау
1900 жылы олар Париждегі әлемдік көрмеде танымал болды. Сол жылы олардың екі жүзден астам қызметкері болды және екі миллион франкқа тауар сатты. 1901 жылға қарай олар жұмыс күшін үш есеге арттырып, сату көлемін екі есеге ұлғайтты. 1916 жылы Анри Бендель Нью-Йорктегі Callot Soeurs компаниясының ең ірі тапсырыс берушісі болды. Сол жылы американдық Vogue журналы осы әйелдерді «Үш Тағдыр» деп атап, оларды «әйелдер тағдырын шешетін және Францияның табысын арттыратын ең күшті тұлғалар» деп жариялады. 1926 жылы американдық дизайнер Элизабет Хоуес Парижде жұмыс істеген кезде, Callot Soeurs киімдерін үнемі таңдады. Хоуес адамдар сәндік үрдістерге емес, өздеріне ұнайтын киімді кию керек деп талап етті. Сол кездегі кейбір американдық сатып алушылар Callot Soeurs көйлектерін ескірген және сәнсіз деп есептесе де, ол бірнеше жыл бойы «тамаша кестесі бар қарапайым киімдерін» қуана киді. Callot Soeurs компаниясының ең жарылқаушы қолдаушысы Рита де Акоста Лидиг болды, ол бірден ондаған көйлекке тапсырыс берген. Оның қарындасы Мерседес де Акостаның айтуынша, «Рита өзінің көптеген киімдерін өзі жобалап, оларды Callot Soeurs тігіп берген». Ританың сәнге құштарлығы соншалық болған, күйеуінің нашар киінген әйелмен қарым-қатынаста екенін білгенде, ол сол әйелді Callot Soeurs компаниясына жаңа киім алуға жіберді. Қосымша киімдер Метрополитен өнер мұражайында, Филадельфия өнер мұражайында, FIT мұражайында, Palais Galliera, Виктория және Альберт мұражайында, Киото костюмдер институтында, LACMA, Индианаполис өнер мұражайында және Белфасттағы Ольстер мұражайында сақталады.
In 1900, they were featured at the Paris World's Fair. That year, they had a staff of two hundred and did two million francs in sales. By 1901, they had tripled their workforce and doubled their sales. In 1916, Henri Bendel was the largest buyer of Callot Soeurs in New York City. That same year, American Vogue dubbed the sisters the Three Fates, and declared them "foremost among the powers that rule the destinies of a woman's life and increase the income of France." In 1926, the American designer Elizabeth Hawes, while working in Paris, regularly wore Callot Soeurs. Hawes insisted that people should wear what they personally liked, not what was considered fashionable, and although some American buyers at that time considering Callot Soeurs' dresses out of date and unfashionable, she happily wore their "simple clothes with wonderful embroidery" that lasted her for several years. Callot Soeurs's greatest American supporter was Rita de Acosta Lydig who ordered dozens of dresses at a time. According to her sister Mercedes de Acosta, "Rita designed most of her own clothes and they were made for her by Callot Soeurs." Supposedly, Rita was such a fashion plate that when she learned her husband was having an affair with a poorly dressed woman, she sent the mistress to Callot Soeurs for new clothing. Additional dresses are held by the Metropolitan Museum of Art, the Philadelphia Museum of Art, the Museum at FIT, Palais Galliera, the Victoria and Albert Museum, The Kyoto Costume Institute, LACMA, the Indianapolis Museum of Art and the Ulster Museum, Belfast