Джон Пордаж: Англиялық дінші, жорамалдаушы және мистик
John Pordage
Джон Пордаж (1607-1681): Англиялық дін қызметкері, жосықшы, алхимик және мистик. Филадальфиялық қоғамның негізін қалаушы, өмірі мен еңбектері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Пордейдж (1607–1681) – Англия шіркеуінің пасторы, астролог, алхимик және христиан мистигі болған. Ол 17 ғасырда ағылшын бехменшіл тобын құрды, кейін оның шәкірті және ізбасары Джейн Лид басқарған кезде бұл топ Филадельфия қоғамы деп аталды.
John Pordage (1607–1681) was a Church of England priest, astrologer, alchemist and Christian mystic. He founded the 17th century English Behmenist group, which would later become known as the Philadelphian Society when it was led by his disciple and successor, Jane Lead.
Ерте өмір
Джон Пордейдж – 1626 жылы қайтыс болған Самуэль Пордейдждің және оның әйелі Елизаветаның үлкен ұлы. Ол Лондон қаласының Сент-Дионис-Бакчерч приходында дүниеге келді және 1607 жылдың 21 сәуірінде крещениеден өтті. 1623 жылы Кембридж университетіндегі Пемброк колледжіне студент ретінде қабылданды және 1626 жылы бакалавр дәрежесін алды.
John Pordage was the eldest son of Samuel Pordage (d. 1626), grocer, by his wife Elizabeth , and was born in the parish of St Dionis Backchurch, London, and baptised on 21 April 1607. He matriculated as a pensioner at Pembroke College, Cambridge, in 1623, and received his B. A. in 1626.
Діни дау-дамайлар мен медициналық практика
1633 жылғы 18 қаңтарда Пордедж Лондондағы Сент-Грегори шіркеуінде Мэри Фрименнің жесіріне үйленді. Лондонға келген соң Пордедж ерекше діни көзқарастарымен көзге түсті. 1634 жылы «Пордедж белгілерге қатысты жаңа пікірлер айтты, ешкім оларды өзімен сынап көре алмайды, жарық толысқанша күтіп отыру керек» делінген. Оған жауап ретінде, танымал пуритан дін қызметкері Джон Дэвенпорт Пордеджге «қарсы уағыз айтты», оның «нанымдарына қарсы көп нәрсе айтты». Бұл Пордедждің кейінірек жаман атқа ие болуына себеп болатын мистика мен догматизмнің алғашқы белгісі болды. Мүмкін, Пордедждің пікірлері сектанттық пайғамбар Генри Николис (немесе Х.Н.) ізіндес Фамилия Каритатистің құпия ықпалынан туған болар. 1637 жылы Пордедждің жеңесі Генри Фальдоға фамилизм тағылды. 1640 жылдары Пордедж Лондонда Х.Н. ілімін үйреткендердің бірі ретінде сипатталды. Гетеродоксия айыптарына қарамастан, Пордедж 1630 жылдары Лондонда кейде уағыз айтып, Мэри Леди Веренің капелланы қызметін атқарды. Осы уақытта ол лицензиясыз медициналық тәжірибемен айналыса бастады, бұл оны Корольдік дәрігерлер колледжімен қақтығысқа түсірді. 1639 жылы ол Нидерландыға сапар шегіп, Лейден университетінен медицина ғылымының мағынасын алды, содан кейін сол жылы Кембриджде медицина докторы атанды. 1640 және 1641 жылдары ол қайтадан лицензиясыз медициналық қызмет және дұрыс емес практика үшін Корольдік колледжбен қиындыққа тап болды. Соңында ол тоналған дін қызметкерлері комитеті алдында тоғыз баптан тұратын ерестермен айыпталды, оны бір түрлі мистикалық пантеизм деп айыптады. Бірақ 1651 жылғы 27 наурызда комитет оны барлық айыптардан ақтап тастады. 1654 жылғы 18 қыркүйекте ол 5 қазанға дейін Беркширдегі Спинемландтағы Bear Inn қонақ үйінде округтік комиссарлардың («эксурпаторлар») алдына шақырылды. Оған Абингдондағы (Беркшир) пресвитериан дін қызметкері Джон Тикельдің шағымы бойынша тоғыз бап қайта жаңғыртылды. Тергеу бірнеше рет кейінге шегерілді, оған қарсы жаңа баптар уақыт өте келе қосылды, бастапқы тоғызға қоса елу алтыға дейін жетті. Олардың көпшілігі жеке өмірге қатысты маңызсыз мәселелерді қарастырды; рухтармен байланыс жасау туралы айыптауды Кристофер Фаулер (19 қазаннан бастап) көтерді. Ол Роберт Эверард пен Томас Тотниге пана бергені үшін айыпталды. Оның бір қызметшісі рухтар туралы әңгімелерге куәлік бергенімен, отбасылық өмірдің тазалығы мен имандылығына куәлік берді. 