Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Португалия президенті және саясаткері Франсиско да Коста Гомес, ComTE, GOA (fɾɐ̃ˈsiʃku ðɐ ˈkɔʃtɐ ˈɣomɨʃ; 30 маусым 1914 – 31 шілде 2001) – португалиялық әскери шенеунік және саясаткер, Португалияның 15-ші президенті (Гвоздика төңкерісінен кейін тағайындалған екінші президент).
Portuguese president and politician
Francisco da Costa Gomes, ComTE, GOA (fɾɐ̃ˈsiʃku ðɐ ˈkɔʃtɐ ˈɣomɨʃ; 30 June 1914 – 31 July 2001) was a Portuguese military officer and politician, the 15th president of Portugal (the second after the Carnation Revolution).
Өмір
Ол Антонио Хосе Гоместің (Санто-Эстевао, Чавес, ? – Лиссабон, 1 шілде 1922) және әйелі Идалина Джулия Монтейро да Костаның (Чавес, 27 мамыр 1880 – Порту, 18 ақпан 1967) балаларының бірі болды. 1952 жылдың 8 желтоқсанында Гомес Мария Эстела Велосо де Антас Вараджаоға (Виана-ду-Кастелу қаласында 23 наурыз 1927 жылы туған) үйленді, ол Жоао де Кампус Вараджао мен оның әйелі Анжелика Мартинш Велозудың (Барселос, Барселос) қызы еді. Олардың жалғыз ұлы Франсиско да Коста Гомес болды. 1961 жылы Коста Гомес, Армияның мемлекеттік хатшысы ретінде, Қорғаныс министрі генерал Хулио Ботельхо Монис басқарған конституциялық «төңкеріске» қатысты. Бұл төңкеріс президент Америко Томасты қарт Антонио де Оливейра Салазарды премьер-министрліктен кетіруге көндіруге тырысты. 1970 жылы ол Ангола әскери аймағының қолбасшысы лауазымын иеленді, онда ол бас қолбасшылықты жаңартты және Анголаның толық тәуелсіздігі үшін ұлттық одақ (UNITA)пен Анголаның азаттық қозғалысына (MPLA) және Анголаның ұлттық азаттық фронтына (FNLA) қарсы әскери келісім жасауға тырысқан бірінші адам болды. 1972 жылдың 12 қыркүйегінде ол Португалияға қайтарылып, Қарулы күштердің басшысы лауазымын иеленді, бірақ 1974 жылдың 25 сәуіріндегі «Гвоздика революциясына» бірнеше апта қалғанда 1974 жылдың наурыз айында қызметтен алынды, себебі ол Министрлер Кеңесінің президенті Марчелло Каэтаноға адалдық ант беруден бас тартты. Революциядан кейін ол Ұлттық құтқару хунтасын құраған жеті әскери жетекшінің бірі болды. 25 сәуір мен 30 қыркүйек аралығында ол Антонио де Спиноладан кейін Португалия мемлекетінің екінші тұлғасы болды. Ол 1974 жылдың 30 қыркүйегінде Спиноланың отставкасынан кейін Хунта тарапынан Республика Президенті болып тағайындалды және 1976 жылдың 27 маусымына дейін осы лауазымды атқарды, сол кезде португалдықтар алғашқы президенттік сайлауда оның орнын басу үшін генерал Рамалхо Эанесті таңдады. 1982 жылы ол фельдмаршал шеніне көтерілді.
He was one of the eleven children of António José Gomes, (Santo Estevão, Chaves, ? – Lisbon, 1 July 1922) and wife, Idalina Júlia Monteiro da Costa (Chaves, 27 May 1880 – Porto, 18 February 1967). On 8 December 1952, Gomes married Maria Estela Veloso de Antas Varajão (born 23 March 1927 in Viana do Castelo), daughter of João de Campos Varajão and his wife Angélica Martins Veloso (b. Barcelos, Barcelos), at the See of Viana do Castelo. The couple had only one son, Francisco da Costa Gomes. In 1961 Costa Gomes, acting as under secretary of state for the Army, was involved in a constitutional "coup d'état" headed by the Minister of Defense, General Júlio Botelho Moniz, that tried to convince President Américo Tomás to remove an aged António de Oliveira Salazar from the premiership. In 1970 he occupied the post of Commander of the Military Region of Angola, where he overhauled the chief command and was the first to try to establish a military agreement with the National Union for the Total Independence of Angola (UNITA) against the People's Movement for the Liberation of Angola (MPLA) and the National Liberation Front of Angola (FNLA). On 12 September 1972 he was called back to Portugal to occupy the post of Chief of the Armed Forces—replacing General pt—but he was replaced in March 1974, a few weeks before the Carnation Revolution of 25 April 1974, because he had refused to swear his loyalty to the President of the Council of Ministers Marcello Caetano in a public ceremony. After the Revolution he was one of the seven military leaders who made up the National Salvation Junta. Between 25 April and 30 September he was the second in command of the Portuguese state, behind António de Spínola. He assumed the Presidency of the Republic when named by the Junta after the resignation of Spínola on 30 September 1974, and occupied the post until 27 June 1976 when, in the first Presidential election, the Portuguese chose General Ramalho Eanes to succeed him. He received an honorary promotion to Field Marshal in 1982.