Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Дунтон:Джон Дунтон (John Dunton; 4 мамыр 1659 - 1733) - ағылшын кітап сатушысы және жазушысы. 1691 жылы ол Англиядағы алғашқы ірі танымал мерзімді және алғашқы түрлі мерзімді журнал The Athenian Mercury жариялау үшін The Athenian Society-ті құрды. 1693 жылы Афина қоғамы төрт апта бойы әйелдер үшін арнайы жазылған алғашқы мерзімді басылым "The Ladies' Mercury" баспасын шығарды.
English bookseller and author
John Dunton (4 May 1659 – 1733) was an English bookseller and author. In 1691 he founded The Athenian Society to publish The Athenian Mercury, the first major popular periodical and first miscellaneous periodical in England. In 1693, for four weeks, the Athenian Society also published The Ladies' Mercury, the first periodical published that was specifically designed just for women.
Ерте өмір
Оның әкесі, ата-бабасы, арғы ата-бабасы дін қызметкерлері болған. Ол Грэффэмде, Хантингдонширде дүниеге келді, оның әкесі Джон ректор болды. Көп ұзамай отбасы Ирландияға көшіп барды, Джон Дунтон аға сэр Генри Ингольдсбидің капелланы болды. Он бес жасында Джон Джон кітап сатушы Томас Паркхерстке үйренді, ол Киелі кітап пен Үш Тажы, Чипсайд, Лондон. Дунтон бірден қашып кетті, бірақ көп ұзамай қайтарылды және кітаптарды жақсы көре бастады. 1688 жылғы Даңқты революцияға әкелген күрес кезінде Дунтон виг шәкірттерінің қазынашысы болды. Ол Корольдік биржаның маңында, Корольдік биржаның жанында кітап сатушы болды және Самуил Энслидің қызы Элизабет Энслиге үйленді, оның әпкесі Самуил Уэслиге үйленді. Оның әйелі өз бизнесімен айналысты, сондықтан ол өз эксцентрикалық құрылғыларын орындау үшін үлкен мөлшерде еркін қалды. Ол Томас Дулиттлдің "Иеміздің соңғы азаптары", Стивен Джейдің "Даниел" және Джон Дууэрдің уағызымен ерте табысқа жетті.
His father, grandfather and great grandfather were all clergymen. He was born at Graffham, Huntingdonshire, where his father John was rector. The family shortly moved to Ireland, when John Dunton senior became chaplain to Sir Henry Ingoldsby. At the age of fifteen John the son was apprenticed to Thomas Parkhurst, bookseller, at the sign of the Bible and Three Crowns, Cheapside, London. Dunton ran away at once, but was soon brought back, and began to love books. During the struggle which led to the Glorious Revolution of 1688, Dunton was the treasurer of the Whig apprentices. He became a bookseller at the sign of the Raven, near the Royal Exchange, and married Elizabeth Annesley, daughter of Samuel Annesley, whose sister married Samuel Wesley. His wife managed his business so that he was left free in a great measure to follow his own eccentric devices. He had early success with Thomas Doolittle's The Lord's last sufferings, the topical Stephen Jay's Daniel in the Den, and a sermon by John Shower.
Жаңа Англияда
1686 жылы ол, бәлкім, Монмут көтерілісіне қатысы болғандықтан, Жаңа Англияға барып, сегіз ай бойы кітап сатумен айналысты және жаңа ел мен оның тұрғындарын қызығушылықпен бақылады. Ол 1685 жылдың қазан айында Грейвсендтен кемеге мініп, төрт айлық сапардан кейін Бостонға жетті. Ол кітаптарын сатып, Кембриджге барды. Роксбериде ол миссионер Джон Эллиотты көріп, америкалықтардың әдет-ғұрыптары туралы біраз білген. Ол Салем мен Вэнэмде біраз уақыт тұрды да, 1686 жылдың күзінде Англияға оралды. Дунтон өзінің замандасы Нед Уордты мақтады және мақтады, оны "нағыз туылған ақын, жасалмаған, өнеркәсібімен қалыптасқан емес" деп мақтады, сонымен қатар оны "қатасқан намысты раке" деп сынға алды, өйткені Дунтон Уорд оны баспа бетінде мазақтады деп қате ойлады.
In 1686, probably because he was concerned in the Monmouth Rebellion, he visited New England, where he stayed eight months selling books and observing with interest the new country and its inhabitants. He sailed from Gravesend in October 1685, and reached Boston after a four months' voyage. He sold his books, and visited Cambridge. In Roxbury he saw the missionary John Eliot and learnt something of Native American customs. He stayed for a time at Salem and Wenham, and returned to England in the autumn of 1686. Dunton both complimented and derided his contemporary Ned Ward, praising him as 'truly born a poet, not made, not form'd by industry' but also criticized him as 'a hardened impudent rake' when Dunton mistakenly thought Ward ridiculed him in print.