30 қарашада Пордедж ауруына байланысты сотқа қатыса алмады. Тергеу 7 желтоқсанға дейін Беркширдің Рединг қаласындағы Bear Inn қонақ үйінде жалғасты. 8 желтоқсанда комиссия мүшелері оны «білімсіз және дін қызметіне өте жеткіліксіз» деп танып, қызметтен шеттетуге шешім қабылдады. Ол 2 ақпанға дейін шіркеуді босатып, 25 наурызға дейін қораларын тазалау керек болды.
On 18 January 1633, Pordage married the widow Mary Freeman at St Gregory by St Paul's Church, London. In London, Pordage soon attracted notoriety for his unusual religious conceptions. In 1634, it was reported that “One Pordage broches new fangled opinions concerning the signes, that No Man can trie himself by them, but was to stay by for an over powring light.” In response, the famous puritan minister John Davenport reportedly “preacht against” Pordage, having “much taken against his tenents.” This was an early sign of the mysticism and heterodoxy that would later make Pordage infamous. Possibly, Pordage's opinions owed something to furtive influence of the Familia Caritatis, followers of the sectarian prophet Henry Nicholis (alias H. N.). In 1637, Pordage's brother in law, Henry Faldo, was accused of Familism. In the 1640s, Pordage would be described as one of those who had “taught the doctrine of H. N.” in London. Despite allegations of heterodoxy, Pordage preached occasionally in London in the 1630s, acting as chaplain to Mary Lady Vere. Meanwhile, he began to act as an unlicensed medical physician, bringing him into conflict with the Royal College of Physicians. In 1639, he travelled to the Netherlands and obtained a medical degree from Leiden University, and later that year was incorporated M. D. at Cambridge. In 1640 and 1641, he was again in trouble with the Royal College for unlicensed medical activity and malpractice. He was eventually charged before the Committee for Plundered Ministers with heresies comprised in nine articles, accusing him of a sort of mystical pantheism. But on 27 March 1651, the committee acquitted him on all counts. On 18 September 1654, he was summoned to appear on 5 October before the county commissioners (known as 'expurgators') at the Bear Inn, Speenhamland, Berkshire. The nine articles were revived against him at the instance of John Tickel, a Presbyterian minister at Abingdon, Berkshire. The inquiry was successively adjourned several times, fresh articles being from time to time brought forward against him, to the number of fifty six, in addition to the original nine. Most of them dealt with unsubstantial matters of personal gossip; the accusation of intercourse with spirits was pressed (from 19 October) by Christopher Fowler. It was made a charge against him that he had sheltered Robert Everard and Thomas Totney. One of his maid servants, while attesting some of the stories about spirits, bore witness to the purity and piety of the family life. By 30 November, Pordage was too ill to appear; the inquiry was adjourned to 7 December at the Bear Inn, Reading, Berkshire. On 8 December the commissioners ejected him as 'ignorant and very insufficient for the work of the ministry'. He was to leave the rectory by 2 February and clear out his barns by 25 March 1655.
Қайта қабылдау
Реставрация кезінде Пордаге қайтадан қызметке орналастырылды. 1663 жылы ол Джейн Лидпен танысып, оған Якоб Бёмеді зерттеуде көмектесті. 1673 немесе 1674 жылдың тамызында (жыл туралы күмән бар), Пордаге және Лид ханым 'алғаш рет бірге дұға ету мен таза ниетпен күтуге келісті'. Джейн Лидтің күйеу баласы Франсис Ли, Пордагедің берілгендігі мен адалдығын айтады, оның 'сөздері тіпті зұлымдық та қарсы бола алмайтын сияқты' еді. Дегенмен, ол күшті зиялылыққа ие адам емес еді; оның Бёме еңбектеріне түсінігі шамалы болды, ал оның теософиясы көбінесе эмоционалдық сипатта болды. Өз өсиетінде ол өзін 'дәрігер' деп атайды. Ол MD дәрежесіне ие болмаған, бірақ басқалар оған осы дәреже берген және оны көбінесе доктор Пордаге деп атаған. Ол 1681 жылы қайтыс болды және 11 желтоқсанда Холборндағы Сент-Эндрю шіркеуіне жерленді. Оның өсиеті 1681 жылдың 28 қарашасында жасалып, 1682 жылдың 17 қаңтарында расталды. Оның портреті Уильям Фейторнмен салынған. Оның бірінші әйелі Мэри (Лейн), Тенбери, Вустерширде 1668 жылдың 25 тамызында Брэдфилдте жерленді. Оның екінші әйелі - Лондондық Томас Фалдоның жесірі Елизавета. Оның ұлы Самуэль Пордаге жазушы және ақын болды; оның басқа ұлдары: Джон, Уильям және Бенджамин. Оның қызы Елизавета 1663 жылдың 23 желтоқсанында Брэдфилдте жерленді; басқа қыздары Мэри, Сара (Стистедте үйленген) және Абигейл болды. Оның ағасы Фрэнсис Беркширдегі Стэнфорд Дингли шіркеуінің пасторы болды. Theologia Mystica еңбегінде Пордаге, Бёмелік космология бойынша үш әлем арқылы рухани саяхатын сипаттайды: "Қараңғы От" немесе ашу әлемі, "Отты Жарық" немесе жалпы адам тәжірибесінің қиын әлемі және "Жарқын От Әлемі" немесе жұмақ.
At the Restoration Pordage was reinstated. In 1663, he became acquainted with Jane Lead, and assisted her in the study of Jakob Böhme. In August 1673 or 1674 (there is a doubt about the year), Pordage and Mrs Lead 'first agreed to wait together in prayer and pure dedication'. Francis Lee, Jane Lead's son in law, speaks of Pordage's devoutness and sincerity, maintaining that 'his conversation was such as malice itself can hardly except against'. He was not, however, a man of robust intellect; his insight into Böhme's writings was feeble, and his theosophy was of the emotional order. In his will, he describes himself as 'doctor in physick.' It does not appear that he held the degree of MD, though it was assigned to him by others, and he was commonly called Dr Pordage. He died in 1681, and was buried in St Andrew's, Holborn, on 11 December. His will, made on 28 November 1681, and proved 17 January 1682, was witnessed by Jane Lead. His portrait was engraved by William Faithorne. His first wife Mary (Lane), of Tenbury, Worcestershire, was buried at Bradfield on 25 August 1668. His second wife was Elizabeth, widow of Thomas Faldo of London. His son Samuel Pordage was a writer and poet; he had other sons: John, William, and Benjamin. His daughter Elizabeth was buried at Bradfield on 23 December 1663; other daughters were Mary, Sarah (married in Stisted), and Abigail. His brother Francis, who survived him, was rector of Stanford Dingley, Berkshire. In Theologia Mystica, Pordage describes a spiritual journey through the Boehmean cosmology of the three worlds of the "Dark Fire" or wrath world, the "Fire Light" or severe world of common human experience, and the "Light Fire World" or paradise.